Ούτε ''Όχι'', ούτε ''Ναι''. Μόνο ''Ζήτω''!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Η αποτίμηση της σύγχρονης ιστορίας μας δεν φαίνεται να αποτελεί ''κεκτημένο'' καθώς δέχεται συντονισμένα ''επιστημονικά'' πυρά, από καταγραφείς, ώστε να ανακατασκευαστεί εντελώς. 

Σήμερα τα παιδιά όλων των εκπαιδευτικών βαθμίδων παρέλασαν, προβάλλοντας απέναντι στην ιστορική επέτειο, τον νεανικό τους ενθουσιασμό, απαντώντας σε όλους εμάς, ότι η ιστορία είναι μία και δεν διαστρεβλώνεται!

Άλλωστε ποτέ δεν θα μάθουν τα σημερινά, τα αυριανά παιδιά, όπως δεν μάθαμε κι εμείς τα πραγματικά γεγονότα που διαδραματίστηκαν στο σπίτι του δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά στην Κηφισιά τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου 1940. Όταν ο Εμμανουέλε Γκράτσι, ο Ιταλός πρέσβης στην Ελλάδα επισκέφθηκε τον δικτάτορα για να του επιδώσει τελεσίγραφο ή να συζητήσει μαζί του τον τρόπο που θα καταλάμβαναν οι Ιταλοί την χώρα μας..; O Γκράτσι είχε μαζί του μεταφραστή, ο διάλογος από μαρτυρίες έγινε στα Γαλλικά, πρώτο ανεξήγητο στοιχείο. Ένας Ιταλός, ένας Έλληνας και ένας μεταφραστής να συνεννοούνται για την τύχη ενός πολέμου σε τρίτη γλώσσα! 

Η μαρτυρία της καμαριέρας του δικτάτορα, πιθανόν(;) να γνώριζε την Γαλλική, είχε αναφερθεί στο ''όχι'', άλλα με διαφορετική έννοια απ' αυτή που γιορτάζουμε εξήντα χρόνια τώρα! Το ''όχι'' ήταν απάντηση του δικτάτορα στην ερώτηση του Ιταλού πρέσβη, αν η χώρα μας θα έφερε αντίσταση στην εισβολή των Ιταλών! Έτσι κι αλλιώς η Ελληνική σύγχρονη ιστορία έχει αλλοιωθεί τα μάλα, ανάλογα με ποια γωνία ''βλέπει'' ο ιστορικός. Το σημαντικό είναι πως δύο κρατικά εγκάθετα μεγαλοστελέχη κρατών, εντός ολίγων λεπτών, έβαλαν σε περιπέτεια δύο λαούς, με τραγικές απώλειες αθώων ανθρώπων. 

Οι Έλληνες νεκροί και αγνοούμενοι από τον πόλεμο αυτό ήταν 14.000. Για αυτούς λοιπόν και για τους επόμενους στον Ελληνογερμανικό πόλεμο, εορτάζουμε. Για την αντίσταση και υπεράσπιση αυτού του τόπου, της χώρας μας, που αντέταξαν με τον ηρωισμό τους τα στήθη τους οι προπαππούδες μας, οι παππούδες μας ή οι γονείς μας! Ας τους τιμούμε, έχουμε τεράστια υποχρέωση, χωρίς ''ναι'' ή ''όχι'' για τους ανθρώπους αυτούς, η ''28η Οκτωβρίου'' είναι η μέρα τους! Και ανθρωπιστικά να σημειώσουμε πως οι καταμετρημένοι Ιταλοί νεκροί και αγνοούμενοι ήταν 40.000. Όμως, αρκετοί ιστορικοί πιστεύουν ότι ξεπερνούν τους 50.000.

Αν ανατρέξετε σε αποσπάσματα από εκθέσεις παιδιών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης ή σε απαντήσεις ερωτήσεων για το τι γιορτάζουμε την ''28η Οκτωβρίου'' από τους μαθητές της δευτεροβάθμιας ή ακόμα και φοιτητών, θα τα κρίνεται άκρως διασκεδαστικά. Απίθανα γεγονότα ''στριφογυρίζουν'' στο καθαρό μυαλό των νέων παιδιών, δείχνοντας το ότι αντιλαμβάνονται την ιστορία το κάθε ένα με διαφορετικό τρόπο. Φυσικά αν έχουν ''υιοθετήσει'' κάποια στοιχεία από τον ένα ή τον άλλο ιστορικό και έχουν ακούσει σε μία τάξη τον εκπαιδευτικό τους και στην επόμενη κάποιον άλλο, η ''εξίσωση'' στο μυαλό τους δεν λύνεται. Τα ιστορικά γεγονότα εκείνης της εποχής, σταδιακά διαμορφώνονται από το κάθε βιβλίο ή δάσκαλο-καθηγητή και αντί να έρθουν πιο κοντά στην ιστορία, προτιμούν να μην τους... ταλαιπωρεί!

Σοβαρές συνέπειες στη συναισθηματική και κοινωνική ανάπτυξη των παιδιών έχει προκαλέσει η πανδημία και τα lockdown και, μάλιστα, αυτές οι συνέπειες μπορεί να είναι σοβαρότερες από αυτές των ενηλίκων. Σε αυτό συνετέλεσε τα μέγιστα η διακοπή της κανονικότητας της εκπαίδευσης, των σωματικών δραστηριοτήτων και των ευκαιριών κοινωνικοποίησης, παράγοντες που είναι σημαντικοί για τη φυσιολογική ανάπτυξη των παιδιών. Αν και ουδείς επιστήμονας δεν συμμετείχε στο σχέδιο ''άνοιξε-κλείσε'' τα σχολεία, τα παιδιά κατανόησαν πλήρως τις συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί εξαιτίας του κορονοϊού. Η απειλή της ασθένειας, άλλαξε η καθημερινότητά τους και έμειναν μακριά από το σχολείο και τους φίλους τους, τους δημιούργησε νέας σωτήριες αντιδράσεις. Αντίθετα με άλλες γενιές, η επιθυμία της επιστροφής στο σχολείο, στους φίλους δίπλα σε δασκάλους ή καθηγητές ήταν μεγάλη! Η επιστροφή στις ανέμελες στιγμές προ πανδημίας και η αναμονή προς αυτή, κράτησε ''ζωντανή'' την διάθεσή τους! Πόσοι, όλοι(!) από εμάς τους ενήλικες-μεσήλικες σήμερα, παρακαλούσαμε στα μαθητικά χρόνια, στις ατελείωτες απεργίες να μην ανοίξουν τα σχολεία..;

Το θέμα της σχολικής ιστορίας για να συνδεθούμε με το σκοπό του κειμένου αυτού, απασχολεί τις περισσότερες κοινωνίες σήμερα, γιατί συνδέεται με τον προβληματισμό για τη φύση της ίδιας της επιστήμης της, αλλά και με την παιδαγωγική αρχή ότι τα σχολικά μαθήματα πρέπει να συνδέονται με τις αρχές και τις μεθόδους των επιστημών, με τις ικανότητες, τις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες των παιδιών ως κοινωνικών ομάδων και ατόμων, καθώς και με τις απαιτήσεις της σύγχρονης, σύνθετης και συνεχώς μεταλλασσόμενης πραγματικότητας. 

Αυτό δυστυχώς υπολείπεται της σημερινής κατάστασης, του εκπαιδευτικού μας σχεδιασμού. Με μία συνεχόμενη αλληλεπίδραση με την ψυχική τους διάσταση στο ''κόκκινο'' τα παιδιά προχωρούν με μία σπάνια μορφή ''αυτοίασης''. Αντίθετα με εμάς που προσπαθούσαμε να βρούμε τρόπο να την ''κοπανήσουμε'' από την παρέλαση, τα σημερινά παιδιά με την διάθεση στα ύψη, προκάλεσαν συνωστισμό στις πλατείες και σε κεντρικούς δρόμους κάθε δήμου που επιτράπηκε να παρελάσουν! 

Με τον νεανικό τους ενθουσιασμό να αντανακλάται άμεσα στο σώμα τους και να επηρεάζει όλες τις φυσιολογικές λειτουργίες τους. Ζήτω λοιπόν η ''28η Οκτωβρίου''! Ζήτω αυτά τα παιδιά, ζήτω σε αυτή την νεολαία που διδάσκεται μόνη της και διδάσκει κι εμάς πως Εθνικές επέτειοι χωρίς νεανικό ενθουσιασμό δεν... λένε! Εγκλωβίζονται στα ''Όχι'' και στα ''Ναί''!

Για αποφόρτιση, στην ''Ιθάκη'' μας!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Πλησιάζοντας στα τέλη Ιουλίου, στην κορύφωση της μεγάλης απόδρασης από τις πόλεις με προορισμό την προσωπική μας ''Ιθάκη'', λίγες μέρες διακοπών και θα  αποβάλουμε ότι μας έχει δυσκολέψει τον τελευταίο χρόνο.

Η ''Ιθάκη'' μας ως αντίδοτο στη γενικευμένη κατήφεια και απαισιοδοξία των καιρών. Πανδημία, εγκλεισμοί, απαγόρευση μετακινήσεων, μάσκες, αντισηπτικά, τεστ, εμβολιασμοί η κοινωνία σε ένα απίστευτο ρυθμό ''ακορντεόν'' με εκατοντάδες ειδικούς επιστήμονες και πολιτικούς να βαστούν την μπαγκέτα του μαέστρου και να ''παίζουν'' ο κάθε ένας το δικό του ''έργο''. Ο πολίτης αποδέκτης αυτής της φάλτσας συμφωνίας, "ξεπατίκωσε" τρόπους και μεθόδους για να αντιμετωπίσει αυτή τη νέα συνθήκη! 

Αυτός ο κόσμος, με έναν υποδειγματικό τρόπο, συνέβαλε στην επίτευξη στα τέλη Μαΐου του περιορισμού της πανδημίας. Τα μέσα ενημέρωσης, προβοκατόρικα, φρόντισαν να προβάλλουν τα πάρτι. Από τα μέσα μεταφοράς που ο ιός ''παρτάριζε'' και ''παρτάρει'' και οι εργαζόμενοι εν μέσω του κινδύνου αυτού πήγαιναν στην εργασία τους, ουδέποτε προβλήθηκαν πλάνα. Μα θα ήταν αδύνατον, γιατί θα διαψεύδοταν τα ρεπορτάζ με την αγορά νέων λεωφορείων που δεν βγήκαν ουδέποτε στο δρόμο ή το πλασματικό πρόγραμμα αύξησης των δρομολογίων και του αριθμού των επιβατών.

Τι αθέμιτο θα μπορούσε άραγε να προκύψει όταν ένας επιφανής μοριακός βιολόγος δεχόταν έναν από αυτούς τους πολίτες και ως επιστήμονας όφειλε να τον συμβουλέψει ; ''...Ο συνδυασμός της ανθρώπινης επαφής και της επαφής του με τη φύση είναι στοιχεία τα οποία ο άνθρωπος δεν πρέπει να παραβλέπει, διότι τα χρειάζεται, όπως χρειάζεται και την συναναστροφή με άλλους ανθρώπους. Συνεπώς λίγες μέρες απόδρασης στην φύση και ειδικά αυτή την εποχή στην θάλασσα είναι ότι πρέπει, μετά από την περίοδο που μας κατέκλυσαν τα γεγονότα, προκειμένου να αποφορτιστούμε. Ας κάνουμε όμως το εμβόλιο και ας αναζητήσουμε την ''Ιθάκη'' μας, οχυρωμένοι και προστατευμένοι ανοσολογικά, διότι ακόμα και οι περισσότερο επιφυλακτικοί, επιζητούν τη δια ζώσης κοινωνικοποίηση.''  Θα ήταν μία απάντηση από έναν πραγματικό επιστήμονα, που σέβεται τον όρκο του, τον εαυτό του και τον συνάνθρωπό του!
        

Σημ.:  Δεν τίθεται θέμα αν ο υπογράφων είναι υπέρ ή όχι του εμβολιασμού. Κανείς δεν τον πίεσε να εμβολιαστεί, ήταν μία απόφαση αυστηρά προσωπική καθώς και αυστηρά δεν θα προσπαθήσει να πείσει τον οποιονδήποτε αρνητή, να εμβολιαστεί.

Βελόνα, βελόνα πλησιάζουμε την ανοσία

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Από ένα σημείο και μετά οι σημερινοί ήρωες του κόσμου, όλοι είμαστε άλλωστε σε αυτή την εποχή της πανδημίας που ζούμε, οφείλουμε να αποκτήσουμε την αυτονομία μας. 

Να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας, να σκεφτούμε και να δράσουμε έχοντας κατακτήσει το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού μας, αλλιώς θα γίνουμε φερέφωνα του κάθε πρωταγωνιστή που με τον λόγο ή την ενέργειά του, μας ''πείθει'' για την ύπαρξη ή όχι της πανδημίας, τον εμβολιασμό ή την στράτευσή μας στο αντιεμβολιαστικό κίνημα, τη μάσκα, την διπλή μάσκα, την τριπλή ή τη μη χρήση της. Την εκ άμβονος αναφορά του κάθε ''πατέρα'' για το πόσο αμαρτία είναι τώρα το να μην κάνουμε εμβόλιο όταν πριν μερικούς μήνες από το ίδιο βήμα μας έλεγαν το πόσο αμαρτία είναι να πιστεύουμε πως η πίστη στις αρχές του δόγματος, μας προστατεύει ή μας σώζει. Στον κάθε πρωταγωνιστή γιατρό που στην κυριολεξία ''παίζει'' άριστα τον ρόλο του δείχνοντας πως κάνει το εμβόλιο, πετώντας στα σκουπίδια το πολύτιμο φάρμακο, εξυπηρετώντας φίλους του, αρνητές μεν του εμβολίου πλην όμως έχοντας την διάθεση να παρουσιαστούν αύριο, σύννομοι με τις επιταγές των θεσμικών οργάνων.

Θεσμικά όργανα που στην πραγματικότητα χωρίς έξυπνες ιδέες, χωρίς επιστημονικό σχέδιο, χωρίς πλάνο εφαρμογής αντιμετώπισης της πανδημίας, απομακρύνονται συνεχώς από την λογική και δυστυχώς πλέον δεν μας έχουν πείσει. Δεν μπορεί να μας πείσουν πως πραγματικά είναι απαραίτητο να αποκτήσουμε ανοσία απέναντι στον ιό και οφείλουμε να εμβολιαστούμε.

Ως ήρωες λοιπόν του σήμερα δεν δύναται να ξεφύγουμε της μοίρας μας (Ούτε ο Δίας το κατόρθωσε) αλλά μπορούμε να παρέμβουμε σε αυτήν. Έτσι ο κάθε ένας από εμάς, μικρός η μεγάλος δεν είναι μαριονέτα των ορέξεων που προκαλούνται από λάθη, αλλά ύπαρξη υπεύθυνη για τις πράξεις και τις επιλογές του. Είναι σαφές λοιπόν πως όσοι γνωρίζουν να σέβονται τον εαυτό τους, έχουν την αξιοπρέπεια να γνωρίζουν την θέση ενός υγιούς ανθρώπου που δεν μεταφέρει ασθένειες, έτσι ώστε αύριο μονοί μας να διαμορφώσουμε μία ''καθαρή'' κοινωνία. Αυτό είναι το σπουδαίο κέρδος στα απίστευτά αρνητικά που η πανδημία μας ''πότισε''. Ότι είμαστε έτοιμοι ως άνθρωποι, να δώσουμε και να εφαρμόσουμε τις λύσεις μονοί μας.

Ο κάθε ένας θα αποφασίσει αν, θα, και πότε θα κάνει το εμβόλιο. Γνωρίζουμε καλά όμως, πως οι παρενέργειες υπήρχαν στα ίδια χαμηλά, πολύ χαμηλά ποσοστά, σε όλα τα εμβόλια. Όταν γίνονταν 1.000.000 εμβόλια για την ιλαρά, στο πρόσφατο παρελθόν όχι πριν από αιώνες, το 2010 στην Νότιο Αφρική, στο Ισραήλ, στις Φιλιππίνες, στο Βιετνάμ, στην Ουαλία και σε άλλες χώρες του πλανήτη, είχαμε τα ίδια ποσοστά επιπλοκών... 

Ας προχωρήσουμε παρά ταύτα, να θωρακίσουμε το τείχος της ανοσίας, κάνοντας το εμβόλιο. Το τείχος αυτό θα το οικοδομήσουν οι εκφραστές της λογικής, οι άνθρωποι που χρησιμοποιούν τη σκέψη και την επιχειρηματολογία. 

Μοριακό αποτέλεσμα στο σπίτι!

ρεπορτάζ Ανδρονίκη Παντιώρα

Η φορητή, μοριακή, διαγνωστική συσκευή η οποία πραγματοποιεί τεστ για τον κορωνοϊό και τη γρίπη, δίνοντάς μας το μοριακό αποτέλεσμα που παίρνουμε στο εργαστήριο, βρίσκεται σε διαδικασία έγκρισης από τον ΕΟΦ.

Μια ιατροτεχνολογική επανάσταση για τους καιρούς που διανύουμε, η συσκευή της BIOPIX-T, είναι έτοιμη να βγει στην αγορά, ένα προϊόν φιλικό και εύκολο προς τη χρήση, μία συσκευή που συνδυάζει απόλυτα την ανταγωνιστική τιμή, τη φορητότητα, την ακρίβεια και την αξιοπιστία του αποτελέσματος, παρέχοντας ευκολία και άνεση στο ιατρικό προσωπικό και στις δομές υγείας.                

Με το Σέργιο Κατσαρό, business developer 
της BIOPIX-T

Η συσκευή αρχικά εφαρμόστηκε για την αντιμετώπιση της γρίπης, η οποία γρίπη οφείλονταν για το θάνατο 650.000 ανθρώπων το χρόνο και πάνω από 5.000.000 βαριά νοσούντων. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Η ιστορία ξεκινάει κάπου το 2018, στο πανεπιστήμιο της Κρήτης όπου ένας ερευνητής μεταδιδακτορικός, ο Γιώργος Παπαδάκης στο εργαστήριο βιοαισθητήρων του Ινστιτούτου μοριακής βιολογίας και βιοτεχνολογίας, στο Ίδρυμα Έρευνας και Τεχνολογίας στην Κρήτη, είχε μια ιδέα κατασκευής μίας μοριακής συσκευής, η οποία θα μπορούσε να δώσει το μοριακό αποτέλεσμα που θα παίρναμε από το εργαστήριο, αλλά θα ήταν  φορητή και μπορούσες να την πας παντού.

                                                                                   

Η συσκευή Pebble (βότσαλο), μπορεί να κάνει 6 τεστ
ταυτόχρονα, με ακρίβεια 97,4%

«...Υπάρχει μία τάση που θέλει το δείγμα να αναλύεται στο σημείο που συλλέγεται. Για δύο λόγους. Πρώτον για να αποφεύγεται η αλλοίωση του δείγματος κατά τη μεταφορά του και δεύτερον, για να έχεις ένα αποτέλεσμα πολύ πιο άμεσο, κατά συνέπεια, να μπορείς να αντιδράσεις πολύ πιο έγκαιρα...». Συναντώντας το Σέργιο Κατσαρό, συνεργάτη της BIOPIX-T και τον κύριο υπεύθυνο προώθησης της επιχειρηματικής ιδέας της εταιρείας, μας εξήγησε όλη τη διαδρομή αυτή της τεχνολογικής ανακάλυψης. 

Η εξέλιξη του πρωτότυπου "Ίρις", ορμώμενη η ονομασία από τη θεά του ουράνιου τόξου, την προγενέστερη μορφή της σημερινής συσκευής Pebble (βότσαλο), για την οποία έχει κατατεθεί πατέντα, ένα δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, μπορεί να κάνει 6 τεστ ταυτόχρονα, ενώ πριν από ένα χρόνο  όπου δοκιμάστηκε στο Ινστιτούτο Παστέρ, με πραγματικά δείγματα κορωναϊού, είχε επιτυχία 97,4%.

                                                                     

«...Σύμφωνα με το δικό μας business plan, θα βγαίναμε στην αγορά μέσα σε 2 χρόνια για τη γρίπη, όπου κάποιος θα μπορούσε να κάνει το τεστ στον εαυτό του στο σπίτι, με μία διαδικασία αντίστοιχη με αυτή των σημερινών self test, αλλά ακόμα πιο αξιόπιστα, μοριακά. Εντωμεταξύ εμφανίστηκε ο κορονοϊός, συμπεριλάβαμε στο όλο project και τον κορονοϊό, έγινε η πανδημία η οποία μας εγκλώβισε στην Ελλάδα. 

Παρόλ’ αυτά, η "Metavallon" έχει εισέλθει ως οικονομικός επενδυτής, μεταξύ άλλων venture capitals και με μία κοινοπραξία 8 εταιρειών, μαζί με εμάς, που είναι το Ινστιτούτο Μοριακής Βιολογίας, η Enzy Quest, η οποία είναι spin off  ITE και ασχολείται με ένζυμα, το πανεπιστημιακό νοσοκομείο στις Βρυξέλλες, το Ινστιτούτο Υγείας στη Γαλλία, το University College London Hospital στην Αγγλία, όπου είναι τρία κέντρα τα οποία θα κάνουν τις κλινικές μελέτες, η PKNM από την Ελβετία που είναι σύμβουλος πιστοποιήσεων και η Kiara Health, που είναι μια φαρμακευτική εταιρεία και διανομής ιατρικών συσκευών στη Νότια Αφρική, πήραμε τη χρηματοδότηση από το πρόγραμμα Horizon 2020, 2,4 εκ. με σκοπό να βγει η συσκευή μας και το τεστ για το κορωνοϊό και τη γρίπη, όσο πιο γρήγορα στην Ελλάδα. 

                                                                                      

Με αυτή τη χρηματοδότηση, ξανασχεδιάσαμε την  «Ίρις», από την αρχή ώστε να είναι πιο εύκολα παράξιμη σε μεγάλες ποσότητες, σταντάραμε τα τεστ, πιστοποιήσαμε την εταιρεία και αυτή τη στιγμή ολοκληρώθηκε μία κλινική μελέτη στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο της Κρήτης και άλλη μία σε ένα ανεξάρτητο εργαστήριο στην Ελβετία και με αυτό, κλείνει ο τεχνικός φάκελος που θα καταθέσουμε για έγκριση στον ΕΟΦ, με σκοπό να πάρουμε την άδεια κυκλοφορίας αυτού του τεστ, για τον κορωνοϊό και τη γρίπη, στην Ελλάδα...», σημειώνει ο Σέργιος Κατσαρός.

                                                                             

«...Yπάρχουν τεστ που δεν αφορούν μόνο στους ιούς, αλλά σε μεταλλάξεις στο ανθρώπινο dna και οι οποίες επηρεάζουν καθοριστικά την αποτελεσματικότητα ενός φαρμάκου ή όχι. Αυτή είναι μία ανερχόμενη αγορά», επισημαίνει ο Σέργιος Κατσαρός. «Σε μία παλιότερη μελέτη στην Αμερική, το 20% των συνταγογραφήσεων βρέθηκαν εκ των υστέρων ότι είχαν δοθεί λάθος. Κατά συνέπεια αν είχαν οι γιατροί companion diagnostics κατάλληλα, θα είχαν συνταγογραφήσει κάτι άλλο. Για παράδειγμα, μπορεί ένας ασθενής να χρησιμοποιεί ένα φάρμακο για μία πάθησή του χωρίς να γνωρίζει ότι το συγκεκριμένο φάρμακο δεν λειτουργεί σωστά εάν ο ίδιος εμφανίζει μια μετάλλαξη στο dna του. 

Τα παιδιά στο εργαστήριο έχουν φτιάξει δύο τεστ . Το ένα σχετίζεται με μια μορφή μελανώματος και το άλλο με την επίδραση ενός καρδιολογικού φαρμάκου. Κάνουμε τη διάγνωση κάνοντας το τεστ και μπορούν από το σημείο το συγκεκριμένο και έπειτα, να δοθεί η κατάλληλη φαρμακευτική αντιμετώπιση. Αυτό αποτελεί μια μικρή επανάσταση, καθώς σε διαφορετική περίπτωση, ο γιατρός θα πρέπει να μαντέψει την κατάλληλη θεραπεία, ή να στείλει το δείγμα, σε άλλο εργαστήριο...». 

Εσύ πως αισθάνεσαι άραγε...;

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Η μπαλάντα των Rolling Stones με το ερώτημα που θέτουν στο ανεπανάληπτο άσμα"How does it feel;" έρχεται πιο επίκαιρα από ποτέ στο μυαλό, για να επιβεβαιώσει σκέψεις και φιλοσοφικές αναλύσεις σχετικά με την επίσημη έναρξη κοινωνικών και πολιτιστικών δραστηριοτήτων, το άνοιγμα των διαπεριφερειακών μετακινήσεων και την επιστροφή στη ζωή.

Εσύ πως αισθάνεσαι άραγε; Μήπως μουδιασμένος ή σαστισμένος; Μπαίνοντας σε ένα κατάστημα να πάρω καφέ πριν λίγες ημέρες, συνειδητοποίησα έκπληκτη ότι μπορώ και να καθήσω στο χώρο. Η υποχώρηση της πανδημίας που υποδεικνύουν τα νούμερα και οι μετρήσεις και το γεγονός ότι αυτό μας επιτρέπει να αρχίζουμε επιτέλους να κινούμαστε πιο ελεύθερα, κρίνοντας εξ ιδίων τα αλλότρια, μας βρίσκει θα έλεγα ξεσυνηθίσμενους. 

Σιγά σιγά και προσεκτικά, αλλά και τολμηρά, όπως κάνει το μικρό παιδί στα πρώτα του βήματα, περιμέναμε εναγωνιωδώς το εναρκτήριο λάκτισμα για να αρχίσουμε να ξεμυτίζουμε κεφάλια με μεγάλη χαρά. Πάει καιρός που ο εγκλεισμός ήταν καθιερωμένος τρόπος ζωής και συνήθεια. Πάει καιρός που η κούραση και η κακή ψυχολογία καιροφυλακτούσε για να κυριαρχήσει. Επηρεασμένη σήμερα από φιλικές και αγαπημένες μουσικές καταβολές των Active Member...

Πάει καιρός λοιπόν, αλλά γεμίσαμε φως και έτσι, με λίγη γνώση και συμμόρφωση περισσότερη στις αποσκευές μας και ένα εμβόλιο ανά χείρας, ας ρίξουμε στην πλάτη το καλοκαιρινό μας σακίδιο και ας υποδεχτούμε με διαφορετική διάθεση και ψυχολογία το ελληνικό μας καλοκαίρι, η εποχή που στη χώρα του ήλιου και της θάλασσας, στη χώρα της ομπρέλας και της παραλίας, έχει διαφορετική διάσταση.

Καλή, νέα αρχή! 

Μικρά, μεγάλα, πλούσια σε χρώμα!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Τσάντες σε έντονα χρώματα και μικρού μεγέθους. Παπούτσια σε παστέλ και ασημί τόνους. Αυτή τη σεζόν, τα γυναικεία αξεσουάρ που θα κάνουν την διαφορά στην ''εορταστική'' καλοκαιρινή μετά κορονοϊού εποχή θα είναι... πολύχρωμα! 

Οι μεγάλοι οίκοι μόδας που πάντα προπορεύονται ως προφήτες της εποχής, ήδη με τις δημιουργίες τους γιορτάζουν την απελευθέρωση από τα ''δεσμά'' του ιού το ερχόμενο καλοκαίρι. Από χθες είμαστε στην τελική ευθεία για την πιο αγαπημένη εποχή των περισσότερων, το καλοκαίρι! Οι κορυφαίοι σχεδιαστές μόδας ''χρωματίζουν'' χαρούμενα τα φετινά αξεσουάρ στην προσπάθειά τους να μας τα κάνουν πιο προσιτά αλλάζοντάς μας την μαυρισμένη διάθεση των εγκλεισμών.

Παράλληλα τα αξεσουάρ γίνονται πιο μικρά, μικρές τσάντες στην προσπάθεια να έχουμε μεγαλύτερη ευχέρεια στην κίνηση έτσι ώστε να φροντίζουμε και να αποφεύγουμε τις έντονες περιοχές μεταδοτικότητας και χειρισμού αντισηπτικών και της μάσκας μας! Και ενώ οι τσάντες μικραίνουν τα γυαλιά ηλίου μεγαλώνουν. Παραμεγαλώνουν, σε σημείο που ξεπερνούν μάλιστα τα μεγέθη των '70s. Έτσι ώστε να προσφέρουν και προστασία από τα αιωρούμενα σταγονίδια.

Oι Berta Alvarez και ο Kito Muñoz παρουσίασαν μία επιλογή από την νέα τάση των οίκων μόδας και σχεδιαστών: Emporio Armani,Chanel Gucci, Prada, Flamenco, Loewe, Missoni, Givenchy, Tiffany, Nina Ricci, Suarez, Miu Miu, Hourglass, Christian Dior., Insignia Initials, Carolina Herrera, Fendi, Tod, Salvatore Ferragamo, Bimba y Lola, Camper Lab. H Berta Alvarez (http://superbe.co/talent/berta-alvarez/) είναι μία από τις κορυφαίες Fashion Editor/Stylist του κόσμου όπως και ο φωτογράφος Kito Muñoz (http://www.kitomunoz.com/) που αποτύπωσε την ''τάση'' με τον γνωστό μοναδικό-εναλλακτικό τρόπο!

Ένα μύθο, ένα πράσινο μύθο θα σας πω!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Η γιορτή του Αγίου Πατρικίου ξεκίνησε στην Ιρλανδία αρχικά ως χριστιανική τιμώντας τον Άγιο για το ιεραποστολικό του έργο και την προσπάθειά του στην εξάπλωση του χριστιανισμού.

Ο Άγιος Πατρίκιος είναι ο προστάτης και εθνικός απόστολος της Ιρλανδίας. Πιστεύεται ότι διαδίδει με επιτυχία τον χριστιανισμό σε όλη την Ιρλανδία - εξ ου και η χριστιανική γιορτή της ζωής και του ονόματός του. Υπήρχε πραγματικά Άγιος Πάτρικ; Σίγουρα. Υπάρχουν πολλοί μύθοι για αυτόν που συνδυάζονται με την αλήθεια και τη συνδρομή του στη διάδοση του χριστιανισμού στην Ιρλανδία; Φυσικά με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα το ''θαύμα'' που έκανε ο Άγιος: Nα εξαφανίσει τα φίδια από την Ιρλανδία! Ο μύθος διατηρείτε ως σήμερα ανεξάρτητα αν όλοι γνωρίζουν πως φίδια στην Ιρλανδία δεν υπήρξαν ποτέ!
            

Σε κάθε περίπτωση, ο αντίκτυπος του μύθου για τον Άγιο Πατρικίο ήταν αρκετά σημαντικός για τους Ιρλανδούς και σήμερα δεν έχει απλά εξελιχθεί γιορτάζοντάς τον σε ένα πανηγύρι χαράς και κεφιού, αλλά είναι η κορύφωση της έκφρασης της κουλτούρας του τόπου. Μία έκφραση που μετέφεραν οι μετανάστες Ιρλανδοί σε ΗΠΑ και Αυστραλία όπου η γιορτή του Αγίου Πατρίκιου έχει την ίδια δυναμική χαράς. Η κουλτούρα, ο μύθος, η γιορτή, το ξενύχτι, η κατανάλωση αλκοόλ συνοδευόμενη με ροκ μουσική που αποδίδετε με κέλτικα μουσικά όργανα όπως ιρλανδέζικη γκάιντα, κέλτικη άρπα, βιολί, ακορντεόν... δημιούργησε μία σπάνια ''μανιέρα'' που υιοθετήθηκε για διάφορους λόγους σε όλο το κόσμο, ανεξάρτητα θρησκευτικής ταυτότητας. Κι έτσι ο Άγιος Πατρίκιος αποτελεί το επικεφαλής μέλος της παγκόσμιας αγιοσύνης, που σύνορα δεν έχει και ενώνει όλο τον κόσμο σε ολονύχτια πάρτι με δυνατές μουσικάρες!

Η 17η Μαρτίου μας βρίσκει ντυμένους στα πράσινα, φοράμε ένα τριφύλλι αφού σύμφωνα με τον μύθο, ο Άγιος Πατρίκιος χρησιμοποίησε τα τρία φύλλα του για να εξηγήσει την Αγία Τριάδα στις διδασκαλίες που είναι ο Πατέρας, ο Υιός και το Πνεύμα ως τρία θεϊκά πρόσωπα σε ένα θεϊκό ον. Η αλήθεια του θρύλου του Αγίου Πατρίκιου, ωστόσο, είναι υπό αμφισβήτηση, καθώς δεν υπάρχει άμεση καταγραφή ότι ο άγιος χρησιμοποίησε το τριφύλλι ως εργαλείο διδασκαλίας. Κανείς δεν νοιάζετε για αυτό, το ''κίνημα'' της χαράς και της διασκέδασης ήθελε χρώμα και σήμα και τα βρήκε και τα δύο σε ένα, πράσινο τριφύλλι...!

Κάθε χρόνο εδώ και αιώνες την 17η Μαρτίου οι Ιρλανδοί και όχι μόνο, με παράδειγμα τους Έλληνες που ''έμαθαν'' τον Πατρίκιο από το ''πρασίνισμα'' του μπαρ που πήγαιναν, σε όλο τον κόσμο γιορτάζουν την ημέρα του. Η ιρλανδική γιορτή ορόσημο, κατά την οποία όλα βάφονται πράσινα και παντού ο κόσμος καταναλώνει άφθονο αλκοόλ και κυρίως ιρλανδικές μπύρες και ουίσκι. Σαν σήμερα ολόκληρη η Ιρλανδία θα βαφόταν πράσινη για τους εορτασμούς κατά τους οποίους χιλιάδες πολιτών θα συμμετείχαν στις εκατοντάδες εκδηλώσεις. Στο Δουβλίνο θα γινόταν για μια ακόμα χρονιά, η παγκοσμίως γνωστή παρέλαση, όπου η πομπή διασχίζει μια πορεία 3 χιλιομέτρων, με σημείο εκκίνησης την πλατεία Parnell. Πλέον η γιορτή του Αγίου Πατρίκιου γιορτάζεται σε όλο τον κόσμο καθώς τείνει να αποσυνδεθεί από την καθολική εκκλησία και τους Ιρλανδούς και να γίνει μια συμβολική παγκόσμια γιορτή της φιλίας και της αγάπης μεταξύ των ανθρώπων.

Πριν από ένα χρόνο στις 11 Μαρτίου, η Ιρλανδία είχε τον πρώτο θάνατο από την Covid-19. Με πληθυσμό 4,8 εκατομμυρίων, η Ιρλανδία καταγράφει σήμερα 225.000 κρούσματα και 4.500 θανάτους από τον κορονοϊό. Είναι μια από τις 10 ευρωπαϊκές χώρες όπου κυριαρχεί η βρετανική παραλλαγή του ιού. Μετά την ελάφρυνση των περιορισμών, τον Δεκέμβριο και τους πολίτες εξαντλημένους από τον εγκλεισμό, η Ιρλανδία γνώρισε μια ραγδαία αύξηση του ιού. Μετά από αυτό, η κυβέρνηση θέσπισε ένα σχέδιο αντιμετώπισης, το οποίο εφαρμόζετε στην Αυστραλία από τους ερευνητές του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, το οποίο περιόρισε σε μεγάλο βαθμό τη μετάδοση. Οι περιορισμοί περιλαμβάνουν την απαγόρευση όλων των επισκέψεων στα σπίτια, το κλείσιμο μη απαραίτητων καταστημάτων λιανικής και ένα όριο 5 χιλιομέτρων στις μετακινήσεις. Τα σχολεία φυσικά και σε αυτά τα μέτρα είναι ανοικτά και οι εκκλησίες θα παραμείνουν κλειστές!

''...Καθ' 'όλη τη διάρκεια αυτής της πανδημίας, η προσέγγιση της εκκλησίας στηρίζεται σταθερά στην προστασία της υγείας και της ζωής και στην προώθηση του κοινού καλού...'', αναφέρουν οι επίσκοποι της Καθολικής εκκλησίας και συνεχίζουν: ''...Αναγνωρίζουμε ότι απαιτούνται ισχυροί περιορισμοί για την υγεία όλων μας...'' 

Οι δρόμοι της πρωτεύουσας ήταν άδειοι σήμερα, όπου με την παραδοσιακή παρέλαση του Αγίου Πατρικίου ήταν συνήθως γεμάτοι με χαρούμενους ανθρώπους, χρώμα και ατμόσφαιρα φεστιβάλ. Οι παμπ ήταν κλειστές, μαζί με τα καταστήματα. Λίγοι άνθρωποι βρισκόταν έξω στο Δουβλίνο κι αν τους ρωτήσεις θα διαπιστώσεις γιατί η Ιρλανδία είναι ο τόπος των μύθων: ''... O Άγιος Πατρίκιος είχε διώξει τα φίδια από τον τόπο μας και αν ήταν σήμερα εδώ θα είχε ισοπεδώσει την καμπύλη της μετάδοσης του ιού...'' απαντούν χαμογελώντας! 

Και θα περιμένουν ένα χρόνο ακόμα να ξεφαντώσουν για χάρη του!

Το ισοζύγιο της αναποτελεσματικότητας!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Ο εκφραστής του λόγου και της ιδέας στέκεται με απόλυτο τρόπο, όταν θέτει ευλόγως τη δράση του υπό αμφισβήτηση και υπό κριτική, με την προϋπόθεση ότι ο ίδιος περνά άφοβα και με γενναιότητα από τη διαδικασία της αυτοκριτικής, με στόχο την εξέλιξή του προς το ιδανικό.   

Ο λόγος για τη διαχείριση και την αντιμετώπιση όλων των γεγονότων αυτή την ιδιαίτερη χρονιά της πανδημίας, κατά την οποία παρατηρείται κατά τόπους, στα μέσα, αποσπασματική ενημέρωση, με τρόπο που κατατείνει στην επικοινωνιακή τακτική. Υιοθετούμε δε τον όρο "τρόπο" αντί του όρου "μέθοδος", που θεωρείται απόλυτα κατευθυνόμενος.

Η επαναλαμβανόμενη εφαρμογή του συγκεκριμένου τρόπου, οδηγεί με συνέπεια, στην αναίρεση κάθε κανόνα δεοντολογίας, κάθε κανόνα συντάγματος και όρκου ανθρωπιάς, σε ένα κοινωνικό περιβάλλον, που ''απολαμβάνει'' την ανατολή τεταρτοκοσμικής χώρας. Η επόμενη μέρα που ξημερώνει στην χώρα μας διαμορφώνει την κοινωνία με αισθητές εποπτείες, με έντονη πλέον την αμφισβήτηση συνολικά.

Μην βιαστείτε να ορίσετε το όνομα του ''πρωταγωνιστή''. Πρωθυπουργός και Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, συγκεντρώνουν ισάξια τα βλέμματα σκεπτικισμού, για τον τρόπο που στέκονται ο καθένας ξεχωριστά από τις θέσεις ευθύνης που κατέχουν. 

Μεταφέρουν το βάρος της αναποτελεσματικότητας, στη διαχείριση όποιου προβλήματος και όποιου ζητήματος όφειλαν να λύνουν, στους πολίτες! Κορονοϊός, φωτιές, φυσικές καταστροφές, υγεία, εκπαίδευση, οικονομία, δικαιοσύνη, αθλητισμός... Σε όλα τα παραπάνω υπάρχουν ανοιχτές πληγές στις οποίες και τα δύο μεγάλα πολιτικά πρόσωπα της χώρας, μεταθέτουν άμεσα ή έμμεσα ο ένας στον άλλο την ευθύνη και τον τελικό προβληματισμό στους πολίτες. 

Μεταξύ τους βρίσκουν στο ισοζύγιο της ελλειπούς αποδοτικότητας, την ισορροπία: Βία στη βία, καταγγελία στην καταγγελία, καταγγελία και εξεταστική, δημοσκόπηση ανοδική και δημοσκόπηση κατευθυνόμενη και καταλήγουν ''ισόπαλοι'' στην κοινή τους μικρότητα. Στο δια ταύτα, στην ''έξοδο'', στο ''ταμείο'' χαμένοι, όλοι οι πολίτες! Οι πολίτες οι οποίοι υπόκεινται τις συνέπειες των εκατέρωθεν κάθε φορά  βολών της αναποτελεσματικότητας!

Στον χαρταετό θα είναι άπιαστοι!

γράφει o Πέτρος Καστορίνης

Τα συνεχή lockdown της κυβέρνησης κατόπιν των προτάσεων της επιτροπής λοιμωξιολόγων έχουν φέρει σε οριακό επίπεδο όχι μόνο την οικονομία αλλά και τις ανθρώπινες ψυχικές αντοχές. 

Πρώτη φορά στην ιστορία της επιστήμης προτείνεται εγκλεισμός στον εγκλεισμό και μάλιστα αυστηρότερος του αυστηρού!... Οι γιατροί πρέπει να δίνουν θάρρος και όχι να καταστρέφουν την ψυχολογία του κόσμου και ιδιαίτερα των παιδιών. Αναζητάται ο στόχος των έμμισθων υπαλλήλων της κυβέρνησης ως επιτροπάρειοι, καθώς και των έμμεσα μισθωτών συνεργατών της, δημοσιογράφων των καναλιών.

Πέρα από τα νέα παιδιά που υποφέρουν, τους εφήβους που πλέον κανείς δεν μπορεί να τους συγκρατήσει μέσα, όλοι έχουν δικαίωμα για μια θέση στον ήλιο... Το σπουδαιότερο είναι πως την ετικέτα ''προσωπική ευθύνη'' που τα μέσα ενημέρωσης με πολύ σάλιο κολλάνε στους πολίτες θα πρέπει να την ξεκολλήσουμε... να την ''ταγκάρουμε'' στους λοιμωξιολόγους και στην ομάδα της πολιτικής προστασίας. Ας αναλάβουν επιτέλους την ευθύνη των πράξεών τους... το ακορντεόν δεν το έχουν! Ας πετάξουν χαρταετό, κανείς δεν θα μπορέσει να τους ξεπεράσει..! 

Ένας για όλους και όλοι για έναν...!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Ένας χρόνος lockdown, ένας χρόνος τελείως διαφορετικός από κάθε άλλον, καθότι τα δεδομένα της πανδημίας είναι αυτά που καθορίζουν το εύρος της κινητικότητάς μας και της ύπαρξής μας. 

Παράλληλα η πανδημία στη χώρα μας συνοδεύεται με θύελλα αποκαλύψεων και σεξουαλικών κακοποιήσεων στο χώρο της τέχνης και του θεάτρου. Νέες καταγγελίες κατακλύζουν το φως της δημόσιας σφαίρας ασταμάτητα και αυτό είναι μόνο η αρχή λένε αυτοί που ξέρουν.  

Ο κύβος ερρίφθη και η εξυγίανση της ύπαρξής μας ψάχνει απεγνωσμένα ένα εξιλαστήριο θύμα. Όμως δεν υπάρχει κανείς για να αποκρούσει τη σφαίρα. Ο καθένας στέκει μόνος, γυμνός και έκθετος στις επιλογές του και στις ορέξεις του. Το ηθικό δίδαγμα της εποχής, το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγουμε μέσα από την εμπειρία μας αυτό το χρόνο της πανδημίας, αλλά και με αφορμή τις ραγδαίες εξελίξεις κακοποίησης που λαμβάνουν χώρα αυτό το διάστημα στη χώρα, είναι ένα, είναι κοινό και είναι το εξής:

Είναι άκρως εγωϊστικό ή εγωκεντρικό να θεωρεί κανείς ότι η ζωή του είναι αποσπασματική και ξεχωριστή. Όλα γύρω μας βρίσκονται σε ευθεία συνάρτηση μεταξύ τους και ο τρόπος που υπάρχει ο καθένας από εμάς, επηρεάζει άμεσα ή έμμεσα τη ζωή και την ύπαρξη όλων μας. Αυτό μας το απέδειξε ξεκάθαρα η πανδημία αρχικά και συνεχίζουν να μας το αποδεικνύουν περίτρανα, οι αποκαλύψεις βίας και σεξουαλικής αναρμοστίας, προσβλητικής και αποτρόπαιας ανθρώπινης συμπεριφοράς από άνθρωπο σε συνάνθρωπο, τελευταία.

Όσοι λοιπόν μερικοί από εσάς, νομίζετε ότι σκεφτόμενοι τον εαυτούλη σας και μόνο θα ξεγλιστρήσετε ελαφρώς και αποθεωμένοι από αυτή τη ζωή, είστε γελασμένοι οικτρά. Η έκπληξη πάντα φυλάσσεται για το τέλος και αναλόγως τον πρότερο βίο, είναι αντίστοιχα ευχάριστη ή δυσάρεστη.             

Επιτελική Μήδεια...!

 γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Tα πλεονεκτήματα της πειθαρχίας, της ικανοποίησης και του αυτοελέγχου που αυτή γεννά, απορρέει από σειρά κανόνων που πρέπει να τηρούνται ειδικά από τα θεσμικά όργανα.

Στην καταπολέμηση της covid-19, στο πρώτο πλάνο, ένα χρόνο πριν, η ελληνική κυβέρνηση επέβαλε τα πρώτα μέτρα-κανόνες και την πρώτη καραντίνα. Τα σχολεία έκλεισαν, το λιανεμπόριο έκλεισε, οι επιχειρήσεις κι αυτές και απαγορεύτηκε η κυκλοφορία των πολιτών! Οι πολίτες υιοθέτησαν στο 100% τα μέτρα, οι λίγες εξαιρέσεις δεν θα αποτελούσαν καν στοιχείο αρνητικό αν δεν προβάλλοντο από όλα τα μέσα ενημέρωσης με ''ετικέτα'', την προσωπική ευθύνη του πολίτη! Η πειθαρχία σε μία κοινότητα είναι άχρηστη χωρίς την πράξη, τη δράση του θεσμικού οργάνου που την απαιτεί. Τα μέτρα με μόνη υποστήριξη το πρόστιμο των 150 ευρώ που πολύ σύντομα έγινε 300, είναι κανόνας μη σοβαρός όπως και το βάρος της μετάθεσης των ευθυνών, στον πειθαρχημένο κόσμο, με την ετικέτα, ''προσωπική ευθύνη''.

Τηρουμένων των μέτρων, με ''πολιορκημένους'' το Πάσχα τους πολίτες στα σπίτια τους, με τα παιδιά να έχουν γίνει ήρωες του Fortnite, τα ψυχοφάρμακα να πιάνουν ''pick'' στις πωλήσεις και οι οικογένειες να σπάνε το ένα ρεκόρ μετά το άλλο συνεχούς συμβίωσης, η Covid-19, περιορίστηκε! Τα μέσα ενημέρωσης ''ταϊσμένα'' πλουσιοπάροχα από τις κρατικές επιδοτήσεις, έστησαν θριαμβευτικά πανηγύρια και τα κυβερνητικά όργανα εξήγγειλαν με μελωδικό σάλπισμα: ''Έρχονται οι τουρίστες'', το χρήμα, τα ευρώ, τα δολάρια... Καλοκαίρι πλέον, το χρήμα ήρθε πολύ περιορισμένο φέρνοντας μαζί του και τον ιό! Ο συνδυασμός του εισαγόμενου κορονοϊού, με τα υπολείμματα που είχαμε από την αμφισβητούμενη αντιμετώπισή του, μας οδήγησε στην δίνη των νέων κυμάτων του!

Τα παιδιά επιστρέφουν στα σχολεία μετά τις καλοκαιρινές διακοπές, οι επιχειρήσεις ανοίγουν κλείνουν, ανοίγουν και πάλι για να κλείσουν με μία καραντίνα πλέον τύπου Μαρτίου. Τα Χριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά θυμίζουν το Πάσχα του ’20, τα παιδιά από το Νοέμβριο μέχρι και τις 11 Ιανουαρίου επιστρέφουν στο Fortnite, για να πάνε σχολείο για ένα μήνα πάλι στη συνέχεια και να ξανακλείσουν οριστικά τα σχολεία, αγνώστου επιστροφής πλέον. Η νέα ορολογία της αγοράς με το ''Take away'', ''click away'' και ''click in shop'' αναζητούν θέση στο λεξικό ''Μπαμπινιώτη'' και η αγορά στενάζει στους ρυθμούς του δημόσιου ακορντεόν, ανοίγματος και κλεισίματος των επιχειρήσεων!

Με το κλείσιμο των καταστημάτων χορηγήθηκε οικονομικό βοήθημα στους εργαζομένους. Το βοήθημα για τους εργαζομένους ήταν ένα ουσιαστικό μέτρο αλλά οι άνθρωποι έχουν ανάγκη να δουλέψουν, δεν το κάνουν από χόμπι. Η διαφορά των 100 ή 200 ευρώ στο εισόδημα μπορεί να είναι η διαφορά στο αν θα έχει φαγητό στο τραπέζι τους ή όχι. Για τα παιδιά ίσως κανείς δεν γνωρίζει τον αντίκτυπο των κλειστών σχολείων και των συνεπειών του στο μέλλον.

Τα επικοινωνιακά ''τρικ'' της κυβέρνησης εξαντλούνται από τα διπλά, τριπλά ταϊσμένα μέσα ενημέρωσης και με το εμβόλιο να το περιμένουμε ως μάνα εξ ουρανού για να μας σώσει. Το εμβόλιο είναι σαφώς η πανάκια του μέλλοντός μας, αλλά η ''μονομάρκα'' του προβληματίζει πολύ! Τα στοιχεία σύγκρισης είναι κουβέντες που λέγονται από τα μέσα ενημέρωσης και είναι πληρωμένες πρόταση-πρόταση,  χιλιάδες ευρώ, άρα μη έγκυρες! Για τα παιδιά μας ούτε κουβέντα...

Το πρόβλημα είναι ένα. Βαδίζουμε στο άγνωστο με την περίφημη επιτροπή λοιμωξιολόγων να εκτίθεται καθημερινά, αφού την ίδια ώρα στα δελτία ειδήσεων ο ένας επιστήμονας μας λέει να φοράμε μία μάσκα, ο άλλος στο άλλο κανάλι προτάσσει τον αριθμό των δύο μασκών και ο τρίτος, τριών..! Αδιανόητο αν αυτοί μπορούν να χαράξουν κοινό πρόγραμμα αντιμετώπισης, για να μην τα ρίχνουμε όλα στην κυβέρνηση που δεν μπορεί να εφαρμόσει ένα σταθερό αυστηρό πλάνο δύο μηνών. Άλλωστε η κυβέρνηση έχει και στραμμένο το ενδιαφέρον της προς τις κάλπες... ο κορονοϊός έπεται!

Και ήρθε και η Μήδεια κι όπως θυσίασε τους Φέρητα και Μέρμερο, έτσι η σύγχρονη, σημερινή απέναντι στο επικοινωνιακό παραλήρημα των θεσμικών οργάνων, δέχτηκε την θυσία ωρών, λόγων ανούσιων κι υποσχέσεων για την αντιμετώπιση της! Έχουμε λάβει όλα τα μέτρα, είμαστε έτοιμοι... και τόνοι αλάτι έρρεαν στα περιστύλια των δημαρχείων, διαλαλούσαν οι υπεύθυνοι! Το αποτέλεσμα τραγικό, η χώρα ''έκλεισε'' και οι υποσχέσεις και η δήθεν ετοιμότητα αποκαλύφτηκαν!

Χιλιάδες δέντρα έπεσαν και θα ήταν τα μισά αν οι δήμαρχοι είχαν φροντίσει να τα κλαδεύουν ώστε να μην σηκώσουν το βάρος του χιονιού. Πολλές από τις κολώνες του ηλεκτροφωτισμού θα γλύτωναν αν είχαν περιοριστεί και οι πτώσεις των δέντρων. Είναι απαράδεκτο εν έτη 2021, πόλεις να μένουν χωρίς ρεύμα, προάστια της πρωτεύουσας να ζούνε επί ώρες στο ''σκοτάδι''. Τα υπόλοιπα είναι πρωτάκουστα, ο Εθνικός δρόμος μας προς την Θεσσαλονίκη να κλείνει στο ύψος των προαστίων της πρωτεύουσας και οι θεσμικοί παράγοντες, του αυτού κομματικού οργάνου, να ρίχνουν τα βάρη ο ένας στον άλλο!

Και ας δικαιολογήσουμε την μη κυκλοφορία των οδικών μέσων μεταφοράς, από την στιγμή που όλοι μόνο ''έταζαν'' ετοιμότητα, αλλά στην πρωτεύουσα...; Αν είναι δυνατόν! Και το τραγελαφικό πως οι αθεόφοβοι ούτε τον ηλεκτρικό και το μετρό δεν κατάφεραν να προστατέψουν! Ούτε το ένα μα ούτε το άλλο λειτούργησαν κανονικά! Κι όλα αυτά εις βάρος των πολιτών που ώρες πριν τους είχαν γεμίσει τα αυτιά ότι η πολιτική προστασία θα ήταν παρούσα! Η Μήδεια ήρθε η πολιτική προστασία ήταν απούσα. Η μυθολογία άλλαξε σε λίγες ώρες, η θυσία των Φέρητα και Μέρμερου δεν έγινε από την μητέρα τους αλλά από αυτούς που έταζαν προστασία..!

Ημέρα Πέμπτη σήμερα, πάμε για Παρασκευή και μόλις λίγα χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης, σπίτια που κατοικούν άνθρωποι δεν έχουν ρεύμα, νερό, επικοινωνία με τις αρχές... Δεν συζητάμε για τις πόλεις στην περιφέρεια , ειδικά στην Βόρεια Εύβοια. Και τα μέσα να διαλαλούν πως αποκαταστάθηκαν οι βλάβες, και στον ίδιο σταθμό στην επόμενη εκπομπή να δραματοποιούν -σωστά- την κατάσταση που επικρατεί εκείνη την ώρα στην Κηφισιά, την Ερυθραία, την Εκάλη, τον Διόνυσο... Οι συσκέψεις στην πολιτική μη προστασία να διαδέχονται η μία την άλλη, σε θερμαινόμενα γραφεία, όταν πολίτες στο ίδιο τους το σπίτι, κουλουριασμένοι σε μία γωνία προσπαθούν να προστατευθούν από την παγωνιά!

Τελικά επιτελικό κράτος σε τούτο τον τόπο δεν υπήρξε ποτέ. Τον ''επιτελικό'' χαρακτήρα που τα μέσα ενημέρωσης, τα ταϊσμένα μέσα ενημέρωσης, προσπαθούν να προσδώσουν στην κυβέρνηση, τον είχε η Μήδεια!

Λευκή "Μήδεια"!

Μέσα Φλεβάρη και ο Χειμώνας έκανε την εμφάνισή του. Ένας Χειμώνας που ήρθε έστω και με καθυστέρηση, υποχρεώνοντάς μας να μείνουμε ένδον, στη ζεστασιά των σπιτικών μας και η πιο κρύα εποχή του χρόνου στη λήξη σχεδόν της θητείας της, δείχνει καταφανώς και με σφοδρότητα τη δυναμική της.

Στα λευκά λοιπόν όλη η χώρα και η επέλαση του χιονιά αναμένεται να κατέλθει και στην Αθήνα. Από αύριο ο παγετός και για τις επόμενες δύο ημέρες θα κυριαρχεί στους δρόμους των βορείων προαστίων και η "Μήδεια", η κακοκαιρία που πήρε την ονομασία της από την προσωποποίηση της αρχαίας εκδικητικότητας, στη σημερινή της εκδοχή είναι λευκή. 

Προσοχή λοιπόν στις μετακινήσεις, είναι ευκαιρία άλλωστε να απολαύσουμε λίγο κρύο, λίγες κρύες, βόλτες περπατήματος στο χιόνι, αφού το πιο αυστηρό lockdown των ημερών, μας δίνει αυτή τη δυνατότητα.

Ανδρονίκη Παντιώρα / North Pages

''Ισορροπώντας'' στους δύο τροχούς!

 γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Η καραντίνα, ο περιορισμός της ελεύθερης κυκλοφορίας και η αναστολή της λειτουργίας όλων των χώρων εστίασης δημιουργεί το απόλυτα οξύμωρο: Όλοι έξω ισορροπώντας στους δύο τροχούς! 

Φυσικά στο μέτρο του δυνατού, σύμφωνα με το ωριαίο πρόγραμμα κυκλοφορίας, σύμφωνα με τους κανόνες του υγειονομικού πρωτοκόλλου! Συμμετέχουμε ενεργά στην αντιμετώπιση του ιού πλην όμως αποφεύγουμε ναρκοθετημένη συνήθεια της στατικότητας, της ακινησίας, της αποξένωσης, της κακής διατροφής.

Η δημιουργική απασχόληση, η άθληση και η διασκέδαση δίνουν ραντεβού με τα παιδιά μας στους κήπους, στα πάρκα της περιοχής μας. Το κεκτημένο πρώτο όχημα κυκλοφορίας παιδιών μας, μας κάνει πάλι παιδιά. Ισορροπούμε και πάλι σε αυτό και μαζί με τα παιδιά μας και ποδηλατούμε στους δρόμους. Φυσικά με την προσοχή που απαιτείται πλέον του να κυκλοφορείς σε μία μεγαλούπολη όπως η Αθήνα, καθώς και με την ανάλογη σωματική μας προστασία, κράνος και ειδικό διακριτέο ρουχισμό.                        

Οι τυχεροί, οι κατοικούντες στα περιξ του Ολυμπιακού Σταδίου και στους όμορους δήμους, έχουν μία μοναδική και ασφαλή πίστα. Οι περιβάλλοντες χώροι του ΟΑΚΑ, δημιουργούν ένα δαιδαλώδες υπαίθριο ποδηλατοδρόμιο. Το απολαμβάνουν οικογένειες με παιδιά, αθλητικοί τύποι και αθλητές που προπονούνται με σεβασμό στο περιβάλλον, όπως αρμόζει στον ιερό αυτό χώρο. Το Ολυμπιακό στάδιο, προσδίδει μια απίστευτη ηρεμία και ένα αναγκαίο διάλειμμα ευεξίας από το ''μέσα''...

Εσω έτοιμοι!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Ένεκα της πανδημίας, το νοερό ταξίδι μας δεν σταματά! Απίστευτες διαδρομές, ονειρικοί προορισμοί! Επισκέφθηκα την Εύβοια, σε επαγγελματικό ταξίδι και το έζησα πραγματικά!

Οι ταξιδιωτικές μας ανάγκες, μετά το πέρας των "δύσκολων καιρών" και αφού τα μέτρα ''ακορντεόν'' αρχίσουν να χαλαρώνουν αισθητά, πιθανολογούμε ότι η εποχή θα έχει αλλάξει, το κλίμα θα έχει ζεστάνει και μια μικρή, κοντινή απόδραση χαλάρωσης και ξεκούρασης θα φαντάζει ιδανική. Βάζουμε λοιπόν στο GPS, προορισμό Λίμνη Ευβοίας. 

Στη Λίμνη Ευβοίας μπορείτε να φτάσετε είτε μέσω της Χαλκίδας, είτε μέσω της Αιδηψού. Από τη Χαλκίδα απέχει 80 χλμ. και στη διαδρομή σας θα συναντήσετε μερικά από τα πιο όμορφα τοπία της Βόρειας Εύβοιας. Από την Αιδηψό, θα φτάσετε με πλοίο από την Αρκίτσα Φθιώτιδας, (33 χλμ.) Η διαδρομή Αιδηψός - Λίμνη είναι παραθαλάσσια και έχει ως θέα από τη μια τον Ευβοϊκό και από την άλλη τις πράσινες πλαγιές της Εύβοιας.

   

Η Λίμνη, που είναι μία από τις γραφικότερες πόλεις της Εύβοιας, με παραδοσιακή αρχιτεκτονική, είναι χτισμένη αμφιθεατρικά και ακολουθώντας την ακτογραμμή, παρατηρείς ότι δημιουργείται ένα απίστευτης ομορφιάς φυσικό λιμάνι. Ο τόπος, αποτελεί όλο το χρόνο ιδανικό προορισμό για γαλήνια ξεκούραση κοντά στη θάλασσα και μακριά από το άγχος της πόλης. Για αυτό και όποτε τελειώσουμε με την πανδημία, να είστε έτοιμοι!

Το πευκόφυτο βουνό του Καντηλιού ''αγκαλιάζει'' την κωμόπολη και η χρωματική πανδαισία, του πράσινου και του μπλε της θάλασσας σε συνδυασμό με την παραδοσιακή αρχιτεκτονική, δημιουργεί  ένα ''καμβά'' μυθικής αξίας. Παράλληλα κι ενώ βρέχετε από τον Βόρειο Ευβοϊκό κόλπο, η αίσθηση του ήπιου αιγαιοπελαγίτικου αέρα, σας ταξιδεύει σε μικρό νησί. Αναμφίβολα το γραφικότερο χωριό της Βόρειας Εύβοιας, που κερδίζει τον επισκέπτη.

 

Η Λίμνη είναι μια πόλη αμφιθεατρικά χτισμένη, κοντά στο αρχαίο Ελύμνιον, τόπος που, κατά το Σοφοκλή, συναντήθηκε για πρώτη φορά ο Δίας με την Ήρα. Το Ελύμνιον ήταν αρχαία πόλη της Εύβοιας, που σήμερα μας είναι γνωστή μόνο από γραπτές πηγές και επιγραφές. Η ακριβής θέση της δεν είναι γνωστή, πιστεύεται όμως ότι βρισκόταν εκεί όπου σήμερα είναι σήμερα η Λίμνη.

Η Λίμνη συνδυάζει την φυσική της ομορφιά με την εξαιρετικό φιλόξενο χαρακτήρα των κατοίκων της. Δεν είναι τυχαίο για όποιον την επισκέπτεται πρώτη φορά ότι τον κερδίζει με αποτέλεσμα να αποτελεί πάντα μόνιμη επιλογή του για Σαββατοκύριακο ή περισσότερες μέρες, όλες τις εποχές του χρόνου! Ετοιμαστείτε, με το που θα ανοίξουν τα ''σύνορα'' των Νομών, κατά συνέπεια ο ιός θα μας έχει εγκαταλείψει, εγκαταλείψτε κι εσείς με ασφάλεια πλέον, το κλείνον άστυ!

Που θα μείνετε...; Καταλύματα υπάρχουν πολλά. Αλλά αυτά που παρέχουν μία ξεχωριστή διαμονή είναι τα παραδοσιακά πετρόχτιστα διαμερισματα Limni Stone Apartments 

(http://limnistoneapartments.gr/). Είναι μια δουλειά που φανερώνει τον σεβασμό στην τοπική αρχιτεκτονική και το πλούσιο ανθρώπινο μεράκι των δημιουργών τους.

Η διακριτικότητα της προσφοράς!

 γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Η έννοια της προσφοράς και του εθελοντισμού είναι σημαντική στον επαναπροσδιορισμό της επιτυχίας και της ευημερία μας. Είναι όμως ατελή χωρίς επίτευξη του σκοπού.

Μία τεράστια ιδέα, μία σπουδαία προσφορά τιμή και υπενθύμιση για όλους μας, του μεγάλου αγώνα που δίνουν οι νοσηλευτές. Θα περίμενε κανείς να αποτελούσε ''καμπάνια'' προβολής μίας μεγάλης καταναλωτικής, εμπορικής εταιρίας. Η καμπάνια αυτή, το μήνυμα υπενθύμισης, χαράς και ελπίδας φέρει διακριτικά την υπογραφή της ''Politis Group'', που έχοντας την ευθύνη των συγκεκριμένων χώρων προβολής στους δρόμους, απέναντι στο εμπορικό της κέρδος, εκφράζει την δημιουργικότητα, μιας πραγματικά μεγάλης κοινωνικής προσφοράς!

Πιο συγκεκριμένα, η έννοια της προσφοράς ιδιαίτερα σήμερα στην εποχή covid-19 όπου η αλληλεγγύη μπορεί να εκφραστεί ακόμα και με μικρές ανθρώπινες δράσεις, είναι απαραίτητη για όλους μας. Έχουμε ανάγκη όλοι την αγάπη την συμπαράσταση που αποτελούν ιδανικά και αξίες πέρα από τον εαυτό μας, γιατί μας κάνουν να βγαίνουμε από τον μικρόκοσμό μας και να σκεφτόμαστε τον διπλανό μας. Μας κάνουν να θέλουμε να βοηθήσουμε τους γύρω μας. Και αποτελούν τη λύση στα πολλά προβλήματα που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα σήμερα.

Η αυτοβελτίωση και η αποδοτικότητα προσπαθούν να αφυπνίσουν τον εαυτό μας και να τον κάνουν καλύτερο σε κάθε τομέα, ο σκοπός προσπαθεί να αφυπνίσει, να αυξήσει την ανθρώπινη πλευρά της κοινωνίας μας. Αυτό ακριβώς ερεθίζει το μήνυμα που αντικρίζουμε στους δρόμους: ''...Mπορεί να μην ξέρουμε το όνομά σας. Νιώθουμε όμως τον αγώνα σας. Όλες μας οι ευχές είναι για σας. Σας ευχαριστούμε...'', να συνοδεύει μία σπάνια εικόνα που φανερώνει την προσπάθεια, τον πόνο και την δύναμη που καταβάλει ο άγνωστος νοσηλευτής στην προσπάθεια στήριξης του κάθε νοσηλευόμενου από τον ιό.

Μαχητές και όχι παρατηρητές!

«...Αν δεν ήμουν νοσηλεύτρια και έβλεπα την κατάσταση απ’ έξω, θα έλεγα ότι οι νοσηλευτές, οι άνθρωποι που εργάζονται στην πρώτη γραμμή άμυνας απέναντι στον κορωνοϊό, ότι περνάνε δύσκολες στιγμές. Αυτό όμως πραγματικά που συμβαίνει μέσα στα νοσοκομεία, δεν περιγράφεται με λόγια.

Είμαστε καθημερινά στη μάχη με τον ιό. Δεχόμαστε καθημερινά, τα χειροκροτήματα της υπέρμετρης προσπάθειάς μας. Πάντα, αλλά και τώρα μέσα στην πανδημία, κληθήκαμε να υπερβούμε τους εαυτούς μας και να ξεπεράσουμε τους προσωπικούς μας φόβους. Πιστεύω ακράδαντα ότι στην υγειονομική κρίση που περνάμε, ο καθένας μας, μέσα από τον επαγγελματικό και κοινωνικό του ρόλο, δοκιμάζεται και βάζει πλάτη για τις αντοχές του συστήματος. Εμείς οι νοσηλευτές λίγο περισσότερο από τους υπόλοιπους.

Είναι μια δύσκολη πραγματικότητα. Είναι όμως η δική μας πραγματικότητα. Η δική μας καθημερινότητα. Ότι και να γίνει, εμείς θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε σε αυτές ακριβώς τις συνθήκες. Οφείλουμε να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε γιατί είμαστε "μαχητές" και όχι παρατηρητές...».

Ρούλα Χύτα
Κοινοτική Σύμβουλος Νέου Ψυχικού

... γράφει η Ρούλα Χύτα που είναι νοσηλεύτρια και κοινοτική σύμβουλος της Κοινότητας Νέου Ψυχικού του Δήμου Φιλοθέης Ψυχικού επίσης είναι μέλος της επιτροπής Υγιεινής και Ασφάλειας του Γ.Ν.Α. ΚΑΤ. Μία δυναμική και ευαισθητοποιημένη παρουσία, που ασχολείται με τα κοινά, θέτοντας ενεργά τον εαυτό της στην υπηρεσία του συνανθρώπου. Στη στυγνή πραγματικότητα της πανδημίας, οι νοσηλευτές αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του συστήματος υγείας. Αν δεν έκαναν οι ίδιοι την υπέρβαση, μαζί με τους γιατρούς και το υγειονομικό προσωπικό, στο σύνολό τους, δεν θα καταφέρναμε να ανταπεξέλθουμε, έστω και με τις ελλιπείς δομές, στις υπάρχουσες συνθήκες.

Κοντά στον αληθινό εαυτό μας!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Στις παρυφές του Υμηττού, σε ένα από τα πανέμορφα βουνά δίπλα μας, απευθυνόμαστε στα δύσκολα για να μας δώσει τις απαντήσεις, για να χαρούμε τις ομορφιές της μητέρας φύσης, βρίσκοντας μια γρήγορη διέξοδο ανά πάσα ώρα και στιγμή.

Με ποδήλατα, αυτοκίνητα, πεζοί και καθιστοί στα πέτρινα και χωμάτινα ανοίγματά του, το βουνό υποδέχεται καθημερινά χιλιάδες Αθηναίους, που επιλέγουν τα αμέτρητα σημεία του και τα καταπράσινα, μονοπάτια του, να περπατήσουν, να αθληθούν, να αναπνεύσουν καθαρό αέρα και να νιώσουν την μοναδική και χαλαρωτική ενέργεια της φύσης.

Οι ανάγκες και οι απαιτήσεις των εποχών που ζούμε, μας έκαναν όλους περιπατητές, μοναχικούς αναζητητές της λύσης, στις προκλήσεις των καιρών. Άλλωστε η δράση και ο τρόπος δράσης διαφοροποιείται σήμερα από τα εσκαμμένα, δεν ακολουθεί πια τις συνηθισμένες οδούς και είτε από περιορισμένη επιλογή, είτε από μοναδική πρόταση και σκέψη αφιέρωσης του ελεύθερου χρόνου μας καθημερινά, είναι γεγονός αδιαμφησβήτητο ότι η καραντίνα, η επιδημία και όλη αυτή η υγειονομική κρίση που βιώνουμε, θέλοντας και μη, μας έχει φέρει κοντά στον αληθινό εαυτό μας.                      

Μάλλον θα έλεγα πιο σωστά, μας έχει υποδείξει καλύτερους δρόμους ξεκούρασης και ανασυγκρότησης. Η απόδρασή μας στη φύση, είναι πλέον αυτόματη συνήθεια, ακόμη και για εκείνους που ήταν απροσάρμοστοι σε μία τέτοια λογική. Ταυτόχρονα, περιμένοντας αγωνιωδώς τις ανακοινώσεις των νέων μέτρων και το πως θα πορευτούμε στη συνέχεια της πανδημίας, παλινδρομούμε μεταξύ του τι "πρέπει" και τι αντέχουμε (οικονομικά, ψυχικά, μορφωτικά) ως κοινωνία.

Να ανοίξουν τα σχολεία ή όχι; Κι αν ανοίξουν, ποιες βαθμίδες της εκπαίδευσης έχουν προτεραιότητα; Θα ανοίξει τελικά σύσσωμη η πρωτοβάθμια και η δευτεροβάθμια. Ενδείκνυται το άνοιγμα έστω και των δημοτικών μόνο; Τα ερωτήματα κρίσιμα, μόνο που οι απαντήσεις πολιτικής και υγειονομικής ηγεσίας δεν συντονίζονται, με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένα κλίμα, να βγαίνει στην πορεία ένας γιατρός, διαφωνώντας με την περιρρέουσα ατμόσφαιρα και η λογική να παραδίνει τα σκήπτρα της στην τρέλα. Τουλάχιστον αν διαφωνείτε, μην σπεύδετε κύριοι. Συνεννοηθείτε πρώτα...!                   

Νέα χρονιά, καραντίνα και ψυχική υγεία!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Η επιστημονικά αποδεδειγμένη, σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας μελαγχολία των ημερών Χριστουγέννων, Πρωτοχρονιάς και των Φώτων είναι πράγματι εκείνη η εποχή του χρόνου, που η κατάθλιψη παρουσιάζει ιδιαίτερη αύξηση. Ήρθε και η πανδημία-καραντίνα και μας έδεσε με το προφανές...

Οι επαγγελματίες της ψυχικής υγείας τονίζουν από την πλευρά τους, πως οι γιορτινές ημέρες απαιτούν προσοχή για τα άτομα, που υποφέρουν ήδη από κατάθλιψη. Τις εορταστικές αυτές μέρες υπάρχει ένα γενικότερο κλίμα χαράς, θαλπωρής και αγάπης. Το βλέπουμε στις βιτρίνες, στους δρόμους, στις διαφημίσεις... παντού! Οι εικόνες αυτές, όμως, ερμηνεύονται εντελώς διαφορετικά από τον κάθε άνθρωπο, με αποτέλεσμα η πραγματική ζωή να μην ανταποκρίνεται συνήθως στις υψηλές ''γιορτινές'' προσδοκίες, που θέτουμε.

Ο συνδυασμός εορτές, πανδημία-καραντίνα ενίσχυσε το γεγονός και έκανε ανθρώπους να νιώθουν πολύ μόνοι, να απογοητεύονται, να θυμώνουν ή και να φοβούνται... Έτσι, στο διάστημα αυτό διαπιστώνεται να απειλείται σημαντικά η σωματική και κυρίως ψυχική υγεία του κόσμου.

Δυστυχώς ουδείς κατάφερε να αποβάλει τον φόβο από τους πολίτες. Οι φιλότιμες προσπάθειες των αρχών, με την ελπίδα του εμβολίου να καλλιεργείται από τα μέσα ενημέρωσης ως πανάκια σωτηρία, την προβολή του πόσο ισχυρό είναι το σύστημα υγείας και το πόσο σοβαροί είναι οι πολιτικοί που σχεδιάζουν το απεμπλεκόμενο μέλλον μας από την covid-19, έπεσαν στο κενό.

Εμβόλια έγιναν λίγα μπροστά στις κάμερες, περισσότερα στην βουλή και στα πρόχειρα πολιτικά ιατρεία. Γενικά το ''πρότζεκτ" εμβόλιο, μάλλον "κάηκε" ως πρόγραμμα αποσυμπίεσης των σκέψεων φόβου για την υγεία μας και της επόμενης μέρας και το τι βιοποριστικά, θα μας ξημερώσει...

Τα μέσα ενημέρωσης, ανάλογα με πιο πρόγραμμα προβολής τρέχουν οι αρχές, προχωράνε σύννομα με αυτό. Εν τούτοις, τους ξεφεύγουν διάφοροι καλεσμένοι γιατροί-καθηγητές που εκφράζουν αντίθετη άποψη, ιδιαιτέρως αυστηρή με το πόσο σκληρή είναι η δοκιμασία του συστήματος υγείας, παρατηρώντας όλοι μας απ' την έξω, πόσο θα αντέξει ακόμα...Πόσο θα αντέξει ακόμα αυτό και οι άνθρωποί του.

Την ίδια ακριβώς στιγμή, παρατηρείται αυτοαναίρεση, μία αυτοακύρωση θα λέγαμε μεταξύ των προσώπων των διοικούντων που ανακοινώνουν διάφορες αποφάσεις κάθε φορά, με την τρέχουσα οικονομική κατάσταση του κόσμου. Οι σπασμωδικές ανακοινώσεις που ανοίγουν και κλείνουν τις επιχειρήσεις και την αγορά εργασίας, έχουν προκαλέσει κακή εντύπωση, η οποία δείχνει προχειρότητα, χωρίς κανένα σοβαρό σχεδιασμό προγράμματος. Όλοι οι εμπορικοί σύλλογοι, αλλά και όλοι οι επιχειρηματίες ανεξαρτήτως του οικονομικού μεγέθους τους, απορούν με την ανεπανόρθωτη ζημιά που τους προκαλούν τα μέτρα χωρίς στόχο. Παρόλ' αυτά, τα ακολουθούν πιστά, όπως πιστά ακολουθούν και οι υγειονομικοί στο σύνολό τους, από την αρχή της επιδημιολογικής κρίσης, μια ορθή διαχείριση της κρίσιμης κατάστασης!

Τέλος, ας μην αναφερθούμε στο πότε θα ανοίξουν τα σχολεία. Πιο εύκολο μάλλον θα ήταν χωρίς να έχουν ανοίξει, να συζητάμε για το πότε θα τα κλείσουν και πάλι! Γενικά βαδίζουμε σε ένα αχαρτογράφητο επιδημιολογικό τοπίο, όπου οι αρχές αδυνατούν να χαρτογραφήσουν. Πραγματικά, λείπει ένα σοβαρό σχέδιο δράσης. Αντιθέτως, η επικοινωνιακή ικανότητα, εφαρμόζεται στο έπακρον. Οι πολίτες οφείλουν να έχουν μία σαφέστερη και πιο σοβαρή ενημέρωση, χωρίς επικοινωνιακά τρικ. Άλλωστε είναι αυτοί που τήρησαν και τηρούν τα μέτρα, με όποιο πρόχειρο τρόπο τους τα επέβαλαν ή επιβάλουν!

Σοβαρή που εμπνέει την ελπίδα!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Η άσκηση του ιατρικού-επιστημονικού λειτουργήματος έχει έναν ευρύ και σοβαρό κοινωνικό ρόλο. Ειδικά σήμερα εν μέσω πανδημίας που απαιτεί υψηλό αίσθημα ευθύνης. 

Τα μέλη (27) της επιτροπής των λοιμωξιολόγων έχουν ''βρεί'' βήμα στα βραδινά δελτία ειδήσεων και εκφράζουν πέραν των συμβουλευτικών τους προτάσεων και τις προσωπικές εκτιμήσεις ως προς την εξέλιξη της πανδημίας. Σαφώς πιο σώφρων θα ήταν να μην εκδήλωναν, ως μέλη της επιτροπής την προσωπική τους επιστημονική άποψη, διότι πολλές φορές δεν συμπίπτει με των συναδέλφων τους, που υπηρετούν την ίδια θεσμική αρχή. Μία αρχή που εκφράζει την επιστημονική καθοδήγηση της κυβέρνησης η οποία εκτιμά τα στοιχεία που τις υποβάλουν και αποφασίζει για το σχεδιασμό αντιμετώπισης. Κάνοντας χρήση σε πρώτο λόγο τα πρόστιμα και σε δεύτερο την εφαρμογή των προστατευτικών κανόνων.

Η Αθηνά Λινού που άρχισε να γίνεται γνωστή στο ευρύ κοινό με τις παρεμβάσεις κατά την πανδημία, αν και δεν συμμετέχει στην επιτροπή των λοιμωξιολόγων, έχει γίνει μήλο της έριδος για να σχολιάζει στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων όλων των τηλεοπτικών καναλιών. 

Η καθηγήτρια Αθηνά Λινού είναι απόφοιτος της ιατρικής σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και της σχολής δημόσιας υγείας του Πανεπιστημίου Harvard και κατέχει διδακτορικό τίτλο σπουδών και στον τομέα της επιδημιολογίας.

Έχει αναλάβει πολλές ακαδημαϊκές θέσεις μακράς διάρκειας και έχει διδάξει επιδημιολογία, προληπτική ιατρική και ιατρική της εργασίας στην ιατρική σχολές Mayo και δημόσιας υγείας του Πανεπιστημίου της Μινεσότα, στο Πανεπιστήμιο Case Western Reserve στο Οχάιο, καθώς και στο διεθνές ινστιτούτο Κύπρου για το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία, σε συνεργασία με τη σχολή δημόσιας υγείας του Πανεπιστημίου Harvard.

Το ερευνητικό της έργο επικεντρώνεται στην επιδημιολογία και πρόληψη χρόνιων και επαγγελματικών νόσων και επιδεικνύει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και ερευνητική δραστηριότητα σε θέματα διατροφής και καταπολέμησης της παχυσαρκίας. Έχει συγγράψει βιβλία, έχει κάνει πολλαπλές δημοσιεύσεις σε ελληνικά και ξενόγλωσσα περιοδικά και έχει συμμετάσχει σε πληθώρα συνεδρίων.

Η καθηγήτρια Αθηνά Λινού έχει συμμετάσχει σε σημαντικό αριθμό επιτροπών και συμβουλίων που αφορούν στη δημόσια υγεία και την υγιεινή και ασφάλεια. Το βιογραφικό της είναι εξαιρετικά βαρύ, όπως προφανώς και των μελών της επιτροπής λοιμωξιολόγων. Τι κάνει όμως την Αθήνα Λινού να ξεχωρίζει, να πείθει, να αποτελεί πρόσωπο εμπιστοσύνης των πολιτών και να τους εμπνέει στην... ελπίδα!

Η Αθηνά Λινού είναι απτή, είναι άνθρωπος και δεν κάνει χρήση επικοινωνιακών τρικ για να ''συνομιλήσει'' μαζί τους. Έχει σταθερή αντίληψη της κατάστασης, την εκφράζει με επιστημονικό μεν τρόπο πλην όμως κατανοητό και είναι επίσης σταθερή στις προτάσεις πρόληψης. Την επόμενη μέρα, δεν θα αναιρέσει τίποτα από τα προηγούμενα, θα συμπληρώσει με προσοχή και ανάλογα θα γίνει αυστηρότερη ή όχι, στα μέτρα.

Η Αθηνά Λινού και ο σύζυγος της Δημήτρης Λινός, είναι παντρεμένοι από το 1975 και έχουν πέντε παιδιά. Γνωρίστηκαν στο Πανεπιστήμιο, παντρεύτηκαν δύο ημέρες μετά το τελευταίο μάθημα του πτυχίου τους και έφυγαν μαζί για την Αμερική. Στο Πανεπιστήμιο του Harvard στην αρχή, και σε άλλες πανεπιστημιακές σχολές αργότερα, όπου και απέκτησαν επιστημονικές διακρίσεις και ακαδημαϊκούς τίτλους. Γύρισαν στην Ελλάδα το 1982 στην ιατρική σχολή της Αθήνας. 

Πώς είναι, άραγε, η κοινή ζωή δύο επιστημόνων με τέτοια μάλιστα πολυμελή οικογένεια; ''...Η ζωή με κοινή καριέρα εντός και εκτός Ελλάδος και πέντε παιδιά είναι δύσκολη και απαιτητική...'', λένε. ''...Είναι, όμως, ταυτόχρονα εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και γεμάτη ικανοποιήσεις. Η παράλληλη πορεία στον ακαδημαϊκό χώρο βοηθάει συνήθως και τους δύο συζύγους και βαθαίνει την κατανόηση και τον αλληλοσεβασμό. Κρύβει, όμως, ένα μεγάλο κίνδυνο: να καταστρέψει τη διαπροσωπική σχέση. Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή ώστε να μπορέσουν να κρατήσουν τις ισορροπίες και να συνεχίσουν να προσφέρουν ο ένας στον άλλον, στα παιδιά τους, στην ευρύτερη οικογένεια, στους φίλους και, φυσικά, ταυτόχρονα και στην καριέρα τους...''

Το χρώμα του Χειμώνα...!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Ο χειμώνας είναι μια δύσκολη εποχή που έχει όμως πολλούς ''υποστηρικτές''. Κατά βάση αποτελεί την περίοδο του ''μέσα'', το διάστημα που δίνεις χώρο και χρόνο στον εαυτό σου.

Αφοσιώνεσαι στον εαυτό σου, περνάς μόνος σου πολύ περισσότερο χρόνο από ότι τις άλλες εποχές. Και σήμερα αποτελεί το απόλυτο ''μοντέλο'' πρωταγωνιστή, στο ''μείνε στο σπίτι''. Η χαλαρωτική μουσική, το διάβασμα ενός βιβλίου ή έστω λίγο η 'Tv'-ούλα δεν αρκούν. Ο covid-19 και οι ''καραντίνες'' έχουν επηρεάσει αρνητικά την ψυχολογία μας στην ιδέα του "μένω στο σπίτι". Όλα τριγυρίζουν γύρω από την σπουδαιότητα του πόσο μέσα μείναμε, το πόσο ακόμα μέσα θα μείνουμε και πόσο όλος αυτός ο εγκλεισμός μας έχει ''τραυματίσει'' ψυχολογικά. 

Ο χειμώνας όμως, παρόλα  αυτά, έφτασε, και μαζί του ήρθε και η χειμωνιάτικη ομορφιά του. Προκειμένου να βάλετε ένα φρένο στην ψυχολογική φρενίτιδα του εγκλεισμού, απολαύστε, βγαίνοντας έξω, στο ''μέτρο'' του υγειονομικού πρωτοκόλλου, την παγωμένη αίσθηση και το χειμωνιάτικο χρώμα του χειμώνα, στην φυσική του διάσταση. Νιώστε την αλλαγή του χειμώνα και αφήστε τη ματιά σας απέραντη, στα λουλούδια και τα χειμωνιάτικα τοπία της πόλης. Μην υποκύπτετε σε ένα καθοδηγούμενο κλίμα αρνητισμού και φοβικότητας. Ο χειμώνας, είναι ωραίος, ακόμα και με τους ιούς του.    

NorthPortfolio:

https://northfolio.blogspot.com/2020/11/blog-post.html