Σπρωγμένος από τις προσωπικές του εμμονές, προσέγγιζε την ανθρώπινη ύπαρξη με διαφορετικό τρόπο. Μ' έναν τρόπο περισσότερο, ή μάλλον εξ' ολοκλήρου αντιδημοκρατικό.
Στόχος του ήταν η παρουσίαση μια νέας πραγματικότητα που θα έφερνε αντιμέτωπη με την πλειοψηφία του ελληνικού λαού, τη ''Βασιλευόμενη Δημοκρατία''. Ο Αλέξανδρος Παπάγος (1883-1955) ήταν Έλληνας αξιωματικός του στρατού και πολιτικός που διετέλεσε Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, Αρχιστράτηγος των ελληνικών δυνάμεων κατά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο (1940-1941) και Πρωθυπουργός της Ελλάδας κατά την περίοδο 1952-1955. Γεννήθηκε από εύπορη οικογένεια που διατηρούσε στενές σχέσεις με τη βασιλική οικογένεια και φοίτησε σε στρατιωτικές σχολές των Βρυξελλών.Το 2000, επί δημαρχίας Βασιλείου Ξύδη, φυσικά υποναυάρχου Π.Ν. εα, τοποθετήθηκε ο ανδριάντας του έφιππου, στην πλατεία φυσικά Ενόπλων Δυνάμεων, έναντι φυσικά του ΥΠ.ΕΘ.Α., επί της λεωφόρου Μεσογείων, ένα εξαιρετικό έργο και λογικά υψηλού κόστους, του γλύπτη Ηρακλή Ξανθόπουλου.
Ο ανδριάντας του Αλέξανδρου Παπάγου λοιπόν αποτυπωμένος ως σύγχρονος Θεόδωρος Κολοκοτρώνης δεσπόζει στην είσοδο του Δήμου Παπάγου, Χολαργού και από το καλογυαλισμένο έργο και την περιορισμένη ενημέρωση της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, δημιουργεί μία νοσταλγία ''μαγικής φυσιογνωμίας'' που μπορεί να ταρακουνήσει συνειδήσεις. Η εικόνα που παρουσιάζει η πλατεία Ενόπλων Δυνάμεων, το τεράστιο έργο του έφιππου και η περιποίηση του περιβάλλοντα χώρου παραπέμπουν σε μνημείο της υπερβολής για ''ήρωα'' της πάλαι ποτέ Σοβιετικής Ένωσης που κατόπιν της ''εκδημοκράτισής'' της, έγινε δομικό οικοδομικό υλικό στρώνοντας χαλίκι εκατοντάδες χιλιόμετρα δρόμων!
Όμως τι γίνεται πίσω από αυτή την εικόνα, πίσω από αυτή την αστραφτερή πραγματικότητα. Ακριβως πίσω από από το λαμπερό αυτό σκηνικό απλώνεται ένα όμορφο δάσος πεύκων αρκετών στρεμμάτων ως το γήπεδο ποδοσφαίρου του Αθλητικού Συλλόγου Παπάγου. Η φαντασία παίρνει τη σκυτάλη από το φως και η νέα έκθεση στο δάσος επιχειρεί ένα διαφορετικό ταξίδι. Ένα ταξίδι ακατάλληλο για παιδιά και ενήλικες που θα ηθελαν τα αθληθούν, να περπατήσουν να διασκεδάσουν. Σκουπίδια και σκουπίδια, κομμένα δέντρα, με κορμούς στο κάτω μέρος να δημιουργούν ''ξυράφια'' (Βλ: Φωτ.) επικινδυνα για σοβαρό τραυματισμό!
Τον τελευταίο χρόνο, στο κέντρο ανοιχτής φιλοξενίας στην Μαλακάσα, 40 χιλιόμετρα μακριά από την Αθήνα, καταφεύγουν όλο και περισσότεροι άστεγοι, αιτούντες άσυλο για να βρουν καταφύγιο. Στην πλειοψηφία τους οι νεοεισερχόμενοι έχουν διασχίσει τα σύνορα από την περιοχή του Έβρου. Σήμερα εδώ στο ποδοσφαιρικό γήπεδο του Α.Σ. Παπάγου κάτω από τις ξύλινες σάπιες εξέδρες αλλοδαποί δημιουργούν πρόχειρα καταλύματα! Μία ακόμα πηγή μολύνσεων, σε ένα αθλητικό χώρο στο ''κέντρο'' της πρωτεύουσας!
Κινούμενοι προς τα ενδότερα του Δήμου Παπάγου Χολαργού, μεσοτοιχία με το εγκαταλελειμμένο γήπεδο ποδοσφαίρου, το αμαξοστάσιο του Δήμου! Η διάρθρωση, οι δομές και οι δράσεις του αθλητισμού σε συνδυασμό με την δημόσια υγεία συνδέονται με την πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας στο επίπεδο της κοινότητας και δεσμεύονται με κανόνες που θέτει η Ε.Ε. Αυτή η εύκολη λύση, απορριμματοφόρα, φορείς μικροβίων να ''παρκάρουν'' πάντα, πάντα όμως σε κάθε Δήμο, μέσα, πλάι, δίπλα σε αθλητικούς χώρους, είναι ελληνικό απαράδεκτο, ελληνική... πρωτοβουλία!
Μέσα από αυτό το εγχείρημα δηλώνουμε τη βαθιά ανάγκη και επιθυμία να γίνουν αυτές οι εικόνες - κραυγή διαμαρτυρίας- ενάντια σε κάθε μορφή παράλειψης, εγκατάλειψης, στέρησης σπουδαίων χώρων άθλησης ή διασκέδασης των δημοτών. Η συγκάλυψη, λίγα μέτρα πίσω από κάθε ''βιτρίνα'' ανδριάντα προσβάλει το τιμώμενο πρόσωπο και την νοημοσύνη των πολιτών. Σε μια κοινωνία σχεδόν παγωμένη από τον φόβο, τη φτωχοποίηση, με ένα κράτος χωρίς κοινωνικές δομές και πρόνοια οφείλουμε να είμαστε δυνατοί και βαθιά σκεπτόμενοι!
Θα κλείσω βάζοντας το μάτι μου όχι στο ''visor'' της φωτογραφικής μου μηχανής, ούτε στην κλειρότρυπα ως συνηθιζετε τελευταία μία και οι ''κοριοί'' πλέον έχουν ξεπεραστεί! Το βάζω σε καλειδοσκοπικό μηχάνημα προβολής συναισθημάτων που μπορορεί να διαβάσει μέσα σ’ αυτές τις αλληλένδετες φωτογραφίες που προβάλλονται στο θέμα και να ταυτοποιήσει αυτή την τελευταία. Από τη μια, οι εξωτερικές συνθήκες των διασπασμένων ανθρώπινων έργων, κι από την άλλη οι εσωτερικές ρωγμές της έκφρασης και του πολιτισμού. Ο Δήμος Παπάγου Χολαργού ''πουλάει'' πολιτισμό λίγα μέτρα μακρύτερα από το σκηνικό αυτό που καταγράψαμε. Σε αυτό το σκηνικό ''απουσιάζει''... Ακόμα και η απίστευτα ταλαντούχα ηθοποιός Μαρία Πρωτόππαπα σε ένα τυχαίο κομμάτι αφίσας από τα ''βρώμικα'' παζλ που δημιουργούνται στις παράνομες πλέον αφισολολήσεις, εκφράζει τέλεια την απορία της!
