Εκεί ψηλά στο Ψυχικό...!

 γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Άμεση και ταχεία ήταν η αντίδραση του δήμου Φιλοθέης Ψυχικού στην κινητικότητα της εταιρείας «Κέκροψ», η οποία τον τελευταίο χρόνο είχε εντατικοποιήσει τις προσπάθειες για την πολεοδομική αξιοποίηση, οικοδομικών τετραγώνων στο λόφο των Τουρκοβουνίων, στην Δυτική πλευρά του Ψυχικού.

Με πυρετώδεις ρυθμούς και με συντονισμένες ενέργειες το τελευταίο διάστημα, η δημοτική αρχή, σύστησε εξ ολοκλήρου, μια ομάδα από εξειδικευμένους δικηγόρους και μηχανικούς, παρουσιάζοντας μια εμπεριστατωμένη και επιστημονικά τεκμηριωμένη πρόταση, προκειμένου να δώσει ένα τέλος στις διεκδικήσεις για ανοικοδόμηση και του τελευταίου πνεύμονα πρασίνου του Ψυχικού. 

                                                                           

Πιο συγκεκριμένα, πρόκειται για δύο οικοδομικά τετράγωνα, για τα οποία, με ομόφωνη απόφασή του, το δημοτικό συμβούλιο προχώρησε στα εξής: Έδωσε αρνητική απάντηση στην πρόταση του Κεντρικού Συμβουλίου Πολεοδομικών Θεμάτων και Αμφισβητήσεων (ΚΕΣΥΠΟΘΑ), για άρση της ρυμοτομικής απαλλοτρίωσης και οικοδόμηση του χώρου.

Ολοκληρώθηκε η διαδικασία τροποποίησης ρυμοτομικού σχεδίου που είχε ξεκινήσει με πρωτοβουλία του δήμου, για μία εκ των δύο αμφισβητούμενων εκτάσεων, με την οποία, τίθεται εκτός πολεοδομικού σχεδιασμού και καθίσταται μη οικοδομήσιμος, ο χώρος, διατηρώντας το σημερινό του χαρακτήρα, ως χώρος πρασίνου που συνορεύει άμεσα με την δασική έκταση των Τουρκοβουνίων.

                                                                             

Τα άλση του Ψυχικού, όπως και όλα τα εναπομείναντα αστικά άλση της Αττικής προσφέρουν κάτι μοναδικό. Μια ανάσα απόδρασης από το "κέντρο της πόλης", μια αίσθηση χαλάρωσης, αποσυμπίεσης και ξεκούρασης από τον πυκνό αστικό  ιστό. Προσφέρουν περιπάτους αναζωογόνησης, μέσα στη φύση, μέσα στις ομορφιές του πράσινου τοπίου. Πολλά εκ των εγγράφων στα οποία βασίστηκε ο δήμος, αναζητήθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά, ενώ δεκάδες ήταν οι ενστάσεις κατοίκων μπρος σε μία τέτοια επικείμενη προοπτική.

                                                                                       

Το πρώτο Σαββατοκύριακο του Φλεβάρη, βρεθήκαμε στα Τουρκοβούνια, εκεί όπου κάτοικοι του δήμου, περίοικοι και φίλοι των εξωτερικών δραστηριοτήτων, απόλαυσαν τον ήλιο και τις υπέροχες Χειμωνιάτικες ημέρες του Φλεβάρη. Το τοπίο, εκεί πάνω ψηλά στο Ψυχικό, μαγικό, εξωτικό. Ξεχνάς ότι βρίσκεσαι κάπου στην Αττική! Ποδηλάτες και ποδήλατα, παιδιά, μέσα στην κοιλάδα των βουνών!

                                                                                               

    

                   

Επί της ουσίας, αυτό που συνέβη διαφορετικό αυτή τη φορά, αναφορικά με τις συγκεκριμένες επίμαχες εκτάσεις, είναι ότι τεκμηριώθηκε από το δήμο πολεοδομικά αλλά και νομικά, τόσο η μη οικοδομησιμότητά τους όσο και η ανάγκη διαφύλαξής του κοινωφελούς χαρακτήρα της περιοχής, καθώς το συγκεκριμένο σημείο, όχι μόνο περιβάλλεται από κοινόχρηστο πράσινο αλλά και εντάσσεται σε μια ευρύτερη ζώνη πρασίνου που αποτελεί σημαντικό λειτουργικό και περιβαλλοντικό στοιχείο της περιοχής. 

                                                                                       

 Ο δήμαρχος Φιλοθέης Ψυχικού, Δημήτρης Γαλάνης, σε δήλωσή του, έπειτα από μια κρίσιμη εβδομάδα αλλεπάλληλων επικοινωνιών με το υπουργείο Περιβάλλοντος, μας εξέφρασε ότι αισθάνεται ικανοποιημένος «...που επιτέλους, έπειτα από μια πολεοδομική εκκρεμότητα του δήμου και μια πορεία διαχρονικών διεκδικήσεων τα τελευταία 40 χρόνια, τέθηκε ξεκάθαρα, με επιστημονικά στοιχεία και τεκμηριώσεις, ότι η προτεραιότητά μας για τη διατήρηση του ύφους και του χρώματος του προαστίου μας, δεν ολιγωρεί, αλλά τοποθετείται στο νομικό πλαίσιο που απαιτείται...»

Τα δάση μας σε προτεραιότητα!

Κινήσεις προτεραιότητας σε συνεργασία με εδρεύουσες γειτονικές εθελοντικές ομάδες, έχει ξεκινήσει ο Σύνδεσμος Προστασίας και Ανάπτυξης των Τουρκοβουνίων για την ασφάλεια και την ανάδειξη ενός με δυσκολία εναπομείναντα πνεύμονα πρασίνου στην Αθήνα.

Οριοθετώντας πιο συγκεκριμένα και ευδιάκριτα, με σιδερένιες κατασκευές τις ανοιχτές εισόδους του δάσους των Τουρκοβουνίων, περιφερειακά της περιοχής από το Ψυχικό και το Γαλάτσι και τοποθετώντας πίνακες με σηματοδοτούμενες ενδείξεις κλιμακούμενης επικινδυνότητας για την ημερήσια πρόβλεψη κινδύνου πυρκαγιάς, ο ΣΠΑΤ προχωρά σε μια σειρά πρωτοβουλιών για την προληπτική εξασφάλιση πυροπροστασίας των Τουρκοβουνίων, μελετώντας επιπλέον ενέργειες και συνεργασίες.

Με σχέδια και βλέψεις για την ελάχιστη προστασία του λόφου των Τουρκοβουνίων, ο προεδρεύων του συνδέσμου Μπάμπης Μπονάτσος, αντιδήμαρχος Οικονομικών Φιλοθέης Ψυχικού, επιδεικνύοντας ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το μέρος από την πρώτη στιγμή, βρίσκεται σε επικοινωνία με εθελοντικές ομάδες του Γαλατσίου, κρατώντας στενή επαφή με τρόπους και ανθρώπους για τη διάσωση του χώρου.

Τα Τουρκοβούνια, στο ύψωμα του Ψυχικού, που συνδέουν και προσφέρουν μια ανάσα δροσιάς στον ασφυκτικό πολεοδομικό ιστό του Γαλατσίου, μαζί με το άλσος Γαλατσίου, αποτελούν σημαντικότατη όαση πρασίνου.  

Η Αττική, είναι ένα παραδεισένιο οικόπεδο. Έπειτα από το πολεοδομικό κατακρεούργημά της από το 1970 και εφεξής, έπειτα από αλλεπάλληλες, εγκληματικές και άναρχες δομήσεις με την παραληρηματική καταστροφική παρέμβαση στο περιβάλλον της και με τις ευλογίες του Κράτους και της Πολιτείας βεβαίως βεβαίως, η Αθήνα μας σήμερα αναδύει ανά πάσα στιγμή την κρυμμένη της ομορφιά, δεν παύει όμως να μας θυμίζει σε κάθε μας βήμα, την κακομεταχείρισή που υπέστη στα χρόνια της βάρβαρης ανοικοδόμησής της.   

Ο Μπάμπης Μπονάτσος μας είπε ότι στα πλαίσια των γενικότερων δράσεων για την προστασία των δασών μας, υπάρχει ένας οδηγός κατεύθυνσης από τους αντίστοιχους συνδέσμους προστασίας της Πεντέλης, της Πάρνηθας και του Υμηττού και δρομολογώντας ο ίδιος πρωτοβουλίες, ευελπιστεί να προχωρήσουν βήματα μεγαλύτερης κατοχύρωσης και προστασίας των Τουρκοβουνίων.    

Οφείλουμε λοιπόν όλοι μας, ο καθένας από το δικό του μετερίζι, να προσέχουμε τα πλούτη της ζωή μας. Τα μονάκριβα δάση μας. Για το φετινό, υπόλοιπο καλοκαίρι, έπειτα και από τις νωπές μνήμες από την τραγωδία στο κατάφυτο Μάτι, η ευχή μας είναι η διατήρηση των υπάρχοντων αναγκαστικά, γεγονός που από μόνο του δεν φαίνεται και τόσο εύκολο, όσο ακούγεται. Απαιτείται αυξημένη επαγρύπνηση και οι κίνδυνοι είναι μεγάλοι. Από τις παραμικρές ανθρώπινες αμέλειες, έως τους μεγαλύτερους, ενδελεχείς αυτοσκοπούς.  

Ανδρονίκη Παντιώρα / North Pages