Η δική μας αλήθεια!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Τα δύο τελευταία βιβλία του, από τις εκδόσεις «Διόπτρα» υπέγραφε την Παρασκευή στο βιβλιοπωλείο «Χαρτόπολις», καλεσμένος της Ελένη Νικολέλη, ο Νικόλαος Σμυρνάκης. «Ο Τύρινος», ένα παιδικό βιβλίο που πραγματεύεται το φόβο και «Η αλήθεια», ένα βιβλίο που μιλά για την αλήθεια. Την αλήθεια που είναι διαφορετική για τον καθένα από εμάς.

Στη εικόνα πάνω, ο συγγραφέας Νικόλαος Σμυρνάκης, με την Ελένη Νικολέλη, την Ξένια Πασχοπούλου, Headhunter, και την Σάντρα Ζαφειρακοπούλου, Γενική Διευθύντρια «Make-A-Wish».

Λίγο η αμεσότητα της πληροφορίας, κάτι ακόμη η άπλετη γνώση και η πρόσβαση στην ενημέρωση, κάτι η τεχνολογία και η εξέλιξη των επιστημών, η εποχή που διανύουμε, δεν μας αφήνει κανένα περιθώριο στρουθοκαμηλισμού.

Υπαγορεύει καθαρότητα στο μυαλό, στη σκέψη, αλλά και στο συναίσθημα, επιβάλλει τη διαφάνεια και την ειλικρίνεια, με τη νέα γενιά των ανθρώπων που κυριαρχούν στις εξειδικεύσεις στις νέες θεωρίες, στις προσωπικές και στις επαγγελματικές μας σχέσεις, να παίρνουν τη σκυτάλη και να μας καθοδηγούν σε νέα μονοπάτια της σκέψης, μονοπάτια απαλλαγμένα από τη ντροπή, το ντρόπιασμα και την κακοποιητική επιβούλευση. Είναι όλα στο φως επί της ουσίας, στην πραγματικότητα στις μέρες μας, όχι ως σύνθημα προεκλογικής καμπάνιας, αλλά ως μια αδηφάγος, σαρκοβόρα διαπίστωση, που δεν μπορείς  να διαφύγεις αυτής, δεν μπορείς να κρυφτείς. 

                                                                                         

«Όταν συνειδητοποίησα ότι αν οι έννοιες όπως το πως διαχειρίζομαι το φόβο, οι έννοιες του στόχου, του σκοπού ζωής, υπήρχαν στο σχολείο, αν τα είχαμε μάθει στο σχολείο, ο κόσμος μας θα ήταν διαφορετικός, σίγουρα καλύτερος. Θέλησα αυτές τις έννοιες να τις κάνω σύμβολα, να τις κάνω ήρωες, πρώτα για τα δικά μου τα παιδιά και έπειτα για τα παιδιά όλου του κόσμου, προκειμένου να προβληματίσω τα παιδιά, ώστε να μην φοβούνται που φοβούνται», μου λέει ο Νικόλας.

Αν σκεφτεί κανείς τι είναι αυτό που κάνει το φόβο τόσο τρομακτικό και μεγάλο, η απάντηση είναι ο ίδιος ο φόβος. Ο φόβος του φόβου. «Έχουμε ενοχοποιήσει το φόβο. Ο φόβος όμως μας προστατεύει. Το θέμα είναι πως δεν θα μας αποτρέπει από το να κάνουμε τα σημαντικά στη ζωή μας, πως θα μετατρέψουμε το φόβο σε φίλο, ώστε να προχωράμε».

«Ο Τυρίνος, η σούπερ δύναμή του, δεν είναι ότι σκαρφαλώνει και πετάει σαν το superman, η σούπερ δύναμή του είναι κάτι που μπορούν να καταφέρουν όλα τα παιδιά. Ποιο είναι αυτό. Ότι συνειδητοποιεί κάποια στιγμή ότι μπορεί να κάνει αυτό που φοβάται. Δεν απαγορεύεται από κανένα συμπαντικό νόμο. Πάρα πολλοί άνθρωποι φοβόμαστε κάτι και μετά τέλος, σταματάμε να το σκεφτόμαστε και να προσπαθούμε γι’ αυτό. Φυσικά και προσπαθούμε να υπερβούμε ένα φόβο μας όταν αυτός σταματάει την πρόοδό μας», σημειώνει ο Νικόλας Σμυρνάκης.                                                                             

Με τη Βάλια Κεχαγια, Φωτογράφος και Καθηγήτρια Γαλλικής Φιλολογίας και 
Λογοτεχνικής Μετάφρασης

Μεγαλώσαμε και μάθαμε με περίσσεια χάρη και περίτεχνη λεπτότητα να κρύβουμε τους φόβους μας, να κάνουμε ότι δεν υπάρχουν. Έχουμε γαλουχηθεί με τρόπο ότι όποιος φοβάται είναι δειλός, αδύναμος, μικρός. Λες και είναι κακό. Και έτσι, στα πατήματα αυτής της γενιάς και της εποχής που αφήνουμε πίσω μας, βάζαμε τους φόβους μας κάτω από το χαλί, τους κρύβαμε, για να μην φανούμε ευάλωτοι, μικροί.

Μεγαλώσαμε και το χαλί δεν έφτανε, τους πατήσαμε ανελέητα, καθήσαμε πάνω τους και με την επίπλωση, βαριά, στιβαρή, αρχοντική. Α, ρε κατακαημένε, τι σου έμελλε να πάθεις. Που να ήξερες από που θα σου ξεφύτρωνε…εκείνος ο φόβος ο παλιός που σε έκανε να φεύγεις, να τρέμεις εκεί μικρός.

Κουβαλώντας αυτό το μικρό παιδάκι μέσα μας, μαζί με τους φόβους του, θα κληθούμε κάποια στιγμή στην ενήλικη ζωή μας να αντιμετωπίσουμε αυτό το φόβο που μας εμποδίζει, μας κρατά πίσω από την πρόοδό μας. Τετριμμένη αλήθεια. Χιλιοειπωμένη. Μπορεί.

«Την αλήθεια φοβόμαστε περισσότερο», υποστηρίζει ο Νικόλας Σμυρνάκης. «Φοβόμαστε την αλήθεια τη δική μας, να την εκφράσουμε στους άλλους, φοβόμαστε μήπως οι άλλοι μας πουν την αλήθεια και δεν μας αρέσει».

Η ιστορία της «Αλήθειας» του άλλου βιβλίου του Νικόλαου Σμυρνάκη έχει ως εξής: Ο Μαρτίνος ταξιδεύει για να βρει τους μελετητές τους ανθρώπινων αναγκών. Ουσιαστικά το βιβλίο αναφέρεται στις 8 ανθρώπινες ανάγκες, όπου μέσα από τις δικές τους διδαχές, καταλήγει στην αλήθεια. Ο Μαρτίνος νομίζει ότι η αλήθεια είναι μία και δεν είναι άλλη από την απάντηση στο ερώτημα για το πως θα με αγαπήσουν οι άλλοι, αυτό που ψάχνουμε όλοι, αλλά τελικά η αλήθεια είναι πολύ διαφορετική από ότι φανταζόταν. Μέσα από αυτή την ιστορία, ο αναγνώστης κάνει το δικό του ταξίδι, στη δική του αλήθεια.

Μια πολύτιμη οικογενειακή κληρονομιά!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

86 ανέκδοτες και πρωτότυπες φωτογραφίες από το οικογενειακό αρχείο και τη συλλογή φωτογραφιών του Γιώργου Κουμουτσάκου, αποκτούν φωνή και ζωή μέσα από την έκδοση του βιβλίου «Μικρασιατική Εκστρατεία. Εικόνες και Μνήμες». 

Από το θρίαμβο, μέχρι την ήττα. Μέσα από τα κείμενα του πανεπιστημιακού, καθηγητή ιστορίας Μανόλη Κούμα, ο οποίος κάνει και την ιστορική θεμελίωση, του Μητροπολίτη Νέας Ιωνίας και Νέας Φιλαδελφείας Γαβριήλ, του καθηγητή Ευάνθη Χατζηβασιλείου και Προέδρου του Ιδρύματος της Βουλής και βεβαίως ο πρόλογος του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, συνθέτουν ένα ολοκληρωμένο και πρωτότυπο εκδοτικό έργο.  

                                                                                

Συναντήσαμε το Γιώργο Κουμουτσάκο στο «Χαρτόπολις», στην Ελένη Νικολέλη, όπου υπέγραφε το βιβλίο του, την επομένη της μεγάλης παρουσίασης που πραγματοποίησε στο Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού. Τον ρώτησα πως αισθάνεται και πως έχει ανταποκριθεί ο κόσμος μέχρι σήμερα και μου απάντησε ότι μέσα από τις εκδηλώσεις παρουσίασης που έχουν γίνει και μέσα από τις συζητήσεις επί του θέματος, καταγράφεται μεγάλο ενδιαφέρον του κοινού.
                                                                           

«Αισθάνομαι ότι την έκδοση αυτή το αναγνωστικό κοινό την έχει περιβάλλει με πολλή αγάπη. Εισπράττω τη συγκίνηση και την αγάπη του κόσμου, σε αυτή τη γενιά, τη γενιά της Μικρασιατικής εκστρατείας που έζησε και πέρασε μέσα από πολλά συναισθήματα. Το συναίσθημα του θριάμβου, μετά αυτό της αγωνίας, του φόβου, της ήττας και μετέπειτα της απόγνωσης, μέσο της προσφυγιάς, αλλά και τελικά της ανάταξης του έθνους που κατάφερε παρά αυτό που υπέστη, να ξαναστηθεί και να βρίσκεται σήμερα σε περίοπτη θέση.

                                                                         

Νομίζω ότι πρέπει να είμαστε πολύ ευχαριστημένοι που μπορέσαμε μέσα από δράματα που ζήσαμε, να σταθούμε όρθιοι. Είναι επίσης πολύ σημαντικό, ότι μέσα από τη συγκεκριμένη έκδοση, μας δίνεται η δυνατότητα να αναστοχαστούμε μια εποχή και τελικά να καταλήξουμε στο σοβαρότερο συμπέρασμα, ότι ο διχασμός και η διχόνοια είναι πηγή εθνικών δυνών και αυτό αποτελεί το ιστορικό μήνυμα της εποχής αυτής που και εγώ υποστηρίζω και βρίσκει ευρεία απήχηση και στη σημερινή εποχή, με τις τόσες προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε», σημειώνει ο βουλευτής Βορείου Τομέα Γιώργος Κουμουτσάκος.

                                                                            

Η Ελένη Νικολέλη και ο Μπάμπης Μπονάτσος, σε μια όμορφη οικογενειακή στιγμή (Φωτό πάνω), υποδέχτηκαν στο «Χαρτόπολις» το Γιώργο Κουμουτσάκο, όπου φίλοι και γνωστοί του πρώην υπουργού, επισκέφτηκαν το χώρο, προκειμένου να προμηθευτούν το βιβλίο και να συζητήσουν μαζί του, με αφορμή την έκδοση της «Μικρασιατικής Εκστρατείας. Εικόνες και Μνήμες».

Το «Εικόνες και Μνήμες» είναι ένα φωτογραφικό άλμπουμ συνοδευόμενο από σημαντικά ιστορικά κείμενα, είναι μια προσφορά στην ιστοριογραφία για αυτή την τόσο κρίσιμη περίοδο της ιστορίας του ελληνισμού, που έχει σημαδέψει και το πεπρωμένο μας σε μεγάλο βαθμό και που στέλνει ένα διαπεραστικό μήνυμα για το ύφος των αντιπαραθέσεων και των πολιτικών συγκρούσεων που αποτελούν έως ένα βαθμό και αναλόγως τον τρόπο που γίνονται, τον πυλώνα της δημοκρατίας. Όπως τόνισε ο βουλευτής Βορείου Τομέα, Γιώργος Κουμουτσάκος, «δεν πρέπει η κομματική αντιπαράθεση να οδηγεί σε μια κατάσταση που το έθνος τρώει τις σάρκες του, καθώς αυτό είναι η απόλυτη καταστροφή μιας χώρας».

Με ένα βιβλίο συντροφιά!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Καλοκαίρι πλέον για καλά, το θερμόμετρο ερωτοτροπεί με το σαράντα. Τα εισιτήρια είναι κλεισμένα, ο προορισμός προαποφασισμένος και η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει να μετρά. Η ημέρα που το καράβι θα σαλπάρει, πλησιάζει..!

Στις διακοπές αφήνουμε την σκέψη μας ελεύθερη και την καλλιεργούμε πέρα από τις καθημερινές μας ανησυχίες. Εκεί στα μέρη εκείνα που ταξιδεύει, ανακαλύπτει κρυμμένα μυστικά, ερμηνεύει και στοχάζεται και στο σημείο αυτό, έρχεται μια άλλη πτυχή του κόσμου μας που επιζητεί από το υποκείμενο της συντροφικότητας να δώσει απαντήσεις σε όλες μας τις χειμωνιάτικες αναζητήσεις. Ανεξάρτητα από την παρέα που κάνουμε διακοπές μαζί, υπάρχει μία πτυχή του εαυτού, που αναμοχλεύει μια εναλλακτική, δευτερεύουσα λύση, στην ανταλλαγή των προβληματισμών μας και αυτή η λύση, δεν είναι άλλη από έναν φανταστικό σύντροφο, ένα βιβλίο.

Στον Φάρο Νέου Ψυχικού, η μαρκίζα γράφει «Χαρτόπολις» και η Ελένη Νικολέλη, η οικοδέσποινα, μας υποδέχεται πάντα με χαμόγελο. Της εκφράζετε τον προβληματισμό σας, σκιαγραφείτε το προφίλ του συντρόφου που αναζητάτε, για συντροφιά στο καράβι, στη θάλασσα, στην παραλία, στο νησί, στο ηλιοβασίλεμα, το βράδυ πριν σβήσετε το φως... Η Ελένη Νικολέλη έχει πάντα να προτείνει την κατάλληλη λύση. Ανάμεσα σε χιλιάδες τίτλους βιβλίων, γνωρίζει που βρίσκεται το καθετί. Τον ήρωα που έχετε φανταστεί, που έχετε ονειρευτεί, ως συνοδοιπόρο σε αυτές σας τις διακοπές!

Μην μπείτε στο καράβι μονοί σας, περάστε πριν από το «Χαρτόπολις», θα βρείτε την καλύτερη συντροφιά για τις διακοπές σας. 

Τυχερός μες την ατυχία του!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Μερικές φορές ότι δεν μπορούμε να κάνουμε εμείς, το κάνει η ζωή για εμάς. Ο ήρωας του βιβλίου του Κωνσταντίνου Καμάρα, υποκινήθηκε από τα ίδια τα γεγονότα, να δει τη ζωή με άλλα μάτια, από διαφορετική σκοπιά που λέμε.  

Η Ελένη Νικολέλη, σε ένα από τα τελευταία Σάββατα παρουσιάσεων και υπογραφών  βιβλίων, φιλοξένησε στο «Χαρτόπολις» τον Κωνσταντίνο Καμάρα ένα φίλο από τα παλιά, πολλά χρόνια πίσω, και το βιβλίο του «Τελική Τεθλασμένη», που μπορεί να μην διαθέτει τη χαλαρότητα μιας καλοκαιρινής κατάστασης, περιγράφει εντούτοις, το εσωτερικό ταξίδι μιας ψυχής και πως αυτή διαμορφώνεται από τα γεγονότα. Είναι ένα βιβλίο μεστό, με πυκνότητα και ειδικό βάρος.

                                                                                    

Η «Τελική Τεθλασμένη» εν πολλοίς είναι ένα αφηγηματικό ψυχογράφημα ενός νεόπτωχου παλιού Αθηναίου αστού, ευγενή ο οποίος βρίσκεται περίπου στην ηλικία των 70, κάνοντας τρόπον τινά το ταμείο της ζωής του, έρχεται αντιμέτωπος με τις ματαιώσεις του, αλλά ταυτόχρονα, ακόμα παλεύει με τις εσωτερικές του εντάσεις, με την αυτοκριτική του και τα λάθη του, μέχρι που ένα πολύ σημαντικό γεγονός, όπως πολύ συχνά στη ζωή συμβαίνουν γεγονότα τα οποία μας κλονίζουν και μας δίνουν την ευκαιρία να δούμε τα πράγματα διαφορετικά, τον βάζει σε τροχιά αλλαγής πλεύσης και σκέψης. Τυχερός μες την ατυχία του θα λέγαμε.

                                                                                

Η αλήθεια είναι ότι η άποψη και η στάση ζωής, αλλάζει και το βάρος που κουβαλάμε. «Όταν είσαι νέος, είσαι ωραίος και ανέμελος. Όσο μεγαλώνεις, κουβαλάς βάρη, βάρη ουσιαστικά, αλλά και το βάρος του χρόνου που έχει κυλήσει πάνω σου», υπογραμμίζει ο συγγραφέας, Κωνσταντίνος Καμάρας.

Ρώτησα τον Κωνσταντίνο Καμάρα τι ήταν αυτό που τον οδήγησε στη σύλληψη της συγκεκριμένης ιδέας του βιβλίου και μου απάντησε πως επηρεάστηκε και από γεγονότα της δικής του ζωής, τα οποία είχαν δημιουργήσει μία τάση. «Αν υπάρχει κάτι όμως που έχω αποκομίσει από αυτό το βιβλίο, πέραν της συγγραφής και της έκδοσής του που με γέμισε με χαρά και ικανοποίηση είναι η αίσθηση ότι μπορούμε να πάρουμε την τύχη στα χέρια μας ακόμα και όταν οι συνθήκες είναι ιδιαίτερα αντίξοες, ακόμα και όταν νομίζουμε ότι κάτι τέτοιο θα ήταν πάρα πολύ δύσκολο, ακόμα και ανέφικτο», σημείωσε ο Κωνσταντίνος Καμάρας.

                                                                        

Ο Κωνσταντίνος Καμάρας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1969. Από το 1993, έχει ως αντικείμενο τα Μέσα Ενημέρωσης και την Ψηφιακή Επικοινωνία. Είναι πατέρας της Αμαλίας από το 2006 και του Αριστείδη από το 2008.

Ποιητικός προβληματισμός!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Με μια ευρύτητα και οξύτητα σκέψεως, Σμυρνέϊκη ρίζα, ρωμαϊκό dna και μια πολύ-πολυτισμιτικότητα στις καταβολές του, συναντήσαμε χθες στο «Χαρτόπολις» τον εξέχοντα ποιητή, συγγραφέα και μεταφραστή Χάρη Βλαβιανό, στις καθιερωμένες πλέον, εβδομαδιαίες και πολύ ξεχωριστές παρουσιάσεις της Ελένης Νικολέλη στο Φάρο Ψυχικού.

Ακμαίος, γοητευτικός και άμεσος στο λόγο του και στην προσέγγισή του, ο Χάρης Βλαβιανός βρέθηκε στο «Χαρτόπολις» για το τελευταίο του βιβλίο «Αυτό είναι το γράμμα μου στην Οικουμένη», που αναφέρεται στην Έμιλυ Ντίκινσον, την κορυφαία, ριζοσπαστική, αντισυμβατική Αμερικανίδα ποιήτρια του 19ου αιώνα, με την οποία ο ίδιος έχει ασχοληθεί πολλά χρόνια και κατά καιρούς επέστρεφε για να συνειδητοποιεί όπως χαρακτηριστικά μας ανέφερε, ότι ενώ ήταν μια γυναίκα που έγραψε τα ποιήματά της το 1860, παραμένει πολύ σύγχρονη μέχρι σήμερα.

                                                                               

«…Τα στοιχεία του χαρακτήρα της και της προσωπικότητας της, αποτυπώνονται αναμφισβήτητα και στην ποίησή της. Μια ποίηση δυνατή, λιτή, στοχαστική, που για εμένα ήταν πρόκληση για να τη μεταφράσω. Τα ποιήματά της Ντίκινσον είναι μικρά, πυκνά, έχει αυτές τις περίφημες παύλες που τα σπάει, έχουν ένα πολύ ωραίο διασκελισμό και είναι παράλληλα πολύ στοχαστικά, διαθέτοντας επίσης ειρωνεία και αυτοσαρκασμό, στοιχεία τα οποία είναι πολύ ελκυστικά στην ποίηση και δείχνουν βάθος στοχασμού. Δεν υπάρχει ρητορεία, εξεζήτηση, δεν υπάρχει μεγαλοστομία. 

Με ενδιέφερε επίσης και η ζωή της η οποία ήταν πολύ αντισυμβατική σε πολλές πτυχές και ρηξικέλευθη, καθώς είχε μια πολύ ιδιαίτερη σχέση και στάση σε θέματα της πίστης και της έννοιας του θεού. Δεν πίστευε στη σωτηρία της ψυχής για παράδειγμα όπως πίστευαν όλοι οι άνθρωποι τότε την εποχή εκείνη. Έχω μεταφράσει πάρα πολλά ποιήματα που δείχνουν αυτή τη σχέση. Με έλκυε εξαρχής και το γεγονός ότι το ομολογούσε ως γυναίκα, αν σκεφτεί κανείς το ρόλο των γυναικών την εποχή εκείνη σε μια πουριτανική κοινωνία, τι τόλμη χρειαζόταν για μια γυναίκα να πάρει τέτοιου είδους αποφάσεις, όπως ταυτόχρονα και το γεγονός ότι είχε επιλέξει την ελευθερία του να μένει μόνη της στο σπίτι, προκειμένου να γράφει. 

                                                                          

Πολύ τολμηρό επίσης από μέρους της ήταν ότι δεν υπάκουσε τότε στις προτροπές του Χίγκινσον (κριτικός λογοτεχνίας), μια πολύ σημαντική σχέση της Ντίκινσον, όπου σε πολύ νεαρή ηλικία του είχε στείλει μια επιστολή που θεωρείται η πιο σημαντική στην αμερικάνικη λογοτεχνία και στην οποία ζητούσε τη γνώμη του για τα ποιήματα που γράφει, αυτός διαφωνούσε με τον τρόπο που έγραφε, δεν του ήταν αρεστός, κατανοητός, παρόλ’ αυτά όμως η Ντίκινσον, δεν σταμάτησε να γράφει», ξεχωρίζει συνεχίζοντας ο Χάρης Βλαβιανός. 

                                                                    

Συζητώντας με την Έφη Ανδρεουλάκου, ψυχολόγο και συγγραφέα 
"Το παζλ" από τις εκδόσεις "Key Books"

Αξίζει να σημειώσουμε ότι ο Χάρης Βλαβιανός, πέραν του πλήθους ποιητικών συλλογών που έχει εκδώσει με την " Αυτοπροσωπογραφία του Λευκού" να διακρίνεται, αποσπώντας το Κρατικό Βραβείο Ποίησης 2019, μεταξύ άλλων, διευρύνοντας τις εσωτερικές και γλωσσικές του αναζητήσεις, μας έχει αφήσει δυνατή λογοτεχνική κληρονομιά με τα δύο μοναδικά αυτοβιογραφικά βιβλία που έχει γράψει, το "Αίμα νερό", που αφορά την επώδυνη σχέση με τους γονείς του, όπου όπως μας εξιστορεί, έπρεπε να βρει ένα τρόπο να μιλήσει για δύσκολα ζητήματα σε σχέση με τους γονείς, χωρίς να πέσει στην παγίδα του μελοδραματισμού, επισημαίνοντας με νόημα ότι  «...το μελόδραμα είναι κάτι που απεχθάνομαι και ουσιαστικά αποτελεί και την αποτυχία του αισθήματος.

                                                                                             

Ελπίζω ότι κατάφερα να αποφύγω τη συναισθηματολογία, κόβοντας το  βιβλίο, την αφήγηση σε 45 κομμάτια και γράφοντας ένα είδος σπαστού μυθιστορήματος, θρυμματισμένου, προκειμένου να έχω ένα καλύτερο έλεγχο συνολικά και ειδικά, ωσάν να έγραφα ένα ποίημα. Να έχει την πυκνότητα και την καθαρότητα που έχει ένα ποίημα. Ήτανε σαν να ανοίγεις ένα οικογενειακό άλμπουμ και να εστιάζεις σε περιόδους της ζωής μου. Βέβαια κάθε αυτοβιογραφία εμπεριέχει και το στοιχείο της μυθοπλασίας, από ένα σημείο και μετά γίνεται λογοτεχνία. Εξαρχής το στοίχημα του βιβλίου ήταν να διαβαστεί με λογοτεχνικές απαιτήσεις.» Το δεύτερο βιβλίο με τίτλο "Τώρα θα μιλήσω εγώ", συμπυκνώνει έναν δραματικό μονόλογο, νουθετώντας τη φωνή της αδελφής του, η οποία χάθηκε από τη χρήση ναρκωτικών, χωρίς να αφήσει ίχνη ζωής πίσω της και κυρίως για τη σχέση της με τη μητέρα. 

O Χάρης Βλαβιανός γεννήθηκε στη Ρώµη το 1957. Σπούδασε Οικονοµικά και Φιλοσοφία στο Πανεπιστήµιο του Μπρίστολ και Πολιτική Θεωρία και Ιστορία στο Πανεπιστήµιο της Οξφόρδης. Έχει εκδώσει δώδεκα ποιητικές συλλογές, µε πιο πρόσφατες τις Διακοπές στην πραγματικότητα (2009) [Βραβείο του περιοδικού «Διαβάζω»], Σονέτα της συµφοράς (2011) και Αυτοπροσωπογραφία του λευκού (2019), που απέσπασε το Βραβείο του Ιδρύματος Πέτρου Χάρη - Ακαδημία Αθηνών, το Κρατικό Βραβείο Ποίησης 2019, το βραβείο του λογοτεχνικού περιοδικού «Ο Αναγνώστης» και το βραβείο Public (Κατηγορία «Σύγχρονη Ελληνική Ποίηση»). Ποιήματά του έχουν µμεταφραστεί σε πολλές ευρωπαϊκές γλώσσες και έργα του έχουν εκδοθεί στην Αγγλία, στη Γαλλία, στη Γερμανία, στη Σουηδία, στην Ολλανδία, στην Ιρλανδία και στην Ισπανία.  Το 2020 κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Πατάκη "Η άγονη γη" (Δίγλωσση έκδοση), του Τ.Σ. Έλιοτ, σε εισαγωγή, μετάφραση και σημειώσεις του Χάρη Βλαβιανού. Διδάσκει ιστορία και πολιτική θεωρία στο Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος.

Η Πάστα Σεράνο της καρδιάς μας!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Η πάστα Σεράνο είναι η κλασική παραδοσιακή πάστα. Το γλυκό που πάντα γλύκαινε τη στεναχώρια και απογείωνε τη χαρά. Έχει ένα γλυκόπικρο ρόλο, όπως και η ίδια μας η ζωή. 

Η ιστορία της πάστας Σεράνο ξεκινά από την Κυψέλη, από τον ιδιοκτήτη τότε του Σελέκτ, όταν ερωτεύτηκε την όμορφη μελαμψή τραγουδίστρια, τη Σεράνο και έφτιαξε το συγκεκριμένο γλυκό. Είναι το γλυκό που μας παρηγόρησε, η γλυκιά απόλαυση που παρέμεινε αναλλοίωτη διαχρονικά, η σταθερή αξία στο πλευρό της ανθρώπινης ευαλωτότητας, της κάθε πονεμένης ψυχής που χτυπήθηκε αλύπητα από τη "γροθιά" της ζωής. Από αυτή την τόσο σκληρή πλευρά της ζωής που σε αφήνει ακίνητο, μουδιασμένο, σχεδόν παράλυτο, σχεδόν μόνο, ψάχνοντας να ξαναβρείς το βηματισμό στα πατήματα της νέας σου αρχής.

Μερικές φορές όμως δεν μπορείς. Μιλώντας με τον Τάκη Ζαχαράτο, καλεσμένο της Ελένης Νικολέλη, στην παρουσίαση του βιβλίου του "Πάστα Σεράνο", από τις εκδόσεις "Διόπτρα" χθες στο Νέο Ψυχικό, στο "Χαρτόπολις" και ερωτηθείς το λόγο που στο βιβλίο του καταπιάνεται και μιλά για το παρελθόν κακοποίησης του πρωταγωνιστή που επιλέγει να αναφερθεί, φωτίζοντας πίσω στο χρόνο τις παλιές, υπόγειες, σκοτεινές διαδρομές, της τραυματισμένης του ζωής, εστιάζει στους αδυνάτους, στους ανθρώπους εκείνους δηλαδή που δεν μπορούν να βρουν τη δύναμη να σηκωθούν και να πετάξουν από πάνω τους το βαρύ φορτίο των δεινών της ζωής.  

"Χρειάζεται να βρεις τη δύναμη στη ζωή σου σήμερα να πεις στοπ. Θέλει στοπ σε όποια κακή, κακοποιητική, βίαιη, επιθετική συμπεριφορά", λέει χαρακτηριστικά ο ταλαντούχος showman, διευκρινίζοντας ότι δεν είναι εύκολο να βρει κανείς τη δύναμη να παλέψει με τα θηρία ενός κακοποιητικού παρελθόντος, σε όποια κλίμακα ή είδος κακοποίησης κι αν έχει εξελιχθεί ένα περιστατικό.                                                                        

Ο Νίκος Αποστόλογλου από το ζαχαροπλαστείο Καμέλια, παραχώρησε
μια τούρτα Σεράνο για την εκδήλωση

Η μέρα χθες ήταν του γλυκού. Λίγο πριν την εκδήλωση, σε μια σειρά εκδηλώσεων - παρουσιάσεων βιβλίων όπως έχουν αρχίσει να οργανώνονται από την αρχή της χρονιάς από την Ελένη Νικολέλη και το βιβλιοπωλείο "Χαρτόπολις" και θα συνεχίσουν για το επόμενο διάστημα, τα γλυκά κατέφθαναν από νωρίς το πρωί. Παστάκια Σεράνο από το μοναδικό και μη εξαιρετέο Στέλιο Παρλιάρο, ενώ το ζαχαροπλαστείο Καμέλια στο Ψυχικό, παραχώρησε για την εκδήλωση μια πεντανόστιμη τούρτα Σεράνο.

Δίπλα στον Τάκη Ζαχαράτο, οι Κρυσταλλία Ρήγα και Έλενα Χριστοπούλου
από το "Ελλάδα Έχεις Ταλέντο", μαζί με την Ελένη Νικολέλη.

Πλήθος κόσμου, περαστικοί και καλεσμένοι από το Φάρο Ψυχικού, στο "Χαρτόπολις", το σημείο πέρασμα για τις καθημερινές μας αγορές και τις Σαββατιάτικες βόλτες μας, βρέθηκαν χθες εκεί, απολαμβάνοντας μια υπέροχη, ηλιόλουστη ημέρα, με πάστες Σεράνο της καρδιάς μας, το γλυκό που έρχεται από μια άλλη εποχή.

Το βιβλίο είναι αφιερωμένο σε εκείνους που δεν μίλησαν. Αποτελεί μια μεγάλη αγκαλιά από τον Τάκη Ζαχαράτο σε εκείνους που αιχμαλωτίστηκαν βάναυσα ψυχικά, κακοποιητικά και δεν κατάφεραν να απελευθερωθούν από το ζυγό της κακοποίησης.    

Φως στην ιστορία!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Ναι σήμερα μπορούμε να το πούμε. Μπορούμε να το ξεστομίσουμε ανοιχτά. Το επιτρέπει το πλήρωμα του χρόνου, το επιτρέπει η εποχή. Είναι απίστευτό το πως "...τόσο ανόητοι, τόσο μικρονοείς άνθρωποι, κράταγαν την τύχη του έθνους στα χέρια τους...", είχε αναφέρει χαρακτηριστικά για τους πρωταγωνιστές της Επταετίας, ο Αλέξης Παπαχελάς σε πρόσφατη συνέντευξή του.

Στο βιβλίο του, "Ένα Σκοτεινό Δωμάτιο 1967 - 1974", ο δημοσιογράφος, με την πολύχρονη έρευνά του, ρίχνει φως στις γκρίζες πτυχές της Τουρκικής απόβασης στην Κύπρο, στην πιο πονεμένη θα λέγαμε ιστορία της χώρας, ένα γεγονός σταθμός που καθόρισε με τόσο οδυνηρό τρόπο, την εξέλιξη και την πορεία του έθνους, σε μια από τις δυσκολότερες πολιτικά χρονικές περιόδους. 

Το βιβλιοπωλείο "Χαρτόπολις - Ελένη Νικολέλη" και οι Εκδόσεις "Μεταίχμιο", φιλοξενούν το Σάββατο 12 Φεβρουαρίου, 12.00 - 14.00, στο χώρο του βιβλιοπωλείου (Λ. Κηφισίας & Δ. Βασιλείου 1, Νέο Ψυχικό), τον Αλέξη Παπαχελά και σας προσκαλούν να γνωρίσετε από κοντά το δημοσιογράφο, να συνομιλήσετε μαζί του για τα σημεία εκείνης της εποχής. 

Το βιβλίο περιέχει μαρτυρίες ανθρώπων που βρισκόταν στο προσκήνιο, αλλά και στο παρασκήνιο των όσων διαδραματίζονταν εκείνη την περίοδο, διεισδύει στη συνεκτική ακολουθία των συμβάντων, αποδομώντας τη φήμη του ονόματος του Ιωαννίδη, επικεντρώνεται στο ρόλο των Αμερικάνων και αποτελεί ένα πολύτιμο ιστορικό ντοκουμέντο, με σπάνιο, αδημοσίευτο, συγκεντρωμένο υλικό.

Αναζητώντας την εξημέρωση!

               

Εκτός από το φαγητό, τον ύπνο και το παιχνίδι, τα βιβλία μεγαλώνουν τα παιδιά. Ιστορίες που δεν είναι παιδιάστικες, δεν προσφέρουν έτοιμα σχήματα σκέψης αλλά αντίθετα δίνουν τα κλειδιά για ν’ ανοίξουν οι πόρτες της φαντασίας των παιδιών, γίνονται μια μοναδική εμπειρία που συνεισφέρει σημαντικά στην ανάπτυξη και ωρίμανση της σκέψης και των συναισθημάτων τους.

Η Ελένη Νικολέλη, από το γνωστό και ως λογοτεχνικό στέκι ''Χαρτοπόλις'' στο Φάρο Ψυχικού, προτείνει τις ημέρες αυτές για τα παιδιά την πολυαγαπημένη και αειθαλής Άλκη Ζέη. Η συγγραφέας δώδεκα χρόνια μετά τον ''Ψεύτη παππού'', επανέρχεται με φρέσκια και ακμαία ματιά, με ένα νέο βιβλίο, που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ''Μεταίχμιο'' και έχει τίτλο: ''Ένα παιδί από το πουθενά''. Η Άλκη Ζέη γράφει με τη φωνή ενός παιδιού και αφηγείται την περιπέτεια του να μεγαλώνεις σήμερα. Μπορεί η λύση που αναζητά ο μικρός της ήρωας να κρύβεται στα απλούστερα πράγματα; Μπορεί ο κόσμος να εξημερωθεί;

Το βιβλίο απευθύνεται σε παιδιά από 10 ετών, αλλά και σε όλους όσοι μεγάλωσαν με τα βιβλία της Άλκης Ζέη ή θέλουν να το διαβάσουν με τα παιδιά τους. Μετά το βιβλίο ''Η Κωνσταντίνα και οι αράχνες της'' το ''Ένα παιδί από το πουθενά'' είναι ακόμα ένα βιβλίο χωρίς κανένα αυτοβιογραφικό στοιχείο της συγγραφέα, αλλά επινοημένο εξολοκλήρου από την ίδια, μια καθ’ όλα φανταστική ιστορία για τα παιδιά και όσα τα απασχολούν σήμερα, όπως τα αφουγκράζεται η ίδια με τον μοναδικό, ξεχωριστό τρόπο της.

Η Άλκη Ζέη γεννήθηκε στην Αθήνα. Ο πατέρας της καταγόταν από την Κρήτη και η μητέρα της από τη Σάμο, όπου πέρασε τα πρώτα παιδικά της χρόνια. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών και στο Κινηματογραφικό Ινστιτούτο της Μόσχας, στο τμήμα σεναριογραφίας. Από πολύ μικρή ασχολήθηκε με το γράψιμο. Στις πρώτες ακόμη τάξεις του Γυμνασίου άρχισε να γράφει κείμενα για το κουκλοθέατρο. Ένας από τους ήρωες που δημιούργησε, ο Κλούβιος, έγινε κατοπινά ο ήρωας του γνωστού κουκλοθέατρου Μπαρμπα-Μυτούσης, εμπνεύστρια του οποίου ήταν η Ελένη Θεοχάρη-Περάκη. Πρώτο της μυθιστόρημα είναι ''Το καπλάνι της βιτρίνας'' (1963). Το 2010 τιμήθηκε με το Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών για το σύνολο του έργου της. Ο καθαρός τρόπος γραφής της, η γλωσσική αρτιότητα, η κριτική στάση απέναντι σε πρόσωπα και καταστάσεις, το χιούμορ και η διεισδυτική ματιά στα γεγονότα, είναι τα χαρακτηριστικά των έργων της Άλκης Ζέη που το έχουν κάνει να αγαπηθεί από το ελληνικό και το ξένο αναγνωστικό κοινό. Το 2012 αναγορεύτηκε επίτιμη διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Κύπρου. Το 2014 αναγορεύτηκε επίτιμη διδάκτωρ του Τμήματος Επιστημών Προσχολικής Αγωγής και Εκπαίδευσης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ενώ το 2015 απέσπασε την ίδια τιμή από το Πανεπιστήμιο Πατρών της Σχολής Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών. Τον Ιανουάριο του 2015 έλαβε τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος της Τιμής, διάκριση που αποδίδεται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας σε διαπρεπείς προσωπικότητες των τεχνών, των επιστημών και των γραμμάτων, ενώ τον Σεπτέμβριο του 2015 τιμήθηκε από τη Γαλλία με τον τίτλο του Ταξιάρχη του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων (Commandeur de l’Ordre des Arts et des Lettres).

Τα Χριστούγεννα είναι εδώ!

Επιμέλεια: Ανδρονίκη Παντιώρα, Πέτρος Καστορίνης

Τα Χριστούγεννα δεν είναι εορτή κλισέ. Είναι ο μεγαλύτερος θησαυρός χαράς και ανταλλαγής ευχών μεταξύ αγαπημένων προσώπων, που εκδηλώνουν γενναιόδωρα το ενδιαφέρον τους προς τους οικείους τους. 

Το Νorth Pages από σήμερα Κυριακή, 8 Δεκεμβρίου και κάθε μέρα, θα σας ταξιδέψει στον κόσμο των Χριστουγέννων, παρασύροντάς σας με την καθημερινή θεματολογία του, σε έναν επαναπροσδιορισμό των εορτών Χριστουγέννων-Πρωτοχρονιάς. Είναι πραγματικά όμορφο να βρισκόμαστε κοντά σε ανθρώπους που ξέρουν να αγαπούν! Για εμάς εδώ στο North Pages, οι άνθρωποι που φιλοξενήσαμε στις σελίδες μας, αφήσανε πάνω μας, το δικό τους ξεχωριστό τρόπο που αγαπούν.
                                                   

Espresso-Bar Restaurant Gardenista, 
Παπανικολή 18, Χαλάνδρι

Γιορτάστε τα Χριστούγεννα μέσα απ' την καρδιάς σας, και απολαύστε εξ ολοκλήρου το φαντασμαγορικό κόσμο που απλώνεται γύρω σας, απλοποιώντας τα μηνύματα της επικοινωνία με το κοντινό σας περιβάλλον, με τους φίλους, τους συνεργάτες, την οικογένεια. Διασκεδάστε σε μέρη που αγαπάτε, βγείτε για φαγητό και ποτό με φίλους και γνωστούς. Αρμόζει στις ημέρες αυτές. Η δική μας πρόταση είναι το Gardenista στο Χαλάνδρι, Παπανικολή 18, ένα εξαιρετικό Espresso Bar Restaurant, που δημιούργησε με όλη της την αγάπη και το μεράκι που τη χαρακτηρίζει, η Αλίκη Συμεωνίδου.

Έρρικα Πρεζεράκου

Είναι θετικό το γεγονός ότι δε γεννιόμαστε αισιόδοξοι ή απαισιόδοξοι, εσωστρεφείς ή εξωστρεφείς, τολμηροί ή διστακτικοί. Αυτά τα χαρακτηριστικά τα ''υιοθετούμε'' μέσα από τις εμπειρίες μας στα πρώτα χρόνια της ζωής μας αλλά δεν μένουν πάνω μας σαν ''σφραγίδα'' αφού γνωρίζουμε πλέον και μέσα από την πρόοδο μας, ότι ο ασυνείδητος τρόπος που βλέπουμε τον εαυτό μας και επομένως το περιβάλλον, μπορεί να αλλάξει, αρκεί να τον επεξεργαστούμε με τη σκέψη μας και να τον κάνουμε συνειδητό. Η Έρρικα Πρεζεράκου είναι ο πλέον θετικός άνθρωπος που αντιπροσωπεύει επάξια αυτόν τον τρόπο σκέψης. Μια πρωταθλήτρια, που έχει εισαγάγει με τη δημιουργία του Replayce, την "προπόνηση" σε 4 επίπεδα. 

                             

Η Πέγκυ Τρικαλιώτη στο Θέατρο ''Σταθμός'' για...

Χριστούγεννα λοιπόν, ευκαιρία τεράστια, να διακτινιστούμε στον μαγικό κόσμο των φώτων. Από την Λαπωνία και την πατρίδα των σύγχρονων ''Άγιων Βασίληδων'' έως το Μεταξουργείο στην σκηνή του ''Σταθμού'', τις ημέρες αυτές που επισκεπτόμαστε όσο τίποτε άλλο, παραδοσιακά τα θέατρα, η Πέγκυ Τρικαλιώτη, σας περιμένει με μία απίστευτη ερμηνευτική απολογία, ως  Μαρί Κιουρί.

...την απολογία της ως Μαρί Κιουρί

                                                              

Η Σία Κοσκινά, πλαισιωμένη από τις μαθήτριες 
της Σχολής της PMTP!

Από τη Σία Κοσκινά που χάνετε στα μαγεμένα δάση του Frozen II (Ψυχρά κι ανάποδα) και που δανείζει την φωνή της στην πασίγνωστη παιδική επιτυχία της Disney,  έως τις Κυκλάδες και το βιβλίο ''Υποτείνουσα'' της Ελίνας Βαρβαρήγου που σας προτείνει η Ελένη Νικολέλη, η γνωστή κυρία του ''Χαρτοπόλις'' του Ψυχικού που ως βιβλιοθηκονόμος, φωτεινός παντογνώστης, δίνει τη λύση σε κάθε ''λογοτεχνικομυθιστοριματικό'' προβληματισμό σας αυτές τις εορταστικές ημέρες, στο χαλαρωτικό διάβασμα των εορτών, αλλά και στις επιλογές των βιβλίων-δώρων!

Η Ελένη Νικολέλη της "Χαρτοπόλις".

Από την Χαιμαντά στο Χαλάνδρι έως την Κασσαβέτη στην Κηφισιά και τις πολύχρωμες και ομορφοστολισμένες βιτρίνες στον Φάρο του Ψυχικού και το Golden Hall, για  Shopping Therapy το οδοιπορικό μας θα τα περιλαμβάνει όλα. Στάσεις, τάσεις και προτάσεις που εξυπηρετούν όλα τα γούστα!
                             

Ο Γιώργος-ΤΕΟ-Σφακιανάκης, με τις στυλιστικές του προτάσεις,
μας εύχεται χρόνια πολλά 

                                

''Χιονίζει'' άχνη ζάχαρη από τα χέρια
του κορυφαίου σεφ Χρήστου Βέργαδου 

Τέλος, ο σεφ Χρήστος Βέργαδος, μας ταξιδεύει ονειρεμένα από το αλμυρό, στο γλυκό. Εντυπωσιάσετε τους καλεσμένους σας τις ημέρες αυτές, με τις συνταγές του νέου του βιβλίου "Γλυκά χωρίς..." και μαγειρέψτε για τα αγαπημένα σας πρόσωπα χρησιμοποιώντας τα προτεινόμενα μυστικά του. Η γαστρονομική διαδρομή περνά από το λευκό, χιονισμένο ''τοπίο'' της άχνης ζάχαρης όπου ο κορυφαίος σεφ  ολοκληρώνει το προτεινόμενο μενού με ένα υπέροχο γλυκό.

Από εμάς στο North Pages, στην εορταστική περίοδο που ξεκινάει, σας προτρέπουμε να αλλάξτε θέση και να δοκιμάστε μια συναισθηματική μετατόπιση της αμεσότητας και του ευθύ προσδιορισμού και αν μη τι άλλο... χαρίστε ένα δώρο αναψυχής στον εαυτό σας, ένα μικρό, ξεχωριστό, που θα το γνωρίζετε μόνο εσείς. Τέλος δοκιμαστείτε με σκέψεις και πράξεις ευγνωμοσύνης. Το οφείλετε στον εαυτό σας!

Το North Pages θα είναι συνοδηγός και συνεπιβάτης σας, 

σε αυτό το πολυμορφικό, εορταστικό ταξίδι..!  

Μείνετε συντονισμένοι τα Χριστούγεννα είναι εδώ!   

Η απάντηση στο "άλλο μισό"...

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Όταν ο τεράστιος Τζορτζ Όργουελ έγραφε τις δικές του αναμνήσεις από το βιβλιοπωλείο: ''...αφθονία των μη διαγουμισμένων τρελών που τριγυρνούν στους δρόμους κι έχουν την τάση να έλκονται από τα βιβλιοπωλεία...'' 

Όσοι το διάβασαν έθεσαν την λύση στις εξισώσεις, συγγραφέας-βιβλιοπώλης, συγγραφέας-επιμελητής εκδόσεων ή ακόμα συγγραφέας-εκδότης. Θα ήταν διαφωτιστική η αντίληψη των ανθρώπων που έχουν ή δουλεύουν στην δημιουργία των βιβλίων. Θα έλυναν με τον πιο απτό τρόπο τις προβληματικές εξισώσεις στο να αποκρυπτογραφήσουν τις αντιλήψεις ανθρώπων που συνδυάζουν το συγγραφικό τους ταλέντο με μία ακόμα ειδικότητα που απαιτείται έτσι ώστε τα κείμενα να φθάσουν να γίνουν βιβλίο!

Η Ελένη Κεκροπούλου εργάζεται στον εκδοτικό χώρο εδώ και τριάντα έξι χρόνια ως μεταφράστρια, επιμελήτρια, εκδότρια και συγγραφέας. Σπούδασε στο Καποδιστριακό πολιτικές επιστήμες και νομικά, καθώς και ξένες γλώσσες. Διαθέτει δε μία έντονη συγγραφική δράση από παιδικά, ''Πες μου, μπαμπά, μια ιστορία, σε παρακαλώ'', ιστορικά μυθιστορήματα όπως το ''Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα, η Καπετάνισσα'' ή μυθιστορήματα ''Αγγέλικα η Μαντενούτα'' και ''Σαν τα Κυνηγημένα Αγρίμια''. Η Ελένη Κεκροπούλου δηλώνει μαθήτρια διά βίου, διαβάζει ακατάπαυστα τα πάντα, αλλά κυρίως τους μεγάλους Έλληνες κλασικούς και εστιάζει στη μελέτη της ιστορίας, ελληνικής και ευρωπαϊκής. Αγαπά την κλασική μουσική, την όπερα, το θέατρο, την τζαζ, το Τρίτο Πρόγραμμα, την ατμόσφαιρα των μουσείων, τους αρχαιολογικούς χώρους και τους μεγάλους περιπάτους.

Το πρόσφατο συγγραφικό ''εγχείρημα'' είναι  ''Το άλλο μισό'', φυσικά από τις εκδόσεις ''Ωκεανός''. Ένα μυθιστόρημα για τον γάμο και την απιστία, για τα πλήγματα και τα τραύματα που η ανθρώπινη επιπολαιότητα μπορεί να καταφέρει σε έναν εύθραυστο θεσμό, τον θεσμό του γάμου, πάνω στον οποίο στηρίζεται το ίδιο το κύτταρο της κοινωνίας: Η οικογένεια. Ένα συγγραφικό δημιούργημα της Ελένη Κεκροπούλου που στην κυριολεξία ''καθρεφτίζει'' τους φόβους -συνειδητούς ή ασυνείδητους- όλων μας για το απόλυτο δέσιμο.

Παράλληλα μας προσφέρει και την λύση στον προβληματισμό μας με την εξίσωση για τον τρόπο σκέψεις των ''ένδον'' ανθρώπων των εκδοτικών οίκων ως προς τα βιβλία: Αγάπη!

Χωρίς την αγάπη η Κεκροπούλου δεν θα επιμελείτο τόσο εξαιρετικών εκδόσεων μα ούτε θα έγραφε, σπουδαία..!      

Με ένα βιβλίο συντροφιά…!

.

...γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Η εικόνα που αντιπροσωπεύει το Καλοκαίρι, είναι χαρακτηριστική. Ένα βιβλίο αγκαλιά, ένα βιβλίο συντροφιά, στη θάλασσα και στο κύμα, στο λιοπύρι του μεσημεριού, κάτω από τον ίσκιο μιας συκιάς, ενός πλάτανου, στα αλμυρίκια της παραλίας!

27 χρόνια Χαρτόπολις. Ένας χώρος που έχει δημιουργηθεί με αγάπη. Επειδή τους χώρους και τα κτίρια τα ζωντανεύουν οι άνθρωποι, η Ελένη Νικολέλη, είναι ο άνθρωπος, η ψυχή του Χαρτόπολις.

Στέκι καλλιτεχνών, φίλων του βιβλίου, σημείο αναφοράς στο Φάρο Ψυχικού, 27 χρόνια τώρα, όπου κοντοστεκόμαστε να ξαποστάσουμε ως περαστικοί, λέγοντας μια καλημέρα, προσδιορίζοντας τη μέρα, ξεκινώντας, καταλήγοντας ή περνώντας, με λίγη μυρωδιά βιβλίου, με τη μοναδική αίσθηση του βιβλιοπωλείου.

Εμείς, για του λόγου το αληθές πέσαμε πάνω στην Ιφιγένεια Θεοδώρου και στην Νατάσα Βλουτόγλου. Έτσι αυθόρμητα…! Όπως γίνονται όλα τα όμορφα!

Η Ιφιγένεια Θεοδώρου, μας μίλησε για το «Γλώσσα από Μάρμαρο», το τελευταίο της βιβλίο, το οποίο αναφέρεται στη βία της σιωπής, όπως χαρακτηριστικά μας είπε.

Τι κι αν η ιστορία διαδραματίζεται σε μια πανέμορφη παραλία, τι κι αν οι σελίδες του αποπνέουν αλμύρα, θάλασσα ή καλοκαίρι...Το κεντρικό θέμα του βιβλίου εξακολουθεί να πονάει και να ευαισθητοποιεί. Η βία ενάντια στη γυναίκα, είτε είναι παιδί, είτε σύζυγος, μάνα, ερωμένη, νέα ή ηλικιωμένη, η βία έτσι όπως εκδηλώνεται με λόγια ή πράξεις ...και η ένοχη σιωπή του περίγυρου, εξακολουθεί να αποτελεί κύριο θέμα που χρίζει σοβαρής σκέψης.

Λίγη αγάπη φτάνει, είναι το μήνυμα του βιβλίου. Λίγη αγάπη αρκεί, για να σηκώσεις την πέτρα και να στοχεύσεις τη βία ...
«Μην μένετε αδιάφοροι», «κραυγάζει» η συγγραφέας.
«Αφουγκραστείτε γύρω σας και μιλήστε ...Σπάστε την σιωπή»!

…σαν το πατάρι του Λουμίδη! Με εκδηλώσεις και υπογραφές βιβλίων να λαμβάνουν χώρα στο κτίριο του βιβλιοπωλείου τα Σάββατα, το Χαρτόπολις, στηρίζει τους νέους συγγραφείς, όπως τους καταξιωμένους. Οι φίλοι του βιβλιοπωλείου, έχουν την ευκαιρία να παρευρίσκονται στις καθιερωμένες πλέον συναντήσεις γνώσης και να ανταλλάσσουν τις μοναδικές εμπειρίες διαβάσματος.
         

Σε σημείο κομβικό, που ενώνει το κέντρο με τα βόρεια προάστια, το Χαρτόπολις, έχει τη φήμη της φιλοξενίας και της γενναιοδωρίας. Είναι λίγο σαν το πατάρι του Λουμίδη, το 1970.

Ενημερωμένο έως και τις τελευταίες κυκλοφορίες της ημέρας, η Ελένη Νικολέλη φροντίζει με τους συνεργάτες της, να εξυπηρετεί άμεσα τους αναγνώστες της, με ότι καινούργιο κυκλοφορεί από το χώρο του βιβλίου.