Μια πάπια, μα ποια πάπια!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Οι κάτοικοι της πόλης στο Μέιν της Ιρλανδίας γιορτάζουν μια χαρούμενη προσθήκη στην κοινότητά τους, λόγω του γεγονότος ότι μια τεράστια πλαστική πάπια εμφανίστηκε μυστηριωδώς στο λιμάνι τους. Παρόλο που κανείς δεν γνωρίζει για το πώς η πάπια κατέληξε στο λιμάνι, κανείς παρόλα ταύτα, δεν φαίνεται να έχει τη διάθεση να την απομακρύνουν.  

Οι κάτοικοι της πόλης την αγκάλιασαν και ελπίζουν ότι δεν θα φύγει σύντομα, καθώς εισέπραξαν ένα αναπάντεχο μήνυμα "χαράς" στην κυριολεξία, καθώς στο μπροστινό μέρος του τεράστιου πλαστικού πτηνού, αναγραφόταν με μεγάλα γράμματα η λέξη "Joy".

Ίσως τελικά μία νότα φανταστικού, φαντασμαγορικού επιχρίσματος, στην επίπλαστη καθημερινότητά μας, να είναι η λεπτομέρεια που θα μας προσδίδει τόνους ευχάριστης και διορθωτικής διάθεσης, από μια εικόνα σουρεαλιστικής, αλλοφερμένης πραγματικότητας. 

                                  Περισσότερα στη ενότητα:                                              

Μία συμμετοχή, μία διάκριση!

Μια σημαντική διάκριση για τα παιδιά του 1ου και 2ου Δημοτικού του Νέου Ψυχικού, που συμμετείχαν στον Πανελλήνιο Εικαστικό Διαγωνισμός του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού, ήρθε για να επιβεβαιώσει μια όμορφη δράση και μια υποδειγματική συνεργασία των μαθητών που εξελίχθηκε στα πλαίσια της παρουσίασης ενός ολοκληρωμένου, έργου ζωγραφικής.

Για την επίτευξη του στόχου, συμμετείχαν εικαστικές ομάδες μαθητών της Στ΄ τάξης. Τίτλος της δράσης  ''...Ο έμμετρος λόγος των ποιητών μας για την απελευθέρωση του 1821...''. Μία δράση που πραγματοποιήθηκε με την αρωγή του Δήμου Φιλοθέης Ψυχικού και την συνεργασία του North Pages. Τα παιδιά ζωγράφισαν και δημιούργησαν έργα εμπνευσμένα από τα τοπωνύμια οδών της κοινότητας του Νέου Ψυχικού και των ποιητών που ύμνησαν την ελληνική επανάσταση του 1821!

Τα έργα των μαθητών υποβλήθηκαν στον Πανελλήνιο Εικαστικό Διαγωνισμός του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού με τίτλο ''Ανακαλύπτοντας την Ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης που κατοικεί κοντά μου'' και ολοκληρώθηκε με μεγάλη επιτυχία και με πλήθος συμμετοχών.

Συγκινητική και εντυπωσιακή συνάμα ήταν η συμμετοχή τόσο των μαθητών όλων των σχολικών βαθμίδων, όσο και των ενηλίκων. Συγκεκριμένα συμμετείχαν εκατοντάδες μαθητές από σχολεία από όλη την Ελλάδα, καθώς και ενήλικες από όλες τις περιοχές της χώρας. Αυτό κατέστησε το έργο της Κριτικής Επιτροπής εξαιρετικά δύσκολο! Μετά από πολύωρες συνεδριάσεις, η επιτροπή κατέληξε στην απόφασή της, με βάση τους όρους του διαγωνισμού. Τα έργα των μικρών ζωγράφων των μαθητών του Νέου Ψυχικού διακρίθηκαν, μαζί με άλλων 24άρων, στην κατηγορία 11-14 χρονών, μεταξύ πολλών άλλων κατηγοριών και θα εκτεθούν στην έκθεση που θα διοργανωθεί από το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού.

Ο Δημήτρης Γαλάνης, ο Δήμαρχος Φιλοθέης Ψυχικού ο οποίος στηρίζει κάθε δράση που αφορά στα παιδιά, τόνισε ότι το στοιχείο που έκανε τη συγκεκριμένη δράση ξεχωριστή ήταν η συλλογική εργασία των μαθητών, το γεγονός ότι η δράση τους έδωσε το έρεισμα για την ανάπτυξη συλλογικού συναισθήματος, η συνεργασία μεταξύ τους για ένα κοινό στόχο ο οποίος βασίστηκε στην αξιοποίηση των δυνατοτήτων τους και κατ' επέκταση στη χρήση του μέγιστου της απόδοσή τους. "Είμαστε χαρούμενοι που τα έργα των μαθητών του 1ου και του 2ου Δημοτικού Σχολείου Νέου Ψυχικού, έχουν ξεφύγει από τα όρια του δήμου μας. Εμείς θα είμαστε πάντα εδώ και θα στηρίζουμε κάθε πρωτοπόρα πρωτοβουλία.", ανέφερε ο Δημήτρης Γαλάνης. 

Ο Πανελλήνιος Εικαστικός Διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο των προγραμματισμένων εκδηλώσεών του για τον εορτασμό της Επετείου των 200 χρόνων από την Εθνική Παλιγγενεσία από το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού. Λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών που έχει δημιουργήσει η πανδημία, η ημερομηνία εγκαινίων της προαναγγελθείσας έκθεσης με τα έργα του διαγωνισμού θα ανακοινωθεί σε μεταγενέστερο χρόνο. Σε κάθε περίπτωση και εφόσον, όπως ευελπιστούμε, τα μουσεία να παραμείνουν ανοιχτά για το κοινό, τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν είτε με εικονικά - ψηφιακά μέσα, είτε με φυσική παρουσία, τηρώντας τα μέτρα κατά της εξάπλωσης του ιού.

Υ.Γ.: Ευχαριστούμε θερμά το δήμο Φιλοθέης Ψυχικού και την Κοινότητα Νέου Ψυχικού για τη συνεργασία για τη διεξαγωγή και την υλοποίηση της δράσης, η οποία αποτέλεσε μια ξεχωριστή εμπειρία, προεξέχοντος σημασίας, λόγω της ενεργής συμμετοχής των παιδιών! 

Η φύση δεν αντιγράφεται..!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Στις 19 Αυγούστου 2010, 270 φωτογράφοι από 100 διαφορετικές χώρες μοιράστηκαν τις φωτογραφίες τους σε ένα παγκόσμιο διαδικτυακό portfolio. Η εκδήλωση αυτή σηματοδότησε την πρώτη επίσημη Παγκόσμια Ημέρα Φωτογραφίας.

Σαν σήμερα λοιπόν και κάθε χρόνο γιορτάζει η τέχνη, η τεχνολογία, η ιστορία της φωτογραφίας. Ημέρα που ενθαρρύνει τους φωτογράφους από όλο τον κόσμο να μοιραστούν μια φωτογραφία που περικλείει τον κόσμο τους, την αναζήτησή ή τον προβληματισμό τους, τον θαυμασμό τους ή την αντίδρασή τους για ένα γεγονός που μπορούν να το ''περιγράψουν'' στο καρέ μιας εικόνας.

Το είδος της φωτογραφίας που γνωρίζουμε σήμερα χρονολογείται από το 1839. Εκείνη την εποχή, η Γαλλική Ακαδημία Επιστημών ανακοίνωσε τη διαδικασία Daguerreotype. Η διαδικασία κατέστησε δυνατή τη δημιουργία μιας εξαιρετικά λεπτομερούς εικόνας σε ένα φύλλο χαλκού. Ήταν η πρώτη μέθοδος για τη λήψη μόνιμης εικόνας με κάμερα.

40 χρόνια αργότερα, το 1884, ο Τζορτζ Eastman βελτίωσε τη διαδικασία Daguerreotype. Αντικατέστησε την πλάκα χαλκού με ένα στεγνό τζελ σε χαρτί, το οποίο ονόμασε φιλμ. Αυτή η εφεύρεση άμβλυνε την ανάγκη των φωτογράφων να μεταφέρουν βαριές πλάκες χαλκού και τοξικές χημικές ουσίες. Ο Eastman δεν σταματά τις δραστηριότητές του και το 1888 παρουσιάζει την κάμερα Kodak! Ουσιαστικά αυτή ήταν η αρχή της φωτογραφίας, η μετέπειτα ψηφιακή επανάσταση που με τις εφαρμογές της καθημερινά, επαγγελματίες ή μη, δημιουργούν φωτογραφίες και αποτελεί την λογική εξέλιξη της τεχνολογίας.

Επανερχόμενοι στην σημερινή εορτή, τιμώντας την ημέρα, μοιραζόμαστε κι εμείς μία ξεχωριστή φωτογραφία που κάναμε λίγες ώρες πριν από το ανθρώπινο κατάντημα που περιέλαβε την Βόρεια Εύβοια σε μαύρο κάδρο. Είναι μία εικόνα που θα μας θυμίζει την ασέβεια, την ανικανότητα, την ανευθυνότητα, την έλλειψη παιδείας των ανθρώπων, συν την παράνοια ότι αυτό το φυσικό έργο μπορεί να δημιουργηθεί και πάλι. Η φύση δεν αντιγράφεται..!

Άνθρωπος ή Περιβάλλον ;

''Δείλαιοι και αμαθείς και βάρβαροι τί αφανίζετε''
*Δημήτρης Πικιώνης. Η απάντηση στο (Ψευτο)δίλημμα ''Άνθρωπος ή Περιβάλλον'';

Κάθε φορά που ερχόμαστε αντιμέτωποι με φυσικά φαινόμενα, όπως πλημμύρες, σεισμοί ή φωτιές, αναφύεται και προτάσσεται ένα ψευτοδίλημμα γιατί πραγματικό δίλημμα δεν είναι.

Ποιόν θα σώσουμε πρώτα: Τον άνθρωπο ή το περιβάλλον του;
Αυτοί που το ισχυρίζονται προσπαθούν να το παρουσιάσουν ως ένα αμφιλεγόμενο ζήτημα χωρίς να απαντούν στα ερωτήματα:
Μπορεί να υπάρξει ανθρώπινη ζωή εκτός φυσικού περιβάλλοντος ;

Το Περιβάλλον δεν είναι αυτό που συντελεί στη διαμόρφωση της ζωής και του πολιτισμού που αναπτύσσεται μέσα σε αυτό ;

Η ίδια μας η ύπαρξη και η ψυχική μας ισορροπία δεν στηρίζονται στο φυσικό περιβάλλον και τα αναγκαία προς το ζην δεν εξαρτώνται από την γονιμότητα της φύσης ;

Τα μη ανθρώπινα πλάσματα δεν είναι μέρος του ίδιου σύνθετου οικοσυστήματος που ανήκουμε όλοι και έχουν το δικαίωμα της ύπαρξης ;

Ενώ ο αρχαίος κόσμος είχε επίγνωση της οικονομικής σημασίας των φυσικών πόρων οι οποίοι επηρεάζουν, προσδιορίζουν και στηρίζουν το ανθρώπινο γένος, τους δύο τελευταίους αιώνες αδιαφορούμε πιστεύοντας ότι οι φυσικοί πόροι είναι ανεξάντλητοι.
Και εδώ σ’ εμάς στην Αττική, το ''Αττικό τοπίο'', που θαύμασαν και ''ύμνησαν'' συγγραφείς και ζωγράφοι, από τους ξένους περιηγητές του 17ου αιώνα μέχρι τον Νικόλαο Λύτρα και τον Κωνσταντίνο Μαλέα, αποτελεί συνδημιούργημα του ανθρώπου και της φύσης. Αυτό το πολύπαθο σήμερα Αττικό τοπίο, αλλοιωμένο εν πολλοίς, γεμίζει ολοένα και περισσότερο με τσιμεντένια τερατουργήματα μιας αφιλόξενης μεγαλούπολης που τείνει να κατακλύσει ολόκληρη την Αττική.
Ο καθηγητής Νικόλαος Κ. Μουτσόπουλος προσδιόρισε τον χώρο ως 'τον τόπο που ''χωράει'', αλλιώς θα ήταν ''αδιαχώρητος''. Όταν ο τόπος συνδυάζει φιλόξενα το περιβάλλον με τον πολιτισμό, όταν χωράει και εκφράζει τα συναισθήματα, τις προσδοκίες και τα όνειρα των ανθρώπων, τότε γίνεται ''χώρος''. Για τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, έχουν γραφτεί πολλές μελέτες και βιβλία που υποστηρίζουν ότι το περιβάλλον της Ελλάδας επέδρασσε καθοριστικά στη διαμόρφωση της φιλοσοφίας και της τέχνης.

Τι θα ήταν ο Κυκλαδικός, ο Μινωικός, ο Μυκηναϊκός και οι άλλοι πολιτισμοί που αναπτύχθηκαν στη συνέχεια σε αυτόν τον τόπο πριν τόσους αιώνες, χωρίς το ελληνικό φως, χωρίς τη θάλασσα, τα ποτάμια ή χωρίς την ελληνική χλωρίδα ;

Μπορούμε να φανταστούμε την ελληνική κουζίνα από τα πανάρχαια χρόνια μέχρι σήμερα χωρίς το λάδι της ελιάς, το θυμάρι, τη ρίγανη, τον δυόσμο, την κάπαρη ;

Μπορούμε να φανταστούμε έναν κόσμο χωρίς τα ελληνικά βότανα από τα χρόνια του Ιπποκράτη μέχρι και πριν λίγες γενιές χωρίς το φασκόμηλο, το χαμομήλι, τη μέντα, το τίλιο ;

Μπορούμε, εμείς σήμερα, να φανταστούμε τους αρχαίους ελληνικούς ναούς και τα αγάλματα, να είναι φτιαγμένα από άλλη πέτρα και όχι από το λευκό μάρμαρο της Πεντέλης, της Πάρου ή της Νάξου ;

Αλλά και στο σύγχρονο ελληνικό πολιτισμό, μπορούμε να φανταστούμε τον Ελύτη ή τον Σεφέρη χωρίς τη θάλασσα, τον Βρεττάκο χωρίς τον Ταΰγετο, τον Ρίτσο χωρίς να υπάρχει ο βράχος της Μονεμβασιάς, ή τον Καζαντζάκη χωρίς εκείνο το μικρό ξωκλήσι δίπλα στην κορφή του Ψηλορείτη ;

Μπορούμε να φανταστούμε τα δημοτικά μας τραγούδια, τους θρύλους και τις παραδόσεις μας, χωρίς τα δάση, τους ρύακες, τα πουλιά ή χωρίς τα αγριολούλουδα μας ;

Όλες αυτές οι συσχετίσεις μάς φαίνονται εντελώς φυσικές, προφανείς, σχεδόν αυτονόητες. Αξίζει όμως να τις αναλογιστούμε και να τις συνειδητοποιήσουμε.

*Το προφητικό κείμενο που ακολουθεί είναι η κραυγή της γης δια στόματος του μεγάλου αρχιτέκτονα και στοχαστή Δημητρίου Πικιώνη γραμμένο το 1954!

''Είχαμε χρέος να τη φυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού. Τόσο περισσότερο, όσο απ’ τη φύση της γης τούτης και τ’ ουρανού, από τη σύνταξη τούτη δεν μπορείς να αφαιρέσεις τίποτα χωρίς να καταστρέψεις την Αρμονία των ισορροπημάτων που συνέχει το όλον. Αλλ’ είναι πλέον αργά...
Η γη τούτη κείτεται τώρα ως το πριν όμορφο σώμα ενός θεϊκού πλάσματος όπου κατατρώγει τις σάρκες του η αρρώστια. Κι αν είχε μιλιά κι έχει, αλλά δεν την ακούμε θά ‘λεγε:
Δείλαιοι και αμαθείς και βάρβαροι, τι κάνετε; τι αφανίζετε ;
Δεν ξέρετε ότι είμαι η μητέρα κι η τροφός, το λίκνο, η κοιτίδα, η μήτρα της περασμένης δόξας και της μελλούμενης; Μάταια θαυμάζετε τα μνημεία που έστησαν κάποτε τα παιδιά μου. Δεν ξέρετε πως είναι σαρξ εκ της σαρκός μου, και πως όταν η Μορφή μου αφανισθεί, η δικιά τους θα χάσει το νόημά της; Τι εκάνατε την Ελευσίνα; Tι εκάνατε τον Ιλισό και τον Κηφισό, τα δυό αγιάσματά μου; Εβάλατε μέσα τους υπονόμους σας, ερίξατε τα νερά των εργοστασίων σας. Δεν βλέπω πια βωμούς των θεών επάνω εις τα όρη μου και τους λόφους, πάρεξ τα γραφεία και τις μηχανές των Εταιρειών σας. Εκείνοι ήταν σημάδι λατρείας, σε σας δεν απόμεινε παρ’ η κατώτερη μορφή της σχέσης με τη Φύση, η εκμετάλλευση. Έτσι καταστρέψατε την πρώτη, σεπτή κορυφή της Ακρόπολής μου, το Λυκαβηττό, τους έλικες που σχημάτιζε το περίγραμμά του.
Πού είναι ο Κολωνός, τα κράτιστα γας έπαυλα ;
Πού οι σπηλιές και τα θρονιά του Πανός ;
Έτσι έψαλλαν εκείνοι, δεν ήταν γωνιά τούτης της γης, γκρεμνός, σπηλιά, πηγή, ρέμα, βράχος, όπου δεν εκόρεσαν για να θυμηθώ μιά φράση του Ταγκόρ σ’ ανάλογη περίσταση ειπωμένη μ’ ευλάβεια και έρωτα.
Μα τί τ’ όφελος, η ύβρις μένει. Τίποτα πιά δεν μπορεί να την απαλείψει, θα μείνει εις τον αιώνα. Τρισμέγιστη είναι η ενοχή μας. Κι όχι μονάχα απέναντι του εαυτού μας, μα έναντι της μνήμης των περασμένων, έναντι του μέλλοντος και έναντι όλων των λαών της οικουμένης.
Μα οι ανάγκες; θα μου πείτε. Εκείνοι που βάζουν αυτό το ερώτημα ξέρουν πολύ καλά ότι δεν είναι η αδήριτη χρεία, αυτή καθαυτή, η αιτία της καταστροφής. Η αιτία έγκειται στον τρόπο που ανεχθήκαμε να θεραπευθεί αυτή η χρεία''.

Απόσπασμα από το κείμενο ''Γαίας ατίμωσις /1954'' που εμπεριέχεται στο βιβλίο του Δημήτρη Πικιώνη ''Κείμενα'', εκδόσεις Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης

Το χρονικό μιας αδιαφορίας!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Σύσσωμα πλην εξαιρέσεων, τα καλοπληρωμένα ραδιοτηλεοπτικά μέσα, αναπαράγουν την ενημέρωση από το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη ότι σήμερα, 6 ημέρες μετά το άναμμα της πρώτης φωτιάς, της πρώτης σπίθας στη βόρεια Εύβοια, το σύνολο της εναέριας δύναμη της πυροσβεστικής, κατασβήνει με όλη της τη δυναμική στην ευρύτερη περιοχή. 

Λυπάμαι που το αναφέρω, παρότι η γνώση της μηχανής της Πολιτικής Προστασίας προελαύνει της ντροπής, αλλά σήμερα είναι ήδη αργά. Είναι αργά, διότι η Εύβοια κάηκε και μαζί της κάηκε κάθε ίχνος υποβασταζόμενης θεωρητικά στήριξης των πολιτών στη βοήθεια του κράτους, αρχής γενομένου του κακού και όχι οδεύοντας προς το οδυνηρό, ανεκδιήγητο και ανομολόγητο τέλος του.                       

Οι κάτοικοι στην Εύβοια είναι εξαγριωμένοι, αγανακτισμένοι, καταγγέλλοντας, ότι εκλιπαρούσαν μαζί με την Περιφέρεια για εναέρια μέσα και εναέρια μέσα επί έξι ημέρες δεν έβλεπαν. Τα αεροπλάνα και τα ελικόπτερα, επί έξι ημέρες από την Τρίτη 3 Αυγούστου που ξέσπασε η φωτιά, είχαν εξαφανιστεί από το χάρτη στην Εύβοια. Η περιοχή εγκαταλείφθηκε στο έλεος της πύρινης λαίλαπας και η Πολιτεία δυστυχώς ήταν απούσα από αέρος. Ξέρετε, αν μέσα σε όλο αυτό το διάστημα πέταγε και κάποιο υδροφόρο, η συμβολή του μηδαμινή έως και απειροελάχιστη καταγράφεται στην κατάσβεση μιας τόσο μεγάλης και άγριας δασικής πυρκαγιάς.                                              

Το χρονικό μιας δραματικής, εγκληματικής καταστροφής έχει αρχίσει ήδη να καταγράφεται, δίχως ακόμη να έχουν μπει οι τίτλοι τέλους για την Εύβοια, αφού η φωτιά μαίνεται με τρομαχτικές διαστάσεις, παρακολουθώντας όλοι μας έναν απίστευτο πύρινο εφιάλτη.    

Η Αττική φλέγεται!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Η Αττική φλέγεται λυσσαλέα, ενώ η φωτιά στη βόρεια Εύβοια προχωράει τόσο ορμητικά, κάνοντας στάχτη απ' άκρη σ' άκρη,  αυτό το απίστευτο, πυκνόφυτο και πανέμορφο δάσος της βόρειας Εύβοιας, από δυτικά στις Ροβιές, μέχρι το Μαντούδι, το Δρυμώνα και βορειοανατολικά στην Αγία Άννα.

Η κατάσταση είναι σοκαριστική, απελπιστική, απλά τραγική. Τα λόγια περισσεύουν για την τεράστια οικολογική καταστροφή που συντελείται. Η Αττική ψυχοραγεί χάνοντας το κομμάτι του δάσους στους πρόποδες της Πάρνηθας, ενώ ακόμα το μέτωπο βρίσκεται σε εξέλιξη, με άγνωστη κατεύθυνση τη νύχτα, κινούμενο ανεξέλεγκτα, χωρίς σταματημό.

Η χώρα αυτές τις ημέρες ζει έναν εφιάλτη, βιώνει έναν πολύ κακό συμβάν, μια απύθμενη μέχρι στιγμής καταστροφή, περιβαλλοντική, υλική, ανθρωπιστική, που ραγίζει τις καρδιές μας. Οι προσευχές μας, να κοπάσει σύντομα αυτή η λαίλαπα, δίχως άλλες πληγές, χωρίς περαιτέρω επιδείνωση, διότι η κατάσταση προδιαγράφεται εξόχως δύσκολη. 

Από τη μια στιγμή στην άλλη!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Υπέρμετρη δυσφορία και ασφυκτική δυσανεξία προκαλεί η κατάσταση της τρομακτικής πυρκαγιάς που ξέσπασε το απόγευμα της Τρίτης 3 Αυγούστου, στη βόρεια Εύβοια, αλλά και σε διάσπαρτα, πολλά μέτωπα σε όλη την Ελλάδα, ψηλά στο βουνό, πίσω από την Λίμνη Ευβοίας, στην περιοχή Μαντουδίου.

Η φωτιά αποτεφρώνει ανεξέλεγκτα την κατάφυτη, πευκόφυτη βόρεια Εύβοια, ένα ευρύ μέρος, τεράστιες εκτάσεις, που ήταν μόνο δάσος, δάσος που έφτανε από ψηλά στα βουνά, μέχρι τις παραλίες, από το Δρυμώνα μέχρι τη βορειοδυτική πλευρά του νησιού, τις Ροβιές, την Αιδηψό και την Ιστιαία. Πλαγιές καταπράσινες, με φαράγγια και καταρράκτες.    

Δάσος Δρυμώνα

Διαδρομή προς τον Όσιο Δαβίδ

Από τη μια στιγμή στην άλλη, μια εστία φωτιάς γιγαντώθηκε και εξελίχθηκε σε έναν τρομαχτικό πύρινο εφιάλτη, που έχει αλώσει στο διάβα της αυτήν την πανέμορφη παρθένα ζώνη πρασίνου στη βόρεια Εύβοια, μια περιοχή Natura. Σπαραγμός και λύπη, απόγνωση και σοκ, είναι τα συναισθήματα που περιγράφουν τα τελευταία γεγονότα που διαδραματίζονται αυτή τη στιγμή με τις πυρκαγιές σε όλη τη χώρα. Η καταστροφή ανείπωτη, ανυπολόγιστη. 

Η μάχη με τη φωτιά που μαίνεται μανιασμένη σε τόσο πλούσια βλάστηση, είναι άνιση. Τα μέσα λιγοστά, αν σκεφτεί κανείς τα πολλαπλά μέτωπα σε όλη τη χώρα. Που να πρωτοπάνε τα ελικόπτερα και τα αεροπλάνα και πόσα έχουμε για να προστατεύουμε και να φυλάμε τα δάση μας; Η απάντηση είναι λίγα, ελάχιστα.                                                        

Οι Ροβιές, κλαίνε, λυγούν. Τα πάντα θα αλλάξουν, θα είναι εντελώς διαφορετικά για τα μέρη αυτά την επόμενη μέρα. Θα είναι μαύρα. Πένθιμα. Καμένη γη, καμένες περιουσίες, νεκρά ζώα.... Λυπάμαι, λυπάμαι ειλικρινά! Λυπάμαι για όλους εμάς που έχουμε εμποτιστεί στο τσιμέντο, που χάνουμε εστίες αναψυχής, εστίες οξυγόνου, πράσινο περιβάλλον, μέρη ανυπέρβλητης ομορφιάς!  

Για αποφόρτιση, στην ''Ιθάκη'' μας!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Πλησιάζοντας στα τέλη Ιουλίου, στην κορύφωση της μεγάλης απόδρασης από τις πόλεις με προορισμό την προσωπική μας ''Ιθάκη'', λίγες μέρες διακοπών και θα  αποβάλουμε ότι μας έχει δυσκολέψει τον τελευταίο χρόνο.

Η ''Ιθάκη'' μας ως αντίδοτο στη γενικευμένη κατήφεια και απαισιοδοξία των καιρών. Πανδημία, εγκλεισμοί, απαγόρευση μετακινήσεων, μάσκες, αντισηπτικά, τεστ, εμβολιασμοί η κοινωνία σε ένα απίστευτο ρυθμό ''ακορντεόν'' με εκατοντάδες ειδικούς επιστήμονες και πολιτικούς να βαστούν την μπαγκέτα του μαέστρου και να ''παίζουν'' ο κάθε ένας το δικό του ''έργο''. Ο πολίτης αποδέκτης αυτής της φάλτσας συμφωνίας, "ξεπατίκωσε" τρόπους και μεθόδους για να αντιμετωπίσει αυτή τη νέα συνθήκη! 

Αυτός ο κόσμος, με έναν υποδειγματικό τρόπο, συνέβαλε στην επίτευξη στα τέλη Μαΐου του περιορισμού της πανδημίας. Τα μέσα ενημέρωσης, προβοκατόρικα, φρόντισαν να προβάλλουν τα πάρτι. Από τα μέσα μεταφοράς που ο ιός ''παρτάριζε'' και ''παρτάρει'' και οι εργαζόμενοι εν μέσω του κινδύνου αυτού πήγαιναν στην εργασία τους, ουδέποτε προβλήθηκαν πλάνα. Μα θα ήταν αδύνατον, γιατί θα διαψεύδοταν τα ρεπορτάζ με την αγορά νέων λεωφορείων που δεν βγήκαν ουδέποτε στο δρόμο ή το πλασματικό πρόγραμμα αύξησης των δρομολογίων και του αριθμού των επιβατών.

Τι αθέμιτο θα μπορούσε άραγε να προκύψει όταν ένας επιφανής μοριακός βιολόγος δεχόταν έναν από αυτούς τους πολίτες και ως επιστήμονας όφειλε να τον συμβουλέψει ; ''...Ο συνδυασμός της ανθρώπινης επαφής και της επαφής του με τη φύση είναι στοιχεία τα οποία ο άνθρωπος δεν πρέπει να παραβλέπει, διότι τα χρειάζεται, όπως χρειάζεται και την συναναστροφή με άλλους ανθρώπους. Συνεπώς λίγες μέρες απόδρασης στην φύση και ειδικά αυτή την εποχή στην θάλασσα είναι ότι πρέπει, μετά από την περίοδο που μας κατέκλυσαν τα γεγονότα, προκειμένου να αποφορτιστούμε. Ας κάνουμε όμως το εμβόλιο και ας αναζητήσουμε την ''Ιθάκη'' μας, οχυρωμένοι και προστατευμένοι ανοσολογικά, διότι ακόμα και οι περισσότερο επιφυλακτικοί, επιζητούν τη δια ζώσης κοινωνικοποίηση.''  Θα ήταν μία απάντηση από έναν πραγματικό επιστήμονα, που σέβεται τον όρκο του, τον εαυτό του και τον συνάνθρωπό του!
        

Σημ.:  Δεν τίθεται θέμα αν ο υπογράφων είναι υπέρ ή όχι του εμβολιασμού. Κανείς δεν τον πίεσε να εμβολιαστεί, ήταν μία απόφαση αυστηρά προσωπική καθώς και αυστηρά δεν θα προσπαθήσει να πείσει τον οποιονδήποτε αρνητή, να εμβολιαστεί.

Η ζωή σαν τριαντάφυλλο!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Η ομορφιά ως έννοια αφενός κατά γενική ομολογία παραπέμπει στο φυσικό, στο μη επεμβατικό. Αφετέρου, μπορεί να είναι ένας υποκειμενικός δείκτης, τηρουμένου ενός μέτρου σύγκρισης. Δεν παύει ωστόσο να ακολουθεί εξειδικευμένους κανόνες ύπαρξης και αυτοσυντήρησης, ως κατάσταση και συνθήκη. 

Η τόνωση, η περιποίηση, η φροντίδα, η καθημερινή μάχη της επιστήμης με το χρόνο και την εξέλιξη, αλλάζει τα δεδομένα και τα αποτελέσματα του όμορφου συνυπάρχουν με τον συνδυασμό διαφόρων παραγόντων. Η φύση και προϊόντα της ήταν πάντοτε σύμμαχος της ομορφιάς. Βρεθήκαμε σε ένα από τα 21 καταστήματα της La Vie en Rose στη Χαλκίδα και δοκιμάσαμε. Δοκιμάσαμε καλλυντικές κρέμες από φυτικά συστατικά, που συνδυάζουν δραστικές πρώτες ύλες φυτικής προέλευσης, εκχυλίσματα από φυτά υψηλής βιολογικής αξίας και αιθέρια έλαια.                                                          

Bιολογικό ελαιόλαδο, μελισσοκέρι, πρόπολη, βούτυρο karite, αλόη, συνένζυμο Q10, υαλουρονικό οξύ, σκόνη μαργαριταριού, σκόνη διαμαντιού, φύλλα χρυσού και όλο το σύμπλεγμα των απαραίτητων βιταμινών, τα οποία βοηθούν στην ανόρθωση του φυσικού περιγράμματος και βελτιώνουν σε βάθος την ελαστικότητα της επιδερμίδας (ανόρθωση και σύσφιγξη), είναι τα συστατικά που περιέχονται στις πολυτελείς συσκευασίες της δημιουργού Δήμητρας Κατσαφάδου. 

                                                                             

Η Πένυ Λεβαντή υπεύθυνη του καταστήματος στη Χαλκίδα

Και κάπως έτσι αρχίζει και μας αρέσει η ζωή σαν τριαντάφυλλο, γιατί όταν ομορφαίνουμε, η ζωή γίνεται όμορφη! Το πρόσωπο και το σώμα μας αντικατοπτρύζουν την αγάπη που δείχνουμε στον εαυτό μας. Η ομορφιά δεν είναι υπερεκτιμημένη. Είναι ελκυστική και είναι καλό να την επιδιώκουμε, να την αναζητάμε και ποτέ να μην τη συμβιβάζουμε. 

                                                                                                                                               

Η δημιουργός της La vie en Rose, Δήμητρα Κατσαφάδου, αναδείχθηκε για 4 συνεχόμενα έτη ως μία από τις γυναίκες επιχειρηματίες της χρονιάς (Leading Women in Business 2016-2020). Επιπλέον, τον Νοέμβριο του 2018 βραβεύτηκε από το Εμπορικό Επιμελητήριο, υπό την αιγίδα του Προέδρου της Δημοκρατίας για την καινοτομία του μύκητα Kombucha. Oι επιτυχίες συνεχίστηκαν για την εταιρεία και την ιδρύτρια της αφού τον Ιανουάριο του 2020 βραβεύτηκε ως η Eλληνική εταιρεία με τα πιο καινοτόμα και ποιοτικότερα καλλυντικά προϊόντα στο ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης από τον θεσμό Αction in Greece. Επιπλέον τον Φεβρουάριο του 2020, είχε την τιμή να ηγείται ομιλίας, σε διεθνή ημερίδα προς τιμήν των γυναικών επιστημόνων που διαπρέπουν στον κλάδο της Χημείας, από το τμήμα Χημείας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ονειρικές παραλίες, μαγικά δειλινά!

γράφουν Ανδρονίκη Παντιώρα, Πέτρος Καστορίνης

Η Εύβοια είναι εντυπωσιακή. Έχει μια ιδιαίτερη ομορφιά και μια μεγάλη καρδιά που τους χωράει όλους. Τους πιο εναλλακτικούς, τους ήρεμους, τους εξερευνητές, τους περιπατητές, εκείνους που αναζητούν τα πολυσύχναστα, τα κοσμικά.

Η πρόταση ''Εύβοια'' αποτελεί κορυφαία επιλογή. Πρώτιστη επιλογή απόδρασης, κοντινός προορισμός από την πρωτεύουσα, κοντινός προορισμός από τις όμορες περιφέρειες της Στερεάς Ελλάδας και της Θεσσαλίας, αφού βρίσκεται μια δρασκελιά από το κεντρικό Ηπειρωτικό μέρος της χώρας και ένα παρθένο, μαγευτικό μέρος, πρωτόγνωρης και απαράμιλλου κάλους ομορφιάς.                 

Εστιάζοντας στο βόρειο μέρος της Εύβοιας και ειδικά στα παράλια της Βορειοδυτικής ακτογραμμής από την Λίμνη έως τον Κάβο, ένα μήκος περίπου 60 χιλιομέτρων, συναντάμε αμέτρητες, φανταστικές παραλίες, ξεχωριστές, η μία πιο ζηλευτή από την άλλη, γραφικά χωριά και κωμοπόλεις που ''βλέπουν'' στον Ευβοϊκό κόλπο και ''προστατεύονται'' από την Στερεά Ελλάδα.

Στην Λίμνη οδικός και μέσω μιας φυσικού κάλλους διαδρομής natura, θα φτάσουμε από το επαρχιακό οδικό δίκτυο Ψαχνά, Μαντούδη και στρίβοντας αριστερά προς Αιδηψό στα 80 χλμ. στην ιστορική και εξαιρετικής αρχιτεκτονικής κωμόπολη. Από την Λίμνη και για 60 χιλιόμετρα αρχίζει μία από τις σπουδαιότερες ακτογραμμές της Ελλάδας που αποτελεί και έντονο τουριστικό προορισμό. Λίμνη, Χρόνια, Ροβιές, Ήλια, Αιδηψό, Γιάλτρα, Χρυσή Ακτή, Γρεγολίμανο ως τον Κάβο, διαδρομή που αποτελεί ''δείγμα'' της οποιασδήποτε απαιτητικής αναζήτησης κάθε ταξιδευτή!   

Δαντελωτές ακτές οι οποίες σχηματίζουν πανέμορφες μεγάλες, μικρές, γραφικές παραλίες σε μεγάλη ποικιλομορφία, ζωγραφικά ηλιοβασιλέματα, όπου σε συνδυασμό με το πράσινο, την πλούσια βλάστηση και τη φύση αποζημιώνουν κάθε απαιτητικό ταξιδιώτη.                                                            

Συναντώντας τον Περιφερειάρχη Στερεάς Ελλάδας, Φάνη Σπανό, αναφερθήκαμε στον αναπτυξιακό σχεδιασμό της Εύβοιας και στην ολοκλήρωση και κατασκευή των σημαντικότερων οδικών αρτηριών που εκκρεμούν μέχρι σήμερα και αναμένεται να δημοπρατηθούν έως το 2022, με την προοπτική να αρχίσουν να κατασκευάζονται το 2023. Από την παράκαμψη Χαλκίδας Νέας Αρτάκης, το πλάνο με την κυβέρνηση και το υπ. Ανάπτυξης, είναι η κατασκευή ενός αυτοκινητόδρομου περιφερειακά, πάνω στην υφιστάμενη χάραξη, ο οποίος θα ξεκινά από την παλιά γέφυρα της Χαλκίδας, θα περνά από τη Λάμψακο και την Αρτάκη, θα συνεχίζει μέχρι τα Ψαχνά και θα περνά στην Καστέλα προς ανατολικά μέχρι το Πανόραμα και τις πρώτες απότομες στροφές.    

                                                                          

 Το Rally Acropolis και η αναφορά μας σε αυτή την τεράστια διοργάνωση που την παρακολουθούν πάνω από 300εκ τηλεθεατές, ολοκληρώνει τη συζήτησή μας και η οποία αποτελεί μια μεγάλη επιτυχία για την ανάδειξη και την τουριστική προβολή της Στερεάς Ελλάδας. Σε περισσότερες από 170 χώρες θα προβάλλονται τα πλάνα της χώρας. "Βρισκόμαστε στο σημείο χρονικά όπου ετοιμάζονται οι ειδικές διαδρομές, η διαμονή και ο δήμος ετοιμάζει το χώρο της Πανελλήνιας Έκθεσης Λαμίας που θα φιλοξενηθεί το service park του αγώνα. Περιμένουμε να περάσουμε όμορφα όλοι μας. Η Στερεά αγαπά το  Rally Acropolis", μας λέει ο Φάνης Σπανός, ο Περιφερειάρχης που στηρίζει το motorsport, παράλληλα με το περιβάλλον και την προστασία του.              

Βελόνα, βελόνα πλησιάζουμε την ανοσία

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Από ένα σημείο και μετά οι σημερινοί ήρωες του κόσμου, όλοι είμαστε άλλωστε σε αυτή την εποχή της πανδημίας που ζούμε, οφείλουμε να αποκτήσουμε την αυτονομία μας. 

Να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας, να σκεφτούμε και να δράσουμε έχοντας κατακτήσει το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού μας, αλλιώς θα γίνουμε φερέφωνα του κάθε πρωταγωνιστή που με τον λόγο ή την ενέργειά του, μας ''πείθει'' για την ύπαρξη ή όχι της πανδημίας, τον εμβολιασμό ή την στράτευσή μας στο αντιεμβολιαστικό κίνημα, τη μάσκα, την διπλή μάσκα, την τριπλή ή τη μη χρήση της. Την εκ άμβονος αναφορά του κάθε ''πατέρα'' για το πόσο αμαρτία είναι τώρα το να μην κάνουμε εμβόλιο όταν πριν μερικούς μήνες από το ίδιο βήμα μας έλεγαν το πόσο αμαρτία είναι να πιστεύουμε πως η πίστη στις αρχές του δόγματος, μας προστατεύει ή μας σώζει. Στον κάθε πρωταγωνιστή γιατρό που στην κυριολεξία ''παίζει'' άριστα τον ρόλο του δείχνοντας πως κάνει το εμβόλιο, πετώντας στα σκουπίδια το πολύτιμο φάρμακο, εξυπηρετώντας φίλους του, αρνητές μεν του εμβολίου πλην όμως έχοντας την διάθεση να παρουσιαστούν αύριο, σύννομοι με τις επιταγές των θεσμικών οργάνων.

Θεσμικά όργανα που στην πραγματικότητα χωρίς έξυπνες ιδέες, χωρίς επιστημονικό σχέδιο, χωρίς πλάνο εφαρμογής αντιμετώπισης της πανδημίας, απομακρύνονται συνεχώς από την λογική και δυστυχώς πλέον δεν μας έχουν πείσει. Δεν μπορεί να μας πείσουν πως πραγματικά είναι απαραίτητο να αποκτήσουμε ανοσία απέναντι στον ιό και οφείλουμε να εμβολιαστούμε.

Ως ήρωες λοιπόν του σήμερα δεν δύναται να ξεφύγουμε της μοίρας μας (Ούτε ο Δίας το κατόρθωσε) αλλά μπορούμε να παρέμβουμε σε αυτήν. Έτσι ο κάθε ένας από εμάς, μικρός η μεγάλος δεν είναι μαριονέτα των ορέξεων που προκαλούνται από λάθη, αλλά ύπαρξη υπεύθυνη για τις πράξεις και τις επιλογές του. Είναι σαφές λοιπόν πως όσοι γνωρίζουν να σέβονται τον εαυτό τους, έχουν την αξιοπρέπεια να γνωρίζουν την θέση ενός υγιούς ανθρώπου που δεν μεταφέρει ασθένειες, έτσι ώστε αύριο μονοί μας να διαμορφώσουμε μία ''καθαρή'' κοινωνία. Αυτό είναι το σπουδαίο κέρδος στα απίστευτά αρνητικά που η πανδημία μας ''πότισε''. Ότι είμαστε έτοιμοι ως άνθρωποι, να δώσουμε και να εφαρμόσουμε τις λύσεις μονοί μας.

Ο κάθε ένας θα αποφασίσει αν, θα, και πότε θα κάνει το εμβόλιο. Γνωρίζουμε καλά όμως, πως οι παρενέργειες υπήρχαν στα ίδια χαμηλά, πολύ χαμηλά ποσοστά, σε όλα τα εμβόλια. Όταν γίνονταν 1.000.000 εμβόλια για την ιλαρά, στο πρόσφατο παρελθόν όχι πριν από αιώνες, το 2010 στην Νότιο Αφρική, στο Ισραήλ, στις Φιλιππίνες, στο Βιετνάμ, στην Ουαλία και σε άλλες χώρες του πλανήτη, είχαμε τα ίδια ποσοστά επιπλοκών... 

Ας προχωρήσουμε παρά ταύτα, να θωρακίσουμε το τείχος της ανοσίας, κάνοντας το εμβόλιο. Το τείχος αυτό θα το οικοδομήσουν οι εκφραστές της λογικής, οι άνθρωποι που χρησιμοποιούν τη σκέψη και την επιχειρηματολογία. 

Τα "πρόσωπα" του Σάββα Γεωργιάδη!

συνέντευξη Ανδρονίκη Παντιώρα

Ένα έργο δεν τελειώνει ποτέ. Είναι στο χέρι του καλλιτέχνη πότε θα επιλέξει να το αφήσει. Tο πιο δελεαστικό στοιχείο για το δημιουργό είναι η πορεία ενός έργου, το λεγόμενο non finito.   

Όπως αιχμαλωτίζεται στη μνήμη η στιγμή, όπως ο φακός και η κάμερα αποτυπώνει το δευτερόλεπτο, έτσι και ο ζωγράφος, εγκλωβίζει στο πινέλο του την ανθρώπινη εσωτερικότητα. Το βάθος της ψυχής. Συμπτύσσει στο χρωματικό του καμβά, τη δυσαρέσκεια, τη χαρά, τη λύπη, την απόγνωση, τη λαχτάρα, την τρομάρα, τη φρίκη, την ευτυχία, τη μιζέρια, το φόβο και ούτω καθεξής...                                                             

Με αφορμή την έκθεση του Σάββα Γεωργιάδη "Εν προόδω", στη γκαλερί "Ευριπίδης", αντικρύσαμε  τα πρόσωπα του Σάββα, διασταυρωθήκαμε με τα βλέμματα, με την ευρεία γκάμα της ψυχολογικής παλέτας των ανθρώπων και των συναισθηματικών διακυμάνσεων που μας διατρέχουν, σαστίσαμε με την αληθοφάνεια των εκφράσεων, εκπλαγήκαμε με τη διαπερατότητα της ματιάς.             

"Με ενδιαφέρουν οι άνθρωποι και το μυστήριο που τους συνοδεύει, με ενδιαφέρει η πολυπλοκότητα του ανθρώπινου είδους. Αυτή η σύνθεση με κρατά σε εγρήγορση. Μου αρέσει να πειραματίζομαι, να ανακαλύπτω... Πολλά πρόσωπα στα έργα μου, δεν υπάρχουν, τα παραποιώ. Σε άλλα ζωγραφίζω την πρώτη ανάμνηση, την πρώτη εντύπωση", αναφέρει ο καλλιτέχνης. Την περίοδο αυτή δουλεύει πολύ με το κίτρινο. Στην ερώτηση αν σημαίνουν κάτι συγκεκριμένο τα χρώματα στη ζωγραφική, μας διευκρινίζει ότι στη  ζωγραφική ότι κάνουμε υποκινείται υποσυνείδητα. 

"Ποτέ δεν βγαίνει κάτι προγραμματισμένο ή απόλυτα προσχεδιασμένο. Υπάρχει κάτι, μια σκέψη στο μυαλό και από εκεί και πέρα προχωράει χωρίς να γνωρίζεις που θα καταλήξει και προκύπτει αβίαστα και όταν το συναίσθημα βγαίνει αβίαστα, είναι αληθινό. Η ελευθερία που έχει ο καλλιτέχνης είναι το Α και το Ω, διαφορετικά αν μπει κανείς σε καλούπια, όποτε έχω μπει σε τέτοια διαδικασία, το έργο έχει πάει για πέταμα".  Για ποιο λόγο έχεις μπει σε μια τέτοια διαδικασία, ρωτώ αυθορμήτως. "...Γιατί μου το έχουν ζητήσει σε έργο", απαντά ο Σάββας. "Αυτό που κάνω όμως είναι να μην χάνω τον εαυτό μου, να μην μπαίνω στον κόσμο του άλλου, έχει ιδιαίτερη σημασία. Ο θεατής θέλει τη δική μου καλλιτεχνική άποψη, δεν θέλει την άποψη του άλλου αποτυπωμένη με τα δικά μου χέρια".                                                                

"Το εν προόδω για μένα σημαίνει πρώτον ότι η δουλειά εξελίσσεται και δεύτερον ότι ο θεατής αντιλαμβάνεται τη διαφάνεια της συνεχούς εξέλιξης και πορείας ενός έργου, είναι σαν να βρίσκεται μέσα στο εργαστήρι του καλλιτέχνη. Για εμένα η πορεία, ενός έργου είναι πιο σημαντική από το αποτέλεσμα", υπογραμμίζει ο Σάββας Γεωργιάδης. Είναι το ταξίδι, να συμπληρώσουμε εμείς, με τα απρόοπτα και τα γοητευτικά. Είναι η διαδρομή, η εστίαση και η αφοσίωση στο τώρα. Είναι το μάθημα που παίρνουμε μέσα από κάθε βήμα. Μέσα από κάθε στραβοπάτημα. Μέσα από κάθε χειροκρότημα, πανηγυρισμό, μέσα από κάθε μετάνοια. Σε αντίθεση με την προηγούμενη έκθεση του Σάββα που το θέμα ήταν "Οι γυναίκες" και η έμφαση στην ομορφιά της ανθρώπινης οντότητας, η φετινή επικεντρώνεται σε έντονα, χαρακτηριστικά βλέμματα.                                                     

Τα πρόσωπα του Σάββα Γεωργιάδη, είναι τα πρόσωπα της ζωής του. Τα πρόσωπα που ζουν στην ψυχή του. Τα πρόσωπα της καρδιάς του. Ένα απ' αυτά, το σημαντικότερο και πολυτιμότερο όλων, είναι η γυναίκα του, η Ελευθερία Τσέικο, την οποία και έχει ζωγραφίσει. Η Ελευθερία Τσέικο, είναι ζωγράφος και η ίδια και στο πρόσωπό της αντικατοπτρίζονται συναισθήματα πληρότητας, αγάπης και αρμονίας, ανατροφοδοτούμενα μέσα από το περιβάλλον και την οικογένεια του ζευγαριού.

Λένε ότι οι άνθρωποι δεν θυμούνται τα γεγονότα, αλλά τα συναισθήματα που αυτά τους προκάλεσαν. Τα συναισθήματα είναι ζωή και καλούμαστε να τα βιώσουμε σε όλο τους το μεγαλείο και σε όλες τους τις εκφάνσεις. Τα μάτια και το πρόσωπο, ζωγραφίζουν το πως νιώθουμε, αποτελούν το διερμηνέα της ψυχής μας. "...Το κίτρινο είναι ένα οξύ, επιθετικό χρώμα και ίσως βοηθάει στο να αποσπά το βλέμμα μας και πιθανόν να βοηθάει στο σκοπό της ζωγραφικής μου, που είναι να ενεργοποιώ το συναίσθημα", καταλήγει ο Σάββας Γεωργιάδης.   

Η αποφοίτηση "αλλιώς"!

Με ένα θερμό και εγκάρδιο καλωσόρισμα υποδέχτηκε το σχολείο, τους μαθητές του γυμνασίου της Ελληνογαλλικής Σχολής Ουρσουλινών στην επόμενη βαθμίδα της εκπαίδευσής τους.

Σε μια υπέροχη και συνάμα συγκινητική εκδήλωση, τα παιδιά αποχαιρέτισαν τους καθηγητές του γυμνασίου, τους ευχαρίστησαν για τις πολύτιμες εμπειρίες γνώσης που τους χάρισαν, για τον τρόπο που τους δίδαξαν να σκέφτονται, για το δρόμο της μάθησης και της αναζήτησης που τους έμαθαν να ακολουθούν, ανανεώνοντας το ραντεβού τους το Σεπτέμβριο, στα θρανία του λυκείου της Ελληνογαλλικής Σχολής Ουρσουλινών.                                                                           

Ο γενικός διευθυντής της Ελληνογαλλικής Σχολής Ουρσουλινών, Βασίλης Σπυρογιάννης, όπως και οι διευθυντές γυμνασίου και λυκείου Λουκία Αρμάου και Ανδρέας Ανδρικόπουλος αντίστοιχα, στην ομιλία τους, αναφέρθηκαν στις αξίες που υπηρετεί απερίσπαστα και με συνέπεια 350 χρόνων το σχολείο, καθώς επίσης βεβαίως και στην μετάβαση, στο επόμενο σκαλοπάτι της εκπαίδευσης, το λύκειο.                                                          

Τον προαύλιο χώρο της Ελληνογαλλικής Σχολής Ουρσουλινών κατέκλυσαν γονείς και μαθητές για να απολαύσουν και να θαυμάσουν την αποφοίτηση των παιδιών τους, των αυριανών πολιτών, της κοινωνίας του μέλλοντός μας, που με ευθύνη, ακεραιότητα και αξιοπιστία, οφείλει η κοινωνία του σήμερα να την εμπνεύσει και να την εφοδιάσει με τα απαραίτητα "εργαλεία", προκειμένου να ανταπεξέλθει επάξια και με απόλυτη επιτυχία στις απαιτήσεις των καιρών.

"...Να πιστέψετε στα όνειρά σας. Να γελάτε με τις πιθανές αντιξοότητες και τις κακοτυχίες σας. Να πιστεύετε στον εαυτό σας. Να μη λησμονήσετε πώς είναι να είσαι παιδί. Αν σε κάτι δεν τα καταφέρετε τόσο καλά, μη χάνετε το κουράγιο σας. Προσπαθήστε ξανά. Δουλέψτε με σχέδιο, καρτερικότητα και επιμονή. Μη χάσετε την αυτοεκτίμησή σας, την αυτοπεποίθησή σας..." ήταν μερικά από τα λόγια του Βασίλη Σπυρογιάννη, του γενικού διευθυντή του σχολείου, στους μαθητές του γυμνασίου που αλλάζουν επίπεδο στη ζωή τους , στις υποχρεώσεις τους, αλλά και στον τρόπο που καλούνται να διαχειρίζονται τις προκλήσεις της εξέλιξής τους.    

Κοινό μέτωπο κατά λατομείων Πεντέλης!

Συσπειρωμένοι και αποφασισμένοι να μην επιτρέψουν καμία νέα δραστηριότητα των λατομείων της Πεντέλης που έχουν σταματήσει τη λειτουργία τους εδώ και αρκετά χρόνια, είναι οι δήμαρχοι Διονύσου Γιάννης Καλαφατέλης, Πεντέλης Δήμητρα Κεχαγιά και Κηφισιάς, Νέας Ερυθραίας, Εκάλης Γιώργος Θωμάκος, μαζί με τον Πρόεδρο του ΣΠΑΠ Βλάσσης Σιώμος.

Σε κοινή συνέντευξη τύπου που παραχώρησαν οι τρεις δήμαρχοι και ο πρόεδρος του ΣΠΑΠ, ζήτησαν την άμεση ανάκληση των αδειών που έχουν δοθεί για Λατομικές Έρευνες στην περιοχή «Βαθειά Χούνη Άνω Ραπεντώσας» του Δήμου Διονύσου και τη διακοπή κάθε ενέργειας που αποσκοπεί στην επαναλειτουργία Λατομείων, μέσα από την τροποποίηση του Προεδρικού Διατάγματος Προστασίας της Πεντέλης και την οριστική κατάργηση των παλιών Λατομικών Ζωνών.

                                                                                        

Η δήμαρχος Πεντέλης Δήμητρα Κεχαγιά και ο πρόεδρος του
ΣΠΑΠ Βλάσσης Σιώμος στη συνέντευξη τύπου

Να καταργηθούν οι Λατομικές Ζώνες και να μετατραπεί το Πεντελικό Όρος σε Χώρο αθλητισμού και Πολιτισμού, πρότειναν οι Δήμαρχοι Διονύσου, Πεντέλης, Κηφισιάς και ο Πρόεδρος του ΣΠΑΠ και τη μετατροπή του Πεντελικού Όρους σε πνεύμονα πρασίνου για το σύνολο των κατοίκων του Λεκανοπεδίου της Αττικής, μέσα από παρεμβάσεις αθλητισμού, πολιτισμού και ανάδειξης περιπατητικών διαδρομών.

                                                                             

Ο δήμαρχος Κηφισιάς Γιώργος Θωμάκος με το δήμαρχο
Διονύσου Γιάννη Καλαφατέλη

Οι δήμαρχοι και ο πρόεδρος του ΣΠΑΠ τόνισαν επίσης την ανάγκη ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης απέναντι σε ένα διαφαινόμενο οικολογικό έγκλημα, κάνοντας λόγο για αιφνιδιαστική και εν κρυπτώ προσπάθεια εγκατάστασης νέων Λατομείων στο Πεντελικό μετά από πολλά χρόνια, τα οποία με το πρόσχημα της εκμετάλλευσης μαρμάρου αναμένεται να προβούν σε εξόρυξη αδρανών υλικών.

Η εν λόγω εκμετάλλευση, σύμφωνα με τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, θα αναπτυχθεί φαινομενικά σε επιφάνεια 243 στρεμμάτων για αρχικό διάστημα 44 χρόνων, ουσιαστικά όμως, μέσω της κατάτμησης, εξαπλώνεται σε τέσσερις χώρους συνολικής επιφάνειας 913 στρεμμάτων. Με τη μέθοδο αυτή απλοποιείται η διαδικασία αδειοδότησής της, καθώς κατατάσσεται σε υποδεέστερη κατηγορία και υπόκειται στη δικαιοδοσία της Αποκεντρωμένης Διοίκησης αντί του Υπουργείου Περιβάλλοντος.
                                                                             

Στη συνέντευξη έγινε αναφορά στις αρνητικές συνέπειες λόγω των Λατομείων, οι οποίες είναι μεταξύ άλλων η μεγάλη κυκλοφοριακή επιβάρυνση της Λεωφόρου Διονύσου λόγω του τεράστιου μεταφορικού όγκου (περίπου 100 φορτηγά ημερησίως), η μεγάλη επιβάρυνση σε σκόνη και θόρυβο αλλά και η οπτική ρύπανση που προκαλείται, ο σοβαρός κίνδυνος κατολισθήσεων και ατυχημάτων στη Λεωφόρο Διονύσου λόγω των δυσμενών κλίσεων σε πολλά σημεία, η μικρή απόσταση από τον αρχαιολογικό χώρο του Ιερού του Διονύσου, το ιδιαίτερου φυσικού κάλλους Σπήλαιο του Διονύσου, τον προϊστορικό οικισμό και άλλες αρχαιότητες, οι αρνητικές επιπτώσεις στο καταφύγιο άγριας ζωής του Δημόσιου Δάσους της Ραπεντώσας.

Επιπλέον, προαναγγέλθηκε η έναρξη δικαστικού αγώνα στα Διοικητικά Δικαστήρια και το Συμβούλιο της Επικρατείας αλλά και η κινητοποίηση του κόσμου, εφόσον χρειαστεί, με πρώτη ενέργεια την πραγματοποίηση ανοιχτής συγκέντρωσης – μουσικής συναυλίας την Τετάρτη 7 Ιουλίου στις 19:00 στο Γήπεδο Ποδοσφαίρου του Διονύσου.

Εικαστικές δεξιότητες παιδιών!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Όταν την τέχνη την ασκούν παιδιά είναι μια διαδικασία, όχι προϊόν. Είναι η διαδικασία της δημιουργίας, της εξερεύνησης, της ανακάλυψης και του πειραματισμού, πέραν κάθε δεδομένου και για το λόγο αυτό, έχει ιδιαίτερη και ανεκτίμητη αξία!

Όταν τα παιδιά, από μικροί μαθητές, ενθαρρυνθούν να εκφραστούν ή να πειραματιστούν στη δημιουργία της τέχνης, αναπτύσσουν μια αίσθηση καινοτομίας που θα είναι σημαντική στην ενήλικη ζωή τους. Η κοινωνία μας σήμερα για να προχωρήσει μπροστά χρειάζεται άτομα που να γνωρίζουν πώς να σκέφτονται, να αναζητούν νέους τρόπους για βελτίωση, χωρίς να ακολουθούν μόνο κατευθύνσεις.

 Αυτός ήταν ο σκοπός της ιδέας: ''...Ο έμμετρος λόγος των ποιητών μας για την απελευθέρωση του 1821...''. H Κοινότητα Νέου Ψυχικού την δρομολόγησε, υπό την υψηλή επιστασία του Δήμου Φιλοθέης Ψυχικού και οι μαθητές του 1ου και 2ου Δημοτικού έπιασαν τα πινέλα! Το αποτέλεσμα ''κρυφό''. Με την συνεργασία των δασκάλων καλλιτεχνικών, τα παιδιά μελέτησαν, δούλεψαν, δημιούργησαν και έφτασε η ώρα να φανερώσουν τα έργα τους! Τα έργα εμπνεύστηκαν από τους ποιητές που ύμνησαν την επανάσταση και τις αρχές της ελευθερίας, από το ποίημα "Ομπρός" του Άγγελου Σικελιανού και από το ποίημα "Ο ύμνος στην ελευθερία" του Διονύσιου Σολωμού.

Σε μία εξαιρετική εκδήλωση ο Δήμαρχος Φιλοθέης Ψυχικού Δημήτρης Γαλάνης, κλήθηκε από την παρουσιάστρια της εκδήλωσης διευθύντρια σύνταξης του Νorth Pageς, Ανδρονίκη Παντιώρα και την οικοδεσπότη Ξένια Σιγάλα, αντιπρόεδρο της Κοινότητας Νέου Ψυχικού, να αποκαλύψει τα δημιουργήματα των μαθητών! Τα αποκαλυπτήρια των έργων ήταν κυριολεκτικές απαντήσεις που περιείχαν και ερωτήσεις, όπως συμβαίνει σε έναν πραγματικά τέλειο ζωγραφικό έργο παιδιών, τα οποία ποτέ δεν σταματούν να ρωτούν ''γιατί'' και ''πώς''. Ακριβώς όπως θα μας προβλημάτιζε ένας πίνακας κορυφαίου δημιουργού!

''...Όταν τα παιδιά εκτίθενται στις τέχνες αναπτύσσουν ένα πραγματικά άριστο τρόπο σκέψης και εκτίμησης της εποχής τους. Είναι σημαντικό ότι σήμερα μαθητές ''εκφράστηκαν'' με απίστευτα ρεαλιστικό τρόπο για τον αγώνα των προγονών μας για να είμαστε σήμερα, ελεύθεροι!...'' είπε ο Δήμαρχος Φιλοθέης Ψυχικού, Δημήτρης Γαλάνης μετά από την παρατήρηση των πινάκων, ο οποίος ως ένθερμος υποστηρικτής κάθε δράσης που αφορά στα παιδιά, μίλησε στους μαθητές ενθαρρύνοντάς τους να ψάχνουν στη ζωή τους την καλαισθησία και τη γνώση, να δοκιμάζουν και να δοκιμάζονται, να τολμούν και να προσπαθούν. Να πιστεύουν στον εαυτό τους και στη δύναμή τους.

Ο Δημήτρης Γαλάνης έδωσε συγχαρητήρια για την συνεργασία όλων όσοι εργάστηκαν για την δράση αυτή. Από την Κοινότητα Νέου Ψυχικού, το North Pages, τους Συλλόγους Γονέων, την Σχολική Επιτροπή Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, του δασκάλους και φυσικά τους πρωταγωνιστές που δεν ήταν άλλοι, από τα παιδιά...

Η Σταυρούλα Σακκά, δασκάλα εικαστικών του 1ου Δημοτικού, που συμμετείχε στην δράση με την ομάδα μαθητών από το αντίστοιχο σχολείο, στάθηκε στην ομιλία της στις δεξιότητες που αναπτύσσονται μέσα από την ζωγραφική καθώς επίσης και στη σημαντικότητα του έργου των δασκάλων "...που οφείλουμε να ενισχύουμε τις τεχνικές και κοινωνικές δεξιότητες των μαθητών μέσα από το ρόλο μας...", όπως τόνισε χαρακτηριστικά, καθώς να συμπληρώσουμε εμείς, ότι όταν το κάνουμε αυτό σε επίπεδο φορέων και οικογένειας, τα αποτελέσματα είναι καταπληκτικά. Πράγματι τα έργα των παιδιών ήταν εντυπωσιακά!

                                                                                   

Οι μαθητές που έλαβαν μέρος στην δράση τιμήθηκαν από τον Δήμο Φιλοθέης Ψυχικού καθώς και από το North Pages για την συμμετοχή τους με ειδικά αναμνηστικά. Την εκδήλωση πλαισίωσε η μουσικός και πιανίστρια Βασιλική Τσιμπούκη, που συμπεριέλαβε στο πρόγραμμά της απαγγελίες από την εξαιρετική Δώρα Σωπασουδάκη.

 Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους η αντιδήμαρχος Παιδείας και Πολιτισμού Αλίκη Γκιζελή, ο Αντιδήμαρχος Τεχνικών Έργων Δημήτρης Φωτιάδης, η Αντιδήμαρχος Οικονομικών, Μίνα Μεταξίδι Μελισσουργού, ο πρόεδρος της Κοινότητας Νέου Ψυχικού Νίκος Στρατηγός, η πρόεδρος του Συλλόγου Κρητών, Αναστασία Αγγελάκη, η αντιπρόεδρος του ΟΚΑΠΑ Μαρία Χριστίνα Παλαιολόγου, ο κοινοτικός σύμβουλος της Κοινότητας Νέου Ψυχικού Άρης Φασιλάκης, η πρόεδρος της Ένωσης Γονέων Γιώτα Πλιάκα, εκπρόσωποι του Μορφωτικού Εξωραϊστικού Συλλόγου Μ.Ε.Ο, η Ρούλα Χυτά, κοινοτική σύμβουλος της Κοινότητας Νέου Ψυχικού, ο Μιχάλης Διακοσταμάτης (Φωτ.: Αριστερά), κοινοτικός σύμβουλος της Κοινότητας Φιλοθέης, η πρόεδρος της Πρωτοβάθμιας Επιτροπής Εκπαίδευσης Μάρλυ Μαλάμη και τα μέλη της, η Σοφία Γαβριηλίδου, ο  Τάσος Καλατζής (Φωτ.: Μέση) και ο Νίκος Σταυρόπουλος(Φωτ.: Δεξιά).

Οι μαθητές και η τέχνη τους!

Σε μια εκδήλωση σημασιολογικής υπενθύμισης για τον εορτασμό των 200 χρόνων ελεύθερης Ελλάδας, θα πραγματοποιηθούν τα αποκαλυπτήρια των έργων ζωγραφικής των μαθητών του 1 ου και 2 ου δημοτικών σχολείων Νέου Ψυχικού, από το δήμαρχο Φιλοθέης Ψυχικού Δημήτρη Γαλάνη. 

Σήμερα Πέμπτη 24 Ιουνίου 2021, στις 19.00 στο 2ο Δημοτικό Σχολείο Νέου Ψυχικού, 25ης Μαρτίου 1, Νέο Ψυχικό, όπου τοπικοί φορείς από την εκπαιδευτική κοινότητα, εκπρόσωποι της πολιτικής και του πολιτισμού του δήμου Φιλοθέης Ψυχικού θα βρεθούν για να βραβεύσουν τα έργα των παιδιών. 

Στην εκδήλωση θα γίνουν απαγγελίες ποιημάτων από τους μαθητές, με μουσικό πρόγραμμα μικρής διάρκειας που θα πλαισιωθεί από τη μουσικό Βασιλική Τσιμπούκη. 

Λαμβάνοντας υπόψιν το γεγονός ότι οι περισσότεροι δρόμοι που διασχίζουν το Νέο Ψυχικό, αναφέρονται στους αγωνιστές της επανάστασης, αλλά και σε πλήθος ποιητών που ύμνησαν τις μάχες και τον αγώνα για την ελευθερία, οι μαθητές της ΣΤ΄ τάξης των δύο σχολείων, ζωγράφισαν για τα ιδανικά της ελευθερίας υπό την καθοδήγηση των δασκάλων εικαστικών τους.

Η εικαστική δράση που διοργανώθηκε από την Κοινότητα Νέου Ψυχικού, δραστηριοποίησε του δημότες του προαστίου και μέσο των παιδιών συνέβαλε στη συνεργασία των εκπαιδευτικών, γονέων και φορέων της τοπικής κοινωνίας, για τον εορτασμό με έναν μοναδικό τρόπο, μιας χρονιάς σταθμό στην ιστορία των γενεών, όπου με μοχλό τη δημιουργία, ενέπνευσε τους νέους και θα μείνει ως παρακαταθήκη διαχρονικά, για να θυμούνται οι παλαιότεροι και να χαίρονται οι νεότεροι.

Γυναικείος θεσμός ετών, 22!

 γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Ο όρος Θεσμός προέρχεται από το ρήμα τίθημι. Αυτό που έχει τεθεί, και ισχύει και ''φέρεται'' με κύρια σημασία και κανόνας ενός συστήματος το οποίο δημιουργεί ηθική και νομική παράδοση.

Και ναι! Το Filothei Women Gala είναι πλέον θεσμός στους αγώνες στίβου. Για 22η χρονιά στο γραφικό ''Στίβο Φιλοθέης'' ο Αθλητικός Όμιλος Φιλοθέης  διοργάνωσε και φέτος ετήσια γυναικεία αγωνιστική συνάντηση.

Ελληνίδες και ξένες αθλήτριες έδωσαν το παρόν και με εξαιρετικές επιδόσεις πρόσφεραν ''τηλεοπτικά'' ένεκα υγειονομικού πρωτοκόλλου, σπουδαίο θέαμα στα άλματα επί κοντώ, ύψους και μήκους που περιελάβανε το πρόγραμμα που συμπληρώνει ο δρόμος 100 μέτρων.

Κι όπως κάθε θεσμός ταυτίζεται με το ή τα πρόσωπα που έχουν συμμετοχή σε αυτόν έτσι και το Filothei Women Gala πέρα από τον πλουραλισμό ταλέντου που διαθέτουν οι αθλήτριες που συμμετέχουν σε αυτόν, υπάρχουν και κάποια πρόσωπα που όταν τα αναφέρεις συνειρμικά σε παραπέμπουν σε αυτόν.
  

Η Κατερίνα Στεφανίδη ήταν εκεί, ο ΑΟΦ είναι ο σύλλογος που ανήκει η Παγκόσμια Πρωταθλήτρια του άλματος επί κοντώ. Η κορυφαία αθλήτρια επέλεξε να μην συμμετέχει στο αγωνιστικό μέρος του Filothei Women Gala ένεκα των καιρικών συνθηκών που επικρατούσαν. ''...Ο δυνατός άνεμος που επικρατούσε σήμερα στο στάδιο δε θα μου επέτρεπε να κάνω τον αγώνα μου όπως θα ήθελα κι έτσι αποφασίσαμε να μη συμμετάσχω. Θα επικεντρωθούμε στην προπόνηση μας, καθώς στους αγώνες που έχω κάνει έχουμε εντοπίσει κάποια λάθη τα οποία πρέπει να διορθώσω...'' είπε η Κατερίνα Στεφανίδη που με ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρακολούθησε τις προσπάθειες όλων των αθλητριών που συμμετείχαν στο Women Gala.