Έστω και τριάντα χρόνια αργότερα..!

 γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Το Ολυμπιακό Αθλητικό Κέντρο Αμαρουσίου (Ο.Α.Κ.Α.) πήρε το όνομά του από τον νικητή του Μαραθωνίου δρόμου του 1896 Σπύρο Λούη, κάτοικο του Δήμου Αμαρουσίου. 

Σήμερα η έκταση των 1000 στρεμμάτων, όπου βρίσκεται και περιλαμβάνει αθλητικές εγκαταστάσεις για σχεδόν όλα τα Ολυμπιακά αθλήματα δεν μπορούμε να πούμε ότι αποτελεί συναγωγή γεγονότων.

 Από την επόμενη μέρα της τελετής λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, ο χώρος εγκαταλείφθηκε. Ο σεβασμός στον συγκεκριμένο ιστορικό χώρο που διαδραματίστηκαν σε αυτόν, πολιτικά και κοινωνικά συμβάντα, κορυφαίες αθλητικές επιδόσεις, εξαιρετικές πολιτιστικές εκδηλώσεις δεν συγκίνησαν ουδένα! Στοιχείο που χαρακτηρίζει την σύγχρονη ελληνική νοοτροπία που υστερεί στα στοιχεία ανάπτυξης του πνεύματος με την ζωτική έννοια και την δομική παράμετρο!

Ο θεμέλιος λίθος του Ο.Α.Κ.Α. μπήκε την 8η Ιανουαρίου 1980 και ο στόχος ήταν να δημιουργηθούν οι κατάλληλες προϋποθέσεις ώστε κάποια στιγμή οι Ολυμπιακοί Αγώνες να φιλοξενηθούν και πάλι στην Ελλάδα. Αυτό επετεύχθη το 2004. Οι Ολυμπιακοί αγώνες πραγματοποιηθήκαν με τεράστια επιτυχία και ασύλληπτα έξοδα διοργάνωσης. Αυτό ίσως ήταν και η τροχοπέδη στο ότι από την ημέρα που έσβησαν τα ''φώτα'' της Ολυμπιακής χλιδής, δεν επενδύθηκε ούτε ευρώ, έστω για την συντήρηση του!                  

Το καλοκαίρι του 2021, σχεδόν είκοσι χρόνια από την στιγμή που ως διοργανωτές παραδώσαμε την σκυτάλη στην Κίνα, για την Ολυμπιάδα του 2008, η σημερινή κυβέρνηση δια του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, παρουσίασε Master Plan για τον πλήρη εκσυγχρονισμό και την αξιοποίηση των εγκαταστάσεων του Ολυμπιακού Αθλητικού Κέντρου Αμαρουσίου. Ο Πρωθυπουργός επισήμανε ότι η ανάπλαση του Ο.Α.Κ.Α. θα έχει ''τριπλό αποτύπωμα'', οικολογικό, αναπτυξιακό και δημοσιονομικό, ενώ παράλληλα θα αποφέρει σημαντικά οφέλη για την κοινωνία.
        

Παράλληλα ένας χώρος, πρωταθλητισμού θα γίνει και χώρος μαζικού αθλητισμού και διασκέδασης αφού θα είναι ανοικτός για το κοινό που θα εξυπηρετείται σε ένα σύγχρονο περιβάλλον! Αμήν...!

''Ισορροπώντας'' στους δύο τροχούς!

 γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Η καραντίνα, ο περιορισμός της ελεύθερης κυκλοφορίας και η αναστολή της λειτουργίας όλων των χώρων εστίασης δημιουργεί το απόλυτα οξύμωρο: Όλοι έξω ισορροπώντας στους δύο τροχούς! 

Φυσικά στο μέτρο του δυνατού, σύμφωνα με το ωριαίο πρόγραμμα κυκλοφορίας, σύμφωνα με τους κανόνες του υγειονομικού πρωτοκόλλου! Συμμετέχουμε ενεργά στην αντιμετώπιση του ιού πλην όμως αποφεύγουμε ναρκοθετημένη συνήθεια της στατικότητας, της ακινησίας, της αποξένωσης, της κακής διατροφής.

Η δημιουργική απασχόληση, η άθληση και η διασκέδαση δίνουν ραντεβού με τα παιδιά μας στους κήπους, στα πάρκα της περιοχής μας. Το κεκτημένο πρώτο όχημα κυκλοφορίας παιδιών μας, μας κάνει πάλι παιδιά. Ισορροπούμε και πάλι σε αυτό και μαζί με τα παιδιά μας και ποδηλατούμε στους δρόμους. Φυσικά με την προσοχή που απαιτείται πλέον του να κυκλοφορείς σε μία μεγαλούπολη όπως η Αθήνα, καθώς και με την ανάλογη σωματική μας προστασία, κράνος και ειδικό διακριτέο ρουχισμό.                        

Οι τυχεροί, οι κατοικούντες στα περιξ του Ολυμπιακού Σταδίου και στους όμορους δήμους, έχουν μία μοναδική και ασφαλή πίστα. Οι περιβάλλοντες χώροι του ΟΑΚΑ, δημιουργούν ένα δαιδαλώδες υπαίθριο ποδηλατοδρόμιο. Το απολαμβάνουν οικογένειες με παιδιά, αθλητικοί τύποι και αθλητές που προπονούνται με σεβασμό στο περιβάλλον, όπως αρμόζει στον ιερό αυτό χώρο. Το Ολυμπιακό στάδιο, προσδίδει μια απίστευτη ηρεμία και ένα αναγκαίο διάλειμμα ευεξίας από το ''μέσα''...

Δράσεις στα North...

Η φθινοπωρινή ισημερία εγκαινιάζει την έναρξη του φθινοπώρου. Κατά την ισημερία, ο Ήλιος λάμπει κάθετα κατά τη διάρκεια της ημέρας και ο το αεράκι προσδιορίζει πως το κλίμα αλλάζει... Ιδανική εποχή για ''άθληση'' στο ύπαιθρο. Δράσεις σε συνδυασμό με την αργία της Κυριακής στα ... Νorth της πόλης. Στο Ολυμπιακό Στάδιο και στο Χαλάνδρι.

Το "Run Together powered by Ιntersport and Saucony'' επέστρεψε δυναμικά, για 6η χρονιά, στον ιστορικό χώρο του Ο.Α.Κ.Α., με μεγάλο αριθμό συμμετεχόντων, πλαισίωσαν τρεις διαφορετικών αποστάσεων διαδρομές των 3, 6 και των 9 χιλιομέτρων! Ένα ξεχωριστό fun με μια μοναδική running εμπειρία σε όλους τους αθλητές. Στόχος δεν ήταν ο χρόνος τερματισμού και οι επιδόσεις αλλά οι συμμετέχοντες να τρέχουν μαζί, σε ζευγάρια. Τη φετινή διοργάνωση στήριξε η αστική μη κερδοσκοπική εταιρία "Μέριμνα".

                                                                             

Ο Δήμος Χαλανδρίου διοργάνωσε τον 8ο Αγώνα Δρόμου Ρεματιάς Χαλανδρίου, προς τιμήν της διάσημης Χαλανδραίας πιανίστριας Τζίνας Μπαχάουερ. Πρόκειται για έναν αγώνα αναψυχής με αφιλοκερδή και φιλαθλητικό χαρακτήρα. Η διοργάνωση προσέφερε στο πλήθος συμμετεχόντων πέρα από τη χαρά της άθλησης και της συμμετοχής, τη γνωριμία με το γνωστό Ρέμα του Πολύδροσου, όσο και του κεντρικού, αστικού ιστού του Δήμου Χαλανδρίου. Παράλληλα το μήνυμα του εθελοντισμού έδωσαν πολλοί πολίτες που συμμετείχαν βοηθώντας σε όλους τους τομείς τους διοργανωτές, συμβάλλοντας πέρα από κάθε αποκομιδή εμπειριών και στην άψογη διεξαγωγή του αγώνα δρόμου.

Η Τζίνα Μπαχάουερ γεννήθηκε στην Αθήνα στις 21 Μαΐου του 1910, από πατέρα Αυστριακό και μητέρα Ιταλίδα και άφησε την τελευταία της πνοή στις 22 Αυγούστου 1976, στο σπίτι της στο Χαλάνδρι, βραδιά που επρόκειτο να εμφανιστεί στο Ηρώδειο. Από πολύ νεαρή ηλικία εκδηλώθηκε η κλίση της στη μουσική και έδωσε το πρώτο της ρεσιτάλ σε ηλικία 8 ετών. Στο Ωδείο Αθηνών έλαβε τις πρώτες της μουσικές σπουδές με τιμητικές διακρίσεις και το 1929 αναχώρησε για το Παρίσι, όπου συνέχισε τις σπουδές της στο πιάνο στην Εθνική Σχολή Μουσικής (Ecole Normale de Musique). Σε συναυλία με ορχήστρα εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1930, ενώ τρία χρόνια αργότερα απέσπασε το Μετάλλιο της Τιμής στον Διεθνή Διαγωνισμό της Βιέννης. Το 1935 εμφανίζεται για πρώτη φορά σε συναυλία στην Ελλάδα, υπό τη διεύθυνση του Δημήτρη Μητρόπουλου, ενώ ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος τη βρίσκει στην Αλεξάνδρεια, δίνοντας κατά τη διάρκεια της εκεί παραμονής της 630 συναυλίες για τις συμμαχικές δυνάμεις της Μέσης Ανατολής. Έκανε διεθνή σταδιοδρομία δίνοντας εκατοντάδες κονσέρτα στις σημαντικότερες μουσικές σκηνές του κόσμου, στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ, αποσπώντας κορυφαίες τιμητικές διακρίσεις ενώ ερμηνείες της διασώζονται και δισκογραφικά. Το ελληνικό κράτος εξέδωσε γραμματόσημο προς τιμήν της, το 1981, ενώ το 1976 καθιερώθηκε ο Διεθνής Διαγωνισμός Πιάνου «Τζίνα Μπαχάουερ» στην πόλη Σολτ Λέικ, πρωτεύουσα της πολιτείας Γιούτα των ΗΠΑ, με τη Συμφωνική Ορχήστρα της οποίας πραγματοποιούσε τακτικά εμφανίσεις.

Το στάδιο της "εγκατάλειψης".

Το Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας άρχισε να χτίζετε το 1980 για να ολοκληρωθεί δύο χρόνια αργότερα. Πήρε το όνομά του από το νικητή του Μαραθωνίου δρόμου του 1896, Σπύρο Λούη, ο οποίος κατοικούσε στο Μαρούσι.

Ο θεμέλιος λίθος του Ο.Α.Κ.Α. μπήκε στις 8 Ιανουαρίου 1980. Δύο χρόνια αργότερα, στις 8 Σεπτεμβρίου 1982, ημέρα έναρξης του 13ου Πανευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου 82, έγιναν και τα εγκαίνια του Ολυμπιακού Αθλητικού Κέντρου Αθηνών. Τα επόμενα χρόνια γύρω από το Κεντρικό Ολυμπιακό Στάδιο, προστέθηκαν το Ολυμπιακό Ποδηλατοδρόμιο το οποίο εγκαινιάστηκε το 1991, το Ολυμπιακό Κέντρο Υγρού Στίβου την ίδια χρονιά, το Ολυμπιακό Κλειστό Γυμναστήριο Αθλοπαιδιών, εγκαινιάστηκε το 1995 όπως και το Ολυμπιακό Κέντρο Αντισφαίρισης καθώς και όλες οι υπόλοιπες βοηθητικές αθλητικές εγκαταστάσεις.

Όταν η Αθήνα ανέλαβε την διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, η Ολυμπιακή Επιτροπή αποφάσισε την κατασκευή στεγάστρου στο Ολυμπιακό Στάδιο και το έργο δόθηκε στον Ισπανό αρχιτέκτονα Σαντιάγο Καλατράβα, ο οποίος σχεδίασε μερικές από τις ολυμπιακές εγκαταστάσεις της Βαρκελώνης. Κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας και των εργασιών που γίνονταν, το στάδιο έκλεισε. Είναι χαρακτηριστικό μάλιστα ότι εκτός από το στέγαστρο, στο Ο.Α.Κ.Α.έγιναν κι άλλες παρεμβάσεις που αφορούσαν στους εξοπλισμούς, στις δυνατότητές τους, την πρόσβαση και την ασφάλεια

                                             

Οι Ολυμπιακοί αγώνες του 2004, ουσιαστικά ήταν η τελευταία σπουδαία διοργάνωση που έγινε στο ΟΑΚΑ. Έκτοτε παραδόθηκε στην ...εγκατάλειψη! Οι χώροι παραδόθηκαν στο έλεος της λεηλασίας και τεράστια ποσά που είχαν δαπανηθεί για την δημιουργίά του, φαντάζουν ως σπατάλη. Θα μπορούσε σήμερα το ΟΑΚΑ να αποτελεί Ναό Πολιτισμού και Αθλητισμού και το κρατικό χρήμα που δαπανήθηκε για να γίνει, να είχε στην κυριολεξία αξιοποιηθεί για να κάνει το άνθρωπο, τον πολίτη, το παιδί, τον νέο τον κάθε άνθρωπο που το επισκέπτεται, καλύτερο!.-Π.Κ.