Μία νέα χρονιά!

Η ιδέα της δημιουργίας του North Pages προέκυψε ως μία προσωπική εσωτερική ανάγκη ύπαρξης, ενός αισθητικά καλόγουστου blog, που θα έχει συγκεντρωμένα κείμενα και εικόνες και ευκόλως προσβάσιμους λόγους ανθρώπων με ουσιαστικό περιεχόμενο. 

Σκοπός, να δημιουργηθεί μία διαδικτυακή οπτικοακουστική τράπεζα ιδεών, η οποία θα έχει ως συλλογικό στόχο της, την εκπαίδευση, την διαπαιδαγώγηση, την επιμόρφωση των χρηστών της και μέσο πραγμάτωσης, την έντιμη ενημέρωση!

Από την απαρχή της σύλληψης του σχεδιασμού του, το North Pages ακολούθησε δημοσιογραφική δεοντολογία, που άπτεται αποκλειστικά στην ευθύνη της κριτικής επιμέλειας των δημιουργών του, απαλλαγμένη πολιτικών ιδεολογιών και θρησκευτικών πεποιθήσεων.

Το υλικό που εμπεριέχεται στο North Pages, διέπεται με κριτήριο την διακριτή σημασία για τον άνθρωπο και τις κοινότητές του, με λόγο και οπτική από την αναλώσιμη και διαχειριζόμενη πολυλογία, που προβάλλεται προς κατανάλωση και διασκέδαση. 

Το 2023, η νέα χρονιά που διανύουμε είναι η 5η χρονιά που είμαστε μαζί με τους επισκέπτες μας. Τους αισθανόμαστε υγιείς και σκεπτόμενους αναγνώστες, με κρίση για το σήμερα και αναστοχασμό για το αύριο. Μείνετε συντονισμένοι, για μία δημιουργηκή και παραγωγική χρονιά για όλους μας!

Το εφήμερο και το διαχρονικό!

Είναι γεγονός ότι αυτός που θέλει να ξεχωρίζει μπορεί να το επιτύχει σήμερα με διάφορους τρόπους, με έξυπνα και άλλωτε ταλαντούχα σκαρφήματα, με σπινθηροβόλα, εκρηκτικά μείγματα χαρακτήρα και προσωπικότητας, με στιγμές επιτυχίας και λάμψεις εφευρητικότητας και δημιουργίας.

Το διακύβευμα όμως τυγχάνει να απαντάται στη διερεύνηση του εφήμερου και του διαχρονικού. Ας αναρωτηθούμε, ποια είναι τα στοιχεία εκείνα που συνθέτουν τη δομή της διαχρονικότητας; Οι καιροί που ζούμε χαρακτηρίζονται από ένα απαράμιλλο κυνήγι τελειότητας. Το καλό, πολλές φορές δεν αρκεί και το μέτριο δεν συμβιβάζει ορισμένους υπαρξιστές, εξερευνητές μιας ολοκληρωμένης απόδοσης. 

Την ίδια στιγμή παράλληλα, ο κόσμος μας είναι γεμάτος από μετριότητα. Μέτριες δουλειές, μέτριες καταστάσεις, φτηνές επιλογές, αναλώσιμές, μέτριους ανθρώπους. Το εφήμερο διαπιστώνουμε ότι φουσκώνει και σκάει και το στοίχημα της διαχρονικότητας στη σκακιέρα της ζωής, παίζεται στον κώδικα αξιών και στον κατάλογο των αρχών.

Η ακεραιότητα κατ' επέκταση και η συνέπεια είναι μια πάλη καθημερινή, μέσα στο χρόνο και αποτιμούνται εκ των υστέρων, σε όλα τα πεδία της ζωής μας, της ενασχόλησής μας. Στα κανάλια της ύπαρξής μας οφείλουμε να συνεχίσουμε όρθιοι, θαρραλέοι και δυνατοί. Μαχητές του συνηθισμένου και του επιφανειακού. Ζούμε κατ' επίφαση. Μου αρέσει ο όρος και τον δανείζομαι από μια παλιά φίλη, συνάδελφο. 

Η δημοσιογραφία στην Ελλάδα φιλοξενεί στους κόλπους της μεγάλη ποσότητα λαϊκισμού, όπως και η πολιτική. Αυτή την χρονική περίοδο μάλιστα, περισσότερο από ποτέ άλλοτε, οι επαγγελματίες στο χώρο, "...έχουν χαθεί μέσα σε δρόμους που καίνε...". Παρατηρείται εξώφθαλμα το φαινόμενο να μην κρατούνται οι ισορροπίες της ενημέρωσης και η ευθύνη βαραίνει τους δημοσιογράφους, αλλά και τους επιχειρηματίες του τύπου και της ενημέρωσης φυσικά.    

Λαϊκισμοί υπάρχουν πολλοί. Μάλιστα όταν προεξοφλούνται με μια ηθικολογική ρητορική συγκάλυψης των πεπραγμένων, διανθισμένη με αβαρή πολιτικολογία, τότε είναι που οι άνθρωποι στέκονται λίγοι των περιστάσεων, υπενθυμίζοντάς μας, την ανειλικρινή ύπαρξή μας. Το ερώτημα που τίθεται όμως τελικά, μεταξύ Σκύλας και Χάρυβδης είναι σε ποιο στρατόπεδο ανόρθωσης πολιτικού λόγου θέλει κανείς να τοποθετηθεί….Σε αυτό των κατ’ επίφαση, ή σε αυτό της ειλικρινούς αμεσότητας.                                                                                         

 Ναι, τα 500.000 κλικ είναι αρκετά. Ευχαριστούμε θερμά για τις όμορφες ευχές σας. Μας ζέσταναν την καρδιά και την ψυχή, επισφραγίζοντας εκατέρωθεν μια σχέση εκτίμησης, σεβασμού και εξαίρετης συνεργασίας. 

North Pages / Ανδρονίκη Παντιώρα, Πέτρος Καστορίνης

Κοινές έννοιες με τον επισκέπτη μας!

Με τα χρόνια φαίνεται πως οι δημοσιογράφοι, κρίνοντας τους με επιείκεια, κουράστηκαν, κατάλαβαν ότι με το να προσπαθούν να ασκήσουν το λειτούργημά τους, μοιάζουν με τους χωρικούς του μεσαιωνικού παραμυθιού που ήθελαν να γεμίσουν τον ήλιο σε σακιά. Ειδικά οι ''TV-αστέρες'' ως άσσοι της υποκριτικής, μας μεταφέρουν με άκρατη πειστικότητα την ισχύ του παραμυθιού!

H δημοσιογραφία είναι μεν λειτούργημα αλλά το σπουδαιότερο για αυτόν που το ασκεί πραγματικά είναι η στερέωση στην ελπίδα. Μία ελπίδα που παρέα της ο δημοσιογράφος γίνεται ''θεός'', κατά χάρη και μετοχή. Συμμετέχει δηλαδή στο θαύμα εδώ και τώρα. Ιδίως εάν ζητά την αρμονία και όχι απλώς τη συμμόρφωση.

Η δημοσιογραφική μας ''εφαρμογή'' στο North Pages δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να αποτελεί από-μίμηση άλλων μέσων ενημέρωσης, αφού κινείται σε άλλη παράλληλο!. Η αρχή μας, βλέπει την πραγματική δημοσιογραφία ως οριστική αποδοχή, ευλογία της επαγγελματικής ύπαρξης, θεωρώντας την ενημέρωση, δημιουργική τέχνη.

Είναι γεγονός πάντως ότι η τέχνη της ενημέρωσης εξελίσσεται με απίστευτη ταχύτητα. Αν και είμαστε αναγκασμένοι να αποδεχθούμε τις εποχιακές μορφές της, εμείς εδώ στο North Pages, κρατάμε από αυτές μόνο τον παλμό και δημιουργούμε κοινές έννοιες με τον επισκέπτη μας.

Το κάθε θέμα το βλέπουμε, το αντιμετωπίζουμε, το εικονογραφούμε με στόχο να αναρτηθεί στο North Pages ως έργο τέχνης. Εμμένοντας στην θέση μας. Υπολογίζουμε ότι συμφωνούν μαζί μας, πολλοί, τους καταλαβαίνουμε και μας καταλαβαίνουν!

500.000 επισκέψεις είναι πράγματι πολλές.

Ευχαριστούμε!

Ανδρονίκη Παντιώρα, Πέτρος Καστορίνης

Η καθημερινότητα μέσα μας...!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Σε κάθε ζωντανή αίσθηση, σε κάθε αισθητική απόλαυση, τον κυρίαρχο, τον πρωταρχικό και πρωταγωνιστικό ρόλο διαδραματίζουν, η ηδυπάθεια και η εκστατική έφεση. 

Αισθανόμαστε πως αυτό που ονομάζουμε ομορφιά, είναι το πάθος για την ουσία! Ο βίος γίνεται απολογιστικός όταν τα κοιτάσµατα της µνήµης εξαντλούνται ή πολύ χειρότερα, υπάρχουν και μένουν... αναξιοποίητα!

Αλλά η µνήµη επιστρέφει πάντα, είναι η κοιτίδα της αφήγησης και κατ’ επέκταση της ίδιας της ζωής... Κάθε μέρα με την συνδημιουργό του northpages.blogspot.com, Ανδρονίκη Παντιώρα με τον πόθο της ακατάλυτης στιγμής, της αφθαρσίας που μεθυστικά μας βασανίζει όλους μέσα στην καθημερινή φθορά, μας δημιούργησε την ''υποχρέωση'' να είμαστε διαφορετικοί...

Ένα κάποιο τέλος διαψεύδει όσους ένιωσαν, κατά καιρούς αυτή την εξάρτηση με την καθημερινότητα... Επανερχόμαστε είμαστε σε θέση να μοιραστούμε, να ανταλλάξουμε να εκφράσουμε τις ανησυχίες μας και έτσι σας ''προσφέρουμε'' τη τακτική απεξάρτηση από την καθημερινότητα..!

Ποιοι είμαστε:
https://northpages.blogspot.com/2019/04/blog-post_7.html