Αγώνας δρόμου για το νεανικό διαβήτη!

Αγώνα δρόμου διαφορετικό, φιλανθρωπικού χαρακτήρα, για την ενίσχυση του οργανισμού κατά του νεανικού διαβήτη, διοργάνωσε η  Ελληνογαλλική Σχολή Ουρσουλινών Δημοτικό στο Μαρούσι.

Σε συνεργασία με το ΔΕΛΑΣΛ Αλίμου και υπό την αιγίδα του Δήμου Αμαρουσίου, συμμετέχοντες δρομείς, εθελοντές, γονείς και παιδιά, δώσανε το παρόν, συνεισφέροντας είτε ως εθελοντές αιμοδότες, είτε καταβάλλοντας ένα συμβολικό χρηματικό ποσό, στην προσπάθεια της Πανελλήνιας Ένωσης Αγώνος κατά του Νεανικού Διαβήτη, που στέκεται δίπλα στα νέα παιδιά με διαβήτη. Στη διοργάνωση συμμετείχε ο Ερυθρός Σταυρός και το Όραμα Ελπίδας.

                                                                                     

                                                                                     

Παρόν στη δράση έδωσε ο Χρυσός Ολυμπιονίκης Δημοσθένης Ταμπάκος (Φωτό πάνω, μαζί με την Γενική Διευθύντρια της Ελληνογαλλικής Σχολής Ουρσουλινών Δημοτικό Νηπιαγωγείο, Δήμητρα Πρελορέντζου), εκπρόσωποι της Περιφέρειας, οι Αντιπεριφερειάρχες Λουκία Κεφαλογιάννη και Γιάννης Κεχρής, του Δήμου Αμαρουσίου, η Αντιδήμαρχος Πολιτισμού, Ρένα Χαλιώτη και ο Δημοτικός Σύμβουλος Δημήτρης Σμυρνής, εκπρόσωποι φορέων, η πρόεδρος του ΠΕΑΝΔ Σοφία Μανέα, η πρόεδρος του ΕΛΙΝΥΑΕ, Ρένα Μπαρδάνη και καλαθοσφαιριστές της ομάδας της ΑΕΚ, ο Ανδρέας Πετρόπουλος και ο Δημήτρης Φλιώνης.

                                                                             

                                                                                  

Με κεντρικό σύνθημα "Ας προσφέρουμε από καρδιάς, σε όσους μας έχουνε ανάγκη", γονείς και παιδιά, ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του σχολείου, σε μια εκδήλωση στήριξης στον άνθρωπο, συμβάλλοντας ο καθένας με τον τρόπο του, στο σημαντικότερο αγαθό, την υγεία.

Ένας μεγάλος στοχαστής!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Την προτομή του Χρήστου Μαλεβίτση, αυτού του μεγάλου, φιλόσοφου, στοχαστή που έζησε στη Φιλοθέη, τον τόπο που αγάπησε και δραστηριοποιήθηκε, εγκαινίασε σήμερα ο Δήμαρχος Φιλοθέης Ψυχικού, Δημήτρης Γαλάνης, στους Φιλοθεάτες συντοπίτες του. Δίπλα του, ο Κωσταντίνος Μαλεβίτσης, περήφανος απόγονος του εκλιπόντος οραματιστή.   

Ο Χρήστος Μαλεβίτσης (1927-1997) υπήρξε συγγραφέας, δοκιμιογράφος και διανοητής, με εκτενές και πολύπλευρο έργο. Καλλιέργησε το φιλοσοφικό δοκίμιο με κείμενα πνευματικής ανησυχίας και σύγχρονου προβληματισμού. Το Γενικό Λύκειο Φιλοθέης, έχει πάρει το όνομά του. Λόγιος, βαθύνους και διεισδυτικός, προσέγγισε με τις σκέψεις του, το νέο ελληνισμό ρηξικέλαυθα, προκαλώντας τομή στην αλήθεια, την αλήθεια που τόσο πίστευε και εξυμνούσε. 

                                                                                     

Στην οξυδερκή σοφία του και στη λογική, στο καινοτόμο πνεύμα του, αναφέρθηκε ο Δημήτρης Γαλάνης στην ομιλία του, αρετές που τόσο έντονα έχει ανάγκη όπως χαρακτηριστικά τόνισε ο Δήμαρχος Φιλοθέης Ψυχικού, ο λαός μας, τις ημέρες που διανύουμε. Πολιτικοί και εκπρόσωποι της κυβέρνησης, της Αυτοδιοίκησης και του Δήμου, παρέστησαν στην εκδήλωση των αποκαλυπτηρίων της προτομής του Χρήστου Μαλεβίτση, τιμώντας την πνευματική παρακαταθήκη που έχει αφήσει, μέσα από τα κείμενά του και τους αιχμηρούς, εσωτερικούς, προβληματισμούς του.

                                                                               

                                                                                     

"Οι δύο πόλοι, γύρω από τους οποίους στρέφεται το μεγαλείο και το δράμα του ανθρώπου είναι η γνώση και η δύναμη. Αλλά για τον άνθρωπο η δύναμη προέρχεται από τη γνώση. Γι’ αυτό εν τέλει το δράμα παίζεται στο επίπεδο της γνώσης". "Εφημερία", Εκδόσεις Δωδώνη.

Ο Χρήστος Μαλεβίτσης ήταν στοχευμένος, σε έννοιες που θέτουν τη σκέψη σε ροή, με τρόπο θαρραλέο και συνειδητό, δίχως τον κίνδυνο του να ρέπει προς γενικεύσεις. Άνθρωπος της πνευματικής καλλιέργειας, μας παρέσυρε στο δρόμο της ευθυκρισίας, έξυσε σπίθες αναλογισμού και περέδωσε ψυχή τε και σώματι, στην υπηρεσία του λυρισμού. Η προτομή του, αποκαταστάθηκε προς τους Φιλοθεάτες, αλλά και σε όλους όσους έχει εμφυσήσει στέρεη και ακέραιη, προσωπική δυναμική, με τα κείμενα του, τα δοκίμια, που χαίρουν εξαιρετικά ιδιαίτερες σημάνσεις.  

"Για μια μακρά ιστορική περίοδο τους νόμους της φύσεως τους εξηγούσε η βούληση του Θεού. Και για μια άλλη επίσης μακρά ιστορική περίοδο τη βούληση του Θεού την εξηγούσαν οι νόμοι της φύσεως. Στο τέλος μείναμε χωρίς νόμους της φύσεως και χωρίς βούληση του Θεού. Με τις εκμυθευτικές αυτές σχεδίες διαπλεύσαμε για μακρές ιστορικές περιόδους τον ωκεανό του αγνώστου. Ίσαμε που ναυαγήσαμε. Οι άνθρωποι και των δύο ναυαγίων κρατιούνται από τα σπασμένα ξύλα τους για να μη βυθιστούν στο υγρό στοιχείο του αγνώστου. Είναι πολύτιμα τούτα τα ξύλα. Όμως δεν μπορούν να μας οδηγήσουν πλέον σε λιμάνι"
«Γράμμα στον Αναγνώστη» άρθρο στο περιοδικό "Ευθύνη", έτος 2000.

Παράσταση με χιλιάδες πρωταγωνιστές!

Αύγουστος του 1867, στην βορειοδυτική Αγγλία. Ο πρώτος προκαθορισμένος αγώνας δύο αυτοκινούμενων οδικών οχημάτων σε μια διαδρομή βρίσκετε σε πλήρη εξέλιξη. 

Η διαδρομή από την εκκίνηση, την πόλη Ashton Under Lyne εώς τον τερματισμό στο Old Trafford, Manchester, είχε απόσταση οκτώ μίλια!. Νικητής ήταν ο Isaac Watt Boulton, με δεύτερο τον έτερο συμμετέχοντα Daniel Andamson. Πολύ αργότερα τον Ιούλιο του 1878 το νομοθετικό σώμα του Ουισκόνσιν ενέκρινε νόμο-κανονισμό για τον πρώτο αγώνα αυτοκινήτων στις ΗΠΑ, ο οποίος διεξήχθη στις 16 Ιουλίου 1878, σε μια διαδρομή 200 μιλίων από το Green Bay στο Appleton καταλήγοντας στο Madison. Και σε αυτόν τον αγώνα οι συμμετοχές ήταν, δύο! Αυτές είναι οι δύο καταγεγραμμένες προσπάθειες για την απαρχή του motorsport. Αναζητώντας άλλες προσπάθειες, αντιλαμβανόμαστε την δυσκολία από την στιγμή που η μη ''νομιμοποιηση'' των αγώνων, περιόριζε την ''προβολή'' των δράσεων.

Στην Ελλάδα το 1884 εμφανίζεται το πρώτο ατμήλατο λεωφορείο, με σιδερένιους τροχούς που ξεκινά από την Αθήνα για τη Θήβα και τη Λιβαδειά με 14 επιβάτες, σε χρόνο-ρεκόρ 4 ωρών. Το πρώτο τροχήλατο όχημα φτάνει στην Αθήνα το 1897. Σταδιακά μέχρι το 1924 οι χωματόδρομοι της πρωτεύουσας γεμίζουν αυτοκίνητα. Οι οδηγοί με εξάρτηση αεροπόρου της εποχής προσπαθούν να εντυπωσιάσουν με τις πριμιτίφ οδηγικές ικανότητες τους κατοίκους που δεν διαθέτουν αυτοκίνητο. 

Το 1924 με πρωτοβουλία του οξυδερκή Αντώνη Σταθάτου, ιδρύεται η ''Ελληνική Λέσχη Περιηγήσεως και Αυτοκινήτου'', γνωστή ως ΕΛΠΑ, η οποία σύμφωνα και με το καταστατικό της ανέλαβε αφενός την εξέλιξη και τον έλεγχο του αθλήματος των μηχανοκίνητων, αφετέρου την ανάπτυξη εσωτερικού και εξωτερικού τουρισμού με την οργάνωση αγώνων αυτοκινήτου κατά τα ξένα πρότυπα.

Με την συνεργασία της εφημερίδας «Βραδυνή» η ΕΛΠΑ το 1926, διοργανώνει τον πρώτο αγώνα στην Eλλάδα. Ο αγώνας σπριντ, σε μία ευθεία ενός χιλιομέτρου επί της... λεωφόρου Συγγρού (!!!). Οι αγώνες αυτοκινήτου παίρνουν το δρόμο και ακολουθούν ο γύρος της Πελοποννήσου, και οι διαδρομές Aθήνα -Iτέα και Mαραθώνας – Aθήνα, που συμμετείχαν μόνο κυρίες. 

Το νέο ελληνικό motorsport αφήνει πλέον ελπίδες για τη συνέχεια. Φθάνοντας στα ΄50s και παρά την μεσολάβηση ένας παγκόσμιου πολέμου οι αγώνες στην Ελλάδα γνωρίζουν πλέον την καθιέρωση. Αποκτούν φανατικούς υποστηρικτές οδηγούς που συμμετέχουν σε αυτούς και μεγάλο κοινό θεατών που τους παρακολουθεί!   

Το Ράλλυ Ακρόπολις και η κοντινή στην πρωτεύουσα ανάβαση Πάρνηθας συγκεντρώνουν τεράστιο ενδιαφέρον. Οδηγοί και θεατές, οι μεν πρώτοι εντυπωσιάζουν με την δεξιοτεχνική οδήγηση, οι δεύτεροι τους αποθεώνουν σε κάθε προσπάθειά τους! Το «παιχνίδι» στην δραστηριότητα οδηγού με θεατή και η απασχόληση που εκτελείται μέσα σε ορισμένα χώρο-χρονικά πλαίσια, σύμφωνα με κανόνες ελεύθερα αποδεκτούς αλλά απολύτως δεσμευτικούς, είναι αυτό-αναφορική ως προς τον σκοπό της και συνοδεύεται από ένα αίσθημα έντασης, χαράς και από την συνειδητότητα ότι διαφέρει από τη κανονική ζωή. ‘Ετσι ο οδηγός διαλέγει την δική του αρένα για την παράστασή του και ο θεατής, τον δικό του ήρωα ως πρωταγωνιστή!

Ο γράφων έχει αναρωτηθεί πολλές φορές τι θυμάται περισσότερο ανά τον κόσμο και ανά τους καιρούς; Τον Όμηρο ή τον Οδυσσέα; Τον Θερβάντες ή τον Δον Κιχώτη; Τον Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερί ή τον Μικρό Πρίγκιπα; Πού πάει κυρίως ο στοχασμός μου και οι αναζητήσεις μου; Στο Ράλλυ Ακρόπολις ή στην ανάβαση της Πάρνηθας; Σαφώς στην ανάβαση της Πάρνηθας και το ''συμπυκνούμενο'' θέαμα που δεν επέτρεπε ούτε το παραμικρό λάθος από τον οδηγό! Οι ήρωες μου ήταν εκεί, αυτοί αυτονομούνται και παράλληλα δημιουργούν συνάφειες και σχέσεις μεταξύ του εαυτού τους και του αυτοκινήτου. Τα νήματα των κοινών ιστοριών τους ξεκινάνε από την αρχή, από τη δημιουργία τους και ίσως από την επινόησή τους στην κάθε στροφή...

Όμως το μίγμα της πραγματικότητας και της φαντασίας ή το στόρι της φαντασίας πλάθεται και αναπλάθεται, εξελίσσεται, μεταμορφώνεται. Και έτσι, για παράδειγμα, ο Οδυσσέας μπορεί να μη συνδεθεί με την επιστροφή στην Ιθάκη του αλλά να κρατάει το πνεύμα της περιπέτειας και της υπέρβασης των δυσκολιών, της αναζήτησης του αγνώστου και της ανακάλυψης νέων τόπων σε κάθε εκδοχή αφήγησης ή θεωρίας. Η 7η Τέχνη θα τον στείλει ως μορφή δράσης του σύγχρονου πολιτισμού σε απίθανες περιπέτειες μακριά από τις θάλασσες της Μεσογείου στους αστροωκεανούς του διαστήματος. Αλλά δεν είναι μόνο ο κινηματογράφος και η επιστημονική φαντασία, που προεξοφλούν το μέλλον, ακόμα και το πιο μακρινό, το πλανητικό μας μέλλον με όχημα την τέχνη της επινοητικότητας του Οδυσσέα. Κάθε άνθρωπος θα ονοματίζει τη δική του μικρή οδύσσεια είτε για την πολύπαθη και περιπετειώδη ζωή του είτε για τη νοσταλγία της εστίας του. Και η εστία του Στράτη Χατζηπαναγιώτου ήταν η Πάρνηθα! (Φωτογραφία στο άνοιγμα του θεματος και στην παράγραφο). Για όσους τον είδαν και κυρίως για όσους τον αντιλήφθηκαν όπως φαντάζομαι κι εγώ όταν ανέβαινε στο βουνό το 1983 με το λευκό mk2, Gr.:2!. Αυτό ήταν το αποκύημα της αναβίωσής για 7η φορά στην ανάβαση της Πάρνηθας. Ο αριθμός 7, άλλωστε είναι ο αγαπημένος μου.

                                                                                          

Υπάρχει και κάτι άλλο. Κάθε εποχή διαμορφώνει ξεχωριστές προσεγγίσεις των ηρώων μας και του κόσμου τους. Άλλος ο Δον Κιχώτης του Μεσαίωνα, άλλος των καιρών των Αυτοκρατοριών, άλλος του μεσοπολέμου, άλλος του 20ου αιώνα. Κάθε ήρωας συνεισφέρει με το δικό του κομμάτι στο πολυποίκιλο μωσαϊκό και μέσα από την εντύπωση που προκαλεί, τα νήματα συνεχίζουν να πολλαπλασιάζονται όλο και πιο πολύ με το πέρασμα των εποχών. Μπορεί να εμφανίστηκε στα τέλη των '80 στο προσκήνιο των αγώνων, την τελευταία φορά το (1983), την Πάρνηθα δεν την πρόλαβε ως οδηγός αλλά ήταν στην αναβίωση... Με ευγένεια και σεβασμό στον ιερό τόπο, ο Γρηγόρης Πιερρουτσάκος με τον συνοδηγό του Αλέξανδρο Ματαλιωτάκη!

Εν κατακλείδι, πρόκειται για μια ευρηματική παράσταση με ουσία και δύναμη, που αποδόθηκε με σκηνικό πλουραλισμό ζωντανά στον τόπο που διαδραματίστηκε, με άψογες ερμηνείες, 100 συμμετεχόντων, συνδύαζοντας το θεατρικό γίγνεσθαι. Μέσω της συνολικής σκηνοθετικής προσέγγισης, από την ΦΙΛΠΑ του διαλόγου και της ανταλλαγής των εμπειριών και των απόψεων στις εξαιρετικές αφηγήσεις των ιστοριών, που ζωντανεύουν γλαφυρά την ιστορία, με προορισμό την αυτογνωσία και την αυτοβελτίωση. Αυτό είναι το motorsport, μία αέναη παράσταση!

Ο Κοινοβουλευτισμός στην Ελλάδα!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Φωτογραφία: Πέτρος Καστορίνης

Το Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία, σε συνεργασία με τον Δήμο Παπάγου Χολαργού, εγκαινίασε την έκθεση «Βουλή των Ελλήνων – Σταθμοί μίας διαδρομής» στην αίθουσα «Αλέκος Φασιανός», στο Δημαρχείο Παπάγου Χολαργού.

Με αναπαραγωγές φωτογραφιών και εντύπων, από πιστά αντίγραφα αντικειμένων, γραφήματα με στατιστικά στοιχεία και χάρτες, τα τεκμήρια αυτής της μοναδικής έκθεσης προέρχονται από τη Βιβλιοθήκη της Βουλής των Ελλήνων, το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο, το Μουσείο Μπενάκη, το Αρχείο ΕΡΤ, το Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο, τα Γενικά Αρχεία του Κράτους και πολλούς άλλους φορείς. 

Ο Δήμαρχος Παπάγου Χολαργού, Ηλίας Αποστολόπουλος, ως φιλόξενος οικοδεσπότης, υποδέχτηκε τους καλεσμένους του, σε μια συναρπαστική ιστορική διαδρομή του Κοινοβουλευτισμού στην Ελλάδα, που συμπληρώνει σχεδόν δύο αιώνες λειτουργίας, περίοδος η οποία στην ουσία -και σε μεγάλο βαθμό- συμπίπτει με την ίδια την ιστορία του Ελληνικού Κράτους.

                                                                                             

Ο Γ.Γ του Ιδρύματος της Βουλής, πανεπιστημιακός, καθηγητής της Ελληνικής Πολιτικής Ιστορίας του 20ου αιώνα και της Ιστορίας των Διεθνών Σχέσεων (Εικόνα πάνω) Ευάνθης Χατζηβασιλείου, συγγραφέας αρκέτων τίτλων βιβλίων, ειδήμων και άριστος γνώστης της πολιτικής ιστορίας, μας ξενάγησε σε αυτή την καταπληκτική έκθεση και μαζί με τον Γιώργο Σταθακόπουλο, από το Τμήμα Εκθέσεων του Ιδρύματος της Βουλής, συλλέξαμε τις πλέον έγκυρες πληροφορίες για την ιστορία του κοινοβουλευτισμού στην Ελλάδα. Στην εικόνα πάνω, οι δύο άνδρες, με την Τέτη Σίδερη, προϊσταμένη του Τμήματος Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων του Ιδρύματος της Βουλής.

                                                                                      

Συνομιλήσαμε με τον κ. Χατζηβασιλείου, ανασύροντας τους σημαντικότερους σταθμούς της διαδρομής του ελληνικού κοινοβουλευτισμού, ο οποίος συνόδευσε το ελληνικό κράτος σχεδόν από τη γέννησή του, από το 1844, παραδεχόμενος βεβαίως ότι οι χρονολογίες της υιοθέτησης των ελληνικών συνταγμάτων θεωρούνται από τα πιο σοβαρά χρονικά σημεία, τις πιο σοβαρές καμπές σε αυτή τη διαδρομή και όχι μόνο. Υπάρχουν στιγμές οι οποίες είναι καθοριστικές, μας εξιστορεί ο κ. Χατζηβασιλείου, όπως είναι η επανάσταση του 1843 που εξαναγκάζει τον Όθωνα να παραχωρήσει το πρώτο Σύνταγμα, "αναμφισβήτητα η έλευση του Βενιζέλου στην Ελλάδα, το 1910 που ακολουθείτε από την υιοθέτηση ενός πολύ σύγχρονου για την εποχή συντάγματος. 

Σίγουρα η αντίσταση στη Χούντα, μπορεί να μην έχει συνταγματική ισχύ, είναι όμως ένα μεγάλο γεγονός που δείχνει τον προσανατολισμό του ελληνικού λαού στην αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Θα πρόσθετα οπωσήποτε την Μεταπολίτευση 1974 - 1975, που δεν είναι μόνο η αποκατάσταση της δημοκρατίας, είναι η δημιουργία ενός νέου πολιτεύματος, σε εντελώς νέες βάσεις, το καλύτερο πολίτευμα που είχε ποτέ η Ελλάδα και το οποίο απολαμβάνουμε εδώ και 50 χρόνια. 

                                                                         

Ελπίζω ότι ο ελληνικό λαός δεν θα χρειαστεί να ζήσει τέτοιου είδους καμπές, γιατί για να ζήσεις τέτοιου είδους καμπές, σημαίνει ότι έχεις φτάσει πολύ χαμηλά, όπως είχαμε φτάσει την περίοδο της δικτατορίας. Νομίζω ότι μας αξίζει πια να έχουμε σταθερή και ήρεμη ανοδική πορεία, χωρίς μεγάλες μεταπτώσεις, χωρίς ηρωϊκές στιγμές πια. Η δημοκρατία μας σήμερα, βρίσκεται στην καλύτερη στιγμή της. Είναι αλήθεια ότι αυτή την μακρά περίοδο της ομαλότητας, αυτών των τελευταίων 50 χρόνων που απολαμβάνουμε μέχρι σήμερα, δεν την είχαμε ποτέ πριν, αλλά είναι επίσης αλήθεια ότι η δημοκρατία δεν είναι κάτι δεδομένο, δεν είναι πάντα μια ευχάριστη διαδικασία. Χρειάζεται να εμβαθύνουμε συνεχώς και για να μην την χάσουμε, χρειάζεται πάντα να προχωρούμε μπροστά και να την επεκτείνουμε. Η ελπίδα μου είναι ότι θα συνεχίσουμε να χτίζουμε πάνω σε αυτά που έχουμε", υπογραμμίζει ο Ευάνθης Χατζηβασίλειου, Γενικός Γραμματέας του Ιδρύματος της Βουλής.                   

                                                                  

"Ήδη από το 1821 και έπειτα, ο στόχος του έθνους για τη αναμόρφωσή του και την παρουσία του αυτόνομα πια στο διεθνές πεδίο, συνδεόταν ακριβώς με τις ιδέες του διαφωτισμού και της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Αυτό το γεγονός προσπαθεί να τιμήσει η Έκθεση του Ιδρύματος της Βουλής των Ελλήνων, καθώς και τα σχεδόν 200 χρόνια από τη δημιουργία του ελληνικού κράτους, Είναι επομένως μια πολιτειακού χαρακτήρα έκθεση, μια έκθεση που μιλά για τον κοινό τόπο και στόχο όλων των Ελλήνων μέχρι σήμερα", προσθέτει ο κ. Χατζηβασιλείου, την καλλιτεχνική επιμέλεια της οποίας έχει η κ. Μυρτώ Καρακωστάνογλου (Εικόνα κάτω).

                                                                                

Στόχος της έκθεσης είναι η ανάδειξη της σημασίας και των ιδιαιτεροτήτων της ιστορικής διαδρομής του Κοινοβουλευτισμού στην Ελλάδα, μέσα από τα κομβικά γεγονότα που τον διαμόρφωσαν, τους πρωταγωνιστές του, τις νίκες του, τους κλυδωνισμούς και τις παλινωδίες που συνιστούν την ιστορία του. Έτσι, τα φωτογραφικά και γραπτά τεκμήρια αναπτύσσονται ακολουθώντας τα τέσσερα ιστορικά στάδια του θεσμού: τις Αφετηρίες του (1821-1862), την Εμπέδωσή του (1862-1915), τους Διχασμούς που τον σημάδεψαν (1915-1974) και τέλος, το Νέο Ξεκίνημά του (1974-1989). 

                                                                                       

Ο Δήμαρχος Παπάγου Χολαργού Ηλίας Αποστολόπουλος με τον
Αντιπεριφερειάρχη Υγείας Γιάννη Κεχρή. 

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται επίσης στον πυρήνα του ίδιου του Κοινοβουλευτισμού, τις εκλογές. Τα υψηλά ποσοστά συμμετοχής, οι εντάσεις και τα πάθη των προεκλογικών αγώνων, συνθέτουν μια ενδιαφέρουσα, ζωντανή, αλλά και κατά περιπτώσεις, άγνωστη ιστορία, από το 1843 έως τα μέσα της δεκαετίας του 1980. Πιστά αντίγραφα των μεταλλικών καλπών ψηφοφορίας με σφαιρίδιο, πρωτότυπες ξύλινες κάλπες, χάρτες και στατιστικοί πίνακες πλαισιώνουν αυτήν τη θεματική ενότητα.

                                                                       

Η έκθεση παρουσιάστηκε αρχικά στον εκθεσιακό χώρο του Ιδρύματος της Βουλής, από τον Νοέμβριο του 2019 έως τον Οκτώβριο του 2021 και έκτοτε έχει μεταφερθεί σε πόλεις της Ελλάδας και του εξωτερικού (Ναύπλιο, Ιτέα, Στοκχόλμη, Φιλιατρά, Ιωάννινα). Είναι δίγλωσση (ελληνικά και αγγλικά), συνοδεύεται από έντυπο κατάλογο, ενημερωτικό φυλλάδιο, οπτικοακουστικό υλικό, διαδικτυακή εφαρμογή εικονικής περιήγησης και πλαισιώνεται από εκπαιδευτικό πρόγραμμα. Οι επισκέπτες, θα μπορούν να δουν και να διαβάσουν βιβλία σχετικά με τη Δημοκρατία και την ιστορία του Κοινοβουλευτισμού από την πλούσια εκδοτική παραγωγή του Ιδρύματος της Βουλής.

Διάρκεια: 15.03.2023–19.04.2023

Ωράριο: Δευτέρα – Παρασκευή 10:00-13:00 & 17:00-20:00

Βράβευση αρίστων!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Οι μαθητές των σχολείων του Δήμου Φιλοθέης Ψυχικού, οι άριστοι, επιτυχόντες στις πανεπιστημιακές σχολές της χώρας, βραβεύτηκαν χθες από το Δήμαρχο, Δημήτρη Γαλάνη, τη Δημοτική Επιτροπή Παιδείας και τον Πρόεδρο Γιώργο Παπαχρόνη, την Ένωση Γονέων και την Πρόεδρο Γιώτα Τσαντίλα Πλιάκα. 

Στην προσφάτως ανακαινισμένη αίθουσα του 1ου Λυκείου Νέου Ψυχικού, σε μια όμορφη και χαρούμενη εκδήλωση, καθώς όπου υπάρχουν παιδιά, υπάρχει και χαρά, γονείς και μαθητές, καθηγητές, εκπρόσωποι συλλόγων, σύσσωμη η εκπαιδευτική κοινότητα από τα σχολεία του Δήμου, κατέφθασαν για να τιμήσουν τους κόπους και την σκληρή προσπάθεια των παιδιών, τη λαμπρή επιτυχία τους, στο πρώτο μεγάλο σκαλοπάτι της σταδιοδρομίας τους.                                                    

                                                                                   

Μαζί τους, βραβεύτηκαν και δύο εκπαιδευτικοί, δύο άνθρωποι που αφιέρωσαν τη ζωή τους και συνεχίζουν ακόμα από διαφορετικά πόστα, να λαξεύουν και να πλάθουν ψυχές, να διαμορφώνουν προσωπικότητες, σε αυτόν τον τόσο ευαίσθητο χώρο, αυτόν της εκπαίδευσης, σε μία τόσο ιδιαίτερη και με υψηλό αίσθημα ευθύνης εργασία, όπως είναι αυτή του εκπαιδευτικού. Η κα Ορσαλία Γερακίνη και ο κ. Μανώλης Κιουλάφας, με μακράν διαδρομή στις σχολικές αίθουσες και εξαιρετικό, εκπαιδευτικό έργο, τιμήθηκαν για την προσφορά τους, από τους Βουλευτές Βορείου Τομέα, Θεόδωρο Ρουσόπουλο και Γιώργο Κουμουτσάκο, αντίστοιχα.                                                                                  

Ο Δημήτρης Γαλάνης, ως Δήμαρχος που δίνει ξεχωριστή σημασία στα παιδιά και στις υποδομές των σχολείων, στην ομιλία του, εστίασε στην αυτοπεποίθηση που χτίζεται καθημερινά στα παιδιά, μέσα από την επίτευξη των στόχων τους και μέσα από τους ανθρώπους που συναναστρέφονται, από το σχολικό περιβάλλον, φροντίζοντας όπως χαρακτηριστικά τόνισε, εμείς οι άνθρωποι της Πολιτείας, να παρέχουμε εκείνα τα κατάλληλα εχέγγυα, που να εξασφαλίζουν την ποιότητα και την ασφάλεια στην καθημερινή διαβίωση και τα σχολεία του Δήμου Φιλοθέης Ψυχικού, είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο, ότι λειτουργούν με τέτοιους όρους, προσφέροντας στους μαθητές, αλλά και στους γονείς, την ασφάλεια που χρειάζονται. Στην εκδήλωση έδωσαν το παρόν μεταξύ άλλων οι Αντιδήμαρχοι, Ελένη Χαρλαύτη Ζέπου, Δημήτρης Φωτιάδης, η Αντιπρόεδρος του ΟΚΑΠΑ Μαρία Χριστίνα Παλαιολόγου και η Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, Κλαίρη Συνανιώτη.  

Όταν το δάκρυ δεν φτάνει!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Όταν το δάκρυ δεν φτάνει να περιγράψει την ευγνωμοσύνη για τη ζωή και τα δώρα της, φτάνει το συναίσθημα που μεταδίδεται, για να μεταφέρει την κατάσταση που βιώνεται τη δεδομένη στιγμή.

Η ιστορία του Ke Huy Quan, κάτοχος Όσκαρ Β' Ανδρικού ρόλου για την ταινία "Everything Everywhere all at once" θυμίζει παραμύθι. "Λένε ότι ιστορίες σαν τη δική μου, συμβαίνουν μόνο στις ταινίες. Το ταξίδι μου ξεκίνησε πάνω σε μια βάρκα. Ήμουν πρόσφυγας... και κατέληξα εδώ, στο Hollywood, στη μεγαλύτερη σκηνή του κόσμου", είπε, συντετριμμένος από ευτυχία και χαρά, παραλαμβάνοντας το χρυσό αγαλματίδιο, στην τελετή βράβευσης 2023. 

"Τα όνειρα είναι κάτι το οποίο οφείλεις να πιστεύεις σε αυτά. Εγώ παραλίγο να αφήσω τα δικά μου όνειρα", συνέχισε κλαίγοντας ο Ke Huy Quan, στέλνοντας πάνω από την πιο λαμπερή σκηνή του κόσμου, το πιο δυνατό μήνυμα αγάπης για τη ζωή και τον άνθρωπο. 

"Μια μέρα, θα έρθει η ώρα σου", ήταν τα λόγια που του επαναλάμβανε συχνά η λατρεμένη σύζυγός του, 20 χρόνια πριν. "Σε όλους εσάς, παρακαλώ κρατείστε τα δικά σας όνειρα ζωντανά", τόνισε εμφατικά, με τρεμάμενη φωνή ο Ke Huy Quan, κρατείστε τα σφιχτά αγαπητοί, για τη στιγμή που θα έρθει και η δική σας ώρα, που θα πραγματοποιηθούν, κάνοντάς σας να λυγίσετε από απρόσμενη χαρά. Προϋπόθεση: Να ζείτε την κάθε σας στιγμή με πάθος και όρεξη, να είστε αληθινοί, τίμιοι και με αίσθημα δικαιοσύνης, κριτικής και αυτοκριτικής. 

Η 95η τελετή απονομής των Όσκαρ, είχε κάτι διαφορετικό, με την Michelle  Yeoh και την Jamie Lee Curtis", να κλέβουν τις εντυπώσεις, έχοντας πάνω τους στραμμένα όλα τα βλέμματα και τους προβολείς. "Τα πάντα όλα", λοιπόν είναι η ελληνική απόδοση της ταινίας, ή αλλιώς "Όλα ή τίποτα".   

Μαύρη σελίδα!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Ο σκίουρος αποτελεί παράδειγμα ζώου που προγραμματίζει μέχρι και την παραμικρή του κίνηση, όταν μαζεύει φύλλα και κορμούς δέντρων για να χτίσει τη φωλιά του στο δάσος. 

Κάθε του κίνηση είναι αναλυτικότατα σχεδιασμένη, εμπεριστατωμένη και εξυνυχιστικά ελεγμένη. Σε μία από τις πολλές διδακτικές, παιδικές ταινίες που κυκλοφορούν, ένα ζώο, δεν ενθυμούμαι το είδος, ζητάει συγνώμη από το σκίουρο γιατί του έκανε μια ζημιά στη δουλειά του και όπως ήταν φυσικά αναμενόμενο,του ζητάει συγνώμη, λέγοντάς του πως ήταν ατύχημα. 

Ατύχημα, απαντά ο σκίουρος απορημένος, που φαίνεται να μην αντιλαμβάνεται την έννοια του όρου, καθώς ο ίδιος δεν γνωρίζει τι σημαίνει ατύχημα, αφού είναι το ζώο εκείνο που έχει φροντίσει - προβλέψει μέχρι και για την παραμικρή αναποδιά.

Αναφέρω το παράδειγμα ως ενδεικτική αντίθεση για να τονίσω το πόσο παραμελημένες σε επίπεδο αδιαφορίας, το πόσο απαξιωμένες είναι οι περισσότερες των εγκαταστάσεων στη χώρα. Πόσο τριτοκοσμικές καταστάσεις ζούμε και αντιμετωπίζουμε, με ευθύνη των πολιτικών κομμάτων, των πολιτικών προσώπων και των πολιτικών αρχηγών - κυβερνήσεων συλλήβδην, που έχουν περάσει από το τιμόνι της χώρας τα τελευταία 30 χρόνια. 

Όσο γι' αυτή την τραγωδία, την τραγωδία των Τεμπών, η οποία είναι ένα εφιαλτικό δυστύχημα, για άλλη μία φορά, μετά την πυρκαγια στο Μάτι, πρέπει να θρηνούμε θύματα, ανθρώπινες ζωές νέων παιδιών, φοιτητών, για να καταλάβουμε με τον τραγικότερο τρόπο, το μέγεθος της ευθύνης που αντιστοιχεί σε κάθε μας πράξη ή σε κάθε μη πράξη. Το πόσο δηλαδή μία επιπολαιότητα, μία αυθαιρεσία, μία ελαφρά την καρδία κίνηση, μπορεί να επηρεάσει ως ντόμινο και να στοιχίσει ανθρώπινες ζωές. Είναι βαριά η ευθύνη στις πλάτες των πολιτικών κομμάτων συνολικά, στις πλάτες των πολιτικών, διότι η αντιμετώπιση των θεμάτων της χώρας, διακρίνεται αν μη τι άλλο από προχειρότητα, διαχρονικά. Το πένθος βαρύ! Μαύρη σελίδα για τη χώρα, η τραγωδία των Τεμπών! Πρόκειται για το χρονικό ενός προδιαγεγραμμένου εγκλήματος!

Χρωματιστά ποτάμια και πλατείες!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Ταυτόσημη με στιγμές χαράς, γλεντιού, μασκαρέματος, ξέφρενους ήχους που μας ξεσηκώνουν, είναι η τελευταία Κυριακή της Αποκριάς. Με ''χρωματιστά ποτάμια'' να πλημμυρίζουν τους δρόμους και τις πλατείες και αμέτρητες μάσκες και στολές, μικροί και μεγάλοι μασκαράδες, καρναβαλιστές ή επισκέπτες παραδίδονται στο κέφι της πιο χαρούμενης γιορτής του χρόνου.

Σαν έθιμο, θεωρείται από τα αρχαιότερα με ιστορία χιλιετιών, αφού αφετηρία του θεωρούνται οι αρχαίες Διονυσιακές τελετές. Στην αρχαία Ελλάδα, ο θεός Διόνυσος ή Βάκχος, ήταν ο θεός του κεφιού, του κρασιού και του γλεντιού. Σήμερα η μεγάλη ανταπόκριση της παράδοσης εκδηλώνεται με πολυπληθείς εκδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα με την κορύφωση στην Πάτρα, την Ξάνθη, το Ρέθυμνο και σε πολλές άλλες μεγάλες ή μικροτερες πόλεις. 

Όμως η Αποκριά αποτελεί ιδιαίτερη γιορτή χαράς για τα παιδιά. Στα οργανωμένα καρναβάλια των μεγάλων πόλεων, το παιδί είναι δύσκολο, ένεκα της πολυκοσμίας να εκφραστεί. Οι τοπικές μικρές κοινωνίες, η τοπικοί διοικητικοί θεσμοί, φροντίζουν για αυτό με κάθε δυνατή προσπάθεια να παρουσιάσουν κάτι ξεχωριστό που να στοχεύει στην ευχαρίστηση των παιδιών!

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Δήμος Φιλοθέης Ψυχικού, με την ιδιαίτερη ευαισθησία του Δημάρχου Δημήτρη Γαλάνη για την χαρά και την διασκέδαση των παιδιών αναβίωσε το παραδοσιακό "γαϊτανάκι" στην πλατεία, Ελευθερίας του Νέου Ψυχικού, όπου πριν λίγους μήνες είχε εγκαινιάσει την εξαιρετική και συγχρονη παιδική χαρά. Τα παιδιά και... οι μεγάλοι διασκέδασαν με το ''γαϊτανάκι'' αλλά και με το πλούσιο μουσικοχορευτικό πρόγραμμα.

''...Η λέξη 'καρναβάλι'' είναι λατινικής προέλευσης ''carne και ''vale'' που σημαίνει,αποχαιρέτα το κρέας. Είναι δηλαδή, ταυτόσημη της ελληνικής λέξης αποκριάς, απόκριες, που στα αρχαία ελληνικά σημαίνει ''απομακρύνομαι από το κρέας''– ''απόκρεω''. Πρόκειται λοιπόν, για την περίοδο που προηγείται της Σαρακοστής, όπου οι πιστοί απέχουν από την κατανάλωση του κρέατος...'' μας λέει η πρόεδρος της Κοινότητας Νέου Ψυχικού Ρούλα Χύτα από τον ρόλο της οικοδέσποινας της εκδήλωσης, καταλήγοντας στο εξής: ''...Όμως σήμερα, όπως και κάθε τέτοια μέρα ο στόχος μας είναι η διασκέδαση και η χαρά των παιδιών μας!. Για αυτό ευχαριστώ από καρδιάς τον δήμαρχό μας, Δημήτρη Γαλάνη για την διοργάνωση της εκδήλωσης. Θα ήθελα επίσης να εκφράσω την χαρά μας, για την τιμή που μας έκανε η υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων, Νίκη Κεραμέως, να παραστεί σε αυτή την γιορτή...''

Φωτογραφία στο άνοιγμα πάνω: Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων, Νίκη Κεραμέως, Δημαρχος Φιλοθέης Ψυχικού Δημήτρης Γαλάνης, Πρόεδρος Κοινότητας Νέου Ψυχικού / Δήμου Φιλοθέης Ψυχικού, Ρούλα Χύτα.

Κούλουμα στην Αθήνα!

Χαρταετός και σαρακοστιανό τραπέζι σε δύο ενδεικτικά σημεία στα βόρεια προάστεια, στο υπέροχο οροπέδιο στο άλσος Πουλάκη στη Φιλοθέη και στο πάρκο Γουδή, που συνδυάζει πικ νικ δίπλα στην Πινακοθήκη και την Εθνική Γλυπτοθήκη. 

Το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας, απολαύστε με την οικογένεια και τους φίλους, υπέροχες βόλτες στα αστικά άλση της πόλης και στο βουνό. Για τους λάτρεις του βουνού, μια ανάσα απ' τα σπίτια μας, ο λόφος της Φιλοθέης, πάνω από το πάρκο του Πικιώνη, αποτελεί εξαιρετική επιλογή για όλους εσάς που θα βρίσκεστε στην πόλη. Με θέα την Πάρνηθα και έναν απέραντο, γαλάζιο ουρανό κάτω απ' τα δέντρα, η Σαρακοστή αποκτά το δικό της νόημα.

Ετοιμάστε τραπέζι, εφοδιαστείτε με τα απαραίτητα, φορτώστε τα ποδήλατα, επικοινωνήστε με τους φίλους σας, πάρτε μπάλες και επιτραπέζια και αμόλα καλούμπα...!

Η Φιλοθέη είναι ο κοντινός μας παράδεισος, που μας ξεκουράζει και μας αποφορτίζει κάθε φορά που το χρειαζόμαστε. Είναι πάντα εκεί, δίπλα μας, σε κάθε στιγμή. Ο καιρός, όλη την εβδομάδα είναι ζεστός, με θερμοκρασίες 17 βαθμούς Κελσίου μέσο όρο περίπου, ενώ στα ίδια ήπια για την εποχή επίπεδα θα συνεχίσει να κινείται και το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας.  

Περπατήστε στη φύση, νιώστε την ενέργεια της θάλασσας ή του βουνού, όπου κι αν βρεθείτε και χαρίστε στον εαυτό σας την ηρεμία και την γαλήνη του περιβάλλοντος.

Από την άλλη πλευρά της πόλης, κάτω απ' τον Υμηττό, στο άλλο υπέροχο Αττικό βουνό, βρίσκεται το πάρκο Γουδή. Ένα ιδανικό μέρος και αυτό για να περάσουμε την Κυριακή και τη Δευτέρα μας, αφιερώνοντας την ημέρα μας σε ένα πικ νικ με φόντο την τέχνη.
                                                                         

Χαρακτηριστικό έργο τέχνης, "Το Εκκρεμές", έξω απ΄τη Γλυπτοθήκη

Έργα του Γαίτη, δεσπόζουν κατά μήκος της έκτασης, έξω από την Εθνική Γλυπτοθήκη και την Πινακοθήκη. Υπάρχει άπλετος χώρος για βόλτα και περπάτημα, όπως και για να στρώσεις εκείνο το καρό, υπέροχο τραπεζομάντηλο, που θα κοσμήσει όλες τις σαρακοστιανές λιχουδιές και να πετάξεις τον πολυπόθητο χαρταετό! Για να δούμε, πόσο θα φυσάει...

Το πάρκο Γουδή, είναι ένας πολύ όμορφος χώρος, που προσφέρεται για αποδράσεις και εξορμήσεις στην καρδιά του κλείνον άστυ και το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας, μαζί με τα χαρτογραφημένα, πανέμορφα μονοπάτια του Υμηττού, μας χαρίζουν ανάσες οξυγόνου στην πόλη μας.
                                                                           
Χρόνια πολλά!

Κείμενο: Ανδρονίκη Πάντιώρα / North Pages

Φωτογραφία: Πέτρος Καστορίνης / North Pages

Περιφερειακή συνεργασία στα Βόρεια!

Η αρχή κάθε χρονιάς, φέρνει αφενός τους νέους στόχους, αφετέρου μια μοναδική ευκαιρία για να εκφράσουμε στους συνεργάτες μας, την ευγνωμοσύνη και τη χαρά μας, πάνω στο έργο που επιτεύχθηκε, δουλεύοντας ομαδικά και δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για τα επόμενα στάδια.

Ο περιφερειάρχης Αττικής, Γιώργος Πατούλης (Φωτ.: Πάνω στην μέση, αριστερά ο δήμαρχος Φιλοθέης Ψυχικού Δημήτρης Γαλάνης και δεξιά η Αντιπεριφερειάρχης Βόρειου Τομέα Αθηνών Λουκία Κεφαλογιάννη), που παρέστη στην κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας, της Περιφερειακής Ενότητας Βορείου Τομέα Αθηνών κατά την ομιλία του ήταν σαφέστατος: ''...Πρώτα απ όλα εκφράζω την ευγνωμοσύνη μου στα πρόσωπα όλων των εργαζομένων για την έμπρακτη στήριξή τους στο τεράστιο έργο που επιτελούμε. Πραγματικά το πιστεύω, σας θεωρώ λειτουργούς. Όσοι είμαστε σήμερα εδώ συμβάλλουμε όλοι για το μέλλον των παιδιών μας και σε αυτό είμαστε όλοι μαζί πέρα και πάνω από κομματικές ταυτότητες. Συνεργαζόμαστε με τους Δημάρχους και τις τοπικές κοινωνίες, ώστε οι πόλεις μας να γίνουν αντάξιες των πολιτών τους...''

Η οικοδέσποινα της εκδήλωσης, Αντιπεριφερειάρχης Βόρειου Τομέα Αθηνών Λουκία Κεφαλογιάννη (Φωτ.: Στην μέση), ευχαρίστησε τους συνεργάτες της και τους εργαζόμενους στην Περιφέρεια, χαρακτηρίζοντάς τους, όλους ''οικογένεια'', όπου επί τριάμισι χρόνια, με αυταπάρνηση και μεθοδικότητα, εργάζονται καθημερινά παρέχοντας υψηλού επιπέδου εξυπηρέτηση στους πολίτες. Επίσης επεσήμανε την αγαστή συνεργασία όλο αυτό το διάστημα με τους δήμους του Βόρειου Τομέα Αθηνών.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους οι Δήμαρχοι Νέας Ιωνίας, Δέσποινα Θωμαΐδου, Πεντέλης, Δήμητρα Κεχαγιά, Βριλησσίων, Ξενοφών Μανιατογιάννης, Λυκόβρυσης-Πεύκης, Τάσος Μαυρίδης, Μεταμόρφωσης, Στράτος Σαραούδας και Φιλοθέης-Ψυχικού, Δημήτρης Γαλάνης. Ο Δήμαρχος Φιλοθέης-Ψυχικού, παίρνοντας τον λόγο και κατόπιν των ευχών σε όλους τους παρισταμένους, εξήρε την συνεργασία σε πρώτο χρόνο με την Αντιπεριφερειάρχη Βόρειου Τομέα Αθηνών, Λουκία Κεφαλογιάννη καθώς και την ευρύτερη με την Περιφέρεια Αττικής, ευχαριστώντας για αυτό τον Περιφερειάρχη, Γιώργο Πατούλη. Όλοι οι παρευρισκόμενοι Δήμαρχοι στις σύντομες ομιλίες τους, κινήθηκαν στο ίδιο πλαίσιο, επιβεβαιώνοντας με αυτόν τον τρόπο, την αμοιβαία προσπάθεια που γίνεται από το 2019 έως σήμερα, μεταξύ της Περιφέρειας και των Δήμων!

Για την Αγία Φιλοθέη!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Με μια μεγαλειώδης αφιερωματική συναυλία που φιλοξενήθηκε στο Θέατρο του Κολλεγίου Αθηνών, ο Δήμος Φιλοθέης Ψυχικού, τίμησε τα 500 χρόνια από τη γέννηση της Αγίας Φιλοθέης, αυτής της εμβληματικής προσωπικότητας, της γυναίκας μοναχής που αφιέρωσε τη ζωή της στη φιλανθρωπική και κοινωνική δράση και που λόγω αυτής, φέρουν το όνομά τους η Φιλοθέη και το Ψυχικό.

Μία πρωτότυπη μουσική σύνθεση που αναδύει το συναίσθημα από κάθε χρονική περίοδο της ζωής, της διαδρομής, του έργου, της προσφοράς και της παρακαταθήκης εν γένει που άφησε η Αγία Φιλοθέη, αποκαλύφθηκε χθες, μέσα από μία μοναδική στην κυριολεξία μουσική δημιουργία του διακεκριμένου συνθέτη, Νέστορ Τέηλορ, Καλλιτεχνικού Διευθυντή του Δημοτικού Ωδείου Φιλοθέης Ψυχικού.                     

Η δράση της Αγίας Φιλοθέης, ταυτίζεται με τη δημιουργία των προαστίων της Φιλοθέης και του Ψυχικού. Ίδρυσε σχολεία, νοσοκομεία, χειροτεχνικά εργαστήρια, ορφανοτροφεία. Περιέθαλψε γυναίκες στην περίοδο της Τουρκοκρατίας, τις έκρυβε για να μην τις βρουν οι δυνάστες κατακτητές, τις φυγάδευε, κρατώντας τες μακριά από τον οθωμανό εξουσιαστή.  

Ο Δήμαρχος, Δημήτρης Γαλάνης, αναφέρθηκε στην ομιλία του στην ενοποίηση των τριών κοινοτήτων, της Φιλοθέης, του Ψυχικού και του Νέου Ψυχικού και στο γεγονός ότι στην απόλυτη προτεραιότητα της διοίκησης του δήμου, έχει τεθεί εξαρχής η διατήρηση της ισορροπίας των φυσικών χαρακτηριστικών των κοινοτήτων, με τις ανάλογες περιβαντολογικές παρεμβάσεις που προεξοφλούν με αυτόν τον τρόπο τη συνοχή στο ύφος του προαστίου. Ο Δημήτρης Γαλάνης στάθηκε πρωτίστως στις παναθρώπινες αρχές και τις οικουμενικές αξίες που διέδωσε με τη στάση της η Αγία Φιλοθέη, της ελευθερίας, της ανεξιθρησκείας και των κοινωνικών δικαιωμάτων και που όπως είπε, οι ίδιες αρχές και οι ίδιες αξίες διέπουν τη λειτουργία του δήμου.                                                           

Στην κατάμεστη αίθουσα του Θεάτρου του Κολλεγίου Αθηνών, οι καλεσμένοι απόλαυσαν μία εξαιρετική μουσική σύλληψη του Νέστορ Τέηλορ, μια μουσική σύνθεση που βασίστηκε στο χειρόγραφο κώδικα του Μεγάλου Σπηλαίου, το οποίο είναι μια δέηση, μια επίκληση, όπου σύμφωνα με την παράδοση, οι στίχοι γράφτηκαν από την ίδια την Φιλοθέη όταν ήταν σε νεαρή ηλικία, τους οποίους έψαλε ξανά κατά τις τελευταίες της μαρτυρικές στιγμές. Τη μελοποίηση, τραγούδησε η υψίφωνος Χριστίνα Πουλίτση, με την Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα και Χορωδία της ΕΡΤ, σε αφήγηση Τάσου Νούσια και απαγγελία Νικόλ Δημητρακοπούλου. Στην εκδήλωση συμμετείχε και η College Symphony Orchestra του Κολλεγίου Αθηνών.

"Με τη μουσική στο ξετύλιγμά της, γίναμε συνοδοιπόροι της πνευματικής πορείας της Αγίας Φιλοθέης, πως ξεκίνησε από παιδί, ποια υπόσχεση έδωσε στον εαυτό της, μέχρι τη θυσία της", μας υπογράμμισε ο Νέστορ Τέηλορ. Γίναμε μάρτυρες ως θεατές, μέσα από το συγκινησιακό φορτίο που έχει την ικανότητα να μεταφέρει η μουσική, μιας έντονης συναισθηματικής εμπειρίας, μέσα από μια κλιμακούμενη μουσική δυναμική που ενεργοποιείται μέσα από το άκουσμα της μουσικής. Αυτή είναι η μαγεία άλλωστε της μουσικής. Φέρνει στην επιφάνεια το συναίσθημα, το ξεχασμένο συναίσθημα. Πυροδοτεί μια βαθιά νοσταλγική, συναισθηματική εμπειρία. Ξυπνά το κρυμμένο, εσωτερικό, ψυχικό.  Άλλωστε, χωρίς τη μουσική, η ζωή θα ήταν ένα λάθος, όπως έχει πει ο Freidrich Nietzsche.                                                                       

Ο Νέστορ Τέηλορ με την Κασταλία Σαμοΐλη από το Κολλέγιο Ψυχικού

Ο υπερβατικός χαρακτήρας του κειμένου, σε συνδυασμό με τα αφηγηματικά του μέρη που ενσωματώθηκαν με τρόπο ελεύθερα ποιητικό, περιγράφοντας μουσικά την εσωτερική περιπλάνηση της Αγίας έως την πορεία της προς την ενόραση, συναντώνται με τρόπο απρόσμενο με την προσευχή του πατέρα Αθανάσιου Σκαρκαλά που ακούστηκε με ήχο ηλεκτρονικό. Όπως μου επισήμανε ο συνθέτης, Νέστορ Τέηλορ, υπάρχει μία στιγμή, μία ευτυχής συγκυρία θα λέγαμε, όπου από "τύχη" συμβαίνει πολλές φορές ένα μεταφυσικό ταίριασμα σε κάτι. Ένας συνδυασμός θα λέγαμε γεγονότων και καταστάσεων, όπου ο συγκερασμός τους, δίνουν το απόλυτα επιθυμητό αποτέλεσμα. "Αυτό συνέβη κατά τη διάρκεια της σύλληψης και σύνθεσης του έργου", υπογραμμίζει ο Νέστορ Τέηλορ. Ωστόσο, στην ενήλικη, έμπειρη ζωή, μπορούμε να ισχυριστούμε ότι τύχη είναι το αποτέλεσμα μιας σειράς κινήσεων και δράσεων προς μία συγκεκριμένη κατεύθυνση. Την εκδηλωση συντόνιζε η Ειρήνη Νικολοπούλου.    

Άλλο υποκριτική και άλλο υποκρισία!

 γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Πώς νιώθει άραγε ένας νέος, αν μετά από τρία χρόνια δεκάωρων θεωρητικών μαθημάτων  πανεπιστημιακού επιπέδου και εξαντλητικών πρακτικών μαθημάτων χορού και θεάτρου, στερήσεις, μηνιαίας πληρωμής 350 ευρώ, εξετάσεις δύο φορές τον χρόνο στο υπουργείο, να παίρνει πτυχίο από το υπουργείο Πολιτισμού που δεν αντιστοιχεί σε πανεπιστημιακή εκπαίδευση;

Αυτό ακριβώς είναι το θέμα που έχει δημιουργήσει την αντιπαλότητα μεταξύ της κυβέρνησης και του καλλιτεχνικού κόσμου. Είναι σαφές πως δεν προκύπτει ότι αυτή την διαφορά είναι ''αδίκημα πλημμελήματος'' μα ούτε ''παρεξήγηση'' όπως χαρακτηρίστηκε από ένα μικρό υπουργικό συμβούλιο που δέχτηκε τους εκπροσώπους των καλλιτεχνών στην προσπάθεια να βρεθεί μία λύση με την κατάθεση του προεδρικού διατάγματος 85/22 που εκδόθηκε στις 17 Δεκεμβρίου και γνωμοδοτήθηκε από τα υπουργεία παιδείας, θρησκευμάτων και εσωτερικών. Προεδρικό διάταγμα το οποίο για πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού κράτους, κατατάσσει όχι μόνο τους ηθοποιούς, αλλά συλλήβδην τους καλλιτέχνες στην κατηγορία εργαζομένων δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης!.

Χαρακτηριστικά ήταν τα σχόλια των εκπροσώπων των καλλιτεχνών που συμμετείχαν στην συζήτηση: ''...Ήταν έντονη συζήτηση επί δυόμισι ώρες, ειδικά το πρώτο μέρος ήταν σαν να μην εις ακουγόμαστε. Σε ανώτατο επίπεδο εκφράσαμε με κάθε λεπτομέρεια την αδικία που υφιστάμεθα επί χρόνια και την αδικία με το προεδρικό διάταγμα. Το θέμα είναι να καταλάβει και η απέναντι μεριά ότι η παρεξήγηση είναι πρόβλημα και όχι παρεξήγηση λογοτεχνικού επιπέδου, είναι θέμα ηθικο και πρέπει να αποκατασταθεί άμεσα...''

Και για να διευκρινίσουμε ότι με το νέο νομοθέτημα, το σύνολο των ειδικοτήτων μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, δηλαδή διπλωματούχων Ινστιτούτων Επαγγελματικής Κατάρτισης και Ανωτέρων Καλλιτεχνικών Σχολών, θα θεωρούνται απόφοιτοι Λυκείου. Δειγματοληπτικά σημαντικές ειδικότητες με καλλιτεχνικό στοιχείο όπως ο σχεδιαστής έργων τοπίου και περιβάλλοντος (Δ.Ι.Ε.Κ. Κτήμα Συγγρού), ο ξυλογλύπτης (Δ.Ι.Ε.Κ. Ξυλογλυπτικής Σχολή Καλαμπάκας), μακιγιέζ, φωτογράφος, διακοσμητης και τόσες άλλες μετά από διετείς σπουδές και εξετάσεις πιστοποίησης από τον δημόσιο φορέα, τον Ε.Ο.Π.Π.Ε.Π. (Εθνικός Οργανισμός Πιστοποίησης Προσόντων και Επαγγελματικού Προσανατολισμού, θεωρούνται απόφοιτοι δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, δηλαδή απόφοιτοι Λυκείου. Πλάι σε αυτές, έχουμε άπειρες τεχνικές ειδικότητες που βιώνουν την ίδια απαξίωση. Έτσι μαζί με τους διπλωματούχους των Ανώτερων Καλλιτεχνικών Σχολών, όπως οι πτυχιούχοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού και του Κρατικού Βορείου Ελλάδος, ταξινομούνται όλοι στο επίπεδο 5 του Ε.Ο.Π.Π.Ε.Π., δηλαδή (Απολυτήριο Τεχνικού-Επαγγελματικού Λυκείου με τάξη μαθητείας, Πτυχίο Ι.ΕΚ, Πτυχίο μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης) στο Ενιαίο Εθνικό και Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Προσόντων.

Ακόμη και αν αυτό ρυθμιστεί, το πρόβλημα στο π.δ.85/2022 παραμένει. Θα πρέπει να προβλεφθεί μία διακριτή κατηγορία προσωπικού επαγγελματικής εκπαίδευσης στην οποία θα ενταχθούν όλοι οι πιστοποιημένοι διπλωματούχοι επιπέδου 5. Είναι και ζήτημα ηθικής τάξης. Δεν γίνεται ως κοινωνία να θέλουμε να στρέψουμε τους νέους σε τεχνικές και καλλιτεχνικές σπουδές και να τους δηλώνουμε μέσω της νομοθεσίας, πως ό,τι κι αν σπουδάσουν, αν δεν είναι πανεπιστήμιο, δεν έχει καμία αξία για το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και για τη Διοίκηση. Και αυτό χαρακτηρίστηκε από το υπουργικό συμβούλιο που δέχτηκε τους εκπροσώπους ως ''παρεξήγηση''..!

Ο Νίκος Χατζόπουλος, ηθοποιός, σκηνοθέτης και καθηγητής υποκριτικής στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου είναι σαφέστατος: ''...Τα παιδιά αυτά είναι το μέλλον μας και έχουν κάθε δίκιο και κάθε δικαίωμα να ζητούν δικαίωση για τις σπουδές τους. Δεν μπορούσαμε λοιπόν να μην τους συμπαρασταθούμε όχι στα λόγια, αλλά με πράξεις...'', σχετικά με την απόφαση σύσσωμου του διδακτικού σώματος να παραιτηθεί και ενώ η σχολή τελεί υπό κατάληψη από τους σπουδαστές. Κι έτσι φτάσαμε για πρώτη φορά στην 100ετη ιστορία της, να κλείσει η Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου.

Καμία ''παρεξήγηση'' ή διαφωνία δεν λύθηκε λοιπόν παρά την τεράστιας σημασίας παράσταση που έδωσε το ''μίνι'' υπουργικό συμβούλιο. Ο φοιτητές, οι καθηγητές και πλήθος σχολών που ακόμα κι αν δεν ''εμπιπτουν'' στην ''παρεξήγηση'' πλην όμως συμπαρίσταται στην υποβάθμιση της εκπαίδευσης, συνεχίζουν...