Μια γειτονιά γεμάτη ζωντάνια!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Πλήρως ανανεωμένο, ανακαινισμένο και προσεγμένο, περισσότερο από ποτέ, το "Centro Cafe", στο Αθλητικό Κέντρο Νέου Ψυχικού, δίνει ζωντάνια, ενέργεια και κίνηση  στη γειτονιά του Νέου Ψυχικού, ένα οικογενειακό, κατά γενική ομολογία προάστιο, που οι συγκεκριμένες και προσεκτικές παρεμβάσεις του δήμου, στοχεύουν στο να κρατήσουν ζωηρό, το χαρακτήρα του. 

Το "Centro Cafe", μέσα στο Αθλητικό Κέντρο Νέου Ψυχικού, ήταν πάντοτε σημείο συνάντησης για παιδιά, εφήβους και γονείς. Βρίσκεται μέσα στις εγκαταστάσεις του Αθλητικού Κέντρου, δίπλα από την πισίνα, τα γήπεδα μπάσκετ και τις αίθουσες χορού και γυμναστικής του Δήμου Φιλοθέης Ψυχικού, γεγονός που το κάνει απροσδόκητα ακαταμάχητο για γονείς, αθλητές και αθλήτριες, μαθητές, παιδιά και επισκέπτες κάθε ηλικίας.                                                                           

Έχω γράψει επανειλημμένως, αλλά λόγω ότι μου αρέσει να επαναλαμβάνομαι, το αναφέρω ξανά, ότι ένα ίσως ξεχωριστό και μοναδικό συνάμα χαρακτηριστικό του Νέου Ψυχικού, που το κάνει να διαφέρει από τα προάστια των Αθηνών, είναι το γεγονός ότι κρατάει αναλλοίωτη μέσα στα χρόνια, την αύρα της εντοπιότητας, την αίσθηση της γειτονιάς. Διατηρεί στενούς δεσμούς μεταξύ των κατοίκων του, και ισχυρή αλληλεγγύη μεταξύ των δημοτών του, στοιχείο που το κάνει ένα ελκυστικό προάστιο για να ζεις.

Το "Centro Cafe", ενδείκνυται ως σημείο συνάντησης. Είναι ο τρόπος που συνυπάρχουν καθημερινά οι δημότες, στις κοινωνικές τους εκδηλώσεις, στα αθλητικά ραντεβού των παιδιών τους, στις απογευματινές τους βόλτες, είναι το σημείο αποφόρτισης. Είναι όμως και οι άνθρωποί του. Η Βάσω Δεσφινιώτη, (Φωτό κάτω), λειτουργεί το "Centro Cafe", προσφέροντας ποιοτικές υπηρεσίες, άριστου επιπέδου, σεβόμενη τον καταναλωτή και τον επισκέπτη.                                                              

Με τη στόφα της ηθικής και αξιόπιστης επιχειρηματία, η Βάσω Δεσφινιώτη, έχει κερδίσει φυσιολογικώς την εμπιστοσύνη και την προτίμηση των επισκεπτών της. Καθώς στις μέρες μας τίποτε δεν χαρίζεται, αντιθέτως όλα κερδίζονται με σκληρή δουλειά, το "Centro Cafe", υπάρχει για να το επισκεπτόμαστε και να μας χαλαρώνει. Ενδείκνυται τα απογεύματα για κρασί ή ποτό, ελαφρύ σνακ ή και φαγητό, διαθέτει σπιτικά γλυκά και χειροποίητα εδέσματα και φυσικά καφέ, κάθε ώρα της ημέρας, από νωρίς το πρωί, σε ένα όμορφο περιβάλλον.  

Σαν σήμερα πριν 29 χρόνια!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Οι χρονογράφοι του ίντερνετ, σε ανάμνηση της πρώτης εμφάνισής τους στο διαδίκτυο, στις 2 Μαΐου 1993 καθιέρωσαν την συγκεκριμένη ημερομηνία ως την Διεθνή Ημέρα των Weblogger!

Σήμερα λοιπόν εορτάζεται η νέα αντίληψη της διαδικτυακής δημοσιογραφίας που εκφράζεται από επαγγελματίες δημοσιογράφους (Bloggers), μία πραγματικά πλούσια και ελεύθερη πηγή ενημέρωσης που δημοσιεύεται στον Παγκόσμιο Ιστό. Μέχρι το 2009, τα ιστολόγια ήταν συνήθως δουλειά ενός και μόνο ατόμου, περιστασιακά μιας μικρής ομάδας και συχνά κάλυπτε ένα μόνο θέμα. Στη δεκαετία του 2010, εμφανίστηκαν ομάδες δημοσιογράφων που συνεργαζόμενοι, παρουσιάζουν στα blogs σπουδαία ολοκληρωμένα ρεπορτάζ, πολλάκις παρεμβατικά, ''καθαρά'' από συμφέροντα ή εκδοτικά συστήματα.

Υπό αυτή την έννοια, το blogging μπορεί να θεωρηθεί ως μια μορφή υπηρεσίας κοινωνικής δικτύωσης. Πράγματι, οι bloggers όχι μόνο παράγουν περιεχόμενο για να δημοσιεύσουν στα ιστολόγιά τους, αλλά συχνά δημιουργούν κοινωνικές σχέσεις με τους αναγνώστες τους δημιουργώντας ένα φανατικό κοινό!

Ο όρος "ιστολόγιο" επινοήθηκε από τον Jorn Barger και η σύντομη μορφή, "blog", επινοήθηκε από τον Peter Merholz , ο οποίος αστειευόμενος έσπασε τη λέξη ιστολόγιο στη φράση we blog. Λίγο αργότερα, ο Evan Williams χρησιμοποίησε το "blog" και ως ουσιαστικό και ως ρήμα και επινόησε τον όρο "blogger", οδηγώντας στη διάδοση των όρων. Μετά από ένα αργό ξεκίνημα, το blogging κέρδισε γρήγορα δημοτικότητα. Η χρήση του ιστολογίου εξαπλώθηκε το 1999 και τα χρόνια που ακολούθησαν έγινε περαιτέρω δημοφιλές.

Ένα πρώιμο ορόσημο στην άνοδο της σημασίας των ιστολογίων ήρθε το 2002, όταν πολλοί bloggers εστίασαν στα σχόλια του αρχηγού της πλειοψηφίας της Γερουσίας των ΗΠΑ, Trent Lott. Ο γερουσιαστής Lott, σε ένα πάρτι προς τιμήν του Αμερικανού γερουσιαστή Strom Thurmond , επαίνεσε τον γερουσιαστή Thurmond προτείνοντας ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα ήταν καλύτερα αν ο Thurmond είχε εκλεγεί πρόεδρος. Οι επικριτές του Λοτ είδαν αυτά τα σχόλια ως σιωπηρή έγκριση του φυλετικού διαχωρισμού, μια πολιτική που υποστήριζε η προεδρική εκστρατεία του Θέρμοντ το 1948. Αυτή η άποψη ενισχύθηκε από έγγραφα και ηχογραφημένες συνεντεύξεις που ανακάλυψαν bloggers. Αν και τα σχόλια του Λοτ έγιναν σε μια δημόσια εκδήλωση στην οποία παρευρέθηκαν τα μέσα ενημέρωσης, κανένας σημαντικός οργανισμός μέσων ενημέρωσης δεν ανέφερε τα αμφιλεγόμενα σχόλιά του παρά μόνο όταν τα ιστολόγια αποκάλυψαν την ιστορία. Το blogging προκάλεσε μία τεράστια πολιτική κρίσης που ανάγκασε τον Lott να παραιτηθεί ως ηγέτης της πλειοψηφίας. Ο αντίκτυπος απέδωσε σημαντική αξιοπιστία στα ιστολόγια ως μέσο διάδοσης ειδήσεων. Ο ρόλος των ιστολογίων γινόταν ολοένα και πιο κυρίαρχος, καθώς οι πολιτικοί σύμβουλοι, οι υπηρεσίες ειδήσεων άρχισαν να τα χρησιμοποιούν ως εργαλεία για την προβολή και τη διαμόρφωση γνώμης.

Παράλληλα με την Παγκόσμια δημοτικότητα του blogging στην Ελληνική Blogosphere έχουμε συνεχή δημιουργία νέων ιστότοπων, προσφέροντας στον αναγνώστη μια πλοήγηση σε ''καθαρές'' ειδήσεις. Ουσιαστικά το Ελληνικό δίκτυο των ενημερωτικών blogs αυξάνει την ποικιλομορφία της κουλτούρας των μέσων ενημέρωσης, παρέχοντας πραγματικές, αξιόπιστες πληροφορίες.

Στις αρχές του 2019, στη Ελληνική Blogosphere βάζουμε σε τροχιά το northpages.blogspot, δημιουργώντας ένα νέο μοντέλο επικοινωνίας με τους αναγνώστες του. Η διαφορετική προσέγγιση των θεμάτων, η ανθρωποκεντρική του ταυτότητα, η αποφυγή κρυφών λέξεων, κατατάσσει το northpages ως ένα από τα πιο ταχύτατα ανερχόμενα blogs στο ranking του Αlexa, χωρίς να αποτελεί συνδρομητικό μέλος του!

Το northpages.blogspot ανέπτυξε σε σύντομο χρόνο έναν κώδικα δεοντολογίας με τον επισκέπτη του, τον καλεί μαζί του στο ταξίδι της ενημέρωσης, του πολιτισμού στην διαμόρφωση ενός φυσικού ζωντανού περιβάλλοντος, στην πραγματική εκπαίδευση των παιδιών μας, στον αθλητισμό... και σήμερα και κάθε χρόνο την ίδια ημέρα στην εορτή των ανά την υφήλιο bloggers!

Άνθη, ρόδες και νοσταλγία!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Τα χρόνια περνούν κι όσο προχωράμε στην σύγχρονη εποχή, τόσο περισσότερο εκτιμάμε  και νοσταλγούμε το οτιδήποτε παλιό.

Το ρετρό, το αυθεντικό, το δανεικό από την αίγλη του παρελθόντος αποτελεί σήμερα στην εποχή του ντιζάιν και της τεχνολογίας, κομμάτι της ιστορίας της ποιότητας και της αντοχής, και εκτιμάται ως καλύτερο ''προϊόν'' από τα αντίστοιχα σημερινά! Αρκεί να υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες και να μπορούμε πρώτα να το εκτιμήσουμε για να μπορέσουμε να το αναδείξουμε.

Η ανάδειξη αποτελεί την λύση στην εξίσωση της αναγνωσιμότητας κάθε παλιού, που υπενθυμίζει, φέρνει στην μνήμη και πάλι, δίνοντάς του, την ανάλογη αξία. Ιδιαίτερα αν αυτό αποτελεί συνδυασμό δύο πλευρών. Ένας θεσμός που έχει διάρκεια 68 ετών και αντιπροσωπεύει το όμορφο, το φυσικό, το πολύχρωμο. Η Ανθοκομική Έκθεση Κηφισιάς και άλλη... Η άλλη πλευρά αυτή που αντιπροσωπεύει το μέσο μεταφοράς, διασκέδασης, ταχύτητας, από τις αρχές της πρώτης δημιουργιας του ως το 1990, που είναι τα αυτοκήνητο!
      

Η Ανθοκομική Έκθεση Κηφισιάς, ο Δήμος Κηφισιας ''συναντά'' τις τετράτροχες αντίκες των Φίλων Παλαιού Αυτοκινήτου (ΦΙΛ.ΠΑ) σε μία εκδήλωση με τίτλο ''Αντίκες και λουλούδια''. Εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην πλατεία Ελαιών της Νέας Κηφισιάς, κατά την διάρκεια της 69ης Ανθοκομικής Έκθεσης Κηφισιάς 2022. Συνδυασμός εκδήλωσης που στην κυριολεξία αναδεικνύει την ιστορία και των δύο πλευρών!

Η φύση, το σπίτι μας!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Η 68η Ανθοκομική Έκθεση Κηφισιάς, η μεγαλύτερη γιορτή των λουλουδιών, άνοιξε τις πύλες της και φέτος, από σήμερα 27 Απριλίου και μέχρι τις 15 Μαίου, θα υποδέχεται τους επισκέπτες της, στο ιστορικό Άλσος της Κηφισιάς.

Στην εικόνα πάνω, ο Δήμαρχος Κηφισιάς, Γιώργος Θωμάκος, με τον πρόεδρο της Ανθοκομικής, Χρήστο Λαχανά, σε ένα περιβάλλον πράσινο, σε έναν από τους έντεκα Κήπους Ευεξίας, που έχουν σχεδιάσει έντεκα αρχιτέκτονες τοπίου, με στόχο και σκοπό τη διαμόρφωση ενός περιβάλλοντος που θα προσφέρει ομορφιά, αρμονία, συγκέντρωση και γαλήνη. Κήποι Μεσογειακοί, κήποι με εξωτικό χαρακτήρα, κήποι που διεγείρουν τις αισθήσεις με διαφορετικό τρόπο, θα έχουν τη δυνατότητα να γνωρίσουν από κοντά οι επισκέπτες της Ανθοκομικής, καθώς επίσης και μια μεγάλη ποικιλία φυτών. 

Η σημασία του τοπίου, και η αρχιτεκτονική περιβάλλοντος διαδραματίζει εξέχοντα ρόλο σήμερα στη ζωή μας. Η αξία δε του πρασίνου και της φύσης, είναι τεράστια. Είναι αποδεδειγμένο από μελέτες ότι το πράσινο κάνει πολύ καλό στον άνθρωπο γενικότερα, στην σωματική, την πνευματική και ψυχική του υγεία. «...Το να έχεις έναν κήπο, να βγεις να περπατήσεις, να ασχοληθείς με την κηπουρική, γυμνάζεις το σώμα σου, ξυπνούν οι αισθήσεις σου, είναι κάτι που σε χαλαρώνει, σε ηρεμεί», μας λέει η Ελίνα Κατσίκα, Γεωπόνος, Αρχιτέκτονας Τοπίου που εργάζεται και προσφέρει τις υπηρεσίες και τις γνώσεις της, για την Ανθοκομική. Εργατική, με μια αέναη δυναμική που περνάει εμφανώς απαρατήρητη, ξεγλιστράει από κάθε αφορμή να φανεί, προσφέροντας αδιάκοπα τις υπηρεσίες της, που διακατέχονται από την αγάπη της για τη φύση. Τη συναντήσαμε στη συνέντευξη τύπου, λίγο μετά την περιήγηση στους κήπους της Ανθοκομικής.  

«Η ευεξία είναι μια έννοια πολύ γενική και ο καθένας μας την αντιλαμβάνεται διαφορετικά και ο δρόμος για την κατάκτηση της ευεξίας είναι διαφορετικός. Εδώ, στην Ανθοκομική Έκθεση, προσφέρουμε τη δυνατότητα στους επισκέπτες, να δούνε διαφορετικούς κήπους, με διαφορετικό σκεπτικό. Επίσης η τάση αυτό το διάστημα που διανύουμε στο σχεδιασμό και στην αρχιτεκτονική κήπων, ακολουθεί την κλιματική αλλαγή, όπως είναι φυσικό και λογικό. Είναι αφύσικο να θέλουμε κήπους με γκαζόν όλο το χρόνο και να καταναλώνουμε νερό συνεχώς για το πότισμά του ή την περιποίησή του. Επιπλέον είναι όμορφο να ανακαλύπτουμε τους κύκλους που κάνει η φύση, όπου τα φυτά το Χειμώνα χάνουν τα φύλλα τους, αλλάζουν μορφή, για να ξαναζωντανέψουν την Άνοιξη», προσθέτει η Ελίνα Κατσίκα.                  

Ειδικά διαμορφωμένοι κήποι, δίνουν το στίγμα κάθε κουλτούρας και εθνικότητας, με δέντρα και φυτά που αντιπροσωπεύουν το κλίμα και το περιβάλλον κάθε χώρας. «Η Ανθοκομική Έκθεση Κηφισιάς, στηρίζει επί σειρά ετών τον πρωτογενή τομέα και τους Έλληνες Παραγωγούς, που εκθέτουν για άλλη μια χρονιά, τα χιλιάδες προϊόντα ανθοκομίας και κηπευτικής», τόνισε ο Δήμαρχος Κηφισιάς, ενώ φέτος, όπως και πέρυσι, συμπλέει με τις προσταγές της Κλιματικής Αλλαγής και μας καλεί «Να κάνουμε τη φύση σπίτι μας», με εξειδικευμένους γεωπόνους, οι οποίοι θα μας παρέχουν χρήσιμες πληροφορίες, για το πώς θα φτιάξουμε τον κήπο μας ή το μπαλκόνι μας.                                   

                              

Η Ανθοκομική Έκθεση Κηφισιάς, σηματοδοτεί και επίσημα την περίοδο της Άνοιξης, στο πλούσιο περιβάλλον του βόρειου τομέα της Αττικής, τα λουλούδια ανθίζουν, μας πλημμυρίζουν με έντονα χρώματα, σε μια πανδαισία των αισθήσεων.  Με ειδικές αναφορές και προτροπές για τη φροντίδα και την προστασία του περιβάλλοντος, ο Δήμαρχος Κηφισιάς Γιώργος Θωμάκος, με ιδιαίτερη χαρά, καλωσόρισε την έναρξη της μεγαλύτερης γιορτής της πόλης του, διαχρονικά από το 1896, που ταυτίζεται με την αναγέννηση της φύσης και μας γεμίζει ταυτόχρονα συναισθήματα ευεξίας και αισιοδοξίας.                                                           

Το Άλσος Κηφισιάς, είναι παραδοσιακά μια όαση δροσιάς για την πόλη. Αυτή η περίοδος μάλιστα είναι ιδανική για να απολαύσετε τους περιπάτους σας και τα ψώνια σας στην Έκθεση. Το Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα της έκθεσης για Σχολεία φέτος, έχει τίτλο «Αλλάζω Αλλά Ζω» και αντικείμενο, την Κλιματική Αλλαγή. Οι ώρες λειτουργίας της Έκθεσης είναι 10.00 – 22.00. Η είσοδος είναι δωρεάν τις καθημερινές από το πρωί έως τις 16:00, ενώ το εισιτήριο είναι 1,5 ευρώ μετά τις 16.00 και τα Σαββατοκύριακα.     

Ο Λέανδρος που μας διδάσκει!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Δεν απαιτείται μία ολόκληρη ζωή για να ερωτευτείς τον κόσμο και πραγματικά να αισθάνεσαι ολοκληρωμένος, γεμάτος.

Αρκούν λίγα λεπτά, παρακολουθείς τον Λέανδρο και χιλιάδες παρεξηγημενους χούλιγκανς, οπαδούς, φιλάθλους, φίλους του παιδικού παιχνιδιού της ''μπάλλας'' σε ένα χαρακτηρισμένο ''σκληρό'' γήπεδο. Kαι μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα ο Λέανδρος σκοράρει στις καρδιές μας. 

Όλη η γεμάτη Τούμπα ξεσπά και τον αποθεώνει! Και ο μικρός τους ευχαριστεί για την χαρά που του πρόσφεραν! Δεν θα υπάρξει πιο συγκλονιστικό μήνυμα αλληλεγγύης, ανθρωπιάς, χαράς, όσα ''Πάσχα'' πίσω πέρασαν ή θα περάσουν! Είναι απλά τα όμορφα στην ζωή, ερωτεύεσαι τον κόσμο, δε σημαίνει να αγνοείς ή να παραβλέπεις το ανθρώπινο. Σημαίνει να βλέπεις τον Λέανδρο και ν΄ αφήνεις το μυαλό σου να γλιστρά ανάμεσα στην ομορφιά και στο άπειρο... Καλό Πάσχα σε όλους! 

Το μυστικό στα κάρβουνα!

Λένε ότι το ψήσιμο θέλει τέχνη. Εμείς λέμε ότι θέλει και γνώση. Το ψήσιμο στα κάρβουνα είναι μια πανάρχαια διαδικασία. Είναι ο πρώτος τρόπος που χρησιμοποιήθηκε από τον άνθρωπο. 

Το κάρβουνο είναι ένα φυσικό υλικό. Προέρχεται από ξύλο. Είναι καύσιμη ύλη. Αρχικά, λόγω ότι είναι το στοιχείο εκείνο που έρχεται σε επαφή με την τροφή μας, είναι σημαντικό, πρωταρχικό θα λέγαμε, να διαλέγουμε κάρβουνα καθαρά, πιστοποιημένα από τους αντίστοιχους οργανισμούς, με αναγραφόμενη τη χώρα προέλευσης, καθώς η επικινδυνότητα στο κάρβουνο, βρίσκεται όταν δεν είναι καθαρό, αλλά και στον τρόπο ψησίματος. Το κάρβουνο είναι ένα παρεξηγημένο προϊόν. Τέλος η εποχή που παίρναμε ένα μαύρο, λερωμένο, σακί με κάρβουνα και ότι έλαχε και το θεωρούσαμε φυσιολογικό.  Ας τα πάρουμε λοιπόν ένα, ένα τα ζητήματα από την αρχή. 

Συναντηθήκαμε με τον Απόστολο Γεωργίου (Φώτο πάνω) από την εταιρεία "Emberor BBQ Products", η οποία δραστηριοποιείται στο χώρο του λιανικού και χονδρικού εμπορίου κάρβουνου και λοιπών προϊόντων για BBQ, από το 2001, ο οποίος μας ενημέρωσε για τα ζητήματα του κάρβουνου, που πολλοί εξ υμών δεν γνωρίζουμε. Το κάρβουνο της "Emberor", προέρχεται από την Κούβα, που είναι μία από τις μεγαλύτερες χώρες που εξάγουν κάρβουνο στον κόσμο, με τα καλύτερα ποιοτικώς ξύλα, από μεσαίου μεγέθους θάμνους, που καλλιεργούνται γι' αυτό το σκοπό. 

Ως εισαγωγική εταιρεία, η "Emberor" έχει το πλεονέκτημα της σταθερά υψηλής ποιότητας σε ανταγωνιστικές τιμές, σε συσκευασίες κατάλληλες τόσο για επαγγελματίες όσο και για ιδιώτες. Ταυτόχρονα, τα κάρβουνα "Emberor" έχουν λάβει πιστοποίηση από ευρωπαϊκούς φορείς και είναι κατασκευασμένα με διαδικασίες φιλικές προς το περιβάλλον, διότι στις μέρες μας, τα κάρβουνα προέρχονται από συγκεκριμένου τύπου δέντρα, θάμνους. "...Υπάρχουν ξύλα για παράδειγμα, που δεν επιτρέπεται να γίνουν κάρβουνα. Γι' αυτό το λόγο είναι σημαντική η πιστοποίηση...", διευκρινίζει ο Απόστολος.   

Στις μέρες μας, όταν αγοράζουμε κάρβουνα, πρέπει να δίνουμε βάση και στο περιτύλιγμα. Τα κάρβουνα πρέπει να είναι σε μια αξιοπρεπή συσκευασία" και η αλήθεια είναι ότι έχουμε μείνει κάπως στο γεγονός του να αγοράζουμε κάρβουνα, χωρίς να δίνουμε πολλή μεγάλη σημασία σε λεπτομέρειες. Αυτό έχει αλλάξει πια, καθώς είναι πλέον επικίνδυνο να μην είναι ενήμερος ο καταναλωτής για τη σοβαρότητα της εταιρείας που τα εισάγει. 

Μία σοβαρή εταιρεία θα πρέπει να αναγράφει πάνω στη συσκευασία την επωνυμία της, θα πρέπει να φέρουν πιστοποίηση, καθώς με αυτόν τον τρόπο επιβεβαιώνεται ότι είναι ελεγμένα από χημεία της Ευρώπης και οι ρύποι που βγάζει δεν βλάπτουν τον καταναλωτή. Επίσης, θα πρέπει να αναφέρονται τα κιλά, σύμφωνα με τις οδηγίες από το υπουργείο Εμπορίου και τα στοιχεία επικοινωνίας του εμπόρου ή του διανομέα.

Τέλος τα κάρβουνα ως καύσιμη ύλη, έχουν διοξείδιο του άνθρακα, γι' αυτό και πρέπει να ανάβουν σε ανοιχτούς χώρους ή σε χώρους με τον κατάλληλο εξαερισμό. "...Αφήνουμε τα κάρβουνα 20 - 40λ. να ανάψουν και επουδενί δεν βάζουμε φαγητό  πάνω σε κάρβουνα που δεν έχουν ανάψει καλά και είναι ακόμα μαύρα. Τα κάρβουνα είναι ένας ζωντανός οργανισμός, αναπνέει, έχει υγρασία, φέρνει υγρασία. Όταν τα κάρβουνα κοκκινίσουν και ασπρίσουν, όταν σταχτώσουν δηλαδή, τότε βάζουμε πάνω το φαγητό να ψηθεί...", τονίζει ο Απόστολος Γεωργίου.

Εμείς, τις δώσαμε τις πληροφορίες, για ένα ασφαλές και σωστό, υγιεινό ψήσιμο. Εσείς, μένει να προσθέσετε όλη σας τη μαεστρία και να απολαύσετε τις υπέροχες νοστιμιές. 

Καλό Πάσχα σε όλους, με υγεία!

Μια ιστορία ανθρωπιάς!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Το «Κατά Ιωάννη», είναι ένα μυθιστόρημα βαθιά ανθρώπινο το οποίο εξηγεί την ιστορία ενός παιδιού, το οποίο γεννιέται στην Κρήτη το 1900 στα Χανιά με ένα χέρι.

«Εκείνη την εποχή όσοι άνθρωποι είχαν ένα τέτοιο κουσούρι, ήταν οι κατάπτυστοι της κοινωνίας, ακόμα και από την ίδια τους την οικογένεια». Ο Σπύρος Πετρουλάκης, ο συγγραφέας του «Κατά Ιωάννη» από τις εκδόσεις «Μίνωας», ήταν χθες, Μεγάλη Τετάρτη στο «Χαρτόπολις» και στην Ελένη Νικολέλη.  «Το βιβλίο είναι πολύ συναισθηματικό, η ιστορία θα πιάσει από την αρχή τον αναγνώστη από το χέρι, για να τον οδηγήσει στα μονοπάτια της ανθρωπιάς, στα μονοπάτια της πρεπιάς που λέμε και στην Κρήτη», μας είπε ο συγγραφέας. 

                                                                   

Παρατίθεται μάλιστα στο βιβλίο ένας μονόλογος του Ιωάννη, ο οποίος λέει «…Έχω δει πουλιά να γυρνάνε και να κλωσούν τα αυγά τους και αν γεννηθεί κάποιο άρρωστο να το παρατάνε και να το πετάνε από τη φωλιά. Έχω δει σκύλες να γεννάνε τα μικρά σκυλάκια τους και αν κάποιο δεν μπορεί να τρέξει όσο τα άλλα να το παρατάνε πίσω, έχω δει μανάδες να κλειδώνουν τα παιδιά τους στα υπόγεια για να μην τα δει ο ήλιος. Έχω δει τη μάνα μου, που ως παιδί δεν με άφηνε να κάνω τη μεγαλύτερη ευλογία, να ζωγραφίσω», καθώς συνεχίζοντας την αναφορά του στην ιστορία του βιβλίου του, ο Σπύρος Πετρουλάκης, πρόσθεσε πως ότι έπιανε ο Ιωάννης το έκανε καμβά, το έκανε χρώμα, είτε έβρισκε ένα κάρβουνο, είτε έβρισκε ασβέστη, ζωγράφιζε φανταστικά πράγματα που ξεπερνούσαν την εποχή του, όπου ο κόσμος τότε, δεν μπορούσε να τα αντέξει και να τα κατανοήσει. 

                                                                            

Ο κλινικός εμβρυολόγος Τάσος Αργυρίου, με το συγγραφέα
Σπύρο Πετρουλάκη

«Έτσι λοιπόν, το έδιωξαν το παιδί και πήγε σε ένα μοναστήρι για να μάθει αγιογραφία που ήταν η αγάπη του. Ωστόσο δεν είχε το δεξί του χέρι και δεν μπορούσε να κάνει το σταυρό του, οπότε και οι καλόγεροι δεν τον άφηναν να ζωγραφίσει, καθώς πριν ξεκινήσεις μια αγιογραφία, πρέπει να κάνεις το σταυρό σου και να προσευχηθείς στον άγιο που θα ζωγραφίσεις. Ακόμα και από εκεί κατατρεγμένο ήταν αυτό το παιδί. Όλη αυτή η ιστορία έρχεται στο σήμερα όπου σε ένα μοναστήρι των Χανίων, ζητείται από έναν συντηρητή έργων τέχνης να συντηρήσει κάποιες εικόνες και αποκαλύπτεται μια εικόνα, μια ξεχωριστή Παναγιά και ξετυλίγεται το κουβάρι από το χθες μέχρι το σήμερα, περνώντας από τα Χανιά των Τουρκοκρητικών, διανύοντας τη Σμύρνη και επιστρέφοντας πάλι στα Χανιά, 100 χρόνια πριν, λίγο πριν την ανταλλαγή των πληθυσμών».

                                                                                   

Το συγγραφέα του «Σασμός», του βιβλίου που συγκλόνισε χιλιάδες αναγνώστες και παρακίνησε εκατομμύρια τηλεθεατές να βλέπουν την τηλεοπτική μεταφορά του, κάθε βράδυ και να το απολαμβάνουν με τόση αγάπη, τον ρωτήσαμε τι είναι αυτό που άγγιξε τις καρδιές τόσων πολλών ανθρώπων. «Ίσως είναι η ευλογία που φέρει αυτή η λέξη και η ουσία του σασμού που είναι η συμφιλίωση. Ίσως είναι η ψυχή που έδωσαν οι ηθοποιοί, ίσως είναι η σκηνοθεσία, τα τραγούδια. Όλα έχουν παίξει κάποιο ρόλο. Ίσως να οφείλεται και στην μεγάλη ανάγκη του ανθρώπου για συγχώρεση. Στο Σασμό υπάρχει ένα άλλο φως, υπάρχει μια άλλη ενέργεια. Το φως είναι αυτό που αγγίζει τις καρδιές των ανθρώπων. Ο σασμός είναι ευλογία, ενώ η κατάρα της Κρήτης, είναι η βεντέτα», μας τόνισε.

Ο Σπύρος Πετρουλάκης γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα, έχοντας ζήσει επίσης στο Ρέθυμνο και στα Χανιά από όπου και κατάγεται. Έχει δύο παιδιά, την Ειρήνη και τον Κωνσταντίνο. Είναι συνθέτης και στιχουργός και έχει συμμετάσχει σε μουσικές παραστάσεις και συναυλίες σε όλη την Ελλάδα. Τραγούδια του περιλαμβάνονται σε CD πολλών γνωστών καλλιτεχνών, ενώ έχει γράψει μουσική και τραγούδια για ντοκιμαντέρ και θεα­τρικές παραστάσεις.

Ασχολείται με τη φωτογραφία (φωτογραφίες του έχουν βραβευτεί και δημοσιευτεί σε ευρωπαϊκά περιοδικά), είναι αφηγητής παραμυθιών, προπονητής και Πανελληνιονίκης στο άθλημα του Taekwondo και έχει ως χόμπι την αναρρίχηση και τις καταδύσεις.

Μικρασιατική καταστροφή!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Πολλά πράγματα σήμερα τα θεωρούμε δεδομένα, όπως επί παραδείγματι ότι τα νησιά του Αιγαίου θα ήταν ελληνικά μετά τους βαλκανικούς πολέμους ή ότι η Μακεδονία θα ήταν ελληνική. Μεσολάβησε όμως ένας 1ος Παγκόσμιος πόλεμος το 1918, όπου τότε, τίποτε δεν ήταν δεδομένο.

Στο βιβλίο των Άγγελου Συρίγου και Ευάνθη Χατζηβασιλείου "Μικρασιατική καταστροφή 50 Ερωτήματα και Απαντήσεις" εκδόσεις Πατάκη, όπου παρουσιάστηκε από το βιβλιοπωλείο "Χαρτόπολις" και τις δράσεις φιλαναγνωσίας που διοργανώνει η Ελένη Νικολέλη, το Σάββατο πρωί στο Φάρο Ψυχικού (Φωτό πάνω), ο υφυπουργός Παιδείας Άγγελος Συρίγος και ο διδάκτωρ καθηγητής Ιστορίας και Γενικός Γραμματέας της Επιστημονικής Επιτροπής του Ιδρύματος για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία, της Βουλής των Ελλήνων, Ευάνθης Χατζηβασιλείου, μίλησαν μαζί μας, εξετάζοντας το γεγονός του ελληνοτουρκικού πολέμου υπό τη λογική των ίσων αποστάσεων, συνοψίζοντας τη Μικρασιατική καταστροφή σε λίγα λόγια και δίνοντας μια αντιπροσωπευτική εικόνα της ιστορίας.                                                   

«Στόχος μας όταν ξεκινήσαμε να γράφουμε αυτό το βιβλίο ήταν να γράψουμε κάτι απλό, χωρίς πολλές λεπτομέρειες που να βαρύνουν τον αναγνώστη για το πως φτάσαμε στη Μικρασιατική καταστροφή. Πολλά πράγματα σήμερα τα θεωρούμε δεδομένα, όπως επί παραδείγματι ότι τα νησιά του Αιγαίου θα ήταν ελληνικά μετά τους βαλκανικούς πολέμους ή ότι η Μακεδονία θα ήταν ελληνική. Μεσολάβησε όμως ένας 1ος Παγκόσμιος πόλεμος το 1918, όπου τότε, τίποτε δεν ήταν δεδομένο. Υπάρχουν κάποιες παρανοήσεις σε σχέση με αυτή την περίοδο. Έχουμε ξεχάσει τι συνέβη με τις πράξεις γενοκτονίας των Τούρκων εναντίον των Ελλήνων από το 1914 – 1918» επισημαίνει ο κ. Συρίγος. 

-Πως όμως ξεκίνησε αυτός ο πόλεμος. Ήταν μια λάθος εκτίμηση τότε του ελληνικού κράτους; «Πολλές φορές επίσης, έχω ακούσει ότι ο Βενιζέλος επέλεξε να κάνει τις εκλογές το 1922 για να τις χάσει και να φύγει από την εξουσία. Δεν είχε περιθώρια τότε ο Βενιζέλος να μην πάει σε πόλεμο, διότι στην περιοχή ζούσαν 2,5εκ. Έλληνες, οι οποίοι υπόκειντο τα πάνδεινα από τους νεότουρκους, εθνοτικές εκκαθαρίσεις, διώξεις, γενοκτονίες σε κάποιες περιοχές όπως στον Πόντο. 

Ο Βενιζέλος πήγε για να προστατεύσει το ελληνικό στοιχείο από την περαιτέρω σφαγή. Το 1913, όταν τελείωσαν οι βαλκανικοί πόλεμοι, ο Βενιζέλος θεώρησε ότι αυτά ήταν σύνορα της Ελλάδος. Ο 1ος Παγκόσμιος πόλεμος τα άλλαξε όλα και η στάση των νεότουρκων. Το κακό ήταν ότι παλεύαμε για μια περιοχή η οποία ταυτόχρονα για τους Τούρκους ήταν μητέρα πατρίδα. Ήταν ένα πόλεμος για μία πατρίδα και δική μας και των Τούρκων και η σύγκρουση έφτασε στα άκρα», τονίζει ο υφυπουργός Παιδείας, Άγγελος Συρίγος.  

                                                                            

Μια ευχάριστη, αλλά και συγκινητική συνάμα στιγμή της ημέρας, ήταν η παρουσία της κυρίας Εβίτα Παπανικολάου στην εκδήλωση, απόγονος των αγωνιστών του ελληνοτουρκικού πολέμου, η οποία παρουσίασε στον υφυπουργό την εικόνα με την ημερομηνία 27 / 7/ 1922 του προγόνου της αξιωματικού του ιππικού Βόλου από το Ελληνικό στρατηγείο στρατού, ο οποίος έφευγε για να πολεμήσει, πριν τη φονική εκείνη μάχη του Αφιόν Καραχισάρ. (Φωτό πάνω).

                                                                                    

Οι κυρίες Μάρθα Σαμαρά και Βίκυ Χατζηνικολή και Ζίνα Μπαμπή
ανάμεσα από τους δύο συγγραφείς.

«Εκείνο το οποίο προσπαθούμε να πούμε σε αυτό το βιβλίο είναι ότι ο κύριος λόγος που φτάσαμε σε εκείνη την καταστροφή είμασταν εμείς οι ίδιοι. Στην πιο κρίσιμη φάση της δημιουργίας του ελληνικού κράτους εμείς δεν είμασταν ενωμένοι και αυτό πρέπει να το λέμε για να κομίζουμε τα διδάγματα της στάσης μας, προκειμένου να μην φτάσουμε ξανά στο ίδιο σημείο, να μην τα ξαναζήσουμε. Μεγάλωσα σε μια Ελλάδα τη δεκαετία του ’60 και του ’70 που υπήρχε διάχυτη η άποψη ότι φταίνε οι ξένοι. 

Ο κάθε λαός κοιτάζει τα συμφέροντά του και εμείς πρέπει να κοιτάξουμε τα δικά μας», σημείωνει ο Άγγελος Συρίγος. «Επίσης, αξίζει να επισημάνουμε το μεγαλύτερο επίτευγμα του ελληνικού κράτους, που ήταν η ενσωμάτωση του τεράστιου αριθμού των προσφύγων. Ανήκαμε μεν στο ίδιο έθνος, οι αριθμοί όμως ήτανε τρομαχτικοί. Ήταν σαν να έρθουνε σήμερα στην Ελλάδα 4εκ. άνθρωποι μέσα σε 15 ημέρες, με τα ρούχα που φοράνε», προσθέτει ο υφυπουργός. 

                                                                                 

                                                                                     

Την εκδήλωση επισκέφθηκαν οι βουλευτές Β1 Βορείου Τομέα Αθηνών, καθηγητής Δημήτρης Καιρίδης, (Φωτογραφία πάνω με τη Ζίνα Μπαμπή και τη Βίκυ Χατζηνικολή από την Τοπική της Ν.Δ στο Ψυχικό) και ο Γιώργος Κουμουτσάκος (Φωτό κάτω).

Οι ημέρες φιλαναγνωσίας που διοργανώνονται στο "Χαρτόπολις" και την Ελένη Νικολέλη, συνεχίζονται με πολλά άλλα σημαντικά βιβλία, όπου για την περίοδο των γιορτών και όχι μόνο, μας κρατούν συντροφιά και μας ταξιδεύουν στον κόσμο της μάθησης και της αγωγής. 

Cher arôme de sol

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Η εικαστικός Μαριλένα Μιχόπουλου στη νέα της δουλειά, «περιγράφει» την Άνοιξη, έξω από την αυστηρά οριοθετημένη δημιουργία των Ελλήνων κεραμιστών, ταξιδεύοντάς μας, σε ένα πολύχρωμο και μυροβόλο σύμπαν.

Αν αναζητήσει κανείς το μυστικό μήνυμα στις τελευταίες δημιουργίες της Κεραμίστριας – Γλύπτριας Μαριλένας Μιχοπούλου, θα μπει σε μία ατέρμονη εξερεύνηση, δίχως λόγο. Η καλλιτέχνης, ως γαλαντόμα εκφραστής, αφήνει τον εσωστρεφή χαρακτήρα της ελληνικής κεραμικής τέχνης, και «σερβίρει» στον θεατή, ένα άμεσο, ευδιάκριτο, μήνυμα.

Τα έργα της Μαριλένας Μιχοπούλου, ταξιδεύουν το θεατή, σε μια διαρκής παραπομπή της μορφής στο άμορφο, στο χρώμα και στο άχρωμο λευκό, στο χώμα, στο νερό, στον πηλό... Σταθμοί δίχως τέλος. Η νέα δουλειά της Μαριλένας Μιχοπούλου, μαρτυρά την αρχή, με τη σύλληψη της νέας της ιδέας, τη μέση, με την εξαιρετική απόδοση της Άνοιξης στα έργα της και το τέλος, με το ολιστικό αποτέλεσμα.

Η νέα συλλογή της Μιχοπούλου, είναι η διαρκής, ενδόμυχη ροπή της τέχνης έξω από τα όρια του εαυτού της καλλιτέχνιδας. Είναι η διαλεκτική αισθητική, που στην πραγματικότητα οι διατυπώσεις που προσφέρει, μοιάζουν να έχουν συλληφθεί από την ίδια τη θεμελιώδη αμφισημία της μορφής, και ως εκ τούτου το καταγωγικό διφορούμενο όλης της τέχνης. Το ίδιο εκείνο διφορούμενο που σε άλλα συμφραζόμενα, εμφανίζεται ως παθολογία του «αισθητισμού». Όσο η τέχνη προσποιείται μιαν απόλυτη αυτάρκεια ή αυταρέσκεια, μια κατηγορηματική σύμπτωση με τη μορφή της, καταλήγει ως μια αδιάλλακτη, μη διαδραστική τέχνη, με καθαρή ανταλλακτική αξία.

Η τέχνη αντλεί την πιο ιδιάζουσα δύναμή της, μέσα από την ένταση που γεννά ανάμεσα στην εικόνα και το βάθος του περιεχομένου. Αυτό κάνει και η Μαριλένα Μιχοπούλου, στην τελευταία της συλλογή. Ως γνήσια εικαστικός, κλείνει τα αυτιά της σε ότι την έχει εκπαιδεύσει, απαρνιέται την εκπαιδευτική της ιδιότητα και δημιουργεί! 

Αξίζει να δείτε από κοντά τα έργα της, που παρουσιάζονται από τις 14 Απριλίου στο «Medley». Έργα με esáns μοναδική, που θα προσδώσουν στο ταξίδι σας, μία «Άνοιξη» ξεχωριστή.

Για τον πολιτισμό της Ομογένειας!

Μία ξεχωριστή εκδήλωση, από τις καθιερωμένες της Παναθηναϊκής Νέου Ψυχικού για την υποστήριξη ενός εκ των τριών Ομογενειακών σχολείων της Κωνσταντινούπολης, του Ζωγράφειου Λυκείου, πραγματοποιήθηκε χθες στην Ελληνογαλλική Σχολή Ουρσουλινών.

Παρουσία του Δημάρχου Φιλοθέης Ψυχικού Δημήτρη Γαλάνη, της υπουργού Παιδείας Νίκης Κεραμέως, βραβεύτηκε ο Διευθυντής του Ζωγραφείου σχολείου Κωνσταντινούπολης Γιάννης Δερμιτζόγλου, για το σημαντικότατο έργο που επιτελεί, στη διατήρηση και τη διαφύλαξη των ηθών και των εθίμων της ομογένειας. (Στη Φωτ. πάνω είναι ο Δήμαρχος Δημήτρης Γαλάνης, με τη σύζυγό του Εμμανουέλα Λύκου και το Γενικό Διευθυντή της Ελληνογαλλικής Σχολής Ουρσουλινών Βασίλη Σπυρογιάννη.)  

Στην εκδήλωση παρεβρέθησαν επίσης άνθρωποι της τέχνης και του πολιτισμού και πολιτικοί από το χώρο της Αυτοδιοίκησης σε μία εκ των πολλών σειρά πρωτοβουλιών και δράσεων ευαισθησίας και στήριξης της ομογένειάς μας στην Κωνσταντινούπολη που έχει αναλάβει κατά καιρούς η Πανελλαδική Οργάνωση Γυναικών "Παναθηναϊκή" Νέου Ψυχικού, η πρόεδρος της Βασιλική Παπαϊωάννου και τα μέλη της. Την εκδήλωση τίμησε με τη συμμετοχή της η Ελένη Γλυκατζή Αρβελέρ, Πρύτανης και Πρόεδρος του Δ.Σ του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών, η Έλση Δημουλά διάβασε ένα ποίημα της μητέρας της Κική Δημουλά, για τη γλώσσα, ενώ το συντονισμό και την παρουσίαση, είχε η δημοσιογράφος Βίκυ Φλέσσα.                                                    

Οι κυρίες Έλση Δημουλά, Βίκυ Φλέσσα και Βασιλική Παπαϊωάννου

Ο Δήμαρχος Φιλοθέης Ψυχικού Δημήτρης Γαλάνης, με τις κυρίες
Σίσσυ Παυλοπούλου και Βασιλική Παπαϊωάννου

Το Ζωγράφειο Λύκειο Κωνσταντινούπολης, είναι ένα εκ των τριών σχολείων της ομογένειας που διακηρύττει τον ελληνικό πολιτισμό και τις παραδόσεις του τόπου μας, σε ένα δύσκολο κατά γενική ομολογία περιβάλλον. Η "Παναθηναϊκή Νέου Ψυχικού", αποτελούσε πάντα μια αγκαλιά για τους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης, διατηρώντας, δυνατούς δεσμούς φιλίας και αδελφοσύνης, διοργανώνοντας εκδηλώσεις συμπαράστασης και υποστήριξης, σε μια εποχή που οι στενές σχέσεις μεταξύ των λαών, αποτελούν καίριο παράγοντας σταθερότητας και ειρήνης.   

Τιμή μας η εικαστική δημιουργία!

Αν και έχει ένα ιστορικό διαδρομής 70 χρόνων περίπου ως τίτλος, το "Ράλλυ Ακρόπολις", θα έλεγε κανείς ότι φτάνει σε αναγνωρισιμότητα, σε παγκόσμιο ενδιαφέρον, το "Μαραθώνιο".

Το "Ράλλυ Ακρόπολις ήταν από όταν ξεκίνησε τη δεκαετία του '50 και είναι φυσικά μέχρι και σήμερα, η προβολή της χώρας στο εξωτερικό. Το αυτοκίνητο είναι το μέσο, το οποίο το τοποθετούν οι εικονολήπτες στα πιο όμορφα μέρη της Ελλάδας, στη Διονυσίου Αεροπαγίτου, στα Μετέωρα, στα Φουρνά, στο Πλατανάκι, στην Παύλιανη, στο Χάνι Ζαγκανά, στο Παναθηναϊκό Στάδιο, στο Ζάπειο Μέγαρο, δημιουργώντας εικόνες που ταξιδεύουν σε όλη την οικουμένη. Είναι μια γιορτή για όλους, όχι μόνο για τους λάτρεις του motorsport.                                                                                     

Είναι μεγάλη τιμή για εμάς, στο North Pages, έχοντας τη γνώση της τεράστιας αξίας του θεσμού, η ανάθεση της εικαστικής δημιουργίας του Ιστορικού Ράλλυ Ακρόπολις 2022. Βιώνοντας σε απόλυτο βαθμό τις συνεχόμενες αλλαγές στις ζωές μας όπως είναι και η φυσική ροή της εξέλιξης, το δημιουργικό τμήμα North Creative, στέκεται σήμερα αρωγός της εικαστικής δημιουργίας του Ιστορικού Ράλλυ Ακρόπολις. Είναι πολύτιμο και αναζωογονητικό για μας, αφουγκραζόμενοι την πορεία ενός ιστορικού θεσμού. Οι δημιουργικές μας αναζητήσεις μας εμπλουτίστηκαν με την στοχαστική ανησυχία μας, που δεν υπόκεινται σε κανονιστικού τύπου συμβάσεις και πρότυπα.

Κρατώντας ως οδηγό την ακατέργαστη έκφραση, σε συνδυασμό με την δυναμική του αυθεντικού, συμπεριλάβαμε στη δημιουργία, στοιχεία που αναδεικνύουν την σημαντικότητα του γεγονότος, προσδίδοντας τα κοινωνικά, πολιτιστικά, αισθητικά χαρακτηριστικά του χθες και του σήμερα.

Ευχαριστούμε! 

Συνομιλώντας με το θεατή!

Την είδαμε το Χειμώνα στο Δήμο Φιλοθέης Ψυχικού, να σκηνοθετεί μία ξεχωριστή παράσταση, site specific, τις "Μάγισσες", προσαρμοσμένη και εναρμονισμένη στην υπαίθρια Γλυπτοθήκη του Ζογγολόπουλου.  

Σκηνοθετεί, ερμηνεύει, αποδίδει θεατρικά έργα με εναλλακτικό τρόπο, χρησιμοποιώντας και multimedia εφαρμογές. Στην τελευταία της δουλειά, αυτό το διάστημα, στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, συνεργάζεται με τους Medea Electronic, όπου ανεβάζουν μαζί, σε διασκευή, το μύθο της Κασσάνδρας, με live electronics. Μία ιδιαίτερη απόδοση, διαφορετική από τα συνηθισμένα, στην οποία επικεντρώνεται στη δραματουργία του ήχου, πέραν της θεατρικής πράξης. 

Η Νικόλ Δημητρακοπούλου, είναι ηθοποιός και σκηνοθέτης, σκηνοθετεί perfomance. Η τελετουργική διάσταση του θεάτρου, η αλληλεπίδραση και ο διάλογος μεταξύ των τεχνών, η λειτουργία του χώρου και η παρουσία του performer σε διαλεκτική σχέση με τον θεατή, είναι δομικά στοιχεία της πρακτικής της.

                                                                                             

Η λυρική performance «Μάγισσες» είναι βασισμένη στο ομώνυμο έργο της βραβευμένης πεζογράφου, Νατάσας Σίδερη, με πιο πρόσφατη διάκριση της, το Α' βραβείο στο Διαγωνισμό Θεατρικής Γραφής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, σε συνεργασία με το Θέατρο του Regensburg, το Φεβρουάριο 2022, σε σκηνοθεσία και ερμηνεία  της  Νικόλ Δημητρακοπούλου. 

Οι «Μάγισσες» της εποχής μας, που γράφτηκαν με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα βίας κατά των γυναικών στη χώρα μας, συνομιλούν με μπαρόκ μουσικά σπαράγματα και ελεύθερους αυτοσχεδιασμούς. Αντλώντας υλικό τόσο από ιστορικές καταγραφές έμφυλης βίας που τελέστηκαν σε ευρωπαϊκό έδαφος κατά τον Μεσαίωνα, όσο και από την ελληνική προφορική παράδοση (το δεύτερο μέρος τους συνομιλεί με  την παραλογή «Του Γεφυριού της Άρτας»), το έργο ενεργοποιεί θραύσματα απώλειας, μνήμης και απουσίας γυναικών που δεν πρέπει να ξεχαστούν. Αναδεικνύει τα γυναικεία ζητήματα που ενσκήπτουν μέσα από αφηγήσεις του παρελθόντος, ως ολοζώντανα αιτήματα του παρόντος.                                     

                                

Πρόκειται για μια ποιητική σύνθεση που μας αφυπνίζει με όλα τα παραστατικά μέσα, με θέατρο και μουσική απόλυτα εναρμονισμένη με τον φυσικό χώρο. Το έργο ταξιδεύει τους θεατές στον  χώρο και χρόνο, με ευαισθησία και ποιητικές εικόνες της γυναίκας κόρης-νύφης-μητέρας, κατεξοχήν αποδέκτη συμβολισμών, τόσο στον λογοτεχνικό κανόνα, όσο και στο ιστορικό γίγνεσθαι. Η παράσταση "Μάγισσες" συνομιλεί με τον χώρο στον οποίο πραγματοποιείται και μετατρέπει παραδοσιακά, μη θεατρικούς χώρους σε σκηνή, μια πραγματική site specific performance. 

Μετά τον πρώτο  σταθμό, που αποτέλεσε η υπαίθρια Γλυπτοθήκη Ζογγολόπουλου, με σημείο αναφοράς  τα εμβληματικά γλυπτά του καλλιτέχνη, η δράση εντάχθηκε στο πλαίσιο των πρωτοβουλιών του ΟΗΕ για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών και η Περιφέρεια Αττικής επέλεξε την performance, να πραγματοποιηθεί για την Ημέρα της Μητέρας 8 Μαΐου,  στο Ιερό της Αφροδίτης στο Χαϊδάρι, στον μοναδικό αυτό χώρο όπου για πρώτη φορά θα πραγματοποιηθεί παράσταση. Το περιεχόμενο της παράστασης, εναρμονίζεται με την θεά Αφροδίτη και συνομιλεί μοναδικά με τον μαγικό αυτό χώρο, για τον οποίο ειδικά θα σκηνοθετηθεί εκ νέου. Συμμετέχουν  η μεσόφωνος Αναστασία Κότσαλη και ο ακορντεονίστας Κώστας Ζιγκερίδης, σταθεροί συνεργάτες της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.            

Η Νικόλ Δημητρακοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα. Φοίτησε στην Δραματική σχολή του Ωδείου Αθηνών και αποφοίτησε από την Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης Μοντέρνοι Καιροί. Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιά και κάτοχος Μεταπτυχιακού Διπλώματος στο Performance Making του Goldsmiths, University of London. Κατά την διάρκεια της θητείας της ως Καλλιτεχνική Διευθύντρια του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης σχεδίασε και υλοποίησε πλήθος καλλιτεχνικών δρώμενων και παραστάσεων. 

Έχει πραγματοποιήσει παραστάσεις στο Φεστιβάλ Αθηνών, Θέατρο του Νέου Κόσμου, Γαλλικό Ινστιτούτο, Θέατρο 104, σε non- conventional χώρους όπως: Brick Lane Market (the Brick Box), Shunt Vaults-London Bridge, Μουσείο Μαραθωνίου Δρόμου, αλλά και σε site specific performances όπως σε κτίρια υπό κατεδάφιση (7 quiet acts of domestic violence, London ), Hotel Xenia Ναύπακτος (Dismember to Remember, Commun(icat)ion of Crisis symposium, Institute for Live Arts Research).Σήμερα είναι μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής επί Καλλιτεχνικών Θεμάτων-Συντονίστρια Πολιτιστικής και Κοινωνικής Διάδρασης του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης και υπεύθυνη Πολιτισμού στον Δήμο Φιλοθέης Ψυχικού.

Ημερίδα επιμόρφωσης εκπαιδευτικών!

Με ιδιαίτερη επιτυχία ολοκληρώθηκε το Σάββατο η επιμορφωτική ημερίδα των εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, πάνω στις φυσικές επιστήμες, που διοργανώθηκε από την Ελληνογαλλική Σχολή Ουρσουλινών, με θέμα:« Φυσικές Επιστήμες: Σύγχρονες εξελίξεις και προοπτικές ». 

Με τη συμμετοχή του Ινστιτούτου Βιοεπιστημών και Εφαρμογών του ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος και τη συμβολή του 2ου ΠΕ.Κ.Ε.Σ Αττικής και εξαιρετικούς ομιλητές, ηχηρά ονόματα από το χώρο των επιστημών, η επιμορφωτική ημερίδα ξεκίνησε το πρωί του Σαββάτου με τις εισηγήσεις του Νικόλαου Θωμαίδη, καθηγητή Αναλυτικής Χημείας στο ΕΚΠΑ πάνω στη Mελέτη του Iικού Φορτίου στα Αστικά Λύματα, συνεχίστηκε με την εισήγηση του Ιωάννη Κομίνη, αναπληρωτή καθηγητή ΕΜΠ και του Γεώργιου Καλκάνη, Ομότιμου καθηγητή ΕΚΠΑ, ο οποίος αναφέρθηκε πάνω στην "Επιστήμη και Εκπαίδευση - Η Επιστημονική Έρευνα και η Εκπαιδευτική Διερεύνηση". 

Οι ομιλίες συνεχίστηκαν με τον Αχιλλέα Γραβάνη, καθηγητής Φαρμακολογίας Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Κρήτης, με θέμα: «Εγκέφαλος on chip: Το πάντρεμα του ανθρώπινου εγκεφάλου και του ηλεκτρονικού εγκεφάλου στην ιατρική » και του Δρ. Δημήτρη Κλέτσα, Διευθυντή του Ινστιτούτου Βιοεπιστημών και Εφαρμογών του ΕΚΕΦΕ "Δημόκριτος".  

Re - Loaded

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα 

«…Θα γίνω βιβλίο, γιατί μόνο έτσι μπορεί η ζωή να στριμωχτεί σε ένα ράφι. Θα γίνω βιβλίο…, γιατί έτσι, (ένα βιβλίο), μπορεί να σε κάνει ευρύτερα γνωστό …» αναφέρει μεταξύ άλλων το οπισθόφυλλο της αυτοβιογραφίας του Λάκη Γαβαλά.

Στο «Χαρτόπολις» της Ελένης Νικολέλη, Σάββατο πρωί, στο βιβλιοπωλείο του Νέου Ψυχικού, το βιβλιοπωλείο που είναι στην κυριολεξία γεμάτο βιβλία παντού, η γνώση ξεχειλίζει, μέσα από στοίβες βιβλίων και η φιλαναγνωσία διάχυτη, ξεχωρίζει, ο αυθεντικός, πάντα ευδιάθετος και χαρούμενος Λάκης Γαβαλάς, αυτός ο λάτρης της ζωής με τα σκαμπανεβάσματά της, βρέθηκε κοντά μας, υπογράφοντας το βιβλίο του με τίτλο «Λάκης Γαβαλάς, Loaded», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Άγκυρα».

Τι είναι η ζωή; Μια βόλτα είναι η ζωή, ένα πέρασμα. Όπως λέμε, έλα βγες, κάνε την εμφάνισή σου, μείνε και λίγο να σε δούμε, να δούμε πως φέρεσαι, πως σκέφτεσαι και πως αμφισβητείς. Μην τρελαίνεσαι. Τώρα που είπα «αμφισβητείς» θυμήθηκα... Η μαγεία της ζωής είναι όταν αμφισβητείς. Όταν αντιστέκεσαι… με κάποιο τρόπο. Συνειδητά όμως, με επίγνωση των μονοπατιών της κοινωνίας, εκεί στην ωριμότητα της νιότης σου.

                                                                             

Ζήτησα από το Λάκη Γαβαλά, να μου συνοψίσει τη ζωή του σε μία φράση και μου είπε «Υπάρχω…» και εγώ συνειρμικά συνεχίζω «…Υπάρχω, είμαι εδώ..». «Όπως το μωρό που μπουσουλάει και προσπαθεί να σηκωθεί, πέφτει και ξανασηκώνεται, για να αντικρύσει το μέλλον. Αυτός ο τρόπος, υπάρχει σε εμένα από μικρό παιδί. Η υγεία είναι για μένα ότι πιο σπουδαίο αγαθό στη ζωή. Προϋποθέτει και υγεία πνεύματος. Υγεία στη σκέψη. Δεν είναι μόνο η υγεία του σώματος και του οργανισμού. Όταν όλα αυτά υπάρχουν μαζί, τότε μπορεί να έρθει και η ύλη και βέβαια απαραίτητα, η δημιουργία. Έχοντας ζήσει στη ζωή μου με πλούσια ύλη, μπορώ να πω, ότι έχω και το απαραίτητο πνευματικό κομμάτι της ζωής και το δημιουργικό βεβαίως, που δεν με έχει αφήσει».

                                                                           

Ο Λάκης Γαβαλάς, με την Ελένη Νικολέλη και την Άννα Παπαδημητρίου
από τις εκδόσεις "Άγκυρα" 

-Είχες μια πλούσια ζωή, με απόλυτες εμπειρίες. Ποιο είναι το μήνυμα; Προχώρα...; «Ε, ναι. Εγώ ανήκω στο σύμπαν, ανήκω στο τώρα. Το σύμπαν μου απέδειξε ότι έχει μια αόρατη δύναμη που με προστατεύει. Ότι γήινο, χαρά ή λύπη ή ότι συναίσθημα μου συμβαίνει, το καταγράφω, το επιστρέφω στο σύμπαν και μου έρχεται πίσω φιλτραρισμένο».

-Ποιο είναι το πιο σημαντικό που σου έχει συμβεί στη ζωή σου, που κατέχει περίοπτη θέση; «Το πιο σημαντικό είναι που με αγαπούν οι άνθρωποι και αυτό συμβαίνει λόγω και της δικής μου προσωπικότητας.

Μας λείπει το χειροκρότημα όμως από τη ζωή μας», είπε ο Λάκης Γαβαλάς στο τέλος. «Στη ζωή μας είναι όμορφο να επιβραβεύουμε τα καλώς κείμενα, αυτόν που προοδεύει, αυτόν που διαπρέπει. Μας λείπει να είμαστε ανοιχτόκαρδοι». Κρατώντας το συγκεκριμένο στοιχείο ως επίλογο, γνώριμο στα ελληνικά δεδομένα, θα συμφωνήσω μαζί του ότι ναι, είναι πραγματικά όμορφο να λέμε καλές κουβέντες για τους συνανθρώπους μας που δείχνουν μια αξιοσύνη, που είναι χρήσιμοι για τον κόσμο τούτο, όπως σημείωσε χαρακτηριστικά και ο Λάκης. Μην το φοβάστε. Άλλωστε αυτός που φοβάται να αναγνωρίσει και να παραδεχτεί, δεν πατάει δυνατά και στέρεα. Φοβάται για τον ίδιο του τον εαυτό. 

Καλλιτεχνική κινητοποίηση μαθητών..!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Πρώτος Μαθητικός Διαγωνισμός Κεραμικής με στόχο την ανάδειξη της βιωματικής εκπαίδευσης και πιο συγκεκριμένα στην δημιουργική ενασχόληση και επαφή των παιδιών με την τέχνη!

Δεν θα μπορούσε να οργανωθεί σε άλλο τόπο εκτός από τους ''Δελφούς'' της Ελληνικής Κεραμικής, στο Μαρούσι. Ο Δήμος Αμαρουσίου, η Πανελλήνια Ένωση Κεραμιστών Αγγειοπλαστών και ο Συνεταιρισμός Αγγειοπλαστών Κεραμιστών Αμαρουσίου διοργανώνουν για πρώτη φορά Διαγωνισμό Κεραμικής για τους μαθητές των δημοτικών σχολείων με θέμα ''Τα Δώρα της φύσης''.

Ο διαγωνισμός ξεκίνησε σήμερα, στο εκθετήριο του Συνεταιρισμού Αγγειοπλαστών Κεραμιστών Αμαρουσίου. Στην εναρκτήρια ημέρα του διαγωνισμού, πήραν μέρος αρκετοί μαθητές που πριν εκφράσουν την δεινή τους δημιουργικότητα, δέχθηκαν τα καλωσορίσματα από τον Δήμαρχο Αμαρουσίου Θεόδωρο Αμπατζόγλου, (Στην πάνω φωτογραφία με τον Νικόλαο Βαλλάτο), του Προέδρου της Πανελλήνιας Ένωσης Κεραμιστών Αγγειοπλαστών Νικόλαου Βαλλάτου και της Φανής Λέκκα ως εντεταλμένη σύμβουλος του Δήμου Αμαρουσίου με αρμοδιότητα στη Τουριστική Ανάπτυξη και Προστασίας Καταναλωτή. Όλοι οι ομιλητές στις σύντομες αναφορές τους εστίασαν στην κεραμική και στον σημαντικό ρόλο που προσφέρει η εμπειρία του διαγωνισμού, για τους μαθητές στην πρώτη τους επαφή με αυτήν! Μία δράση που εκτός από την απομνημόνευση πληροφοριών, προτείνει την αναζήτηση νοήματος. Επιδιώκει τη συναισθηματική και καλλιτεχνική κινητοποίηση κάθε μαθητή.

Τα έργα των νέων δημιουργών θα αξιολογηθούν από δασκάλους της κεραμικής τέχνης, θα επιλέγουν τα καλύτερα όπου και θα βραβευτούν σε ειδική εκδήλωση. Σε όλους τους συμμετέχοντες στον 1ο Μαθητικό Διαγωνισμό Κεραμικής θα δοθεί μαζί με τον έπαινο και αναμνηστικό κεραμικό (Φωτ.: Στο άνοιγμα) βραβείο! Στόχος των διοργανωτών του διαγωνισμού είναι να γίνει θεσμός και να επαναλαμβάνεται και τα επόμενα χρόνια.

Η Άνοιξη στην Κεραμική!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Η Άνοιξη και ο συμβολισμός της που σε αμέτρητα ποιήματα και λογοτεχνικά κείμενα παρομοιάζεται με την αναγέννηση της φύσης, τον εκστασιασμό των χρωμάτων και των λουλουδιών, το ξύπνημα της ζωής στο ετήσιο ραντεβού της με το χρόνο, έρχεται στο "Medley". 

Κάτω από το φως και την αύρα του ιερού βράχου της Ακρόπολης, πέντε γυναίκες κεραμίστριες, φέρνουν την Άνοιξη στο «Medley» και σας προσκαλούν στα εγκαίνια της έκθεσης «Εαρινά», από τις 14 Απριλίου, έως τις 15 Μαίου 2022.

Η Μίρκα Δραπανιώτου, η Άνθια Δεστούνη, η Μάγκυ Ιωάννου, η Μαριλένα Μιχοπούλου και η Έλενα Σταθοπούλου, είναι πέντε γυναίκες Καλλιτέχνιδες, που με τις εμπνευσμένες δημιουργίες τους και την έκθεση «Εαρινά», φέρουν έναν αέρα φρεσκάδας και ανανέωσης. Η έκθεση σηματοδοτεί το ξεκίνημα μιας νέας εποχής, ενός νέου κύκλου ζωής που διακατέχεται από την εμποτισμένη ανοιξιάτικη αύρα της εποχής, με τις απαραίτητες χρωματικές εντάσεις στα έργα τους, που αποπνέουν χαρά, δημιουργία και αισιοδοξία.

Την επιμέλεια της έκθεσης έχει η Γλύπτρια – Κεραμίστρια Μαριλένα Μιχοπούλου. Μαζί τους ο ρεαλισμός και η πιστότητα του φακού του φωτογράφου Σπύρου Κοτζάμπαση, που με τη δική του προσωπική καλλιτεχνική του αποτύπωση, μοιράζεται με το κοινό του, τη δική του συνομιλία με τη φύση, μέσα από 10, ξεχωριστές, ανεπανάληπτες φωτογραφίες.

Μedley

Καρυάτιδων 8, Μακρυγιάννη
Διάρκεια: 14 Απριλίου -15 Μαΐου 2022
Εγκαίνια: Πέμπτη 14 Απριλίου 2022, 6-10μμ.