Ας μείνουμε ταπεινοί, συμβάλλοντας!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Φονικές πλημμύρες στο Πακιστάν, ξηρασία και καύσωνες στην Κίνα και την Ευρώπη, καταρρακτώδεις βροχές στη μία πλευρά των ΗΠΑ και η χειρότερη ξηρασία εδώ και αιώνες στην άλλη. 

Από τη μία άκρη του πλανήτη ως την άλλη τα ακραία καιρικά φαινόμενα κατέστησαν πιο σαφή από ποτέ την πραγματικότητα της κλιματικής αλλαγής. Αυτό το καλοκαίρι ή καλύτερα κι αυτό το καλοκαίρι μας δίδαξε ότι βρισκόμαστε εν μέσω κλιματικής κρίσης και ότι οι επιπτώσεις της είναι εδώ, παντού γύρω μας. Συμφωνα με τον κορυφαίο περιβαλλοντολόγο Στέφαν Ράμστορφ, οδεύουμε προς μια κλιματική καταστροφή σε παγκόσμιο επίπεδο και αν δεν δράσουμε γρήγορα και με αποφασιστικότητα, τα αποτελέσματα θα είναι σύντομα τραγικά.

Κι εμείς εδώ στην άκρη της μεγάλης Ευρωπαικής Ένωσης, απέναντι από την ήπειρο της Αφρικής να καμαρώνουμε εφαρμόζοντας τίποτα, με λόγια και υποσχέσεις, με προγράμματα ανέφικτα, ότι θα είμαστε ''μπροστάρηδες'' στην διάσωση του πλανήτη! Με αποτέλεσμα κυριολεκτικά μηδέν! Όταν το  ποσοστό της ανακύκλωσης στη στη χώρα μας, με το ζόρι αγγίζει το 15%. Αυτό αποτελεί ένα υποτυπώδες, μην όμως ουσιαστικό παράδειγμα.     

Ο φετινός Αύγουστος, με βροχές και καταιγίδες με θανατηφόρους κεραυνούς και πλημμύρες, έφερε χαρακτηριστικά τη σφραγίδα του! Η Ε.Ε. καλεί όλα τα μέρη να υποβάλουν φιλόδοξους στόχους και πολιτικές και προτρέπει ιδιαίτερα τις μεγάλες οικονομίες που δεν το έχουν κάνει ακόμη, να επανεξετάσουν ή να ενισχύσουν τους στόχους, αναφέρει το Reuters. 

Σχεδόν 200 χώρες θα συμμετάσχουν στη COP27 τον ερχόμενο Νοέμβριο στην Αίγυπτο, έπειτα από ένα καλοκαίρι ακραίας ξηρασίας, καύσωνα και άλλων ακραίων συνθηκών που συνδέονται με το κλίμα. Ας ελπίσουμε πως μία φορά απέναντι στα πολύ δύσκολα παιχνίδια που παίζουν οι οικονομικά πολύ ισχυρότερες χώρες από εμας, να μείνουμε παρατηρητές. 

Να μην εκτεθούμε με μη εφαρμόσιμες και πάλι προτάσεις, προκειμένου να εντυπωσιάσουμε το σύμπαν... Αρκετά το απασχολούμε με το πάρτι των κοριών! Ας μείνουμε νηφάλιοι, να εκτιμήσουμε το καλύτερο πρόγραμμα, την πιο ουσιώδη πρόταση που θα ειπωθεί στην COP27, ώστε να το εφαρμόσουμε με την ταπεινή μας συμβολή, για τη  βελτίωση της κλιματικής αλλαγής!

Κάντε την επιλογή σας ΜVP!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Δεν χρειάζεται να αναζητήσουμε αφηρημένους ορισμούς των εννοιών, για να κατανοήσουμε σε ένα πρώτο επίπεδο, τη διάκριση της μορφής από το περιεχόμενο. Σε όλες τις μορφές του αθλητισμού μπορούμε να διακρίνουμε εκείνο για το οποίο "μιλάει" το έργο στην προσωπική μας εξέλιξη. 

Ο τρόπος με τον οποίο μας εκπαιδεύει, μας μορφώνει και μας αναδεικνύει αθλητές ένας κόουτς και η ομάδα των συνεργατών του, που μας ''οδηγεί'' να επιλέξουμε απτή, υπαρκτή και εγγυημένη επιλογή.

Ένας έλληνας μπασκετμπολίστας που έχει διαπρέψει σε ομάδες από τις σπουδαιότερες της Ευρώπης (Ολυμπιακό, ΤΣΣΚΑ, Μακάμπι Τελ Αβίδ) και με τις εμφανίσεις του έχει συμβάλει στην τεράστια ιστορία της Ελληνικης Εθνικής ομάδας, δεν ξεχωρίζει απλά ως ''χορτασμένος'' παραστάσεων, μα ούτε και για το πληθωρικό του ταλέντο. Ξεχωρίζει για την ιδιαίτερη ευαισθησία να μεταφέρει εμπειρίες, να διδάξει και να εκπαιδεύει παιδιά, σήμερα, που πλέον στα 44 χρόνια του, συνεχίζει να αποτελεί την MVP επιλογή, για να μάθει στα παιδιά μας να είναι σωστοί αθλητές και να παίζουν καλό μπάσκετ!
                  

Η Eurohoops Academy είναι Ακαδημία Καλαθοσφαίρισης η οποία ξεκίνησε τη λειτουργία της τον Σεπτέμβριο του 2017. Αποτελεί προσωπικό όραμα του ''περί ου ο λόγος'' Θοδωρή Παπαλουκά, ο οποίος ονειρευόταν να δημιουργήσει ένα ''σπίτι'' του μπάσκετ, όπου οι νεαροί αθλητές να μπορούν να μάθουν, να παίξουν και να αγαπήσουν το άθλημα του μπάσκετ. Η Εurohoops Academy στεγάζεται στις υπερσύγχρονες εγκαταστάσεις στην Κηφισιά, οι οποίες είναι τεχνολογικά εξοπλισμένες ώστε να βελτιώνεται διαρκώς η ποιότητα και η συνολική εμπειρία της προπόνησης. 

Ο Θοδωρής είναι εκεί, εκδηλώνοντας ένα επιπλέον ταλέντό του, αυτό της μεταδοτικότητας. Κάτι που ως δάσκαλος αν δεν το έχεις όσο και καλός ''παίκτης'' και να ήσουν, βετεράνος αθλητής θα έμενες! Ο Θοδωρής Παπαλουκάς και οι συνεργάτες του αποτελούν την απόλυτη λύση στο ''Μάθε παιδί μου μπάσκετ''!

Με προσοχή γιατί σπάει!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Η θεατρική παράσταση "Γυάλινος Κόσμος", του Τενεσί Ουίλιαμς παρουσιάστηκε την Τετάρτη, στο Αίθριο του Δήμου Κηφισιάς, στα πλαίσια των πολιτιστικών εκδηλώσεων "Μενάνδρεια". 

Σε σκηνοθεσία Γιώργου Νανούρη, η Κάτια Δανδουλάκη, στο δραματουργικό ρόλο της Αμάντα Ουίνγκφιλντ, υποδύθηκε τη μητέρα, στη μεταπολεμική Αμερική του 1944. Μοναδική και ιδιαίτερη η Κάτια Δανδουλάκη, προς μεγάλη της έκπληξη, χαρά και συγκίνηση, της απονεμήθηκε το βραβείο "Νίκος Κούρκουλος" από τη Μαριάννα Λάτση που ήταν προσκελημμένη χθες του Δήμου Κηφισιάς, του Δημάρχου Γιώργου Θωμάκου και της Προέδρου του Οργανισμού Πολιτισμού και Αθλητισμού Ν.Π.Δ.Δ "Δημήτριος Βικέλας" Νίνα - Ασπασία Βλάχου.                                  

                                                                                              

Ο Γυάλινος Κόσμος της Λώρα Ουίνγκφιλντ είναι εύθραστος, ευαίσθητος, διαφορετικός. Η Λένα Παπαληγούρα, με αριστοτεχνική απόδοση, ταυτόχρονα με τις εξέχουσες ερμηνείες του Κωνσταντίνου Μπιμπή και του Γιάννη Κουκουράκη, κινήθηκαν αψογα, θεατρικά, σε ένα έργο ποιητικής δομής και βαθιάς ανθρώπινης σκέψης, όπου οι μνήμες ξυπνούν, δεν ξεχνούν και ο κόσμος της στυγνής πραγματικότητας, μπερδεύεται με τη φαντασία και την κρυμμένη ομορφιά. Το έργο είναι μια μνήμη, μια ανάμνηση. Μια ανάμνηση ζωηρή, όπου ως γνωστόν, οι μνήμες δεν ωχριούν, είναι πάντα εκεί και μας ενοχλούν, στηλιτεύοντας τα "πρέπει" τα "πως" και τα "γιατί", ενδύουν τις καταστάσεις και χρωματίζουν τις πράξεις.                                     

Η τέχνη μας δίνει το όραμα και την αγωγή, διευρύνει τη σκέψη και κατευνάζει τις εξάρσεις. Φέτος τα "Μενάνδρεια" για άλλη μία χρονιά, κρατούν υψηλό επίπεδο εκδηλώσεων, πηγαίνοντας τον πολιτισμό ένα βήμα πιο πέρα. 

Την παράσταση παρακολούθησαν καλλιτέχνες και πολιτικοί, προσκεκλημμένοι, στελέχοι του Δήμου, αιρετοί και πλήθος Κηφισιώτες. Μεταξύ αυτών ο Περιφερειάρχης Αττικής Γιώργος Πατούλης, η Αντιπεριφερειάρχης Βορείου Τομέα Λουκία Κεφαλογιάννη, ο βουλευτής Δημήτρης Καιρίδης, ο Δημήτρης Αβραμόπουλος, ο ηθοποιός και παρουσιαστής Γιώργος Καπουτζίδης. 

Καλό μας μήνα!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Ο ενθουσιασμός δεν μπορεί να περιγραφεί, να περιοριστεί σε λέξεις. Είναι κάτι που πρέπει να νιώσουμε για να μπορούμε να το περιγράψουμε και να το εκφράσουμε σε όλη του την έκταση.

Προϋποθέτει την έλλειψη φόβου και την πίστη στον άνθρωπο. Προϋποθέτει κοινούς στόχους, μια απόλυτη ένωση των ψυχών μας και όχι μια απλή συμμαχία του μυαλού μας. Πρωτομηνιά σήμερα, ιδιαίτερη μέρα, το συγκεκριμένο μήνα ίσως είναι πιο σημαντική ημέρα κι από την πρωτοχρονιά. 

Τα μικρά ή μεγάλα διαλείμματα των διακοπών μας γράφονται πλέον στο ''βιβλίο'' των αναμνήσεων στο κεφάλαιο ''Καλοκαίρι 2022''. Η επιστροφή μας σήμαινει μία ''βουτια'' στην καθημερινότητα και στο πλήθος λογαριασμών να μας περιμένουν στο γραμματοκιβώτιο, με νούμερα διαστημικά.

Αν και είναι πολύ δύσκολο να αξιολογήσουμε ή και ακόμα να εκδηλώσουμε ενθουσιασμό υπό το καθεστώς της πάλης μας με την επιβίωση, αναζητούμε τις απλές και φυσιολογικές συνθήκες που θα μας τον προκαλέσουν. Τα παιδιά μας... για παράδειγμα επιστρέφουν στο σχολείο, είναι μια πολύ σημαντική συνθήκη, που μας κινητοποιεί! 

Τα σχολεία και η προετοιμασία για την επιστρόφή τους σε αυτά, αποτελεί το σημαντικό γεγονός του Σεπτεμβρίου. Τα παιδιά επιστρέφουν στα σχολεία, γεμίζουν τους δρόμους, το πρωί, το μεσημέρι, με τις φωνές τους και τις συζητήσεις τους, τα παιχνίδια και τον πλούσιο, νεανικό ενθουσιασμό τους. Ας γευτούμε, ας ''κλέψουμε'' λίγο από αυτόν τον αυθόρμητο παιδικο ενθουσιασμό, τον έχουμε ανάγκη, καθώς ο χειμώνας προβλέπεται δύσκολος! Καλό μας μήνα!

Σύμπραξη Πολιτισμού!

Το ισχυρό νήμα, που ένωνε την Αθήνα με την Πεντέλη στην αρχαιότητα, πιάνουν από την αρχή ο Δήμος Πεντέλης και ο Δήμος Αθηναίων δημιουργούν από κοινού, ένα νέο πολιτιστικό θεσμό στην πρωτεύουσα, το Φεστιβάλ Πεντελικού Όρους.

«Από́ τα σπλάχνα του Πεντελικού Όρους, από το Αρχαίο Λατομείο, μέσα από ένα θαύμα μηχανικής, λατομικής τέχνης και πολιτισμού, δημιουργήθηκε το διαχρονικό σύμβολο της Αθήνας, της Ελλάδος. Αυτή την πτυχή του Πεντελικού Όρους, που δεν έχει φωτιστεί όπως της αρμόζει, θέλουμε να αναδείξουμε, δίνοντας τη δυνατότητα στους Αθηναίους, να επισκεφθούν το βουνό μας και να βιώσουν από κοντά τις ομορφιές του», τόνισε στις δηλώσεις της, η Δήμαρχος Πεντέλης Δήμητρα Κεχαγιά.

                                                                                   

«Την Αθήνα και την Πεντέλη, συνδέει μια αδιάρρηκτη στους αιώνες, σχέση. Ένας αρχαίος δρόμος, που οδήγησε στη δημιουργία και στον πολιτισμού. Το επιστέγασμα αυτής της σχέσης στην αρχαιότητα, ήταν το παγκόσμιο σύμβολο κάλους, ο Παρθενώνας. Ερχόμαστε σήμερα και με τη συνεργασία αυτή επενδύουμε ξανά στον πολιτισμό μέσα από άλλους δρόμους. Γιατί αυτό είναι το μεγαλύτερο άυλο κεφάλαιο της χώρας μας. Επιδιώκουμε, παράλληλα με το Φεστιβάλ Πεντελικού Όρους, να γίνει συνείδηση ότι το φυσικό περιβάλλον και ο πολιτισμός ήταν και μπορεί να είναι αδιάσπαστο και αδιαίρετο σύνολο», ανέφερε στις δηλώσεις του ο Δήμαρχος Αθηναίων Κώστας Μπακογιάννης.

                                                                                       

Μέχρι τις 18 Σεπτεμβρίου, με ελεύθερη είσοδο, το κοινό θα μπορεί να παρακολουθεί συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις, κονσέρτα, εκθέσεις και διαλέξεις, σε εμβληματικούς χώρους, που αναδεικνύονται και επανασυστήνονται στο κοινό, όπως το Αρχαίο Λατομείο της Πεντέλης και το Μέγαρο της Δουκίσσης Πλακεντίας. 

Στο 1ο Φεστιβάλ Πεντελικού Όρους συμπράττει με συναυλία του στο Μέγαρο Δουκίσσης Πλακεντίας, το Εργαστήρι Ελληνικής Μουσικής του Δήμου Αθηναίων του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας Δήμου Αθηναίων (ΟΠΑΝΔΑ).  Η αυλαία θα ανοίξει με την ιστορική Χορωδία της ΕΡΤ, σ’ ένα τιμητικό αφιέρωμα στον σπουδαίο συνθέτη μας Μίκη Θεοδωράκη, στο χώρο του Αρχαίου Λατομείου της Πεντέλης.

                                                                             

Μέγαρο Δουκίσσης Πλακεντίας

Το Φεστιβάλ Πεντελικού Όρους θα γίνεται στο Αρχαίο Λατομείο και σε χώρους του Πεντελικού κάθε χρόνο, αρχές Σεπτεμβρίου, ενώ θα έχει πολιτιστικές εκδηλώσεις καθόλη τη διάρκεια του χρόνου στην Αθήνα και στην Πεντέλη. 

Οι δύο Δήμοι συνδέονταν και συνεργάζονταν από την αρχαιότητα. Η οδός Λιθαγωγίας είναι η πορεία καταβίβασης των μαρμάρων από την καρδιά του Πεντελικού Όρους στον Παρθενώνα, το σύμβολο της πολιτιστικής κληρονομιάς της πατρίδας μας. Η λιθόστρωτη διαδρομή της «Πεντελέθεν Λιθαγωγίας», με αφετηρία το Αρχαίο Λατομείο της Σπηλιάς, φυλάσσει τα μυστικά του θαύματος του Παρθενώνα, του μνημείου που αποτελεί την πλέον αξιόπιστη μαρτυρία ενός προηγμένου τεχνολογικά και αισθητικά, πολιτισμού. Ο Παρθενώνας, στο Δήμο Αθηναίων και το Αρχαίο Λατομείο στο Δήμο Πεντέλης, επανασυνδέονται ως σημεία υψηλής συμβολικής, πολιτικής και θρησκευτικής αξίας μέσω του Πολιτισμού.

Στη γραπτή φωνή και τη νοητική εικόνα!

Σπρωγμένος από τις προσωπικές του εμμονές, προσέγγιζε την ανθρώπινη ύπαρξη με διαφορετικό τρόπο. Μ' έναν τρόπο περισσότερο, ή μάλλον εξ' ολοκλήρου αντιδημοκρατικό. 

Στόχος του ήταν η παρουσίαση μια νέας πραγματικότητα που θα έφερνε αντιμέτωπη με την πλειοψηφία του ελληνικού λαού, τη ''Βασιλευόμενη Δημοκρατία''. Ο Αλέξανδρος Παπάγος (1883-1955) ήταν Έλληνας αξιωματικός του στρατού και πολιτικός που διετέλεσε Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, Αρχιστράτηγος των ελληνικών δυνάμεων κατά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο (1940-1941) και Πρωθυπουργός της Ελλάδας κατά την περίοδο 1952-1955. Γεννήθηκε από εύπορη οικογένεια που διατηρούσε στενές σχέσεις με τη βασιλική οικογένεια και φοίτησε σε στρατιωτικές σχολές των Βρυξελλών.Το 2000, επί δημαρχίας Βασιλείου Ξύδη, φυσικά υποναυάρχου Π.Ν. εα, τοποθετήθηκε ο ανδριάντας του έφιππου, στην πλατεία φυσικά Ενόπλων Δυνάμεων, έναντι φυσικά του ΥΠ.ΕΘ.Α., επί της λεωφόρου Μεσογείων, ένα εξαιρετικό έργο και λογικά υψηλού κόστους, του γλύπτη Ηρακλή Ξανθόπουλου.

Ο ανδριάντας του Αλέξανδρου Παπάγου λοιπόν αποτυπωμένος ως σύγχρονος Θεόδωρος Κολοκοτρώνης δεσπόζει στην είσοδο του Δήμου Παπάγου, Χολαργού και από το καλογυαλισμένο έργο και την περιορισμένη ενημέρωση της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, δημιουργεί μία νοσταλγία ''μαγικής φυσιογνωμίας'' που μπορεί να ταρακουνήσει συνειδήσεις. Η εικόνα που παρουσιάζει η πλατεία Ενόπλων Δυνάμεων, το τεράστιο έργο του έφιππου και η περιποίηση του περιβάλλοντα χώρου παραπέμπουν σε μνημείο της υπερβολής για ''ήρωα'' της πάλαι ποτέ Σοβιετικής Ένωσης που κατόπιν της ''εκδημοκράτισής'' της, έγινε δομικό οικοδομικό υλικό στρώνοντας χαλίκι εκατοντάδες χιλιόμετρα δρόμων!

Όμως τι γίνεται πίσω από αυτή την εικόνα, πίσω από αυτή την αστραφτερή πραγματικότητα. Ακριβως πίσω από από το λαμπερό αυτό σκηνικό απλώνεται ένα όμορφο δάσος πεύκων αρκετών στρεμμάτων ως το γήπεδο ποδοσφαίρου του Αθλητικού Συλλόγου Παπάγου. Η φαντασία παίρνει τη σκυτάλη από το φως και η νέα έκθεση στο δάσος επιχειρεί ένα διαφορετικό ταξίδι. Ένα ταξίδι ακατάλληλο για παιδιά και ενήλικες που θα ηθελαν τα αθληθούν, να περπατήσουν να διασκεδάσουν. Σκουπίδια και σκουπίδια, κομμένα δέντρα, με κορμούς στο κάτω μέρος να δημιουργούν ''ξυράφια'' (Βλ: Φωτ.) επικινδυνα για σοβαρό τραυματισμό!

Η φαντασία στη φωτογραφία δεν είναι κάτι αόριστο, αλλά κάτι πολύ συγκεκριμένο, που πηγάζει από τον ρεαλισμό. Συνδυασμός σχημάτων, το φως και τα χρώματα, οι αντανακλάσεις, η τεχνική, μα κυρίως η δημιουργική σκέψη, δίνουν στη φωτογραφία μια διαφορετική ανάγνωση, δημιουργούν μια ασυνήθιστη ''πραγματικότητα''. Πλησιαζουμε στο γήπεδο ποδοσφαίρου. Η εγκατάλειψη πρωταγωνιστής, έπιπλα εκτεθειμένα στις καιρικές συνθήκες, αθλητικό υλικό που κάποιοι ξοδεύουν χρήματα για αυτό, χώροι ανεξέλεγκτοι, ανοιχτοί χωρίς την παραμικρή φύλαξη!

Τον τελευταίο χρόνο, στο κέντρο ανοιχτής φιλοξενίας στην Μαλακάσα, 40 χιλιόμετρα μακριά από την Αθήνα, καταφεύγουν όλο και περισσότεροι άστεγοι, αιτούντες άσυλο για να βρουν καταφύγιο. Στην πλειοψηφία τους οι νεοεισερχόμενοι έχουν διασχίσει τα σύνορα από την περιοχή του Έβρου. Σήμερα εδώ στο ποδοσφαιρικό γήπεδο του Α.Σ. Παπάγου κάτω από τις ξύλινες σάπιες εξέδρες αλλοδαποί δημιουργούν πρόχειρα καταλύματα! Μία ακόμα πηγή μολύνσεων, σε ένα αθλητικό χώρο στο ''κέντρο'' της πρωτεύουσας!

Κινούμενοι προς τα ενδότερα του Δήμου Παπάγου Χολαργού, μεσοτοιχία με το εγκαταλελειμμένο γήπεδο ποδοσφαίρου, το αμαξοστάσιο του Δήμου! Η διάρθρωση, οι δομές και οι δράσεις του αθλητισμού σε συνδυασμό με την δημόσια υγεία συνδέονται με την πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας στο επίπεδο της κοινότητας και δεσμεύονται με κανόνες που θέτει η Ε.Ε. Αυτή η εύκολη λύση, απορριμματοφόρα, φορείς μικροβίων να ''παρκάρουν'' πάντα, πάντα όμως σε κάθε Δήμο, μέσα, πλάι, δίπλα σε αθλητικούς χώρους, είναι ελληνικό απαράδεκτο, ελληνική... πρωτοβουλία!

Μέσα από αυτό το εγχείρημα δηλώνουμε τη βαθιά ανάγκη και επιθυμία να γίνουν αυτές οι εικόνες - κραυγή διαμαρτυρίας- ενάντια σε κάθε μορφή παράλειψης, εγκατάλειψης, στέρησης σπουδαίων χώρων άθλησης ή διασκέδασης των δημοτών. Η συγκάλυψη, λίγα μέτρα πίσω από κάθε ''βιτρίνα'' ανδριάντα προσβάλει το τιμώμενο πρόσωπο και την νοημοσύνη των πολιτών. Σε μια κοινωνία σχεδόν παγωμένη από τον φόβο, τη φτωχοποίηση, με ένα κράτος χωρίς κοινωνικές δομές και πρόνοια οφείλουμε να είμαστε δυνατοί και βαθιά σκεπτόμενοι!

    

Θα κλείσω βάζοντας το μάτι μου όχι στο ''visor'' της φωτογραφικής μου μηχανής, ούτε στην κλειρότρυπα ως συνηθιζετε τελευταία μία και οι ''κοριοί'' πλέον έχουν ξεπεραστεί! Το βάζω σε καλειδοσκοπικό μηχάνημα προβολής συναισθημάτων που μπορορεί να διαβάσει μέσα σ’ αυτές τις αλληλένδετες φωτογραφίες που προβάλλονται στο θέμα και να ταυτοποιήσει αυτή την τελευταία. Από τη μια, οι εξωτερικές συνθήκες των διασπασμένων ανθρώπινων έργων, κι από την άλλη οι εσωτερικές ρωγμές της έκφρασης και του πολιτισμού. Ο Δήμος Παπάγου Χολαργού ''πουλάει'' πολιτισμό λίγα μέτρα μακρύτερα από το σκηνικό αυτό που καταγράψαμε. Σε αυτό το σκηνικό ''απουσιάζει''... Ακόμα και η απίστευτα ταλαντούχα ηθοποιός Μαρία Πρωτόππαπα σε ένα τυχαίο κομμάτι αφίσας από τα ''βρώμικα'' παζλ που δημιουργούνται στις παράνομες πλέον αφισολολήσεις, εκφράζει τέλεια την απορία της!

Μια σπουδαία διδακτική εμπειρία!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Παρακολουθώντας μαθήματα εικαστικών τεχνών, αποκτάτε την μόρφωση στην τεχνική δημιουργική εφαρμογή της ζωγραφικής, χαρακτικής, γλυπτικής ακόμα και κεραμικής.  

Το σημαντικό στοιχείο είναι η πρόσβαση σε γνώση ειδικών και έμπειρων εισηγητών, δασκάλων και όχι μόνο. Αυτό το όφελος αφορά όλους όσοι συμμετέχουν, ανεξάρτητα την ηλικία τους ή την ως τότε σχέση τους με την εφαρμογή κάθε μορφής τέχνης.
               

Τα μαθήματα αυτά συνήθως προσφέρουν συμπυκνωμένη επιμόρφωση, που δεν μπορείτε να την λάβετε από αλλού εκτός από φορείς μακροχρόνιας εκπαίδευσης, που απαιτούν όμως πολύ χρόνο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το πρόγραμμα της σχολής "Κεραμικές Μορφές" που ειδικεύεται στην ομώνυμη τέχνη. Στην σχολή αυτή ο μαθητής αποκτά τις βάσεις της κεραμικής, προχωρά στην κατανόηση των υλικών και της διαμόρφωσης της φόρμας με τελική κατάληξη την δημιουργία. Στις "Κεραμικές Μορφές" εκκολάπτεται ο καλιτέχνης κεραμίστας.

Πολλοί μελετητές από την αρχαιότητα έως σήμερα έχουν προσπαθήσει να αποκρυπτογραφήσουν τα μυστικά του καλού δασκάλου, άλλοτε επικαλούμενοι τη φιλοσοφία, άλλοτε την προσωπική εμπειρία. Το τελευταίο αποτελεί και το στοιχείο εκείνο που ο γράφων, έχοντας μακρά εμπειρία ετών στα θρανία των εικαστικών εργαστηρίων, συνθέτει την ''συστατική επιστολή'' των Κεραμικών Μορφών και της δημιουργού,δασκάλας κεραμίστριας Μαριλένας Μιχοπούλου (Φωτ.) η οποία είναι και αυτή που ενώνει τα κομμάτια του παζλ, που θα σας οδηγήσουν σε μία σπουδαία διδακτική περιπέτεια.

Τέλος στη λογική της αφίσας!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Τέλος στην πρακτική του φαινομένου των παράνομων αφισοκολλήσεων και το βανδαλισμό του δημόσιου χώρου, βάζει το νέο θεσμικό πλαίσιο που εισάγεται από το υπ. Εσωτερικών, έπειτα από σχετική εισήγηση της Περιφέρειας Αττικής.

Επιβολή υψηλών προστίμων και καταλογισμός εξόδων αφαίρεσης και αποκατάστασης σε όσους ρυπαίνουν με αφίσες τους δρόμους, θα είναι η νέα πραγματικότητα στο άτυπο καθεστώς αφισοκόλλησης που επικρατεί στη χώρα και οφείλεται για την αναρχία, την έλλειψη τάξης και καθαριότητας που χαρακτηρίζει το γενικότερο αστικό τοπίο δυστυχώς στην Ελλάδα.

Ειδικότερα, στην αρμοδιότητα των Περιφερειών περνά δια νόμου, η άμεση απομάκρυνση των παράνομων υπαίθριων διαφημίσεων, επιγραφών, αφισών και παρόμοιων κατασκευών, οι οποίες αναρτούνται στους χώρους ευθύνης τους, ενώ με απόφαση του φορέα θα επιβάλλονται υψηλά πρόστιμα, καθώς επίσης και καταλογισμός των εξόδων αποξήλωσης σε αυτούς που παρανομούν, προκειμένου να δημιουργηθεί ένα σαφές και ισχυρό αποτρεπτικό πλαίσιο για όσους επιμένουν σε αυτή την αντιπεριβαλλοντική πρακτική, αλλά και να αρχίσει επιτέλους να λειτουργεί ένας κρατικός μηχανισμός και η λογική ενός πολιτισμένου λαού στην Ελλάδα, που θέλει τον δημόσιο χώρο καθαρό, περιποιημένο, χρωματισμένο όμορφα και εν τάξει.  

Υπενθυμίζεται μάλιστα ότι οι αφίσες και κάθε είδους διαφημιστικά λάβαρα που υψώνονται στους δρόμους και στις λεωφόρους της Αττικής και σε όλη τη χώρα, κολλούνται στους τόιχους και στις επιφάνειες κτιρίων και δημόσιων χώρων, αφενός δημιουργούν μια άσχημη εικόνα και αισθητική, ρύπαινουν το περιβάλλον και αφετέρου αποτελούν κίνδυνο για τους διερχόμενους οδηγούς, καθώς μπορεί να προκαλέσουν απόσπαση προσοχής αλλά και να αποκρύψουν ταμπέλες οδικής σήμανσης, όπως και φωτεινούς σηματοδότες. Ήδη τα συνεργεία της Περιφέρειας καθαρίζουν και ξηλώνουν όλες τις αφίσες από τις κεντρικές οδικές αρτηρίες της Ατικής 

Στο άρθρο 60 του επίμαχου νόμου προβλέπεται ότι το ύψος του προστίμου ανέρχεται από 1.500 ευρώ μέχρι 30.000 ευρώ και θα επιβάλλεται ανάλογα με τον βαθμό διακινδύνευσης της ασφάλειας των χρηστών, σύμφωνα με τον ΚΟΚ. Χαιρετίζουμε με μεγάλη ανακούφιση το νέο νόμο και ελπίζουμε να βάλει μια τάξη στους δρόμους της χώρας. Άντε σιγά - σιγά και στη συνέχεια να αντικαταστήσουμε και τις πινακίδες ένδειξης τόπων και κατεύθυνσης προορισμών οι οποίες χρονολογούνται πολλών δεκαετιών πίσω. 

Ευχής έργο θα ήταν το εν λόγω θεσμικό πλαίσιο να ανοίξει το δρόμο επίσης για αυστηρή απαγόρευση εν συνεχεία του βαβδαλισμού των δημόσιων χώρων και των κτιρίων, δίνοντας ένα ξεκάθαρο μήνυμα μη ανοχής πλέον σε όλους αυτούς που τους φταίει η σήμανση και μουτζουρώνουν τα στοπ, τους λευκούς τοίχους, ξένη ιδιωτική περιουσία και ότι δουν περιποιημένο και καθαρό εν γένει. 

Η εικόνα ως ελιξίριο ζωής!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Είναι η φωτογραφία τέχνη; Ένα από τα δυσκολότερα ερωτήματα που άφησαν αναπάντητα οι αιώνες που πέρασαν. Όσο καιρό η τέχνη εθεωρείτο «απο-μίμηση» της φύσης ή ως ανθρώπινη προσπάθεια προσέγγισης του ωραίου, όλα έβαιναν καλώς.

Όταν όμως κάποιοι Γερμανοί φιλόσοφοι, με πρώτο και καλύτερο τον Χέγκελ και τις γνωστές παραδόσεις του περί αισθητικής, άρχισαν να ζητούν από την τέχνη την αποκάλυψη της αλήθειας, τα πράγματα άρχισαν να δυσκολεύουν. H τέχνη δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να αποτελέσει απο-μίμηση της φύσης, δήλωνε ο Σοπενχάουερ, αφού την ξεπερνά. Ο Νίτσε, δε, έβλεπε στην τέχνη την οριστική αποδοχή, ευλογία και θεοποίηση της ανθρώπινης ύπαρξης και θεωρούσε την τέχνη ξελογιάστρα και ελιξίριο ζωής. 

Από τότε οι ορισμοί της τέχνης δίνουν και παίρνουν. Δεν υπήρξε καλλιτέχνης που να μην έχει έναν δικό του ορισμό της τέχνης.Υπάρχουν, λοιπόν, τόσοι ορισμοί όσο και καλλιτέχνες. Που να βάζαμε στην «εξίσωση» και την τέχνη της φωτογραφίας... 

Ήταν τυχεροί που η φωτογραφία ανακαλύφθηκε αργά... Στις 19η Αυγούστου του 1816 ο Γάλλος Νικηφόρος Νιέπς δημιούργησε την πρώτη ιστορικά καταγεγραμμένη φωτογραφία που έγινε γνωστή με τον τίτλο «Θέα από το παράθυρο» του. Ο ίδιος την ονόμασε «retinas», αμφιβληστροειδής χιτώνας ματιού. Αύγουστος 1816, σαν σήμερα 19 του μήνα, ο Νιέπς παρουσιάζει στην ανθρωπότητα μία νέα λαϊκή, απόλυτη, ρεαλιστική τέχνη. Την τέχνη της φωτογραφίας!

Είναι γεγονός πάντως ότι η τέχνη της φωτογραφίας εξελίχθηκε τόσο γρήγορα και όλοι οι εικαστικοί και μη, κρυφά ή φανερά αποδέχτηκαν της μορφές και τεχνικές της, δημιουργώντας πολυδιαστατες έννοιες. H ιστορία της τέχνης είναι γεμάτη τέτοια περιστατικά. Ας θυμηθούμε τα έργα των Ντεγκά, Μανέ, Μονέ, Ρενουάρ, που η κριτική της εποχής τους τα χαρακτήρισε «ιμπρεσιονιστικά», μια έννοια που σήμερα αποτελεί σταθμό στην ιστορία της τέχνης, ενώ τότε εθεωρείτο «βρισιά».

Μια πολύ σημαντική ημέρα είναι λοιπόν η σημερινή για όλο τον κόσμο, καθώς σήμερα, 19 Αυγούστου, γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα Φωτογραφίας, η Παγκόσμια ημέρα της τέχνης και τεχνικής της φωτογραφίας που με τα δημιουργήματά της άλλαξε και αλλάζει την οπτική κάθε ανθρώπου καθημερινά!

Βυθισμένη πολιτεία!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Στα μέρη που περνάω εγγράφουν αισθητά. Φέτος λίγες ημέρες ξεκούρασης στην Αρχαία Επίδαυρο. Βουτιές και εξερεύνηση στο βυθό της "Βυθισμένης Πολιτείας", scuba diving το λεγόμενο, σε ένα μέρος μαγικό. Όπως όλοι άλλωστε οι χώροι πέριξ των αρχαίων ελληνικων θεάτρων. Το μέρος των θεών!

Μάσκα κατάδυσης και αναπνευστήρας, ο εξοπλισμός των επισκεπτών, των λουόμενων της περιοχής για να θαυμάσει κανείς στο μπάνιο του, μέσα στη θάλασσα, λίγα μέτρα από την ακτή, την αρχαία αγορά της Επιδαύρου που λέγεται ότι υπήρχε εκεί, τη "Βυθισμένη Πολιτεία" της Επιδαύρου, στην παραλία Γλιάτη. Μηκυναίκοί τάφοι, αμφορείς, τοίχοι, θεμελιώσεις κτιρίων, μεγάλα κούπια, διακρίνονται πεντακάθαρα μέσα στη θάλασσα, ανάμεσα από ψάρια, αχινούς και σφουγγάρια. Ένας πλούσιος βυθός, γεμάτος από στοιχεία ιστορίας και πολιτισμού, σε χαλαρώνει, σε ηρεμεί και σε ταξιδεύει στην τέχνη και στο θέατρο των ελληνικών χρόνων.          

Το μέρος έχει αυτή τη μοναδική ενέργεια που σε κατακλύζει, το αισθάνεσαι εξαρχής. Τις ημέρες εκείνες έπαιζε η "Ελένη" του Ευριπίδη, από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, του Βασίλη Παπαβασιλείου. Η περιοχή είναι κατάφυτη, καταπράσινη, με έντονη βλάστηση παντού. Μικροί κολπίσκοι και παραλίες όπου τα πεύκα κάνουν σκιά μέσα στη θάλασσα και το νερό μεταξένιο, να σε χαιδεύει. Η παραλία "Νησί", περπατώντας από την πόλη προς τα δεξιά, στο αρχαίο λιμάνι, προσφέρει γραφικότητα και ηρεμία, με την ιδέα της οργαμένης πλαζ να λείπει, χαρίζοντας μία εμπειρία ασυνήθιστη για τα δεδομένα των ημερών. Μέσα από τους πορτοκαλεώνες τις λεμονιές και τα ελαιόδεντρα, ανακαλύπτεις την ευφορία της γης που υφίσταται απλόχερα και έχει δοθεί στον τόπο τούτο με απέραντη γενναιοδορία.                          

Η περιοχή διαθέτει μπόλικο ψάρι, με ψαροντούφεκο, είτε με βάρκα, είτε προς κατανάλωση στις ταβέρνες δίπλα στο κύμα. Το  καλοκαίρι στην Ελλάδα είναι η απόλυτη έννοια της σημασίας του καλοκαιριού. Είναι το απόλυτο καλοκαίρι. Κάθε γωνιά της χώρας που βρέχεται από θάλασσα χαρίζει ξεχωριστές στιγμές ξεγνοιασιάς, ξεκούρασης και γαλήνης, με τοπία διαφορετικά αλλά και παρόμοια, με το μπλε της θάλασσας να σε σαγηνεύει και να υποδηλώνεται σε κάθε κίνηση, σε κάθε ματιά.                 

Η Επίδαυρος απέχει μιάμιση ώρα από την Αθήνα, συγκαταλέγεται στις "Κοντινές Αποδράσεις" της Αττικής, συνδυάζει έντονα τον πολιτιστικό, καλλιτεχνικό και τουριστικό χαρακτήρα της, με την  δραστηριότητα του αρχαίου θεάτρου να είναι καταλυτική για την περιοχή, αλλά και την αύρα των διακοπών να διαχέεται παράλληλα, προσφέροντας ανάσες πολιτιστικής ανάπαυλας και καλοκαιρινής ξεκούρασης. Βρίσκεται σε προνομιούχα θέση, στο δρόμο για το Πόρτο Χέλι, την Ερμιόνη, τον Πόρο, την Ύδρα και τις Σπέτσες, μόλις λίγα χιλιόμετρα από το Ναύπλιο, έχει ήπιο κλίμα και εύφορο έδαφος. Αναμφίβολα αυτό το κομμάτι της Αργολικής γης, που βρέχεται από τον Αργοσαρωνικό, προσελκύει το δικό του, ιδιαίτερο ενδιαφέρον.   

Αδιαπραγμάτευτη οικογενειακή αξία...

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Το καλοκαίρι ήταν πολλά πράγματα, που το σηματοδοτούσε από το κλείσιμο των σχολείων. Πάνω απ΄όλα ήταν η μέτρηση πόσα παγωτά θα γευτούμε, πόσα μπάνια θα γράψει το κοντέρ, τι ώρα θα φάμε εκείνες τις πραγματικές τηγανιτές πατάτες βγαίνοντας από την χιλιοστή βουτιά μας... και αργότερα, πόσο ποδήλατο πια! 

Ήταν το καλοκαίρι κάποτε. Αναζητώντας αυτό το καλοκαίρι δύσκολα θα το βρεις στις πέριξ παραλίες της Αττικής. Ίσως η μοναδική που ''κρύβει'' τα καλοκαίρια των παιδικών μας χρόνων απέχει μόλις 45' από την Κηφισιά. Και είναι η παραλία Βαρνάβα. Το επίνειο του ομώνυμου χωριού που το συναντάμε μετά από το Καπανδρίτι.

Για όποιον έχει κάνει την διατριβή του με ''Το σκηνικό των παιδικών χρόνων της Ζέη'', έχει καταγραφεί μέσά του η τρυφεράδα και η ανθρωπιά που δύσκολα ξεχνιέται. Είναι από τις στιγμές εκείνες που όταν τις αναπολείς νιώθεις να σε πλημμυρίζει ξανά η ίδια εκείνη συγκίνηση της πρώτης εντύπωσης. Αυτό αντικρίζεις στην παραλία Βαρνάβα και σου προκαλεί συγκίνηση. Τι είναι αυτό που πραγματικά μας συγκινεί. Είναι η αυτοσυνειδησία, είναι η παιδική μας ηλικία που ποτέ δεν ενηλικιώνεται, είναι η αθώα μας ματιά που μεγαλώνοντας χάσαμε και την βρίσκουμε και πάλι σε αυτό το ''σκηνικό'' του Ευβοϊκού.

Η αναβίωση της εποχής εδώ στην παραλία Βαρνάβα δε γίνεται μέσα από 3D προβολές, video art και σκηνικά σε επιμέλεια του σπουδαίου Γιάννη Μετζικώφ και θιάσου ηθοποιών. Η ψυχή στο εγχείρημα είναι απτή. Κόσμος απολαμβανει το μπανιο του, παιδιά μπαινοβγαίνουν στη θάλασσα, ποδήλατα πηγαινοέρχονται στο παραλιακό δρόμο και δίπλα στο κύμα το ''Άσπρο Μπλε''. Με τον Αλέξη και το Γιάννη να σου σερβίρουν απλό, ποιοτικό και καλομαγειρεμένο φαγητό, με το χαμόγελο και το πολύ διακριτικό χιούμορ.

Και στην κουζίνα μυρωδιές, γεύσεις, μνήμες και πολλές εικόνες συνθέτουν το σκηνικό των αναμνήσεων ενός παιδιού για τη μαμά του. Ιερή λέξη με πολλές ερμηνείες. Το φαγητό της μαμάς, είναι πάντα αυτό που όλοι θυμόμαστε. Από το ''Άσπρο Μπλέ'' θα φύγετε με την ανάμνηση των γεύσεων της μαμάς Ευαγγελίας που είναι ο θεματοφύλακας της υψηλής ποιότητας που προσφέρει το παραλιακό κατάστημα. Η κυρία Ευαγγελία δεν διατηρεί απλά την παράδοση που έχει δημιουργήσει το ''Άσπρο Μπλέ'' στο καλο φαγητο, αλλά την υπηρετεί μαγειρεύοντας τα πάντα σαν να το κάνει για τα παιδιά της ή τα εγγόνια της! Αδιαπραγμάτευτη οικογενειακή αξία...

Με τα παιδιά στην παραλία Βαρνάβα, γιατί σε αυτή θα αποκτήσουν την δυνατότητα να δημιουργήσουν όμορφες αναμνήσεις, να βρουν την ελευθερία τους, να κάνουν νέους φίλους, να ζήσουν νέες εμπειρίες και να κάνουν διαφορετικά πράγματα από όσα κάνουν στο σπίτι. Είναι ένα περιβάλλον ιδανικό για να ενισχυθεί η κοινωνικότητα του παιδιού και να απομακρυνθεί από το PlayStation ζώντας για λίγες ώρες σε μία πραγματικότητα άλλης εποχής!

Μία τσάντα για το βιβλίο!

Συνέντευξη: Ανδρονίκη Παντιώρα

Θέλουμε το βιβλίο μας να είναι περιποιημένο, να μην τσαλακώνεται, να μην πατικώνεται μέσα σε ακατάλληλες τσάντες. Το πρώτο τσαντάκι για το βιβλίο, «The Original Book Bag», αγαπήθηκε πολύ από τους βιβλιοφάγους, οι οποίοι βρήκαν το μικρό γκατζετάκι τους, λύνοντας αυτόματα ένα μεγάλο ζήτημα. Που μπαίνει το βιβλίο μας. 

Κάπως έτσι έγινε η αρχή και δημιουργήθηκαν οι πρώτες τσάντες για το βιβλίο με έντονα χρώματα, τσάντες χαρούμενες, πρακτικής χρήσης και ποιοτικής ραπτικής. Προερχόμενες από διαφορετικούς χώρους, με εκ διαμέτρου αντίθετα ταλέντα και εξειδικεύσεις, η Μαριλένα Καρτελιά και η Στέλλα Πανταζοπούλου ( Φωτό πάνω), έσμιξαν επαγγελματικά έπειτα από τις απρόσμενες και απροσδόκητες προσταγές της ζωής. Η μία με την καλλιτεχνική ματιά, με οδηγό την αισθητική ισορροπία, ως φωτογράφος επί χρόνια σε συνεργασία με εκδοτικές και διαφημιστικές εταιρείες και η άλλη έχοντας τη στόφα της εμπορικής διευθύντριας, κινούμενη επί σειρά ετών σε μεγάλες διευθυντικές θέσεις, τους ένωσε το βιβλίο. Η αγάπη και ο σεβασμός για το βιβλίο.                                                                             

                                                                           

Κοινό χαρακτηριστικό, το διάβασμα. «Οι άνθρωποι του βιβλίου είναι άνθρωποι ειδικής κοπής. Η σχέση μας μαζί τους είναι αμφίδρομη και απαιτητική. Πριν από 2 χρόνια, ξεκίνησε ένα υπέροχο ταξίδι που συνεχίζεται. Άνοιξε ένας καινούργιος κόσμος που δεν ξέραμε την ύπαρξή του. Μέλημά μας είναι να μείνουν αυτά τα τσαντάκια στην Ελλάδα. Η αλήθεια είναι ότι η βιοτεχνία στην Ελλάδα, τα τελευταία χρόνια, έχει ανέβει. Νιώθουμε όμως ότι είμαστε ηθικά σωστοί, όπως επίσης είμαστε πολύ προσεκτικοί στο να μην συνεργαζόμαστε με παράνομους μετανάστες. Θέλουμε τα τσαντάκια μας να είναι χαρούμενα, όπως και οι άνθρωποι που τα πουλάνε», μας λένε η Μαριλένα και η Στέλλα.

                                                                                   

                                                                          

«Στη συνέχεια όπως γίνεται συνήθως μεγαλώσαμε, η αγορά ζητούσε και άλλων ειδών τσάντες, μεγαλύτερες ώστε να χωράνε περισσότερα χαρτιά ή φακέλους, τσαντάκια φακέλους, κινητού, σακιδίου πλάτης. Πάρα πολλοί το επιλέγουν και ως συνοδευτικό δώρου. Για το περιτύλιγμα», σημειώνουν η Μαριλένα Καρτελιά και η Στέλλα Πανταζοπούλου.  Η Φθινοπωρινή και η Χειμωνιάτικη συλλογή θα χαρακτηρίζεται από υφάσματα πολυτελείας. Ετοιμάζονται τσαντάκια μεταξωτά, γούνινα, καινούργια σχέδια και χρώματα που θα συνοδεύουν τις πιο κρύες εξορμήσεις μας στις αγορές και τις εξόδους μας κάθε στιγμή της ημέρας και σε κάθε γεωγραφικό προορισμό.  

                                                                               

                                                                             

Η «The Original Book Bag», δεν είναι μια απρόσωπη εταιρεία. Είναι μια εταιρεία που έχει χαρακτήρα, έχει προσωπικότητα και άποψη. Εμμένει στο να είναι ελληνική, με ασύγκριτη ποιότητα, άψογη κατασκευή και στυλ! Είναι η τσάντα του βιβλίου! Θα τη βρείτε σε επιλεγμένα βιβλιοπωλεία και καταστήματα!

Με των λέξεων την πνοή!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Όπως η δύναμη της αγάπης μας ακολουθεί σε όλη την πορεία της ζωής μας προσπαθώντας να εκφραστεί, έτσι και η δημιουργικότητα, ψάχνει διεξόδους για να αναδειχτεί.

Και ευτυχώς κάποιες φορές, απέναντι στον τρελό ρυθμό της καθημερινότητας, ανοίγονται μονοπάτια ψυχαγωγίας που μας προσφέρουν απλόχερα τη δυνατότητα διαφυγής... Περπατάμε παρέα σε κάποια από αυτά τα μονοπάτια. Σκέψεις σκόρπιες που μας βρήκαν εξ αφορμής και πήραν μορφή με των λέξεων την πνοή. Λένε ότι μια εικόνα, μια φωτογραφία είναι χίλιες λέξεις, θέλοντας να δείξουν αν μη τι άλλο τη δύναμη της επίδρασης αυτού που δυνάμεθα να θεαθούμε στη διάρκεια της βόλτας μας στη ζωή...

Η παραπάνω εικόνα αυτή προέκυψε στην αποστολή για την κάλυψη του Ιστορικού Ράλλυ Ακρόπολις '22 που θα αποτελέσει και το θέμα της πρώτης έντυπης έκδοσης λευκώματος του North Pages με τίτλο: O Mύθος επιστρέφει!

Μια πολύτιμη οικογενειακή κληρονομιά!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

86 ανέκδοτες και πρωτότυπες φωτογραφίες από το οικογενειακό αρχείο και τη συλλογή φωτογραφιών του Γιώργου Κουμουτσάκου, αποκτούν φωνή και ζωή μέσα από την έκδοση του βιβλίου «Μικρασιατική Εκστρατεία. Εικόνες και Μνήμες». 

Από το θρίαμβο, μέχρι την ήττα. Μέσα από τα κείμενα του πανεπιστημιακού, καθηγητή ιστορίας Μανόλη Κούμα, ο οποίος κάνει και την ιστορική θεμελίωση, του Μητροπολίτη Νέας Ιωνίας και Νέας Φιλαδελφείας Γαβριήλ, του καθηγητή Ευάνθη Χατζηβασιλείου και Προέδρου του Ιδρύματος της Βουλής και βεβαίως ο πρόλογος του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, συνθέτουν ένα ολοκληρωμένο και πρωτότυπο εκδοτικό έργο.  

                                                                                

Συναντήσαμε το Γιώργο Κουμουτσάκο στο «Χαρτόπολις», στην Ελένη Νικολέλη, όπου υπέγραφε το βιβλίο του, την επομένη της μεγάλης παρουσίασης που πραγματοποίησε στο Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού. Τον ρώτησα πως αισθάνεται και πως έχει ανταποκριθεί ο κόσμος μέχρι σήμερα και μου απάντησε ότι μέσα από τις εκδηλώσεις παρουσίασης που έχουν γίνει και μέσα από τις συζητήσεις επί του θέματος, καταγράφεται μεγάλο ενδιαφέρον του κοινού.
                                                                           

«Αισθάνομαι ότι την έκδοση αυτή το αναγνωστικό κοινό την έχει περιβάλλει με πολλή αγάπη. Εισπράττω τη συγκίνηση και την αγάπη του κόσμου, σε αυτή τη γενιά, τη γενιά της Μικρασιατικής εκστρατείας που έζησε και πέρασε μέσα από πολλά συναισθήματα. Το συναίσθημα του θριάμβου, μετά αυτό της αγωνίας, του φόβου, της ήττας και μετέπειτα της απόγνωσης, μέσο της προσφυγιάς, αλλά και τελικά της ανάταξης του έθνους που κατάφερε παρά αυτό που υπέστη, να ξαναστηθεί και να βρίσκεται σήμερα σε περίοπτη θέση.

                                                                         

Νομίζω ότι πρέπει να είμαστε πολύ ευχαριστημένοι που μπορέσαμε μέσα από δράματα που ζήσαμε, να σταθούμε όρθιοι. Είναι επίσης πολύ σημαντικό, ότι μέσα από τη συγκεκριμένη έκδοση, μας δίνεται η δυνατότητα να αναστοχαστούμε μια εποχή και τελικά να καταλήξουμε στο σοβαρότερο συμπέρασμα, ότι ο διχασμός και η διχόνοια είναι πηγή εθνικών δυνών και αυτό αποτελεί το ιστορικό μήνυμα της εποχής αυτής που και εγώ υποστηρίζω και βρίσκει ευρεία απήχηση και στη σημερινή εποχή, με τις τόσες προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε», σημειώνει ο βουλευτής Βορείου Τομέα Γιώργος Κουμουτσάκος.

                                                                            

Η Ελένη Νικολέλη και ο Μπάμπης Μπονάτσος, σε μια όμορφη οικογενειακή στιγμή (Φωτό πάνω), υποδέχτηκαν στο «Χαρτόπολις» το Γιώργο Κουμουτσάκο, όπου φίλοι και γνωστοί του πρώην υπουργού, επισκέφτηκαν το χώρο, προκειμένου να προμηθευτούν το βιβλίο και να συζητήσουν μαζί του, με αφορμή την έκδοση της «Μικρασιατικής Εκστρατείας. Εικόνες και Μνήμες».

Το «Εικόνες και Μνήμες» είναι ένα φωτογραφικό άλμπουμ συνοδευόμενο από σημαντικά ιστορικά κείμενα, είναι μια προσφορά στην ιστοριογραφία για αυτή την τόσο κρίσιμη περίοδο της ιστορίας του ελληνισμού, που έχει σημαδέψει και το πεπρωμένο μας σε μεγάλο βαθμό και που στέλνει ένα διαπεραστικό μήνυμα για το ύφος των αντιπαραθέσεων και των πολιτικών συγκρούσεων που αποτελούν έως ένα βαθμό και αναλόγως τον τρόπο που γίνονται, τον πυλώνα της δημοκρατίας. Όπως τόνισε ο βουλευτής Βορείου Τομέα, Γιώργος Κουμουτσάκος, «δεν πρέπει η κομματική αντιπαράθεση να οδηγεί σε μια κατάσταση που το έθνος τρώει τις σάρκες του, καθώς αυτό είναι η απόλυτη καταστροφή μιας χώρας».