Καλλιτεχνική κινητοποίηση μαθητών..!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Πρώτος Μαθητικός Διαγωνισμός Κεραμικής με στόχο την ανάδειξη της βιωματικής εκπαίδευσης και πιο συγκεκριμένα στην δημιουργική ενασχόληση και επαφή των παιδιών με την τέχνη!

Δεν θα μπορούσε να οργανωθεί σε άλλο τόπο εκτός από τους ''Δελφούς'' της Ελληνικής Κεραμικής, στο Μαρούσι. Ο Δήμος Αμαρουσίου, η Πανελλήνια Ένωση Κεραμιστών Αγγειοπλαστών και ο Συνεταιρισμός Αγγειοπλαστών Κεραμιστών Αμαρουσίου διοργανώνουν για πρώτη φορά Διαγωνισμό Κεραμικής για τους μαθητές των δημοτικών σχολείων με θέμα ''Τα Δώρα της φύσης''.

Ο διαγωνισμός ξεκίνησε σήμερα, στο εκθετήριο του Συνεταιρισμού Αγγειοπλαστών Κεραμιστών Αμαρουσίου. Στην εναρκτήρια ημέρα του διαγωνισμού, πήραν μέρος αρκετοί μαθητές που πριν εκφράσουν την δεινή τους δημιουργικότητα, δέχθηκαν τα καλωσορίσματα από τον Δήμαρχο Αμαρουσίου Θεόδωρο Αμπατζόγλου, (Στην πάνω φωτογραφία με τον Νικόλαο Βαλλάτο), του Προέδρου της Πανελλήνιας Ένωσης Κεραμιστών Αγγειοπλαστών Νικόλαου Βαλλάτου και της Φανής Λέκκα ως εντεταλμένη σύμβουλος του Δήμου Αμαρουσίου με αρμοδιότητα στη Τουριστική Ανάπτυξη και Προστασίας Καταναλωτή. Όλοι οι ομιλητές στις σύντομες αναφορές τους εστίασαν στην κεραμική και στον σημαντικό ρόλο που προσφέρει η εμπειρία του διαγωνισμού, για τους μαθητές στην πρώτη τους επαφή με αυτήν! Μία δράση που εκτός από την απομνημόνευση πληροφοριών, προτείνει την αναζήτηση νοήματος. Επιδιώκει τη συναισθηματική και καλλιτεχνική κινητοποίηση κάθε μαθητή.

Τα έργα των νέων δημιουργών θα αξιολογηθούν από δασκάλους της κεραμικής τέχνης, θα επιλέγουν τα καλύτερα όπου και θα βραβευτούν σε ειδική εκδήλωση. Σε όλους τους συμμετέχοντες στον 1ο Μαθητικό Διαγωνισμό Κεραμικής θα δοθεί μαζί με τον έπαινο και αναμνηστικό κεραμικό (Φωτ.: Στο άνοιγμα) βραβείο! Στόχος των διοργανωτών του διαγωνισμού είναι να γίνει θεσμός και να επαναλαμβάνεται και τα επόμενα χρόνια.

Δήμαρχοι με μάσκα!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα
φωτογραφία Πέτρος Καστορίνης

Στην πρώτη γραμμή της μάχης με την πανδημία βρέθηκαν οι δήμοι όλης της χώρας το διάστημα της κρίσης, καθότι οι δήμοι αποτελούν διαχρονικά το δεσμό που συνδέει απευθείας τον πολίτη με τις κρατικές δομές και τις υπηρεσίες εξυπηρέτησης. 

Στα πρόσωπα των δημάρχων και στη «μηχανή» της τοπικής αυτοδιοίκησης αντικατοπτρίζεται το έργο, η στήριξη και η υλοποίηση της κεντρικής πολιτικής σκηνής. Είναι οι άνθρωποι που διαμορφώνουν με τις αποφάσεις τους και τη στρατηγική τους την εικόνα του προαστείου τους. Δίνουν το χρώμα στις γειτονιές τους και με τις επιλογές των ανθρώπων σε όλες τις θέσεις κλειδιά των υπηρεσιών τους, δίνουν τον τόνο στην αποτελεσματικότητα των στόχων τους και αποτυπώνουν επί της ουσίας τη ματιά τους, το όραμά τους.

Είναι γεγονός ότι ο κάθε δήμος της Αττικής, είναι διαφορετικός. Όλοι μαζί μπορεί έχουν κοινές ανάγκες, ομοιότητες και μεγάλες απαιτήσεις, όμως διαφέρουν στα σημεία, στα ποιοτικά χαρακτηριστικά τους. Οι δύο δήμαρχοι που συναντήσαμε, έβγαλαν τις μάσκες τους και μίλησαν μαζί μας ανοιχτά, για τις προκλήσεις τις επόμενης μέρας.

     
Ο Δημήτρης Γαλάνης, ο δήμαρχος που ήταν καθημερινά στους δρόμους, τις ημέρες της καραντίνας, από δική του πρωτοβουλία, από προσωπικό του ενδιαφέρον, σε κατά μέτωπο σύγκρουση με τον ιό, κάνοντας συστάσεις στους δημότες του να μην συνωστίζονται και να προσέχουν, βρέθήκαμε στο γραφείο του και μας είπε: «...Εγώ προσωπικά το χάρηκα. Ο κόσμος στην αρχή αντιδρούσε, μετέπειτα όμως, επειδή στη ζωή όλα χτίζονται, ακολουθούσε. Άλλωστε να σας πω κάτι, στα δύσκολα βγαίνουν οι ιδιαιτερότητες...».

«...Ο Κορονοϊός βρήκε την Ελλάδα μετά από 10 χρόνια κρίσης και τους δήμους να έχουν στεγνώσει οικονομικά. Όταν ξέσπασε η πανδημία, οι δήμοι κλήθηκαν να αναλάβουν πολλές ευθύνες χωρίς να είναι αναλόγως επανδρωμένοι με ανθρώπινο δυναμικό και προετοιμασμένοι ώστε να ανταπεξέλθουν οικονομικά. Δεν υπήρχε πουθενά ένας κωδικός έκτακτης ανάγκης. Εμείς προσλάβαμε αμέσως-αμέσως 40 άτομα, καθώς μας δόθηκε αυτή η δυνατότητα με 2μηνες συμβάσεις. Το κράτος μας έθεσε προ των ευθυνών μας την περίοδο που ξέσπασε η κρίση. Είμαστε σε θέση ευθύνης. Βρεθήκαμε σε πόλεμο. Έπρεπε να ανταπεξέλθουμε...».

                                                                           

Ο Θεόδωρος Αμπατζόγλου, δήμαρχος Αμαρουσίου μας ανέφερε ότι ...«από την πρώτη στιγμή της εξάπλωσης του ιού αντιστοιχίσαμε τις δράσεις μας σύμφωνα με τις οδηγίες του υπ. Υγείας, την Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων και τον ΕΟΔΥ. Οι πρώτες μας παρεμβάσεις αφορούσαν στις απολυμάνσεις των σχολείων και όλων των δημοτικών χώρων συνάθροισης του κοινού που τότε λειτουργούσαν πλήρως και από εκεί και πέρα πολύ προγραμματισμένα κάναμε απολυμάνσεις, καθαρισμούς, απαγορεύσεις προσέλευσης κοινού όπου χρειάστηκε, σε δημόσιους χώρους, κλείσαμε τις υπηρεσίες του δήμου για το κοινό, καθιερώνοντας την εκ περιτροπής εργασία...» ενώ κλείνοντας ο Θεόδωρος Αμπατζόγλου δήλωσε ιδιαιτέρως περήφανος για τη στήριξη των ευπαθών ομάδων, τη διανομή τροφίμων, τη βοήθεια στο σπίτι και όλη την κοινωνική δραστηριότητα που ανέπτυξε ο δήμος.  

Μια στάλα γη...

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι και οι επισκέπτες στο Μαρούσι, είναι το πρόβλημα της στάθμευσης των αυτοκινήτων, όχι μόνο στο κέντρο της πόλης, αλλά και σε υπερτοπικά σημεία και γειτονιές.

Ακολουθεί το δεύτερο, εξίσου σημαντικό ζήτημα. Η έλλειψη χώρου. Στενά πεζοδρόμια, ούτε να περπατήσεις δεν χωράς. Οι δρόμοι δεν είναι προσβάσιμοι, δεν είναι φιλικοί. Η πόλη ασφυκτιά.
Σκεφτείτε ότι στο Μαρούσι, εργάζονται καθημερινά 150.000 άνθρωποι. Μεγάλο το νούμερο, μεγάλη πόλη. Είναι ένας μεγάλος δήμος, τείνει να γίνει Μητροπολιτικός και εδρεύουν οι μεγαλύτερες επιχειρήσεις της χώρας.

Η ανάγκη για ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα, αφού παραδοθεί το πάρκινγκ του ηλεκτρικού σταθμού, μέσα στο επόμενο διάστημα, είναι επιτακτική, καθώς η ανάπτυξη ήταν άναρχη εξαρχής.

Κάπου εκεί, στο πολυπληθές Μαρούσι και λόγω του ότι διανύουμε προεκλογική περίοδο και η πολιτική αναμόχλευση είναι μεγάλη, συναντήσαμε το Θεόδωρο Αμπατζόγλου, υποψήφιο δήμαρχο Αμαρουσίου.

«...Έχουμε εντοπίσει άλλα δύο σημεία για να γίνουν χώροι στάθμευσης στο κέντρο της πόλης...», μας είπε.

Δεσμεύτηκε ότι θα δουλέψει επί τούτου, με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και στόχο να δώσει λύση «ανάσας» στην πόλη και εμείς, αν μη τι άλλο, με μεγάλη μας χαρά, να υποδεχτούμε αυτή τη λύση.