Ένα αγωνιστικό ποτ πουρί!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Μου αρέσει να αποθανατίζω στιγμές. Να γράφει το κοντέρ και να μετράω εικόνες, ανθρώπους, χαρές. Ακολουθώντας για άλλη μία φορά, το Ιστορικό Ράλλυ Ακρόπολις, βρέθηκα στη φύση, στα βουνά και στις πεδιάδες. Εμπνεύστηκα δράση, ανέπνευσα οξυγόνο, παρακολουθώντας μια σπουδαία διοργάνωση από την Ομοσπονδία Μηχανοκίνητου Αθλητισμού. 

Η εκκίνηση κάτω από τον ιστορικό βράχο της Ακρόπολης, μια ηλιόλουστη ημέρα, όπως ήταν η Παρασκευή 9 του Νοέμβρη, μας τόνωσε τη διάθεση και το οδοιπορικό στη Θήβα και στη συνέχεια στα βουνά της πανέμορφης Φωκίδας, στην Ιτέα και στο Γαλαξίδι, ξεκίνησε με τις καλύτερες προδιαγραφές και τις ιδανικότερες των περιστάσεων.                                                                                

                                                                

Ο Αναπληρωτής Υπουργός Αθλητισμού, Γιάννης Βρούτσης, μαζί με την Πρόεδρο της Οργανωτικής Επιτροπής και Πρόεδρο της Επιτροπής Αγώνων της Ο.Μ.Α.Ε. Φωτεινή Ψαρράκου, έδωσαν το εναρκτήριο λάκτισμα και για τη φετινή χρονιά για το Historic Acropolis Rally 2024 και όλες οι ομάδες σημειώνοντας τις καλύτερες δυνατές επιδόσεις, απόλαυσαν τον αγώνα  στις υπέροχες ειδικές διαδρομές του Ιστορικού Ράλλυ Ακρόπολις.                                                                             

Ταξιδέψαμε με το νέο μοντέλο Isuzu D-Max Double Cab, ένα σκληροτράχηλο, αλλά και ευέλικτο pick up, με πολυμορφικό σχεδιασμό και εξελιγμένα, καινοτόμα ηλεκτρικά και ηλεκτρονικά συστήματα ασφαλείας, από τον εξουσιοδοτημένο έμπορο για το νομό Κορινθίας, Ανδρέα Μπάσδελη.                    

Στα υπέροχα δάση της Θήβας, στην χωμάτινη, ειδική διαδρομή του Μοσχοποδίου και το ομώνυμο δάσος, μια μεγάλη έκταση πρασίνου με αξιοσημείωτο βοτανικό πλούτο, που απλώνεται δίπλα στη Θήβα, παρέχει στους επισκέπτες τις ευκαιρίες για περιβαλλοντική αγωγή, για ποιοτική αναψυχή και άθληση. Στη βόρεια πλευρά του μάλιστα, στην περιοχή που βρίσκεται στη λεκάνη απορροής προς την πεδιάδα της Θήβας και τη λίμνη Υλίκη, υπάρχουν πολλές χαράδρες που προσφέρουν μοναδική θέα.                                                                                 

Στις θρυλικές Καρούτες, (εικόνα πάνω), μία από τις ομορφότερες, ορεινές ειδικές διαδρομές του Ακρόπολις, παίρνει κάνεις μία δυνατή γεύση από βουνό, φύση, έλατα, δάσος, υψόμετρο, καθαρό αέρα, αναπνοές, οξυγόνο, ελευθερία. Στο βάθος, κατεβαίνοντας προς τα κάτω, διακρίνεται η πόλη της Άμφισσας, (εικόνα κάτω), η πρωτεύουσα του νομού Φωκίδας, μία όμορφη πόλη που περιβάλλεται και συνορεύει με τα αγέρωχα, επιβλητικά, μαγευτικά βουνά. Παρνασός, Γκιώνα, Βαρδούσια όρη...    

Οι αποδράσεις στη φύση με κάθε αιτία και αφορμή, φαντάζουν ως μια ιδανική ευκαιρία για αναζωογόνηση και ανασυγκρότηση, ακόμα κι αν ένα τέτοιο προγραμματισμένο ταξίδι, που εμπεριέχει επαγγελματικές υποχρεώσεις, παραμένει όπως και να 'χει, ενας ακαταμάχητος συνδυασμός. Οι αγώνες μηχανοκίνητου αθλητισμού, ανέκαθεν πρόσφεραν μεταξύ άλλων και αυτή τη δυνατότητα στους φίλους και λάτρεις του σπορ.       

Mία βουή που μας ξύπνησε...

γράφει ο Ανδρέας Λαλίωτης

Το τελευταίο σαββατοκύριακο του Μαρτίου, μετά και από την ευκαιρία που μου έδωσαν οι καλοί μου φίλοι, Πέτρος και Ανδρονίκη, βρέθηκα να …έχω πάρει τα βουνά.

Αφορμή το χωμάτινο ράλλυ σπριντ στις Καρυές Λακωνίας. Με την Ανδρονίκη έχουμε μοιραστεί φοιτητικά χρόνια (Συμφοιτητές), με τον Πέτρο επαγγελματικές ανησυχίες και …ανατροπές (Παλιοί συνεργάτες). 

Σάββατο πρωί, μετά από μία όμορφη διαδρομή στα κεντρικά ορεινά της Πελοποννήσου, από Καλάβρυτα, φτάσαμε στην Τρίπολη. «Οδηγημένοι» από τα πρωτόλεια ένστικτα μας, «προσκυνήσαμε» σε ένα μικρό αλλά τόσο αξέχαστο (Όπως αποδείχθηκε) αρτοποιείο με ξυλοφουρνο, με τη συνέχεια να μας αφήνει ένα ηδονικό «βάρος» σε γευστικούς κάλυκες και στομάχια. 

Παίρνοντας το δρόμο για τη Σπάρτη, αποφασίσαμε να κάνουμε το ρεπεράζ (Σημ.: ρεπεράζ = «διάβασμα» του χώρου πριν το ρεπορτάζ, την δημοσιογραφική κάλυψη) από τις πανέμορφες Καρυές όπως θα γινόταν ο αγώνας, την επόμενη μέρα, την Κυριακή. Ήταν όλοι εκεί ένα πολύβουο μελίσσι, έτοιμο να ξεχυθεί στις πλαγιές του Πάρνωνα και να τρυγήσει την άνοιξη…από την ευγενέστατη Μαργαρίτα (Που μας σέρβιρε τους καφέδες στις Καρυές) μέχρι τους ευχάριστα σαστισμένους κατοίκους του χωριού, ο τόπος έδειχνε να είχε ξυπνήσει… 

Κυριακή πρωί και το βουνό άρχισε να μουγκρίζει. Κλασικά και σύγχρονα τετράτροχα αριστουργήματα, μας «κέρναγαν» θέαμα και μπόλικο χώμα και όπως ήταν αναμενόμενο, αυτό το μουγκρητό, αυτή η βουή, προσέλκυσε πολλούς περισσότερους από τους άμεσα «εμπλεκόμενους» (58 συνολικά συμμετοχές, επί δύο το κάθε πλήρωμα, κάτι οι μηχανικοί, κάτι οι ομάδες υποστήριξης, κάτι οι συγγενείς και φίλοι, κάτι οι εκπρόσωποι του τύπου, κάνετε τους υπολογισμούς! Τώρα, αν στην παραπάνω εξίσωση, προσθέσουμε τους θεατές και τους κατοίκους των χωριών και της πόλης της Σπάρτης που ξύπνησαν από όλη αυτή τη βοή, μπορεί κανείς να αντιληφθεί ότι ήταν ομολογουμένως ένα πολυπληθές Σαββατοκύριακο. 

Έχουμε το καλύτερο οικόπεδο του κόσμου, την Ελλάδα μας, από άκρη σε άκρη γιατί να αφήνουμε άλλους να στήνουν τραπεζάκια στην αυλή μας; Αγαπημένοι φίλοι Πέτρο και Ανδρονίκη, σας ευχαριστώ θερμά που με «παρασύρατε» σε αυτή τη βουή χαρά μου και τιμή μου. 

Αγαπητοί αναγνώστες, αναζητήστε και εσείς τη δική σας βουή με αυτοκίνητα, μοτοσυκλέτες, ΚΤΕΛ, πλοία, αεροπλάνα, χαρείτε με αυτόν τον μοναδικό τρόπο που μόνο η χώρα μας μπορεί να προσφέρει, αυτό το πανέμορφο…οικόπεδο που λέγεται Ελλάδα, με αγώνα ή χωρίς. Άλλωστε ο αγώνας ήταν η αφορμή. O καθένας ας βάλει τη δική του «αιτία» και αφορμή προκειμένου να απολαύσει το δικό του ταξίδι! 

Ανιχνεύοντας την πόλη...

Λίγο πριν ο χειμώνας ρίξει αυλαία, λίγες ώρες πριν την εθνική επέτειο της 25ης Μαρτίου, λίγο πριν τους πανηγυρισμούς και τις παρελάσεις, κάνουμε βόλτα στην πόλη. Στο κέντρο της Αθήνας.

Μία πόλη που προσφέρει πλούσιες εικόνες στην προσωπική μνήμη του κάθε ένα από μας. Η υποκειμενική μας κριτική τις αξιολογεί και οι νέες ανακαλύψεις, ταυτοποιούνται, μεταξύ των όμορφων ή των άσχημων εικόνων, που διαμορφώνουν τις προσλαμβάνουσες που προσφέρει αυτή η πόλη! Η Αθήνα, το κέντρο της πόλης από καιρού εις καιρόν σε βάζει στην διαδικασία της δοκιμής, της υπομονής σε όλα τα επίπεδα. Την μία μέρα σου αντλεί την έμπνευση από τις σκέψεις, μετατρέποντας τους φόβους σε δημιουργία και την λατρεύεις. Την επόμενη σου απομυζεί κάθε ''δράμι'' υπομονής και αγανακτείς που κατέβηκες στο κέντρο!

Εν προκειμένω η πόλη πριν την εθνική επέτειο. Οι επέτειοι στην Ελλάδα απηχούν και συνεχίζουν να καλλιεργούν την αντίληψη της ''εθνικής ιδιαιτερότητας'', ακόμη και όταν πρόκειται για γεγονότα που αφορούν την ιστορία που μοιραζόμαστε με άλλους λαούς της Ευρώπης που εντάσσονται σε μια ευρύτερη ιστορική περίοδο και αποτελεί την κοινή κληρονομιά. Είναι καιρός να δούμε το παρελθόν μας ως κομμάτι της ευρύτερης ευρωπαϊκής ιστορίας πέρα από τα διχοτομικά σχήματα ''εμείς'' και οι ''άλλοι'', και είναι αναγκαίο πλέον να δούμε την επέτειο όχι ως ευκαιρία εθνικής αυτοεπιβεβαίωσης αλλά ως αφορμή για να ξανασκεφτούμε εάν ανήκουμε στην ενωμένη Ευρώπη ή όχι. Δύο σημειώσεις προκύπτουν κατόπιν αυτού: Mία της υπερβολής των εορτασμών και δεύτερη... της υπερβολής(!!!) του εορτασμού με μαθητικές παρελάσεις με νωπό το τραγικό συμβάν με τα τραίνα!

Η πόλη των μεγάλων αντιθέσεων όμως σε κρατά την επόμενη στιγμή σε κατάσταση επιθυμίας να εμπλουτίσεις τις γνώσεις σου. Το κέντρο της πόλης των Αθηνών αποτελεί πέρα από τα απίστευτα μεγάλα μνημεία και αρχαιολογικά μουσεία μία απέραντη ''γλυπτοθήκη''. Μια σπουδαία εκθεσιακή αφήγηση, μια χρονογραμμή που ξεκινά και δεν τελειώνει ποτέ! Διαδρομή από πλατεία σε πλατεία, από πάρκο σε παρκάκι, όπου ''υφαίνεται'' ένας σύνθετος ιστός γλυπτών από ποιητές, ευεργέτες, πολιτικούς, ήρωες... έργα αμύθητης αξίας σπουδαίων καλλιτεχνών, που παρακολουθώντας τα, γεμίζεις με ένα απλό μαγικό τρόπο από την ιστορια του τόπου μας!

Βυθισμένη πολιτεία!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Στα μέρη που περνάω εγγράφουν αισθητά. Φέτος λίγες ημέρες ξεκούρασης στην Αρχαία Επίδαυρο. Βουτιές και εξερεύνηση στο βυθό της "Βυθισμένης Πολιτείας", scuba diving το λεγόμενο, σε ένα μέρος μαγικό. Όπως όλοι άλλωστε οι χώροι πέριξ των αρχαίων ελληνικων θεάτρων. Το μέρος των θεών!

Μάσκα κατάδυσης και αναπνευστήρας, ο εξοπλισμός των επισκεπτών, των λουόμενων της περιοχής για να θαυμάσει κανείς στο μπάνιο του, μέσα στη θάλασσα, λίγα μέτρα από την ακτή, την αρχαία αγορά της Επιδαύρου που λέγεται ότι υπήρχε εκεί, τη "Βυθισμένη Πολιτεία" της Επιδαύρου, στην παραλία Γλιάτη. Μηκυναίκοί τάφοι, αμφορείς, τοίχοι, θεμελιώσεις κτιρίων, μεγάλα κούπια, διακρίνονται πεντακάθαρα μέσα στη θάλασσα, ανάμεσα από ψάρια, αχινούς και σφουγγάρια. Ένας πλούσιος βυθός, γεμάτος από στοιχεία ιστορίας και πολιτισμού, σε χαλαρώνει, σε ηρεμεί και σε ταξιδεύει στην τέχνη και στο θέατρο των ελληνικών χρόνων.          

Το μέρος έχει αυτή τη μοναδική ενέργεια που σε κατακλύζει, το αισθάνεσαι εξαρχής. Τις ημέρες εκείνες έπαιζε η "Ελένη" του Ευριπίδη, από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, του Βασίλη Παπαβασιλείου. Η περιοχή είναι κατάφυτη, καταπράσινη, με έντονη βλάστηση παντού. Μικροί κολπίσκοι και παραλίες όπου τα πεύκα κάνουν σκιά μέσα στη θάλασσα και το νερό μεταξένιο, να σε χαιδεύει. Η παραλία "Νησί", περπατώντας από την πόλη προς τα δεξιά, στο αρχαίο λιμάνι, προσφέρει γραφικότητα και ηρεμία, με την ιδέα της οργαμένης πλαζ να λείπει, χαρίζοντας μία εμπειρία ασυνήθιστη για τα δεδομένα των ημερών. Μέσα από τους πορτοκαλεώνες τις λεμονιές και τα ελαιόδεντρα, ανακαλύπτεις την ευφορία της γης που υφίσταται απλόχερα και έχει δοθεί στον τόπο τούτο με απέραντη γενναιοδορία.                          

Η περιοχή διαθέτει μπόλικο ψάρι, με ψαροντούφεκο, είτε με βάρκα, είτε προς κατανάλωση στις ταβέρνες δίπλα στο κύμα. Το  καλοκαίρι στην Ελλάδα είναι η απόλυτη έννοια της σημασίας του καλοκαιριού. Είναι το απόλυτο καλοκαίρι. Κάθε γωνιά της χώρας που βρέχεται από θάλασσα χαρίζει ξεχωριστές στιγμές ξεγνοιασιάς, ξεκούρασης και γαλήνης, με τοπία διαφορετικά αλλά και παρόμοια, με το μπλε της θάλασσας να σε σαγηνεύει και να υποδηλώνεται σε κάθε κίνηση, σε κάθε ματιά.                 

Η Επίδαυρος απέχει μιάμιση ώρα από την Αθήνα, συγκαταλέγεται στις "Κοντινές Αποδράσεις" της Αττικής, συνδυάζει έντονα τον πολιτιστικό, καλλιτεχνικό και τουριστικό χαρακτήρα της, με την  δραστηριότητα του αρχαίου θεάτρου να είναι καταλυτική για την περιοχή, αλλά και την αύρα των διακοπών να διαχέεται παράλληλα, προσφέροντας ανάσες πολιτιστικής ανάπαυλας και καλοκαιρινής ξεκούρασης. Βρίσκεται σε προνομιούχα θέση, στο δρόμο για το Πόρτο Χέλι, την Ερμιόνη, τον Πόρο, την Ύδρα και τις Σπέτσες, μόλις λίγα χιλιόμετρα από το Ναύπλιο, έχει ήπιο κλίμα και εύφορο έδαφος. Αναμφίβολα αυτό το κομμάτι της Αργολικής γης, που βρέχεται από τον Αργοσαρωνικό, προσελκύει το δικό του, ιδιαίτερο ενδιαφέρον.   

Αδιαπραγμάτευτη οικογενειακή αξία...

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Το καλοκαίρι ήταν πολλά πράγματα, που το σηματοδοτούσε από το κλείσιμο των σχολείων. Πάνω απ΄όλα ήταν η μέτρηση πόσα παγωτά θα γευτούμε, πόσα μπάνια θα γράψει το κοντέρ, τι ώρα θα φάμε εκείνες τις πραγματικές τηγανιτές πατάτες βγαίνοντας από την χιλιοστή βουτιά μας... και αργότερα, πόσο ποδήλατο πια! 

Ήταν το καλοκαίρι κάποτε. Αναζητώντας αυτό το καλοκαίρι δύσκολα θα το βρεις στις πέριξ παραλίες της Αττικής. Ίσως η μοναδική που ''κρύβει'' τα καλοκαίρια των παιδικών μας χρόνων απέχει μόλις 45' από την Κηφισιά. Και είναι η παραλία Βαρνάβα. Το επίνειο του ομώνυμου χωριού που το συναντάμε μετά από το Καπανδρίτι.

Για όποιον έχει κάνει την διατριβή του με ''Το σκηνικό των παιδικών χρόνων της Ζέη'', έχει καταγραφεί μέσά του η τρυφεράδα και η ανθρωπιά που δύσκολα ξεχνιέται. Είναι από τις στιγμές εκείνες που όταν τις αναπολείς νιώθεις να σε πλημμυρίζει ξανά η ίδια εκείνη συγκίνηση της πρώτης εντύπωσης. Αυτό αντικρίζεις στην παραλία Βαρνάβα και σου προκαλεί συγκίνηση. Τι είναι αυτό που πραγματικά μας συγκινεί. Είναι η αυτοσυνειδησία, είναι η παιδική μας ηλικία που ποτέ δεν ενηλικιώνεται, είναι η αθώα μας ματιά που μεγαλώνοντας χάσαμε και την βρίσκουμε και πάλι σε αυτό το ''σκηνικό'' του Ευβοϊκού.

Η αναβίωση της εποχής εδώ στην παραλία Βαρνάβα δε γίνεται μέσα από 3D προβολές, video art και σκηνικά σε επιμέλεια του σπουδαίου Γιάννη Μετζικώφ και θιάσου ηθοποιών. Η ψυχή στο εγχείρημα είναι απτή. Κόσμος απολαμβανει το μπανιο του, παιδιά μπαινοβγαίνουν στη θάλασσα, ποδήλατα πηγαινοέρχονται στο παραλιακό δρόμο και δίπλα στο κύμα το ''Άσπρο Μπλε''. Με τον Αλέξη και το Γιάννη να σου σερβίρουν απλό, ποιοτικό και καλομαγειρεμένο φαγητό, με το χαμόγελο και το πολύ διακριτικό χιούμορ.

Και στην κουζίνα μυρωδιές, γεύσεις, μνήμες και πολλές εικόνες συνθέτουν το σκηνικό των αναμνήσεων ενός παιδιού για τη μαμά του. Ιερή λέξη με πολλές ερμηνείες. Το φαγητό της μαμάς, είναι πάντα αυτό που όλοι θυμόμαστε. Από το ''Άσπρο Μπλέ'' θα φύγετε με την ανάμνηση των γεύσεων της μαμάς Ευαγγελίας που είναι ο θεματοφύλακας της υψηλής ποιότητας που προσφέρει το παραλιακό κατάστημα. Η κυρία Ευαγγελία δεν διατηρεί απλά την παράδοση που έχει δημιουργήσει το ''Άσπρο Μπλέ'' στο καλο φαγητο, αλλά την υπηρετεί μαγειρεύοντας τα πάντα σαν να το κάνει για τα παιδιά της ή τα εγγόνια της! Αδιαπραγμάτευτη οικογενειακή αξία...

Με τα παιδιά στην παραλία Βαρνάβα, γιατί σε αυτή θα αποκτήσουν την δυνατότητα να δημιουργήσουν όμορφες αναμνήσεις, να βρουν την ελευθερία τους, να κάνουν νέους φίλους, να ζήσουν νέες εμπειρίες και να κάνουν διαφορετικά πράγματα από όσα κάνουν στο σπίτι. Είναι ένα περιβάλλον ιδανικό για να ενισχυθεί η κοινωνικότητα του παιδιού και να απομακρυνθεί από το PlayStation ζώντας για λίγες ώρες σε μία πραγματικότητα άλλης εποχής!

Με των λέξεων την πνοή!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Όπως η δύναμη της αγάπης μας ακολουθεί σε όλη την πορεία της ζωής μας προσπαθώντας να εκφραστεί, έτσι και η δημιουργικότητα, ψάχνει διεξόδους για να αναδειχτεί.

Και ευτυχώς κάποιες φορές, απέναντι στον τρελό ρυθμό της καθημερινότητας, ανοίγονται μονοπάτια ψυχαγωγίας που μας προσφέρουν απλόχερα τη δυνατότητα διαφυγής... Περπατάμε παρέα σε κάποια από αυτά τα μονοπάτια. Σκέψεις σκόρπιες που μας βρήκαν εξ αφορμής και πήραν μορφή με των λέξεων την πνοή. Λένε ότι μια εικόνα, μια φωτογραφία είναι χίλιες λέξεις, θέλοντας να δείξουν αν μη τι άλλο τη δύναμη της επίδρασης αυτού που δυνάμεθα να θεαθούμε στη διάρκεια της βόλτας μας στη ζωή...

Η παραπάνω εικόνα αυτή προέκυψε στην αποστολή για την κάλυψη του Ιστορικού Ράλλυ Ακρόπολις '22 που θα αποτελέσει και το θέμα της πρώτης έντυπης έκδοσης λευκώματος του North Pages με τίτλο: O Mύθος επιστρέφει!

125 λεπτά και 27''..

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Δύο ώρες είναι αρκετές για μία βόλτα στο κέντρο της πόλης. Ένα ''οδοιπορικό'' στη πόλη, στην Αθήνα, στο κέντρο της που θα σε γεμίσει ''εικόνες'' και θα σου υπενθυμίσει την ιστορία μας!

Με το που κατεβαίνεις στην στάση ''Σύνταγμα'' και εγκαταλείπεις τον σταθμό του Μετρό από την έξοδο προς ''Αμαλίας'' βρίσκεσαι σε έναν από τους πιο όμορφους δρόμους που μπορείς να περπατήσει στη Αθήνα, στο κέντρο της πόλης! Αριστερά έχεις τον ''Εθνικό Κήπο'' κι απέναντι όμορφα κτίρια. Ένα από τα κομμάτια της πόλης που σε κάνουν να νιώθεις πως είσαι σε ευρωπαϊκή, πολιτισμένη πρωτεύουσα κράτους. Στην πρώτη είσοδο για τον ''Εθνικό Κήπο'' που συναντάς, ορμάς μέσα. Υπέροχο μέρος, περπατάς ήρεμα και απολαμβάνεις τον περίπατο σου ξέγνοιαστα! Μέσα στην φυση και την απόλυτη ηρεμία.

Εγκαταλείπεις τον κήπο, από την Νότια πλευρά του και βρίσκεσαι στο Ζάππειο. Μα δεν είναι μόνο το Μέγαρο του Ζαππείου, όλοι οι πέριξ του κτιρίου χώροι, που είναι εξαιρετικοί. Η πόλη στα καλύτερά της, η Αθήνα δεν έχει μυστικά πιά, δεν έχει κρυφές γωνιές, τις αποκαλύπτει ανά πάσα στιγμή, προσφέροντας στον επισκέπτη τις όμορφες εικόνες της! Το Ζάππειο, αποτελεί μια ακόμα πράσινη όαση στο κέντρο της Αθήνας για περπάτημα και μια απολαυστική βόλτα, πέριξ, όποια ώρα κι αν θελήσετε!

Φεύγοντας από το Ζάππειο κινούμαστε προς Ακρόπολη, ο Ναός του Ολυμπίου Διός ή Ολυμπιείο, ή Στύλοι του Ολυμπίου Διός κι όχι ''Στήλες του Ολυμπίου Διός'', προβάλει με πλήθος ξένους επισκέπτες να θαυμάζουν τα έργα των αρχαίων Ελλήνων. Σημαντικός αρχαίος ναός στο κέντρο της Αθήνας. Παρότι η κατασκευή του ξεκίνησε τον 6ο αιώνα π.Χ., δεν ολοκληρώθηκε παρά επί του Ρωμαίου αυτοκράτορα Αδριανού τον 2ο αιώνα μ.Χ.  και αποτέλεσε τον μεγαλύτερο ναό της Ελλάδας κατά τους Ελληνιστικούς και Ρωμαϊκούς χρόνους.

Περνώντας στην κυριολεξία κάτω από την Πύλη του Αδριανού, βρισκόμαστε σε ένα από τους ωραιότερους πεζόδρομους της Αθήνας, στην Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Μία εξαιρετική διαδρομή αρχίζει στην σκιά του Ιερού Βράχου της Ακρόπολης και του Ωδείου του Ηρώδη του Αττικού δεξιά και του Μουσείου Ακρόπολης αριστερά. Περίπου ένα χιλιόμετρο μετά από τη λεωφόρο Αμαλίας, απέναντι από τον Ναό του Ολυμπίου Διός, που αρχίζει η Διονυσίου Αρεοπαγίτου συνεχίζει μέχρι την Αποστόλου Παύλου, η οποία καταλήγει στο Θησείο. Στην κυριολεξία ένα πανσπερμικό ταξίδι, αφού όλη η διαδρομή, όλες τις εποχές, με ότι καιρικές συνθήκες επικρατούν, είναι γεμάτη με επισκέπτες από κάθε γωνιά του πλανήτη!

Στο Θησείο, στρίβουμε αριστερά και κατηφορίζουμε την οδό Ερμού. Τον εμπορικό δρόμο στο ιστορικό τρίγωνο της παλιάς πόλης της Αθήνας που το κομμάτι της που συνδέει το Θησείο με την οδό Πειραιώς, στο ύψος της ''Τεχνόπολης'', είναι πλέον από το 2003, ένας σπουδαίος πεζόδρομος. Το παλιό εργοστάσιο παραγωγής αεριόφωτος που ιδρύθηκε το 1857 και έχει αξιοποιηθεί και εκμοντερνιστεί από τον Δήμο Αθηναίων, ως ''Τεχνόπολη'' πλέον σας περιμένει για να ολοκληρώσετε το μικρό οδοιπορικό σας στην πόλη! Όλο και κάτι θα πετύχετε, αφού στον υπέροχο αυτό χώρο διοργανώνονται συνεχώς δράσεις, φεστιβάλ, μουσικοθεατρικές παραστάσεις, εικαστικές εκθέσεις! Έχετε κενό δύο ωρίτσες..;

Mont tres long!

Η ιστορία που θέλει να αποκαλούν τον Υμηττό ως το "τρελό βουνό" έρχεται από τους Γάλλους στρατιώτες, που ήρθαν στην Αθήνα μετά την απελευθέρωση της χώρας από την Τουρκοκρατία, οι οποίοι περιδιαβαίνοντας το Λεκανοπέδιο διαπίστωσαν πως το βουνό είχε μεγάλο μήκος.

Μη γνωρίζοντας όμως το όνομά του το αποκαλούσαν «Πολύ μακρύ βουνό», «Mont tres long». Σε παράφραση αυτής της ονομασίας, «Μον Τρε Λονγκ», οι Αθηναίοι καθιέρωσαν στην καθημερινότητά τους το παρατσούκλι «τρελό», το οποίο διαιωνίστηκε έως τις μέρες μας.

Είναι γεγονός ότι απ' όποια πλευρά κι αν κοιτάξει κανείς τον Υμηττό, θα διαπιστώσει το μακρόστενο μήκος του, το οποίο κυριαρχεί. Η εγγύτητά του στον αστικό ιστό, συγκριτικά με την Πεντέλη και την Πάρνηθα, ιδιαίτερα τα παλιότερα χρόνια που η Αθήνα ήταν ένα μικρό χωριό, πρόσφερε μεγαλύτερη οικειότητα στους Αθηναίους, οι οποίοι ερμήνευαν και την εξέλιξη των καιρικών φαινομένων, παρατηρώντας τον Υμηττό απ' το παράθυρό τους.

                                                                                      

Σήμερα ο Υμηττός, όπως και όλα τα βουνά της Αττικής αποτελούν τους συμμάχους μας καθημερινά από την αστική αποσυμφόρηση. Στέκονται αγέρωχα και δυνατά δίπλα μας και εμείς τα επισκεπτόμαστε συχνά για να παίρνουμε τις απαραίτητες δόσεις ξεκούρασης και ηρεμίας στη φύση, μέσα στο πράσινο και στα δέντρα. 

                                                                        

Το βόρειο τμήμα του Υμηττού είναι κατάφυτο, σε σύγκριση με το νότιο, το οποίο ήταν επί το πλείστον άνυδρο μεν, με τα χρόνια επιπλέον αποψιλώθηκε δε και οι συνεχιζόμενες πυρκαγιές, έδωσαν το καθοριστικό χτύπημα στη βλάστησή του. Τα μονοπάτια του Υμηττού είναι πανέμορφα. Τα Σαββατοκύριακα, διάφοροι περιπατητές, οδοιπόροι του βουνού και της φύσης, τα διασχίζουν, τα περπατούν, απολαμβάνοντας το μοναδικό τοπίο και το πολύτιμο περιβάλλον που προσφέρουν. 

                                                          

Δεκάδες χιλιόμετρα μονοπατιών κατά μήκος που διατρέχουν το βουνό από τα Γλυκά Νερά, την Αγία Παρασκευή, το Χολαργό και τον Παπάγο, μέχρι την Καισαριανή, έχουν σηματοδοτηθεί, χαρίζοντας υπέροχες διαδρομές στους λάτρεις της φύσης, τους αθλητές, τους απλούς περιπατητές που αρέσκονται να χάνονται στα μονοπάτια της φύσης, τακτοποιώντας τις σκέψεις τους, τους προβληματισμούς τους, τις ανησυχίες τους, διαλύοντας και το παραμικρό ψήγμα πίεσης και αναπόφευκτης ψυχικής και σωματικής κούρασης. 

                                                                  

Χαρίστε στο εαυτό σας στιγμές χαλάρωσης στη φύση, πάρτε μια βαθιά ανάσα στο πλούσιο οξυγόνο του βουνού και συνεχίστε αναζωογονημένοι τις καθημερινές σας υποχρεώσεις της ζωής σας. Το βουνό και η ενέργειά του είναι μαγικά. Γειωθείτε στο χώμα, αφιερώνοντας λίγο χρόνο αυτοσυγκέντρωσης και εσωτερικής ενδοσκόπησης. Η Άνοιξη ήρθε, είναι εδώ μαζί μας, ας την απολαύσουμε, ενισχύοντας με θετικές πρακτικές τη στάση ζωής μας! 

Καθαρή Δευτέρα στην Πνύκα!

Μια βόλτα στις υπέροχες διαδρομές της Πνύκας, μέσα στον αρχέγονο λόφο Φιλοπάππου για τον καθιερωμένο εορτασμό για τα Κούλουμα, σήμερα, Καθαρή Δευτέρα, στέκει διαχρονικά μια μοναδική περιπατητική επιλογή, στον ηλιόλουστο Αττικό ουρανό. 

Παιδιά, οικογένειες, παρέες, φίλοι, μικροί και μεγάλοι, ιδανικού καιρού επιτρέποντος, περιμένουν με ανυπομονησία τη σημερινή ημέρα και ξεχύνονται ασυγκράτητοι στην πανέμορφη φύση, απολαμβάνοντας τον μοναδικό ελληνικό ήλιο της χώρας μας, κατακλύζουν εστιατόρια και στήνουν αυτοσχέδια τραπέζια με τα παραδοσιακά λαδερά και θαλασσινά της Καθαρής Δευτέρας.                  

Υπό τους ήχους ομάδων μουσικών που συγκεντρώνονται στην πανέμορφη φύση, ενώνοντας τα μουσικά τους όργανα, γίνονται μια μεγάλη ομάδα, τραγουδούν και χαρίζουν στο περιρέων πλήθος, στιγμές μοναδικής χαλάρωσης, εσωτερικού στοχασμού και αναζήτησης.

Χρόνια πολλά και καλή Σαρακοστή! Ευχόμαστε να περάσετε όμορφα με τους φίλους και τις παρέες σας, με πολλή όρεξη, κέφι και πάθος, αχόρταγα και ασταμάτητα με τις γευστικές σαρακοστιανές λιχουδιές. 

North Pages  

Ένα βουνό μυθικό!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Πόση ομορφιά, πόση ζωή, πόσοι μύθοι, πόση ιστορία, πόσες σύγχρονες δραστηριότητες ''ακουμπούν'' στον Παρνασσό!

Με υψόμετρο που φτάνει τα 2.457 µ. εκτείνεται στους νομούς Βοιωτίας, Φθιώτιδας και Φωκίδας και χάνεται στη σφαίρα του θρύλου και των μύθων! Από τότε που ο Δευκαλίωνας μετά από συμβουλή του πατέρα του Προμηθέα κατασκεύασε ένα πλοίο-κιβωτό, συγκέντρωσε τα απαραίτητα εφόδια για την επιβίωση τους και επιβιβάστηκε σε αυτό μαζί με την γυναίκα του. Στο μεταξύ ο Δίας ανοίγει τους καταρράκτες του Ουρανού και το έδαφος της Ελλάδας γεμίζει με νερό, καταστρέφοντας όλη την γενιά των ανθρώπων που ήταν διεφθαρμένη. Για εννέα μέρες και εννέα νύχτες περιφέρεται και την δέκατη ημέρα μετά την εκκαθάριση των διεφθαρμένων, προσάραξε στην κορυφή του Παρνασσού.

Σήμερα ο Παρνασσός δεν περιορίζεται στην κοσμοπολίτικη Αράχοβα. Το μυθικό βουνό περιβάλλεται από πολλά ακόμα γνωστά και λιγότερο γνωστά χωριά, τα οποία αποτελούν μία ματιέρα απίστευτης ομορφιάς. Ειδικά στην κοιλάδα του Βοιωτικού Κηφισού, εκτεινόμενη στη βόρεια πλευρά του Παρνασσού, εκεί που μεσολαβεί ανάμεσα στο όρος Καλλίδρομο, η διαδρομή και το τοπίο που εκτείνεται κινηματογραφικά περνά δίπλα σου, φθάνοντας μέχρι την άλλη πλευρά, είναι ονειρικά.

Ο Βοιωτικός Κηφισός ''χαράζει'' την πορεία, με προορισμό την Αμφίκλεια διασχίζοντας τα πεδινά χωριά Χαιρώνεια, Παρόρι, Κάτω Τιθορέα και ανεβαίνοντας προς το βουνό, την Άνω Τιθορέα. Μέσω των Κάτω Καλυβιών μετά από 176 χιλιόμετρα από την Αθήνα, μέσω Εθνικής Οδού προς Λαμία όπου στο 120ο χλμ., στο Κάστρο, κινούμαστε προς Ορχομενό και οδηγώντας χαλαρά και με προσοχή στο επαρχιακό δίκτυο, φθάνουμε στον προορισμό μας! Στις βορεινές πλαγιές του Παρνασσού, η Αμφίκλεια μας ''υποδέχεται''!

Η αρχιτεκτονική της σημερινής Αμφίκλειας που θεωρείται διατηρητέος οικισμός, χαρακτηρίζεται από την ορεινή πετρόκτιστη φιλοσοφία και αποτελεί το στοιχείο εκείνο που εντυπωσιάζει κάθε επισκέπτη. Την εικόνα συμπληρώνουν οι πλατείες, με την παραδοσιακή ομορφιά, οι πλακόστρωτοι δρόμοι και τα καλντερίμια. Η Αμφίκλεια προτείνεται για το ορμητήριο στη διαμονή σας.

Το χιονοδρομικό κέντρο του Παρνασού είναι μόλις μισή ώρα, ενώ τα γύρω χωριά, Πολύδροσος, Λιλαία, Μαριολάτα και Γραβιά, βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής. Το κάθε ένα, έχοντας μία σπουδαία ιστορία, ένα ξεχωριστό μύθο και ένα σπάνιο τοπικό γαστρονομικό ενδιαφέρον. Το οδοιπορικό μεταξύ της Αμφίκλειας και των γύρω χωριών αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι ομορφιάς στον ''εικαστικό καμβά'' που δημιουργεί η φύση και εισπράττει το μάτι μας!

Η επιστροφή στην Αμφίκλεια, έπειτα από πολύωρη ή ολοήμερη βόλτα στην ''άλλη πλευρά'' του Παρνασσού και στην ανακάλυψη κάθε μικρού και μεγάλου χωριού, η επιλογή του καταλύματος αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της απόλαυσης του ταξιδιού. Ένα παλιό κτίσμα του τέλους του 19ου αιώνα, που ανακαινίστηκε με πολύ μεράκι και με σημασία στην λεπτομέρεια, ξεχωρίζει. Το ''Δαδί Αρχοντικό Παρνασσού'', είναι ένας χώρος ιδιαίτερα προσεγμένος, που αντικατοπτρίζει απόλυτα τη φιλοξενία σε έναν παραδοσιακό χειμερινό προορισμό. Ένα ξενώνας, ένα αρχοντικό που ολοκληρώνει με τον καλύτερο τρόπο και τις χειμερινές μας αποδράσεις και εξορμήσεις στη μαγεία των βουνών!

Για αποφόρτιση, στην ''Ιθάκη'' μας!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Πλησιάζοντας στα τέλη Ιουλίου, στην κορύφωση της μεγάλης απόδρασης από τις πόλεις με προορισμό την προσωπική μας ''Ιθάκη'', λίγες μέρες διακοπών και θα  αποβάλουμε ότι μας έχει δυσκολέψει τον τελευταίο χρόνο.

Η ''Ιθάκη'' μας ως αντίδοτο στη γενικευμένη κατήφεια και απαισιοδοξία των καιρών. Πανδημία, εγκλεισμοί, απαγόρευση μετακινήσεων, μάσκες, αντισηπτικά, τεστ, εμβολιασμοί η κοινωνία σε ένα απίστευτο ρυθμό ''ακορντεόν'' με εκατοντάδες ειδικούς επιστήμονες και πολιτικούς να βαστούν την μπαγκέτα του μαέστρου και να ''παίζουν'' ο κάθε ένας το δικό του ''έργο''. Ο πολίτης αποδέκτης αυτής της φάλτσας συμφωνίας, "ξεπατίκωσε" τρόπους και μεθόδους για να αντιμετωπίσει αυτή τη νέα συνθήκη! 

Αυτός ο κόσμος, με έναν υποδειγματικό τρόπο, συνέβαλε στην επίτευξη στα τέλη Μαΐου του περιορισμού της πανδημίας. Τα μέσα ενημέρωσης, προβοκατόρικα, φρόντισαν να προβάλλουν τα πάρτι. Από τα μέσα μεταφοράς που ο ιός ''παρτάριζε'' και ''παρτάρει'' και οι εργαζόμενοι εν μέσω του κινδύνου αυτού πήγαιναν στην εργασία τους, ουδέποτε προβλήθηκαν πλάνα. Μα θα ήταν αδύνατον, γιατί θα διαψεύδοταν τα ρεπορτάζ με την αγορά νέων λεωφορείων που δεν βγήκαν ουδέποτε στο δρόμο ή το πλασματικό πρόγραμμα αύξησης των δρομολογίων και του αριθμού των επιβατών.

Τι αθέμιτο θα μπορούσε άραγε να προκύψει όταν ένας επιφανής μοριακός βιολόγος δεχόταν έναν από αυτούς τους πολίτες και ως επιστήμονας όφειλε να τον συμβουλέψει ; ''...Ο συνδυασμός της ανθρώπινης επαφής και της επαφής του με τη φύση είναι στοιχεία τα οποία ο άνθρωπος δεν πρέπει να παραβλέπει, διότι τα χρειάζεται, όπως χρειάζεται και την συναναστροφή με άλλους ανθρώπους. Συνεπώς λίγες μέρες απόδρασης στην φύση και ειδικά αυτή την εποχή στην θάλασσα είναι ότι πρέπει, μετά από την περίοδο που μας κατέκλυσαν τα γεγονότα, προκειμένου να αποφορτιστούμε. Ας κάνουμε όμως το εμβόλιο και ας αναζητήσουμε την ''Ιθάκη'' μας, οχυρωμένοι και προστατευμένοι ανοσολογικά, διότι ακόμα και οι περισσότερο επιφυλακτικοί, επιζητούν τη δια ζώσης κοινωνικοποίηση.''  Θα ήταν μία απάντηση από έναν πραγματικό επιστήμονα, που σέβεται τον όρκο του, τον εαυτό του και τον συνάνθρωπό του!
        

Σημ.:  Δεν τίθεται θέμα αν ο υπογράφων είναι υπέρ ή όχι του εμβολιασμού. Κανείς δεν τον πίεσε να εμβολιαστεί, ήταν μία απόφαση αυστηρά προσωπική καθώς και αυστηρά δεν θα προσπαθήσει να πείσει τον οποιονδήποτε αρνητή, να εμβολιαστεί.

Ονειρικές παραλίες, μαγικά δειλινά!

γράφουν Ανδρονίκη Παντιώρα, Πέτρος Καστορίνης

Η Εύβοια είναι εντυπωσιακή. Έχει μια ιδιαίτερη ομορφιά και μια μεγάλη καρδιά που τους χωράει όλους. Τους πιο εναλλακτικούς, τους ήρεμους, τους εξερευνητές, τους περιπατητές, εκείνους που αναζητούν τα πολυσύχναστα, τα κοσμικά.

Η πρόταση ''Εύβοια'' αποτελεί κορυφαία επιλογή. Πρώτιστη επιλογή απόδρασης, κοντινός προορισμός από την πρωτεύουσα, κοντινός προορισμός από τις όμορες περιφέρειες της Στερεάς Ελλάδας και της Θεσσαλίας, αφού βρίσκεται μια δρασκελιά από το κεντρικό Ηπειρωτικό μέρος της χώρας και ένα παρθένο, μαγευτικό μέρος, πρωτόγνωρης και απαράμιλλου κάλους ομορφιάς.                 

Εστιάζοντας στο βόρειο μέρος της Εύβοιας και ειδικά στα παράλια της Βορειοδυτικής ακτογραμμής από την Λίμνη έως τον Κάβο, ένα μήκος περίπου 60 χιλιομέτρων, συναντάμε αμέτρητες, φανταστικές παραλίες, ξεχωριστές, η μία πιο ζηλευτή από την άλλη, γραφικά χωριά και κωμοπόλεις που ''βλέπουν'' στον Ευβοϊκό κόλπο και ''προστατεύονται'' από την Στερεά Ελλάδα.

Στην Λίμνη οδικός και μέσω μιας φυσικού κάλλους διαδρομής natura, θα φτάσουμε από το επαρχιακό οδικό δίκτυο Ψαχνά, Μαντούδη και στρίβοντας αριστερά προς Αιδηψό στα 80 χλμ. στην ιστορική και εξαιρετικής αρχιτεκτονικής κωμόπολη. Από την Λίμνη και για 60 χιλιόμετρα αρχίζει μία από τις σπουδαιότερες ακτογραμμές της Ελλάδας που αποτελεί και έντονο τουριστικό προορισμό. Λίμνη, Χρόνια, Ροβιές, Ήλια, Αιδηψό, Γιάλτρα, Χρυσή Ακτή, Γρεγολίμανο ως τον Κάβο, διαδρομή που αποτελεί ''δείγμα'' της οποιασδήποτε απαιτητικής αναζήτησης κάθε ταξιδευτή!   

Δαντελωτές ακτές οι οποίες σχηματίζουν πανέμορφες μεγάλες, μικρές, γραφικές παραλίες σε μεγάλη ποικιλομορφία, ζωγραφικά ηλιοβασιλέματα, όπου σε συνδυασμό με το πράσινο, την πλούσια βλάστηση και τη φύση αποζημιώνουν κάθε απαιτητικό ταξιδιώτη.                                                            

Συναντώντας τον Περιφερειάρχη Στερεάς Ελλάδας, Φάνη Σπανό, αναφερθήκαμε στον αναπτυξιακό σχεδιασμό της Εύβοιας και στην ολοκλήρωση και κατασκευή των σημαντικότερων οδικών αρτηριών που εκκρεμούν μέχρι σήμερα και αναμένεται να δημοπρατηθούν έως το 2022, με την προοπτική να αρχίσουν να κατασκευάζονται το 2023. Από την παράκαμψη Χαλκίδας Νέας Αρτάκης, το πλάνο με την κυβέρνηση και το υπ. Ανάπτυξης, είναι η κατασκευή ενός αυτοκινητόδρομου περιφερειακά, πάνω στην υφιστάμενη χάραξη, ο οποίος θα ξεκινά από την παλιά γέφυρα της Χαλκίδας, θα περνά από τη Λάμψακο και την Αρτάκη, θα συνεχίζει μέχρι τα Ψαχνά και θα περνά στην Καστέλα προς ανατολικά μέχρι το Πανόραμα και τις πρώτες απότομες στροφές.    

                                                                          

 Το Rally Acropolis και η αναφορά μας σε αυτή την τεράστια διοργάνωση που την παρακολουθούν πάνω από 300εκ τηλεθεατές, ολοκληρώνει τη συζήτησή μας και η οποία αποτελεί μια μεγάλη επιτυχία για την ανάδειξη και την τουριστική προβολή της Στερεάς Ελλάδας. Σε περισσότερες από 170 χώρες θα προβάλλονται τα πλάνα της χώρας. "Βρισκόμαστε στο σημείο χρονικά όπου ετοιμάζονται οι ειδικές διαδρομές, η διαμονή και ο δήμος ετοιμάζει το χώρο της Πανελλήνιας Έκθεσης Λαμίας που θα φιλοξενηθεί το service park του αγώνα. Περιμένουμε να περάσουμε όμορφα όλοι μας. Η Στερεά αγαπά το  Rally Acropolis", μας λέει ο Φάνης Σπανός, ο Περιφερειάρχης που στηρίζει το motorsport, παράλληλα με το περιβάλλον και την προστασία του.