Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

15 Ιουλίου 2024

Ο νάρκισσος και η βία!


Συνέντευξη: Ανδρονίκη Παντιώρα

Ποιος είναι ο νάρκισσος και τι σχέση έχει με τη βία; Το προφίλ της ναρκισσιστικής διαταχής, αναλύει με τη συνέντευξή της στο Magazine by North Pages, η Δρ. Κλινικής Ψυχολογίας Ελένη Μυλωνοπούλου, σε μια συζήτηση, ξετυλίγοντας το κουβάρι της βίας σε όλους τους κύκλους της κοινωνίας, που τα τελευταία χρόνια αφήνει απειλητικά το στίγμα της σε όλο το φάσμα των σχέσεων. 

Πως καταλήγει ένα άνθρωπος να ασκεί βία έμφυλη ή μη. Από που προέρχεται, από που πηγάζουν αυτές οι συμπεριφορές; «Πίσω από κάθε παραβατικότητα γενικώς, χρειάζεται να ανατρέξουμε στην παιδική ηλικία, στην οικογένεια και στον τρόπο διαπαιδαγώγησης ενός παιδιού», τονίζει η Ελένη Μυλωνοπούλου.

«Η οικογένεια είναι ένας φάρος, είναι ο χώρος που ένα παιδί αισθάνεται ασφαλές και προστατευμένο. Αν το παιδί βλέπει τον πατέρα ή τη μητέρα, αντί να είναι οι προστάτες του, να γίνονται οι κακοποιητές του, με τη σειρά του θα μεταφέρει τη βία, στο σχολείο, θα ασκήσει την ίδια βία που έχει δει σε ένα άλλο ασθενέστερο άτομο», αναφέρει η Ελένη Μυλωνοπούλου. 

Λογικό ακούγεται. «Πίσω από κάθε βίαιη συμπεριφορά, ψάξτε τους γεννήτορες», λέει η Ελένη Μυλωνοπούλου, όπου γεννήτορες όπως διευκρινίζει μπορεί να είναι πολλοί, για να είσαι γονέας όμως είναι κάτι διαφορετικό. « Ένα παιδί σίγουρα αλληλοεπιδρά με το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνει και αναπτύσσεται, αναμφισβήτητα το περιβάλλον επηρεάζει τη ζωή του. Όταν όμως ένα παιδί βιώνει μέσα στο σπίτι τσακωμούς, χειροδικίες ή είναι το ίδιο αποδέκτης σωματικής και λεκτικής κακοποίησης, δολοφονείται αυτόματα η αυτοεκτίμησή του», σημειώνει.

Ποιος είναι λοιπόν ο νάρκισσος και πως μπορεί κανείς να τον διαχωρίσει από έναν όμορφο, επιτυχημένο και δυναμικό άνθρωπο; Υπάρχουν συμπτώματα και ποια είναι αυτά; Ποια είναι τα red flags; Αυτά και πολλά άλλα στο Magazine by North Pages, σε επιλεγμένα σημεία στο βόρειο τομέα της Αθήνας, της Αττικής!

10 Μαρτίου 2021

Ελλάς το μεγαλείο σου…!


 γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Τα παράδοξα και τα τραγικά, τα παράλογα και τα λυπηρά, δεν σταματούν να συμβαίνουν, όταν η ιδεολογία και η λάθος εννοούμενη δημοκρατία, οι προκαταλήψεις του παρελθόντος και οι κοινωνικοί απαρχαϊσμοί, έρχονται και στοιχειώνουν κάθε φορά τα πάσχοντα σημεία της δημόσιας ζωής μας.

Ήταν 13 του Νοέμβρη, λίγο πριν τον εορτασμό της επετείου της 17 Νοέμβρη, όταν ανακοινώθηκε και επίσημα το δεύτερο κύμα επέλασης του σαρωτικού ιού και της πανδημίας της covid 19, με την επιβολή του δεύτερου lock down τότε στη χώρα.

Το κράτος και η κυβέρνησή του, λίγους μήνες πριν δηλαδή, κάνοντας χρήση όσων ψηγμάτων λογικής του είχαν απομείνει, ίσα που τόλμησε να ψελλίσει, το αυτονόητο, ότι καλό θα ήταν ίσως να περιορίζαμε στο μέγιστο δυνατό τις συγκεντρώσεις και τις διαδηλώσεις του πλήθους εν όψη πανδημίας, με δεδομένο ότι διανύουμε ένα συγκεκριμένο καθεστώς διαβίωσης όλοι μας ως πολίτες και ως ανθρωπότητα και ότι αυτό θα ήταν φρόνιμο να μην θεωρηθεί από τους γνωστούς αντιρρησίες συνείδησης και τους θεματοφύλακες του συντάγματος, ως καταστρατήγηση των δικαιωμάτων της ελευθερίας και της ελεύθερης διαδήλωσης στους νόμους και τα ψηφίσματα της πολιτείας. 

Ευθύς αμέσως ήρθε η απάντηση – διαμαρτυρία, των κομμάτων της αντιπολίτευσης, η οποία αντιπαρέρχονταν ακριβώς σε αυτό. Στο δικαίωμα του συνέρχεσθε…
                                                                           

Με την ευαισθησία του ζητήματος να κινείται σε λεπτή «κόκκινη» γραμμή, το δικαίωμα του συνέρχεσθε, έμεινε ελεύθερο και ανοιχτό να «χρησιμοποιείται» υποτίθεται με σύνεση και ευλάβεια, από τους πολίτες, εν καιρώ πανδημίας, παρόλο που η βουλή βρισκόταν και βρίσκεται εν πλήρη λειτουργία όσον αφορά στην ψήφιση νομοσχεδίων, μεταξύ αυτών και αρκετών σοβαρών όπως το περιβαλλοντολογικό, το νομοσχέδιο κατά της λογοκρισίας των ΜΜΕ και το νομοσχέδιο για την παιδεία και την ασφάλεια στα πανεπιστημιακά ιδρύματα.

Παράλληλα, την ίδια ώρα που επί μήνες τώρα, ολόκληρος ο κοινωνικός και επαγγελματικός ιστός αιμορραγεί, με κλειστά καταστήματα και επιχειρήσεις, σχολεία και κάθε είδους κοινωνική δραστηριότητα σε παύση, με ότι αυτό συνεπάγεται, η διασπορά του ιού το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, έχει αγγίζει τα ανώτατα επίπεδα και το σύστημα υγείας και οι άνθρωποί του, έχουν επίσης χτυπήσει κόκκινο συναγερμό στις αντοχές τους σε όλους τα επίπεδα και αυτοί.

Σε αυτό το κλίμα και σε αυτά τα δεδομένα, να προσθέσουμε τον κατακλυσμό και τις αποκαλύψεις σεξουαλικής και ψυχικής κακοποίησης που έχουν καταλύσει το δημόσιο διάλογο, ενώ οι φοιτητές βρίσκονται καθημερινά στους δρόμους, αιτούμενοι την λειτουργία των σχολών τους με τις βασικές παροχές στην ποιότητα της εκπαίδευσης.

Ήρθε λοιπόν η αστυνομοκρατούμενη λογική των τελευταίων ημερών να συμπληρώσει το λιθαράκι εκείνο που θα γκρέμιζε ταυτόχρονα, ότι επί μήνες τώρα χτίζεται με περίσσεια ψυχραιμία και σύνεση. Η Ελλάς, κατέρριψε εν μία νυχτί, ένα δύσκολο παζλ, για δυνατούς λύτες και για γερά νεύρα και κατάφερε να ξυπνήσει το κομμάτι εκείνο της κοινωνίας που έχει κουραστεί και που αναζητεί λόγο και αφορμή για να "επαναστατεί" με το γνωστό, ακραίο, εξίσου βίαιο και καταστροφικό τρόπο.

Δυστυχώς όπου δεν πίπτει σκέψη, εκπαίδευση, πίπτει ράβδος. Έχει πολύ δρόμο ακόμη η ελληνική αστυνομία να καθαρίσει τα μυαλά της από τα σκουπίδια της βίας και της τρομοκρατίας που παρανόμως εξασκεί ενάντια στους πολίτες της. Μάλλον έχει χάσει κάπου το ρόλο της και το δρόμο της, καθώς καλώς ή κακώς καλείται να δώσει το παράδειγμα και δυστυχώς δεν διαφαίνεται κάπου εκεί στο βάθος συμμόρφωση ή επιμόρφωση, των μελών της, όταν η γενικότερη πολιτική που ασκείται, κινείται προς εντελώς λανθασμένη κατεύθυνση.