Στην κάθοδο της Κηφισίας!

Στην κάθοδο της Κηφισίας, στο ύψος του Αμαρουσίου, στο σημείο που περιτριγυρίζεται από μεγάλες εταιρείες και επιχειρήσεις, το διάλειμμα για ένα αναζωογονητικό καφέ και ένα υγιεινό σνακ, αρχίζει και παίρνει χαρακτήρα, γίνεται επιλογή.

Με φρέσκα σάντουιτς, κρουασάν που ψήνονται επί τόπου στο διπλανό χώρο, φρέσκους χυμούς, γιαουρτάκια και μπάρες δημητριακών με φρούτα και ξηρούς καρπούς ενέργειας, το Haunt, καθιερώθηκε ως το μέρος που θα κάνεις μια μικρή στάση για λίγη τόνωση και ξεκούραση, για να πάρεις την απαραίτητη ενέργεια στο ενδιάμεσο της ημέρας για να συνεχίσεις.
                                                                               

Η μυρωδιά του καφέ και το δικό του ξεχωριστό χαρμάνι, ξυπνά τις αισθήσεις, ενώ η αυλή του προσφέρει μια όαση δροσιάς και ξεκούρασης, εναλλαγής του αστικού περιβάλλοντος.

               

         
Εύκολα προσβάσιμο, σε κεντρικό σημείο, κατεβαίνοντας από Μαρούσι στην Λεωφ. Κηφισίας 125, η δυνατότητα στο Haunt για μια γρήγορη στάση, είναι εύκολη και απλή.             

Ο άγνωστος ''Φειδίας'' ...

Ο Λουκάς Δούκας (1890 – 1925) ήταν γλύπτης, τηνιακής καταγωγής, ο οποίος γεννήθηκε το 1890 και πέθανε το 1925 στο Μαρούσι, σε ηλικία μόλις 35 ετών. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας από 1905  έως το 1912.

Και ενώ ακόμη υπηρετούσε, επιστρατευμένος για τους Βαλκανικούς Πολέμους, πήρε το 1914 το πρώτο βραβείο του Αβερώφειου Διαγωνισμού για σπουδές στο Παρίσι. Πήγε στη γαλλική πρωτεύουσα το 1919, τελειοποιώντας τις σπουδές του στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (Ecole Superiere des Beaux Arts), όπου παρακολούθησε μαθήματα γλυπτικής με δάσκαλο τον Ζαν Μπουσέ (Jean Bousset).

Το εξαιρετικό ταλέντο του διέκρινε ο Γάλλος δάσκαλός του και τον αποκαλούσε, '...Νέο Φειδία...' Επιστρέφοντας το 1925 διορίστηκε καθηγητής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών (Α.Σ.Κ.Τ.) της Αθήνας, αλλά μετά από μερικούς μήνες πέθανε, λόγω της σοβαρά κλονισμένης υγείας του από τις κακουχίες του πολέμου.

Η θεματογραφία της καλλιτεχνικής δημιουργίας του Λουκά Δούκα αποδίδεται, ως επί το πλείστον, με ακαδημαϊκή αντίληψη, τεχνική αρτιότητα και ρεαλισμό. Ανάμεσα στα πιο σημαντικά έργα του περιλαμβάνονται: Ο Κάιν (Ένθετη φωτογραφία), Κεφαλή γέροντος φιλοσόφου, Νεαρός Σάτυρος, Βούλγαρος αιχμάλωτος, Η Φόνισσα, Μιστριώτης... δύο από τα πιο γνωστά υπαίθρια γλυπτά του, στημένα σε δημόσιους χώρους της Αθήνας, είναι: Προτομή του ποιητή Ιωάννη Πολέμη (Αθήνα – Κήπος Ζαππείου) και Ο Ζητιάνος (1918, Αθήνα – Πλατεία Αγίου Παντελεήμονος Αχαρνών) που τοποθετήθηκε στη σημερινή θέση του το 1937. Τέλος γλυπτά του υπάρχουν στην Εθνική Πινακοθήκη της Αθήνας και στο Μουσείο Τήνου.