Μικρασιατική καταστροφή!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Πολλά πράγματα σήμερα τα θεωρούμε δεδομένα, όπως επί παραδείγματι ότι τα νησιά του Αιγαίου θα ήταν ελληνικά μετά τους βαλκανικούς πολέμους ή ότι η Μακεδονία θα ήταν ελληνική. Μεσολάβησε όμως ένας 1ος Παγκόσμιος πόλεμος το 1918, όπου τότε, τίποτε δεν ήταν δεδομένο.

Στο βιβλίο των Άγγελου Συρίγου και Ευάνθη Χατζηβασιλείου "Μικρασιατική καταστροφή 50 Ερωτήματα και Απαντήσεις" εκδόσεις Πατάκη, όπου παρουσιάστηκε από το βιβλιοπωλείο "Χαρτόπολις" και τις δράσεις φιλαναγνωσίας που διοργανώνει η Ελένη Νικολέλη, το Σάββατο πρωί στο Φάρο Ψυχικού (Φωτό πάνω), ο υφυπουργός Παιδείας Άγγελος Συρίγος και ο διδάκτωρ καθηγητής Ιστορίας και Γενικός Γραμματέας της Επιστημονικής Επιτροπής του Ιδρύματος για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία, της Βουλής των Ελλήνων, Ευάνθης Χατζηβασιλείου, μίλησαν μαζί μας, εξετάζοντας το γεγονός του ελληνοτουρκικού πολέμου υπό τη λογική των ίσων αποστάσεων, συνοψίζοντας τη Μικρασιατική καταστροφή σε λίγα λόγια και δίνοντας μια αντιπροσωπευτική εικόνα της ιστορίας.                                                   

«Στόχος μας όταν ξεκινήσαμε να γράφουμε αυτό το βιβλίο ήταν να γράψουμε κάτι απλό, χωρίς πολλές λεπτομέρειες που να βαρύνουν τον αναγνώστη για το πως φτάσαμε στη Μικρασιατική καταστροφή. Πολλά πράγματα σήμερα τα θεωρούμε δεδομένα, όπως επί παραδείγματι ότι τα νησιά του Αιγαίου θα ήταν ελληνικά μετά τους βαλκανικούς πολέμους ή ότι η Μακεδονία θα ήταν ελληνική. Μεσολάβησε όμως ένας 1ος Παγκόσμιος πόλεμος το 1918, όπου τότε, τίποτε δεν ήταν δεδομένο. Υπάρχουν κάποιες παρανοήσεις σε σχέση με αυτή την περίοδο. Έχουμε ξεχάσει τι συνέβη με τις πράξεις γενοκτονίας των Τούρκων εναντίον των Ελλήνων από το 1914 – 1918» επισημαίνει ο κ. Συρίγος. 

-Πως όμως ξεκίνησε αυτός ο πόλεμος. Ήταν μια λάθος εκτίμηση τότε του ελληνικού κράτους; «Πολλές φορές επίσης, έχω ακούσει ότι ο Βενιζέλος επέλεξε να κάνει τις εκλογές το 1922 για να τις χάσει και να φύγει από την εξουσία. Δεν είχε περιθώρια τότε ο Βενιζέλος να μην πάει σε πόλεμο, διότι στην περιοχή ζούσαν 2,5εκ. Έλληνες, οι οποίοι υπόκειντο τα πάνδεινα από τους νεότουρκους, εθνοτικές εκκαθαρίσεις, διώξεις, γενοκτονίες σε κάποιες περιοχές όπως στον Πόντο. 

Ο Βενιζέλος πήγε για να προστατεύσει το ελληνικό στοιχείο από την περαιτέρω σφαγή. Το 1913, όταν τελείωσαν οι βαλκανικοί πόλεμοι, ο Βενιζέλος θεώρησε ότι αυτά ήταν σύνορα της Ελλάδος. Ο 1ος Παγκόσμιος πόλεμος τα άλλαξε όλα και η στάση των νεότουρκων. Το κακό ήταν ότι παλεύαμε για μια περιοχή η οποία ταυτόχρονα για τους Τούρκους ήταν μητέρα πατρίδα. Ήταν ένα πόλεμος για μία πατρίδα και δική μας και των Τούρκων και η σύγκρουση έφτασε στα άκρα», τονίζει ο υφυπουργός Παιδείας, Άγγελος Συρίγος.  

                                                                            

Μια ευχάριστη, αλλά και συγκινητική συνάμα στιγμή της ημέρας, ήταν η παρουσία της κυρίας Εβίτα Παπανικολάου στην εκδήλωση, απόγονος των αγωνιστών του ελληνοτουρκικού πολέμου, η οποία παρουσίασε στον υφυπουργό την εικόνα με την ημερομηνία 27 / 7/ 1922 του προγόνου της αξιωματικού του ιππικού Βόλου από το Ελληνικό στρατηγείο στρατού, ο οποίος έφευγε για να πολεμήσει, πριν τη φονική εκείνη μάχη του Αφιόν Καραχισάρ. (Φωτό πάνω).

                                                                                    

Οι κυρίες Μάρθα Σαμαρά και Βίκυ Χατζηνικολή και Ζίνα Μπαμπή
ανάμεσα από τους δύο συγγραφείς.

«Εκείνο το οποίο προσπαθούμε να πούμε σε αυτό το βιβλίο είναι ότι ο κύριος λόγος που φτάσαμε σε εκείνη την καταστροφή είμασταν εμείς οι ίδιοι. Στην πιο κρίσιμη φάση της δημιουργίας του ελληνικού κράτους εμείς δεν είμασταν ενωμένοι και αυτό πρέπει να το λέμε για να κομίζουμε τα διδάγματα της στάσης μας, προκειμένου να μην φτάσουμε ξανά στο ίδιο σημείο, να μην τα ξαναζήσουμε. Μεγάλωσα σε μια Ελλάδα τη δεκαετία του ’60 και του ’70 που υπήρχε διάχυτη η άποψη ότι φταίνε οι ξένοι. 

Ο κάθε λαός κοιτάζει τα συμφέροντά του και εμείς πρέπει να κοιτάξουμε τα δικά μας», σημείωνει ο Άγγελος Συρίγος. «Επίσης, αξίζει να επισημάνουμε το μεγαλύτερο επίτευγμα του ελληνικού κράτους, που ήταν η ενσωμάτωση του τεράστιου αριθμού των προσφύγων. Ανήκαμε μεν στο ίδιο έθνος, οι αριθμοί όμως ήτανε τρομαχτικοί. Ήταν σαν να έρθουνε σήμερα στην Ελλάδα 4εκ. άνθρωποι μέσα σε 15 ημέρες, με τα ρούχα που φοράνε», προσθέτει ο υφυπουργός. 

                                                                                 

                                                                                     

Την εκδήλωση επισκέφθηκαν οι βουλευτές Β1 Βορείου Τομέα Αθηνών, καθηγητής Δημήτρης Καιρίδης, (Φωτογραφία πάνω με τη Ζίνα Μπαμπή και τη Βίκυ Χατζηνικολή από την Τοπική της Ν.Δ στο Ψυχικό) και ο Γιώργος Κουμουτσάκος (Φωτό κάτω).

Οι ημέρες φιλαναγνωσίας που διοργανώνονται στο "Χαρτόπολις" και την Ελένη Νικολέλη, συνεχίζονται με πολλά άλλα σημαντικά βιβλία, όπου για την περίοδο των γιορτών και όχι μόνο, μας κρατούν συντροφιά και μας ταξιδεύουν στον κόσμο της μάθησης και της αγωγής. 

Cher arôme de sol

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Η εικαστικός Μαριλένα Μιχόπουλου στη νέα της δουλειά, «περιγράφει» την Άνοιξη, έξω από την αυστηρά οριοθετημένη δημιουργία των Ελλήνων κεραμιστών, ταξιδεύοντάς μας, σε ένα πολύχρωμο και μυροβόλο σύμπαν.

Αν αναζητήσει κανείς το μυστικό μήνυμα στις τελευταίες δημιουργίες της Κεραμίστριας – Γλύπτριας Μαριλένας Μιχοπούλου, θα μπει σε μία ατέρμονη εξερεύνηση, δίχως λόγο. Η καλλιτέχνης, ως γαλαντόμα εκφραστής, αφήνει τον εσωστρεφή χαρακτήρα της ελληνικής κεραμικής τέχνης, και «σερβίρει» στον θεατή, ένα άμεσο, ευδιάκριτο, μήνυμα.

Τα έργα της Μαριλένας Μιχοπούλου, ταξιδεύουν το θεατή, σε μια διαρκής παραπομπή της μορφής στο άμορφο, στο χρώμα και στο άχρωμο λευκό, στο χώμα, στο νερό, στον πηλό... Σταθμοί δίχως τέλος. Η νέα δουλειά της Μαριλένας Μιχοπούλου, μαρτυρά την αρχή, με τη σύλληψη της νέας της ιδέας, τη μέση, με την εξαιρετική απόδοση της Άνοιξης στα έργα της και το τέλος, με το ολιστικό αποτέλεσμα.

Η νέα συλλογή της Μιχοπούλου, είναι η διαρκής, ενδόμυχη ροπή της τέχνης έξω από τα όρια του εαυτού της καλλιτέχνιδας. Είναι η διαλεκτική αισθητική, που στην πραγματικότητα οι διατυπώσεις που προσφέρει, μοιάζουν να έχουν συλληφθεί από την ίδια τη θεμελιώδη αμφισημία της μορφής, και ως εκ τούτου το καταγωγικό διφορούμενο όλης της τέχνης. Το ίδιο εκείνο διφορούμενο που σε άλλα συμφραζόμενα, εμφανίζεται ως παθολογία του «αισθητισμού». Όσο η τέχνη προσποιείται μιαν απόλυτη αυτάρκεια ή αυταρέσκεια, μια κατηγορηματική σύμπτωση με τη μορφή της, καταλήγει ως μια αδιάλλακτη, μη διαδραστική τέχνη, με καθαρή ανταλλακτική αξία.

Η τέχνη αντλεί την πιο ιδιάζουσα δύναμή της, μέσα από την ένταση που γεννά ανάμεσα στην εικόνα και το βάθος του περιεχομένου. Αυτό κάνει και η Μαριλένα Μιχοπούλου, στην τελευταία της συλλογή. Ως γνήσια εικαστικός, κλείνει τα αυτιά της σε ότι την έχει εκπαιδεύσει, απαρνιέται την εκπαιδευτική της ιδιότητα και δημιουργεί! 

Αξίζει να δείτε από κοντά τα έργα της, που παρουσιάζονται από τις 14 Απριλίου στο «Medley». Έργα με esáns μοναδική, που θα προσδώσουν στο ταξίδι σας, μία «Άνοιξη» ξεχωριστή.

Για τον πολιτισμό της Ομογένειας!

Μία ξεχωριστή εκδήλωση, από τις καθιερωμένες της Παναθηναϊκής Νέου Ψυχικού για την υποστήριξη ενός εκ των τριών Ομογενειακών σχολείων της Κωνσταντινούπολης, του Ζωγράφειου Λυκείου, πραγματοποιήθηκε χθες στην Ελληνογαλλική Σχολή Ουρσουλινών.

Παρουσία του Δημάρχου Φιλοθέης Ψυχικού Δημήτρη Γαλάνη, της υπουργού Παιδείας Νίκης Κεραμέως, βραβεύτηκε ο Διευθυντής του Ζωγραφείου σχολείου Κωνσταντινούπολης Γιάννης Δερμιτζόγλου, για το σημαντικότατο έργο που επιτελεί, στη διατήρηση και τη διαφύλαξη των ηθών και των εθίμων της ομογένειας. (Στη Φωτ. πάνω είναι ο Δήμαρχος Δημήτρης Γαλάνης, με τη σύζυγό του Εμμανουέλα Λύκου και το Γενικό Διευθυντή της Ελληνογαλλικής Σχολής Ουρσουλινών Βασίλη Σπυρογιάννη.)  

Στην εκδήλωση παρεβρέθησαν επίσης άνθρωποι της τέχνης και του πολιτισμού και πολιτικοί από το χώρο της Αυτοδιοίκησης σε μία εκ των πολλών σειρά πρωτοβουλιών και δράσεων ευαισθησίας και στήριξης της ομογένειάς μας στην Κωνσταντινούπολη που έχει αναλάβει κατά καιρούς η Πανελλαδική Οργάνωση Γυναικών "Παναθηναϊκή" Νέου Ψυχικού, η πρόεδρος της Βασιλική Παπαϊωάννου και τα μέλη της. Την εκδήλωση τίμησε με τη συμμετοχή της η Ελένη Γλυκατζή Αρβελέρ, Πρύτανης και Πρόεδρος του Δ.Σ του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών, η Έλση Δημουλά διάβασε ένα ποίημα της μητέρας της Κική Δημουλά, για τη γλώσσα, ενώ το συντονισμό και την παρουσίαση, είχε η δημοσιογράφος Βίκυ Φλέσσα.                                                    

Οι κυρίες Έλση Δημουλά, Βίκυ Φλέσσα και Βασιλική Παπαϊωάννου

Ο Δήμαρχος Φιλοθέης Ψυχικού Δημήτρης Γαλάνης, με τις κυρίες
Σίσσυ Παυλοπούλου και Βασιλική Παπαϊωάννου

Το Ζωγράφειο Λύκειο Κωνσταντινούπολης, είναι ένα εκ των τριών σχολείων της ομογένειας που διακηρύττει τον ελληνικό πολιτισμό και τις παραδόσεις του τόπου μας, σε ένα δύσκολο κατά γενική ομολογία περιβάλλον. Η "Παναθηναϊκή Νέου Ψυχικού", αποτελούσε πάντα μια αγκαλιά για τους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης, διατηρώντας, δυνατούς δεσμούς φιλίας και αδελφοσύνης, διοργανώνοντας εκδηλώσεις συμπαράστασης και υποστήριξης, σε μια εποχή που οι στενές σχέσεις μεταξύ των λαών, αποτελούν καίριο παράγοντας σταθερότητας και ειρήνης.   

Τιμή μας η εικαστική δημιουργία!

Αν και έχει ένα ιστορικό διαδρομής 70 χρόνων περίπου ως τίτλος, το "Ράλλυ Ακρόπολις", θα έλεγε κανείς ότι φτάνει σε αναγνωρισιμότητα, σε παγκόσμιο ενδιαφέρον, το "Μαραθώνιο".

Το "Ράλλυ Ακρόπολις ήταν από όταν ξεκίνησε τη δεκαετία του '50 και είναι φυσικά μέχρι και σήμερα, η προβολή της χώρας στο εξωτερικό. Το αυτοκίνητο είναι το μέσο, το οποίο το τοποθετούν οι εικονολήπτες στα πιο όμορφα μέρη της Ελλάδας, στη Διονυσίου Αεροπαγίτου, στα Μετέωρα, στα Φουρνά, στο Πλατανάκι, στην Παύλιανη, στο Χάνι Ζαγκανά, στο Παναθηναϊκό Στάδιο, στο Ζάπειο Μέγαρο, δημιουργώντας εικόνες που ταξιδεύουν σε όλη την οικουμένη. Είναι μια γιορτή για όλους, όχι μόνο για τους λάτρεις του motorsport.                                                                                     

Είναι μεγάλη τιμή για εμάς, στο North Pages, έχοντας τη γνώση της τεράστιας αξίας του θεσμού, η ανάθεση της εικαστικής δημιουργίας του Ιστορικού Ράλλυ Ακρόπολις 2022. Βιώνοντας σε απόλυτο βαθμό τις συνεχόμενες αλλαγές στις ζωές μας όπως είναι και η φυσική ροή της εξέλιξης, το δημιουργικό τμήμα North Creative, στέκεται σήμερα αρωγός της εικαστικής δημιουργίας του Ιστορικού Ράλλυ Ακρόπολις. Είναι πολύτιμο και αναζωογονητικό για μας, αφουγκραζόμενοι την πορεία ενός ιστορικού θεσμού. Οι δημιουργικές μας αναζητήσεις μας εμπλουτίστηκαν με την στοχαστική ανησυχία μας, που δεν υπόκεινται σε κανονιστικού τύπου συμβάσεις και πρότυπα.

Κρατώντας ως οδηγό την ακατέργαστη έκφραση, σε συνδυασμό με την δυναμική του αυθεντικού, συμπεριλάβαμε στη δημιουργία, στοιχεία που αναδεικνύουν την σημαντικότητα του γεγονότος, προσδίδοντας τα κοινωνικά, πολιτιστικά, αισθητικά χαρακτηριστικά του χθες και του σήμερα.

Ευχαριστούμε! 

Συνομιλώντας με το θεατή!

Την είδαμε το Χειμώνα στο Δήμο Φιλοθέης Ψυχικού, να σκηνοθετεί μία ξεχωριστή παράσταση, site specific, τις "Μάγισσες", προσαρμοσμένη και εναρμονισμένη στην υπαίθρια Γλυπτοθήκη του Ζογγολόπουλου.  

Σκηνοθετεί, ερμηνεύει, αποδίδει θεατρικά έργα με εναλλακτικό τρόπο, χρησιμοποιώντας και multimedia εφαρμογές. Στην τελευταία της δουλειά, αυτό το διάστημα, στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, συνεργάζεται με τους Medea Electronic, όπου ανεβάζουν μαζί, σε διασκευή, το μύθο της Κασσάνδρας, με live electronics. Μία ιδιαίτερη απόδοση, διαφορετική από τα συνηθισμένα, στην οποία επικεντρώνεται στη δραματουργία του ήχου, πέραν της θεατρικής πράξης. 

Η Νικόλ Δημητρακοπούλου, είναι ηθοποιός και σκηνοθέτης, σκηνοθετεί perfomance. Η τελετουργική διάσταση του θεάτρου, η αλληλεπίδραση και ο διάλογος μεταξύ των τεχνών, η λειτουργία του χώρου και η παρουσία του performer σε διαλεκτική σχέση με τον θεατή, είναι δομικά στοιχεία της πρακτικής της.

                                                                                             

Η λυρική performance «Μάγισσες» είναι βασισμένη στο ομώνυμο έργο της βραβευμένης πεζογράφου, Νατάσας Σίδερη, με πιο πρόσφατη διάκριση της, το Α' βραβείο στο Διαγωνισμό Θεατρικής Γραφής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, σε συνεργασία με το Θέατρο του Regensburg, το Φεβρουάριο 2022, σε σκηνοθεσία και ερμηνεία  της  Νικόλ Δημητρακοπούλου. 

Οι «Μάγισσες» της εποχής μας, που γράφτηκαν με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα βίας κατά των γυναικών στη χώρα μας, συνομιλούν με μπαρόκ μουσικά σπαράγματα και ελεύθερους αυτοσχεδιασμούς. Αντλώντας υλικό τόσο από ιστορικές καταγραφές έμφυλης βίας που τελέστηκαν σε ευρωπαϊκό έδαφος κατά τον Μεσαίωνα, όσο και από την ελληνική προφορική παράδοση (το δεύτερο μέρος τους συνομιλεί με  την παραλογή «Του Γεφυριού της Άρτας»), το έργο ενεργοποιεί θραύσματα απώλειας, μνήμης και απουσίας γυναικών που δεν πρέπει να ξεχαστούν. Αναδεικνύει τα γυναικεία ζητήματα που ενσκήπτουν μέσα από αφηγήσεις του παρελθόντος, ως ολοζώντανα αιτήματα του παρόντος.                                     

                                

Πρόκειται για μια ποιητική σύνθεση που μας αφυπνίζει με όλα τα παραστατικά μέσα, με θέατρο και μουσική απόλυτα εναρμονισμένη με τον φυσικό χώρο. Το έργο ταξιδεύει τους θεατές στον  χώρο και χρόνο, με ευαισθησία και ποιητικές εικόνες της γυναίκας κόρης-νύφης-μητέρας, κατεξοχήν αποδέκτη συμβολισμών, τόσο στον λογοτεχνικό κανόνα, όσο και στο ιστορικό γίγνεσθαι. Η παράσταση "Μάγισσες" συνομιλεί με τον χώρο στον οποίο πραγματοποιείται και μετατρέπει παραδοσιακά, μη θεατρικούς χώρους σε σκηνή, μια πραγματική site specific performance. 

Μετά τον πρώτο  σταθμό, που αποτέλεσε η υπαίθρια Γλυπτοθήκη Ζογγολόπουλου, με σημείο αναφοράς  τα εμβληματικά γλυπτά του καλλιτέχνη, η δράση εντάχθηκε στο πλαίσιο των πρωτοβουλιών του ΟΗΕ για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών και η Περιφέρεια Αττικής επέλεξε την performance, να πραγματοποιηθεί για την Ημέρα της Μητέρας 8 Μαΐου,  στο Ιερό της Αφροδίτης στο Χαϊδάρι, στον μοναδικό αυτό χώρο όπου για πρώτη φορά θα πραγματοποιηθεί παράσταση. Το περιεχόμενο της παράστασης, εναρμονίζεται με την θεά Αφροδίτη και συνομιλεί μοναδικά με τον μαγικό αυτό χώρο, για τον οποίο ειδικά θα σκηνοθετηθεί εκ νέου. Συμμετέχουν  η μεσόφωνος Αναστασία Κότσαλη και ο ακορντεονίστας Κώστας Ζιγκερίδης, σταθεροί συνεργάτες της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.            

Η Νικόλ Δημητρακοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα. Φοίτησε στην Δραματική σχολή του Ωδείου Αθηνών και αποφοίτησε από την Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης Μοντέρνοι Καιροί. Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιά και κάτοχος Μεταπτυχιακού Διπλώματος στο Performance Making του Goldsmiths, University of London. Κατά την διάρκεια της θητείας της ως Καλλιτεχνική Διευθύντρια του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης σχεδίασε και υλοποίησε πλήθος καλλιτεχνικών δρώμενων και παραστάσεων. 

Έχει πραγματοποιήσει παραστάσεις στο Φεστιβάλ Αθηνών, Θέατρο του Νέου Κόσμου, Γαλλικό Ινστιτούτο, Θέατρο 104, σε non- conventional χώρους όπως: Brick Lane Market (the Brick Box), Shunt Vaults-London Bridge, Μουσείο Μαραθωνίου Δρόμου, αλλά και σε site specific performances όπως σε κτίρια υπό κατεδάφιση (7 quiet acts of domestic violence, London ), Hotel Xenia Ναύπακτος (Dismember to Remember, Commun(icat)ion of Crisis symposium, Institute for Live Arts Research).Σήμερα είναι μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής επί Καλλιτεχνικών Θεμάτων-Συντονίστρια Πολιτιστικής και Κοινωνικής Διάδρασης του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης και υπεύθυνη Πολιτισμού στον Δήμο Φιλοθέης Ψυχικού.

Ημερίδα επιμόρφωσης εκπαιδευτικών!

Με ιδιαίτερη επιτυχία ολοκληρώθηκε το Σάββατο η επιμορφωτική ημερίδα των εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, πάνω στις φυσικές επιστήμες, που διοργανώθηκε από την Ελληνογαλλική Σχολή Ουρσουλινών, με θέμα:« Φυσικές Επιστήμες: Σύγχρονες εξελίξεις και προοπτικές ». 

Με τη συμμετοχή του Ινστιτούτου Βιοεπιστημών και Εφαρμογών του ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος και τη συμβολή του 2ου ΠΕ.Κ.Ε.Σ Αττικής και εξαιρετικούς ομιλητές, ηχηρά ονόματα από το χώρο των επιστημών, η επιμορφωτική ημερίδα ξεκίνησε το πρωί του Σαββάτου με τις εισηγήσεις του Νικόλαου Θωμαίδη, καθηγητή Αναλυτικής Χημείας στο ΕΚΠΑ πάνω στη Mελέτη του Iικού Φορτίου στα Αστικά Λύματα, συνεχίστηκε με την εισήγηση του Ιωάννη Κομίνη, αναπληρωτή καθηγητή ΕΜΠ και του Γεώργιου Καλκάνη, Ομότιμου καθηγητή ΕΚΠΑ, ο οποίος αναφέρθηκε πάνω στην "Επιστήμη και Εκπαίδευση - Η Επιστημονική Έρευνα και η Εκπαιδευτική Διερεύνηση". 

Οι ομιλίες συνεχίστηκαν με τον Αχιλλέα Γραβάνη, καθηγητής Φαρμακολογίας Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Κρήτης, με θέμα: «Εγκέφαλος on chip: Το πάντρεμα του ανθρώπινου εγκεφάλου και του ηλεκτρονικού εγκεφάλου στην ιατρική » και του Δρ. Δημήτρη Κλέτσα, Διευθυντή του Ινστιτούτου Βιοεπιστημών και Εφαρμογών του ΕΚΕΦΕ "Δημόκριτος".  

Re - Loaded

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα 

«…Θα γίνω βιβλίο, γιατί μόνο έτσι μπορεί η ζωή να στριμωχτεί σε ένα ράφι. Θα γίνω βιβλίο…, γιατί έτσι, (ένα βιβλίο), μπορεί να σε κάνει ευρύτερα γνωστό …» αναφέρει μεταξύ άλλων το οπισθόφυλλο της αυτοβιογραφίας του Λάκη Γαβαλά.

Στο «Χαρτόπολις» της Ελένης Νικολέλη, Σάββατο πρωί, στο βιβλιοπωλείο του Νέου Ψυχικού, το βιβλιοπωλείο που είναι στην κυριολεξία γεμάτο βιβλία παντού, η γνώση ξεχειλίζει, μέσα από στοίβες βιβλίων και η φιλαναγνωσία διάχυτη, ξεχωρίζει, ο αυθεντικός, πάντα ευδιάθετος και χαρούμενος Λάκης Γαβαλάς, αυτός ο λάτρης της ζωής με τα σκαμπανεβάσματά της, βρέθηκε κοντά μας, υπογράφοντας το βιβλίο του με τίτλο «Λάκης Γαβαλάς, Loaded», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Άγκυρα».

Τι είναι η ζωή; Μια βόλτα είναι η ζωή, ένα πέρασμα. Όπως λέμε, έλα βγες, κάνε την εμφάνισή σου, μείνε και λίγο να σε δούμε, να δούμε πως φέρεσαι, πως σκέφτεσαι και πως αμφισβητείς. Μην τρελαίνεσαι. Τώρα που είπα «αμφισβητείς» θυμήθηκα... Η μαγεία της ζωής είναι όταν αμφισβητείς. Όταν αντιστέκεσαι… με κάποιο τρόπο. Συνειδητά όμως, με επίγνωση των μονοπατιών της κοινωνίας, εκεί στην ωριμότητα της νιότης σου.

                                                                             

Ζήτησα από το Λάκη Γαβαλά, να μου συνοψίσει τη ζωή του σε μία φράση και μου είπε «Υπάρχω…» και εγώ συνειρμικά συνεχίζω «…Υπάρχω, είμαι εδώ..». «Όπως το μωρό που μπουσουλάει και προσπαθεί να σηκωθεί, πέφτει και ξανασηκώνεται, για να αντικρύσει το μέλλον. Αυτός ο τρόπος, υπάρχει σε εμένα από μικρό παιδί. Η υγεία είναι για μένα ότι πιο σπουδαίο αγαθό στη ζωή. Προϋποθέτει και υγεία πνεύματος. Υγεία στη σκέψη. Δεν είναι μόνο η υγεία του σώματος και του οργανισμού. Όταν όλα αυτά υπάρχουν μαζί, τότε μπορεί να έρθει και η ύλη και βέβαια απαραίτητα, η δημιουργία. Έχοντας ζήσει στη ζωή μου με πλούσια ύλη, μπορώ να πω, ότι έχω και το απαραίτητο πνευματικό κομμάτι της ζωής και το δημιουργικό βεβαίως, που δεν με έχει αφήσει».

                                                                           

Ο Λάκης Γαβαλάς, με την Ελένη Νικολέλη και την Άννα Παπαδημητρίου
από τις εκδόσεις "Άγκυρα" 

-Είχες μια πλούσια ζωή, με απόλυτες εμπειρίες. Ποιο είναι το μήνυμα; Προχώρα...; «Ε, ναι. Εγώ ανήκω στο σύμπαν, ανήκω στο τώρα. Το σύμπαν μου απέδειξε ότι έχει μια αόρατη δύναμη που με προστατεύει. Ότι γήινο, χαρά ή λύπη ή ότι συναίσθημα μου συμβαίνει, το καταγράφω, το επιστρέφω στο σύμπαν και μου έρχεται πίσω φιλτραρισμένο».

-Ποιο είναι το πιο σημαντικό που σου έχει συμβεί στη ζωή σου, που κατέχει περίοπτη θέση; «Το πιο σημαντικό είναι που με αγαπούν οι άνθρωποι και αυτό συμβαίνει λόγω και της δικής μου προσωπικότητας.

Μας λείπει το χειροκρότημα όμως από τη ζωή μας», είπε ο Λάκης Γαβαλάς στο τέλος. «Στη ζωή μας είναι όμορφο να επιβραβεύουμε τα καλώς κείμενα, αυτόν που προοδεύει, αυτόν που διαπρέπει. Μας λείπει να είμαστε ανοιχτόκαρδοι». Κρατώντας το συγκεκριμένο στοιχείο ως επίλογο, γνώριμο στα ελληνικά δεδομένα, θα συμφωνήσω μαζί του ότι ναι, είναι πραγματικά όμορφο να λέμε καλές κουβέντες για τους συνανθρώπους μας που δείχνουν μια αξιοσύνη, που είναι χρήσιμοι για τον κόσμο τούτο, όπως σημείωσε χαρακτηριστικά και ο Λάκης. Μην το φοβάστε. Άλλωστε αυτός που φοβάται να αναγνωρίσει και να παραδεχτεί, δεν πατάει δυνατά και στέρεα. Φοβάται για τον ίδιο του τον εαυτό. 

Καλλιτεχνική κινητοποίηση μαθητών..!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Πρώτος Μαθητικός Διαγωνισμός Κεραμικής με στόχο την ανάδειξη της βιωματικής εκπαίδευσης και πιο συγκεκριμένα στην δημιουργική ενασχόληση και επαφή των παιδιών με την τέχνη!

Δεν θα μπορούσε να οργανωθεί σε άλλο τόπο εκτός από τους ''Δελφούς'' της Ελληνικής Κεραμικής, στο Μαρούσι. Ο Δήμος Αμαρουσίου, η Πανελλήνια Ένωση Κεραμιστών Αγγειοπλαστών και ο Συνεταιρισμός Αγγειοπλαστών Κεραμιστών Αμαρουσίου διοργανώνουν για πρώτη φορά Διαγωνισμό Κεραμικής για τους μαθητές των δημοτικών σχολείων με θέμα ''Τα Δώρα της φύσης''.

Ο διαγωνισμός ξεκίνησε σήμερα, στο εκθετήριο του Συνεταιρισμού Αγγειοπλαστών Κεραμιστών Αμαρουσίου. Στην εναρκτήρια ημέρα του διαγωνισμού, πήραν μέρος αρκετοί μαθητές που πριν εκφράσουν την δεινή τους δημιουργικότητα, δέχθηκαν τα καλωσορίσματα από τον Δήμαρχο Αμαρουσίου Θεόδωρο Αμπατζόγλου, (Στην πάνω φωτογραφία με τον Νικόλαο Βαλλάτο), του Προέδρου της Πανελλήνιας Ένωσης Κεραμιστών Αγγειοπλαστών Νικόλαου Βαλλάτου και της Φανής Λέκκα ως εντεταλμένη σύμβουλος του Δήμου Αμαρουσίου με αρμοδιότητα στη Τουριστική Ανάπτυξη και Προστασίας Καταναλωτή. Όλοι οι ομιλητές στις σύντομες αναφορές τους εστίασαν στην κεραμική και στον σημαντικό ρόλο που προσφέρει η εμπειρία του διαγωνισμού, για τους μαθητές στην πρώτη τους επαφή με αυτήν! Μία δράση που εκτός από την απομνημόνευση πληροφοριών, προτείνει την αναζήτηση νοήματος. Επιδιώκει τη συναισθηματική και καλλιτεχνική κινητοποίηση κάθε μαθητή.

Τα έργα των νέων δημιουργών θα αξιολογηθούν από δασκάλους της κεραμικής τέχνης, θα επιλέγουν τα καλύτερα όπου και θα βραβευτούν σε ειδική εκδήλωση. Σε όλους τους συμμετέχοντες στον 1ο Μαθητικό Διαγωνισμό Κεραμικής θα δοθεί μαζί με τον έπαινο και αναμνηστικό κεραμικό (Φωτ.: Στο άνοιγμα) βραβείο! Στόχος των διοργανωτών του διαγωνισμού είναι να γίνει θεσμός και να επαναλαμβάνεται και τα επόμενα χρόνια.

Η Άνοιξη στην Κεραμική!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Η Άνοιξη και ο συμβολισμός της που σε αμέτρητα ποιήματα και λογοτεχνικά κείμενα παρομοιάζεται με την αναγέννηση της φύσης, τον εκστασιασμό των χρωμάτων και των λουλουδιών, το ξύπνημα της ζωής στο ετήσιο ραντεβού της με το χρόνο, έρχεται στο "Medley". 

Κάτω από το φως και την αύρα του ιερού βράχου της Ακρόπολης, πέντε γυναίκες κεραμίστριες, φέρνουν την Άνοιξη στο «Medley» και σας προσκαλούν στα εγκαίνια της έκθεσης «Εαρινά», από τις 14 Απριλίου, έως τις 15 Μαίου 2022.

Η Μίρκα Δραπανιώτου, η Άνθια Δεστούνη, η Μάγκυ Ιωάννου, η Μαριλένα Μιχοπούλου και η Έλενα Σταθοπούλου, είναι πέντε γυναίκες Καλλιτέχνιδες, που με τις εμπνευσμένες δημιουργίες τους και την έκθεση «Εαρινά», φέρουν έναν αέρα φρεσκάδας και ανανέωσης. Η έκθεση σηματοδοτεί το ξεκίνημα μιας νέας εποχής, ενός νέου κύκλου ζωής που διακατέχεται από την εμποτισμένη ανοιξιάτικη αύρα της εποχής, με τις απαραίτητες χρωματικές εντάσεις στα έργα τους, που αποπνέουν χαρά, δημιουργία και αισιοδοξία.

Την επιμέλεια της έκθεσης έχει η Γλύπτρια – Κεραμίστρια Μαριλένα Μιχοπούλου. Μαζί τους ο ρεαλισμός και η πιστότητα του φακού του φωτογράφου Σπύρου Κοτζάμπαση, που με τη δική του προσωπική καλλιτεχνική του αποτύπωση, μοιράζεται με το κοινό του, τη δική του συνομιλία με τη φύση, μέσα από 10, ξεχωριστές, ανεπανάληπτες φωτογραφίες.

Μedley

Καρυάτιδων 8, Μακρυγιάννη
Διάρκεια: 14 Απριλίου -15 Μαΐου 2022
Εγκαίνια: Πέμπτη 14 Απριλίου 2022, 6-10μμ.

Οι διαπρέψαντες στην αυτοδιοίκηση!

Οι Δήμοι Κηφισιάς και Χαλανδρίου και ο Σύνδεσμος Προστασίας, Ανάπλασης Πεντελικού (ΣΠΑΠ), ξεχώρισαν φέτος για την καινοτομία τους και τις βέλτιστες δράσεις και πρακτικές τους, αποσπώντας εξέχοντα βραβεία σε δύο διαφορετικούς θεσμούς. Στο "Best City Awards 2022" και στο "Greek Green Awards 2022" ο οποίος πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια της έκθεσης Verde Tec - Τεχνολογίες Περιβάλλοντος, στο MEC Παιανίας. 

Ο Δήμος Κηφισιάς, κατέκτησε το χρυσό βραβείο για το Πρόγραμμα Sustainable Energy Positive and Zero Carbon Communities (SPARCs), αποτελώντας και το μοναδικό δήμο που συμμετέχει στο συγκεκριμένο ευρωπαϊκό πρόγραμμα. Ο Δήμαρχος Κηφισιάς Γιώργος Θωμάκος (Photo πάνω), κατά την παραλαβή και των υπολοίπων βραβείων, καθώς η Κηφισιά διακρίθηκε με δύο επιπλέον βραβεία, για την ιστορική Ανθοκομική Έκθεση Κηφισιάς αλλά και για το πρόγραμμα κομποστοποίησης που εφαρμόζει, αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στα εξής: 

«Επιλεγήκαμε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μαζί με άλλες 6 ευρωπαϊκές πόλεις, υπό πολύ αυστηρά κριτήρια και διαγωνιστικές διαδικασίες στο πρόγραμμα Scarcs. Εργαζόμαστε για τη δημιουργία ενός αειφόρου δικτύου έξυπνων πόλεων, θετικής βιώσιμης ενέργειας και κοινότητες μηδενικού άνθρακα, προωθώντας επιλογές smart city». Η Τελετή Απονομής των "Best City Awards 2022", πραγματοποιήθηκε στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, υπό την αιγίδα της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας και της Περιφέρειας Αττικής όπου αναδείχθηκαν οι κορυφαίες πρακτικές Δήμων και Περιφερειών.                                          

Σε μια άλλη εκδήλωση, στα "Greek Green Awards 2022"στα πλαίσια της έκθεσης Verde Tec - Τεχνολογίες Περιβάλλοντος στο MEC Παιανίας, ο ΣΠΑΠ κέρδισε το Βραβείο για την Περιβαλλοντική Ευαισθητοποίηση και Εκπαίδευση. Το Βραβείο παρέλαβαν ο Πρόεδρος του ΣΠΑΠ, Αντιδήμαρχος Πολιτισμού Πεντέλης, Αντιπρόεδρος του Εποπτικού Συμβουλίου και της Επιτροπής Πολιτικής Προστασίας της ΚΕΔΕ Βλάσσης Σιώμος (Photo πάνω), μαζί με τον Αντιπρόεδρο του ΣΠΑΠ, Αντιδήμαρχο και Αναπληρωτή Δημάρχου Αμαρουσίου Στέφανο Τσιπουράκη. Το Βραβείο απένειμε στο ΣΠΑΠ ο Καθηγητής Δυναμικής Τεκτονικής Εφαρμοσμένης Γεωλογίας & Διαχείρισης Φυσικών Καταστροφών & Πρόεδρος του Οργανισμού Αντισεισμικού Σχεδιασμού και Προστασίας Ευθύμης Λέκκας.                     

Η πρόταση του ΣΠΑΠ επικεντρώθηκε στις δράσεις που πραγματοποιεί ο Σύνδεσμος Προστασίας και Ανάπλασης του Πεντελικού για την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση και εκπαίδευση και αξιολογήθηκε ως η καλύτερη, από τις 57 που υποβλήθηκαν συνολικά από τους ΟΤΑ, για τις βέλτιστες πρακτικές και δράσεις στους τομείς του Περιβάλλοντος, των τεχνολογιών αιχμής, εξοικονόμησης ενέργειας, ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, Ανακύκλωσης προϊόντων και υλικών της κυκλικής οικονομίας. Ο Βλάσσης Σιώμος δήλωσε ιδιαίτερα χαρούμενος για το βραβείο αυτό, τονίζοντας ότι «η συγκεκριμένη βράβευση είναι μία από τις σημαντικότερες στην 24ετή Αυτοδιοικητική διαδρομή του.

                                                                                         

Ένα ακόμα βραβείο για την καινοτομία στη διαχείριση απορριμμάτων, το τρίτο σε διάρκεια 5 χρόνων, απονεμήθηκε στον Δήμο Χαλανδρίου από το θεσμό των Greek Green Awards, στο πλαίσιο της έκθεσης «Verde.tec - Τεχνολογίες Περιβάλλοντος», η οποία πραγματοποιήθηκε στο MEC Παιανίας. Το βραβείο παρέλαβε εκ μέρους του Δήμου Χαλανδρίου, ο αντιδήμαρχος Διαχείρισης Απορριμμάτων, Κώστας Γερολυμάτος, από τον Πρόεδρο του «Κέντρου Ανανεώσιμων Πηγών και Ενέργειας»(ΚΑΠΕ) Αττικής, Σπύρο Οικονόμου.

Ο Κώστας Γερολυμάτος μίλησε, παραλαμβάνοντας το βραβείο, για την τεράστια περιβαλλοντολογική αξία των σωστών πρακτικών στη διαχείριση των απορριμμάτων αλλά και τα οικονομική οφέλη που αυτές μπορούν να αποφέρουν στους δήμους. «Το συγκεκριμένο  βραβείο για την διαχείριση αστικών απορριμμάτων με την παραγωγή ενέργειας, αποτελεί αναγνώριση της προσπάθειας που γίνεται στον Δήμο Χαλανδρίου και μας δίνει ώθηση να συμβάλλουμε, με ακόμη περισσότερες πράξεις, σε αυτή την αλλαγή υποδείγματος για τα απορρίμματα, που τόσο έχουν ανάγκη οι πόλεις μας», υπογράμμισε.

Σημειώνεται ότι οι κατηγορίες των  Greek Green Awards καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα των πράσινων τεχνολογιών, της καινοτομίας, της ευαισθητοποίησης του κοινού και γενικότερα της συμβολής στην πράσινη οικονομία και είναι άκρως σημαντικό, οι δήμοι να αρχίσουν να εναρμονίζονται με τις "πράσινες επιτάξεις" της εποχής, ολοένα και σε μεγαλύτερο βαθμό. Να αναλογιστούμε μόνο αυτόν τον τεράστιο όγκο των αποβλήτων που παράγουμε, καταναλώνουμε και εναποθέτουμε καθημερινά στο περιβάλλον, αν δεν τον ανακυκλώνουμε, σε πόσο εξίσου τεράστια αδιέξοδα, θα καταλήξουμε.  

Mont tres long!

Η ιστορία που θέλει να αποκαλούν τον Υμηττό ως το "τρελό βουνό" έρχεται από τους Γάλλους στρατιώτες, που ήρθαν στην Αθήνα μετά την απελευθέρωση της χώρας από την Τουρκοκρατία, οι οποίοι περιδιαβαίνοντας το Λεκανοπέδιο διαπίστωσαν πως το βουνό είχε μεγάλο μήκος.

Μη γνωρίζοντας όμως το όνομά του το αποκαλούσαν «Πολύ μακρύ βουνό», «Mont tres long». Σε παράφραση αυτής της ονομασίας, «Μον Τρε Λονγκ», οι Αθηναίοι καθιέρωσαν στην καθημερινότητά τους το παρατσούκλι «τρελό», το οποίο διαιωνίστηκε έως τις μέρες μας.

Είναι γεγονός ότι απ' όποια πλευρά κι αν κοιτάξει κανείς τον Υμηττό, θα διαπιστώσει το μακρόστενο μήκος του, το οποίο κυριαρχεί. Η εγγύτητά του στον αστικό ιστό, συγκριτικά με την Πεντέλη και την Πάρνηθα, ιδιαίτερα τα παλιότερα χρόνια που η Αθήνα ήταν ένα μικρό χωριό, πρόσφερε μεγαλύτερη οικειότητα στους Αθηναίους, οι οποίοι ερμήνευαν και την εξέλιξη των καιρικών φαινομένων, παρατηρώντας τον Υμηττό απ' το παράθυρό τους.

                                                                                      

Σήμερα ο Υμηττός, όπως και όλα τα βουνά της Αττικής αποτελούν τους συμμάχους μας καθημερινά από την αστική αποσυμφόρηση. Στέκονται αγέρωχα και δυνατά δίπλα μας και εμείς τα επισκεπτόμαστε συχνά για να παίρνουμε τις απαραίτητες δόσεις ξεκούρασης και ηρεμίας στη φύση, μέσα στο πράσινο και στα δέντρα. 

                                                                        

Το βόρειο τμήμα του Υμηττού είναι κατάφυτο, σε σύγκριση με το νότιο, το οποίο ήταν επί το πλείστον άνυδρο μεν, με τα χρόνια επιπλέον αποψιλώθηκε δε και οι συνεχιζόμενες πυρκαγιές, έδωσαν το καθοριστικό χτύπημα στη βλάστησή του. Τα μονοπάτια του Υμηττού είναι πανέμορφα. Τα Σαββατοκύριακα, διάφοροι περιπατητές, οδοιπόροι του βουνού και της φύσης, τα διασχίζουν, τα περπατούν, απολαμβάνοντας το μοναδικό τοπίο και το πολύτιμο περιβάλλον που προσφέρουν. 

                                                          

Δεκάδες χιλιόμετρα μονοπατιών κατά μήκος που διατρέχουν το βουνό από τα Γλυκά Νερά, την Αγία Παρασκευή, το Χολαργό και τον Παπάγο, μέχρι την Καισαριανή, έχουν σηματοδοτηθεί, χαρίζοντας υπέροχες διαδρομές στους λάτρεις της φύσης, τους αθλητές, τους απλούς περιπατητές που αρέσκονται να χάνονται στα μονοπάτια της φύσης, τακτοποιώντας τις σκέψεις τους, τους προβληματισμούς τους, τις ανησυχίες τους, διαλύοντας και το παραμικρό ψήγμα πίεσης και αναπόφευκτης ψυχικής και σωματικής κούρασης. 

                                                                  

Χαρίστε στο εαυτό σας στιγμές χαλάρωσης στη φύση, πάρτε μια βαθιά ανάσα στο πλούσιο οξυγόνο του βουνού και συνεχίστε αναζωογονημένοι τις καθημερινές σας υποχρεώσεις της ζωής σας. Το βουνό και η ενέργειά του είναι μαγικά. Γειωθείτε στο χώμα, αφιερώνοντας λίγο χρόνο αυτοσυγκέντρωσης και εσωτερικής ενδοσκόπησης. Η Άνοιξη ήρθε, είναι εδώ μαζί μας, ας την απολαύσουμε, ενισχύοντας με θετικές πρακτικές τη στάση ζωής μας! 

Είσαι ενήλικας; Έχεις μήνυμα!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Πόσο σημαντικό μήνυμα έστειλαν σήμερα τα παιδιά μας, παρελαύνοντας με χαρά, στην επέτειο ενός εθνικού μας μύθου!

Ο εθνικός μύθος σχετικά με περιστατικό της Αγίας Λαύρας οφείλετε στον γάλλο περιηγητή και ιστορικό Φρανσουά Πουκεβίλ (1770-1838), ο οποίος συνέγραψε την ''Ιστορία της Αναγεννήσεως της Ελλάδος'' (1824). Η ιστορία διαδόθηκε από στόμα σε στόμα, αλλά και μέσω του πίνακα ''Ο Όρκος της Αγίας Λαύρας'' (1851) του σημαντικού Έλληνα ζωγράφου Θεόδωρου Βρυζάκη (1814-1878), συνεπικουρούμενου -στον μύθο- και του έργου του Νικόλαου Γύζη ''Το κρυφό σχολειό'' (1885). Άλλωστε και ο ίδιος ο Παλαιών Γερμανός δεν αναφέρει λέξη για το περιστατικό στα απομνημονεύματά του. Είναι ιστορικά εξακριβωμένο ότι εκείνη την ημέρα δεν βρισκόταν στη Μονή της Αγίας Λαύρας, αλλά στην Πάτρα.

Η επέτειος να γιορτάζουμε τον εθνικό ξεσηκωμό στις 25 Μαρτίου καθιερώθηκε στις 15 Μαρτίου 1838 από τον βασιλιά Όθωνα, προκειμένου να συνδεθεί με το εκκλησιαστικό γεγονός του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Ήταν και επιθυμία του Αλέξανδρου Υψηλάντη και της Φιλικής Εταιρείας να συνδεθεί η έναρξη της επανάστασης με μια μεγάλη εκκλησιαστική εορτή για να τονωθεί το φρόνημα των υπόδουλων Ελλήνων. Σπουδαία έως εξαιρετική πολιτική ιδέα απέναντι σε ένα λαό βαθιά ταλαιπωρημένο που είχε εναπόθεση την ελπίδα, σε ανώτερη θρησκευτική δύναμη.

Σήμερα 184 χρόνια μετά την καθιέρωση της επετείου είναι σαφές πως ο μύθος έχει πλέον δημιουργήσει μία πραγματικότητα που προχωρεί σε διερεύνηση των νέων σχέσεων ανάμεσα στη μυθοπλαστική και την εμπειρική πραγματικότητα, όπως αυτή διαμορφώνεται επί χρόνια στην εκπαίδευση και πορεύοντας στο χρόνο με την ανάπτυξη των τεχνολογιών της άμεσης επικοινωνίας και της μαζικής διάδοσης της πληροφορίας. Η εθνική επέτειος σήμερα για τα παιδιά, σχεδόν όλων των εκπαιδευτικών βαθμίδων είναι χαρά ένεκα της αργίας και για ορισμένα-λίγα που παρελαύνουν μία χαρά ή αγγαρεία!

Θα κρατήσουμε την χαρά των παιδιών που παρελαύνουν και το ότι ο ''εθνικιστικός'' μύθος ευτυχώς δεν κάνει γκελ στα μυαλά των παιδιών μας. Όσο κι αν προσπαθούμε με διάφορα συστήματα που εφευρίσκουμε εμείς οι ενήλικες να τα βάλουμε σε άλλη διαδικασία. Τα παιδιά παρελαύνουν με χαρά και σε κάθε ευκαιρία δηλώνουν πως δεν συμφωνούν με τα ενήλικα ρατσιστικά, εθνικιστικά και μισανθρωπιστικά, τερτίπια! Οι μαθητές που παρέλασαν σήμερα, σε αυτήν την υπέροχη ηλιόλουστη μέρα, μας διδάσκουν την συναδέλφωση των λαών και την εξάλειψη του μιλιταρισμού. Απλά και μόνο με την διάθεσή τους!

Επέτειος μιας ιστορικής διαδρομής!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Ο εορτασμός των 350 χρόνων παρουσίας της Ελληνογαλλικής Σχολής Ουρσουλινών στην Ελλάδα με την ομολογουμένως τεράστια προσφορά τους στον αξιακό χάρτη της εκπαίδευσης, πραγματοποιήθηκε χθες, σε μια ξεχωριστή, επετειακή εκδήλωση στο Κέντρο Πολιτισμού "Ελληνικός Κόσμος". 

Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου, στο χαιρετισμό που απηύθυνε, αναφέρθηκε στο πρωτοποριακό και κοινωνικό έργο που πρόσφερε το τάγμα των Ουρσουλίνων μοναχών, στην πορεία της γυναίκας προς τη διεκδίκηση του δικαιώματός της στη γνώση, καθώς αφοσιώθηκε στη μόρφωση των κοριτσιών, όπως χαρακτηριστικά υπογράμμισε μεταξύ άλλων η κ. Σακελλαροπούλου, σε μια εποχή που η μόρφωση δεν θεωρείτο αυτονόητο δικαίωμα της γυναίκας. 

«Πρωτοποριακό να διδάσκονται μες την τουρκοκρατία και τα πρώτα χρόνια δημιουργίας του ελληνικού κράτους, ξένες γλώσσες, μουσική, ζωγραφική και φυσικά ελληνικά, στις σχολές της Τήνου και της Νάξου. Τρεις και πλέον αιώνες αργότερα, εκείνη η παράδοση παραμένει ζωντανή στο σχολείο της Αθήνας, πέρα από θρησκευτικές, φυλετικές πολιτικές οικονομικές και κοινωνικές διακρίσεις, εξακολουθείτε να διαπλάθεται μαθητές ως ολοκληρωμένες προσωπικότητες, σεβόμενοι τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε παιδιού, όπως σε κάθε ευκαιρία τονίζετε, να γράψει τη δική του ιστορία, να πραγματώσει το δικό του όραμα, να αφήσει το δικό του μοναδικό αποτύπωμα στον κόσμο. Εύχομαι να συνεχίσετε τον αγώνα τον καλό, μεταλαμπαδεύοντας στις νέες γενιές, το μεγάλο εκπαιδευτικό και αξιακό σας απόθεμα», χρωμάτισε με αξιομνημόνευτο τρόπο με τα λόγια της η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, αποδίδοντας την πρέπουσα σημασία στο έργο μιας αταλάντευτης, μακράς εκπαιδευτικής πορείας και διαδρομής της Ελληνογαλλικής Σχολής Ουρσουλινών. 

                                                                                      

Σήμερα, οι δύο Γενικοί Διευθυντές της Ελληνογαλλικής Σχολής Ουρσουλινών, του Νηπιαγωγείου - Δημοτικού, Δήμητρα Πρελορέντζου και του Γυμνασίου - Λυκείου, Βασίλης Σπυρογιάννης, άξιοι συνεχιστές του πολυδιάστατου έργου της εκπαίδευσης και της μόρφωσης που ξεκίνησαν 350 χρόνια πριν οι μοναχές, διαμορφώνουν σήμερα την εξέλιξη ενός σύγχρονου και καινοτόμου σχολείου, την εξέλιξη ενός ζωντανού οργανισμού, που όπως χαρακτηριστικά τόνισαν στην ομιλία τους, ενός εκπαιδευτικού οργανισμού που δεν επαναπαύεται στις δάφνες του, ενός εκπαιδευτικού οργανισμού που την παράδοση και τη βαριά κληρονομιά που φέρει, τη μετατρέπει σε κάτι καινούργιο, παρακολουθώντας τις κοινωνικές εξελίξεις και τις ανάγκες της εποχής. 

Η Ελληνογαλλική Σχολή Ουρσουλινών ανανεώνεται πλήρως και επαναπροσδιορίζει τη θέση της, σε επίπεδο παιδαγωγικής, διδακτικής, αλλά και υλικοτεχνικής υποδομής, όπως επισήμαναν τα δύο νέα πρόσωπα στο τιμόνι της διοίκησης των δύο σχολείων, με ένα και μοναδικό σκοπό. Να φροντίζει το παιδί, το μαθητή και τον άνθρωπο.

Στην εκδήλωση απηύθυναν επίσης χαιρετισμό η υπουργός Παιδείας Νίκη Κεραμέως, η υφυπουργός Ζέτα Μακρή, ο Πρύτανης του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Αντρέας Μπουντουβής. Ομιλίες έδωσαν επίσης η Sr Suzan Flood, Γενική Ηγουμένη των Αδελφών Ουρσουλινών, ο Fr Claude Reinhardt, Frere Visiteur της Επαρχίας της Γαλλίας, η Γ.Γ του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και απόφοιτη της Ελληνογαλλικής Σχολής Ουρσουλινών Μαριαλένα Τσιρλή και ο Frere Μάριο Καπέλα, ο οποίος έκανε μια εξαιρετική ιστορική αναδρομή των σχολείων των Αδελφών Ουρσουλινών στην Ελλάδα. Το συντονισμό της εκδήλωσης είχε η δημοσιογράφος και απόφοιτος της Ελληνογαλλικης Σχολής Ουρσουλινών, Μαριλένα Γεραντώνη. Απόφοιτοι της Σχολής, εκπαιδευτικοί, πολιτικοί, γονείς, φίλοι και υποστηρικτές, κατέκλυσαν το χώρο του θεάτρου και την πανέμορφη αίθουσα του "Ελληνικός Κόσμος", με τα τραγούδια των παιδιών από τη χορωδία του Γυμνασίου - Λυκείου και του Ωδείου Ουρσουλινών - Δελασάλ, να γεμίζουν  με τους μαγευτικούς ήχους και τις εξαιρετικές μουσικές επιλογές των μουσικών των σχολείων, το χώρο.  

Τεχνολογία και περιβάλλον!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Μια μεγάλη έκθεση, η μοναδική εξειδικευμένη για το περιβάλλον στη χώρα μας, η Verde Tec / Τεχνολογίες Περιβάλλοντος, έλαβε χώρα αυτό το τριήμερο στο MEC Παιανίας.

Ο κόσμος των επιχειρήσεων, η τοπική αυτοδιοίκηση, δημόσιοι οργανισμοί και φυσικά η πανεπιστημιακή κοινότητα, έδωσαν το παρόν, παρουσιάζοντας καινοτόμα προϊόντα και υπηρεσίες για την αποτελεσματική επέμβαση στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και την προστασία του περιβάλλοντος. (Στη Φωτό πάνω οι αντιπρόσωποι της GRGenesis με το γ.γ Διαχείρισης Αποβλήτων του υπ. Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Μανώλη Γραφάκο και τον πρόεδρο του Συνδέσμου Προστασίας Πεντελικού (ΣΠΑΠ) Βλάσση Σιώμο.)                                                                     

Οι πράσινες τεχνολογίες, η κυκλική οικονομία, νέα προϊόντα και μηχανήματα αιχμής, βρίσκονται στο επίκεντρο, στην πρώτη γραμμή για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των ακραίων φαινομένων που φαίνεται ότι δεν θα σταματήσουν να πλήττουν και την Ελλάδα από εδώ και στο εξής. Εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην πράσινη βιομηχανία, στην αποκατάσταση του περιβάλλοντος, στην εξοικονόμηση ενέργειας, στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, στην ανακύκλωση προϊόντων και υλικών, στη διαχείριση φυσικών πόρων και στη διαχείριση στερεών και υγρών αποβλήτων, συμμετείχαν μέσα από ένα ευρύ πρόγραμμα ημερίδων και workshop που τους πρόσφερε το Verde.Tec Forum.                                                                  

Ο Δ.Σ του ΕΟΑΝ Νικόλαος Χιωτάκης, δείχνοντας στο Μανώλη Γραφάκο
το σύνολο των δήμων με τα συστήματα ανακύκλωσης που εφαρμόζουν.  

Ο Ελληνικός Οργανισμός Ανακύκλωσης ΕΟΑΝ, συμμετείχε στην έκθεση, διοργανώνοντας εκδήλωση - συζήτηση, με θέμα "Τα Αδειοδοτημένα Συστήματα Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων, καθώς η πρόσφατη επιβολή τέλους ταφή αφήνει στους δήμους μηδενικά περιθώρια, για να εγκαταστήσουν όλα τα συστήματα εναλλακτικής διαχείρισης των απορριμμάτων και να εκτρέψουν έτσι μεγάλους όγκους από το ΧΥΤΑ.                                                                        

Ο πρόεδρος του ΕΟΑΝ Δημήτρης Καραμίντζιος, με τον Δημήτρη Καρρά
υποψήφιο Δημοτικό Σύμβουλο Κηφισιάς.

Στο MEC Παιανίας, συναντήσαμε το Δημήτρη Καρρά (Φωτό πάνω), υποψήφιο Δημοτικό Σύμβουλο Κηφισιάς, ευαισθητοποιημένο κάτοικο Κηφισιάς, σε θέματα ανακύκλωσης, κυκλικής οικονομίας, έξυπνων πόλεων, όπως και στις τεχνολογίες περιβάλλλοντος, όπου είχαμε τη δυνατότητα να συνομιλήσουμε για τους τρόπους ενημέρωσης και προσφοράς μεγαλύτερης γνώσης στους πολίτες, προκειμένου να καθιερωθεί και να αναπτυχθεί ως καθημερινή συνήθεια, μεγαλύτερη συνείδηση ανακύκλωσης στον ευρύ πληθυσμό, ώστε ολοένα και περισσότερα προϊόντα καθημερινής χρήσης, να καταλήγουν στους αντίστοιχους κάδους ανακύκλωσης και όχι στο ΧΥΤΑ, όχι δηλαδή στους πράσινους κάδους.                                                                                

Είναι γεγονός ότι εάν ανακυκλώναμε κατά κόρον, τα προϊόντα και τις συσκευασίες που χρησιμοποιούσαμε, δεν θα έμενε κάτι για το ΧΥΤΑ ή έστω δεν θα έμεναν πολλά. Οι Σκανδιναβικές χώρες λόγω ότι εξαντλούν τα απορρίμματά τους, κάνοντας ανακύκλωση σε ποσοστό 98%, εισάγουν απορρίμματα από ξένες χώρες για την καύση και την παραγωγή ενέργειας για τη λειτουργία των εργοστασίων τους. Ας μην το τερματίσουμε όμως το θέμα και ας μην γινόμαστε υπερβολικοί από τη μια μέρα στην άλλη για τα δεδομένα και τις ελληνικές πρακτικές, όπου η ανακύκλωση επιτυγχάνεται σε ποσοστό 15%. Θα αποτελεί πάντοτε ωστόσο, ένα ερώτημα προς τέρψη, ο αναλογισμός, γιατί δεν γίνεται;

Ο κόσμος των επιχειρήσεων, η τοπική αυτοδιοίκηση, οι δημόσιοι οργανισμοί και φυσικά η πανεπιστημιακή κοινότητα θα δώσουν το «παρών», ώστε να αναδείξουν ό,τι νεότερο υπάρχει, να ενημερώσουν αλλά και να ευαισθητοποιήσουν.

Ο κόσμος των επιχειρήσεων, η τοπική αυτοδιοίκηση, οι δημόσιοι οργανισμοί και φυσικά η πανεπιστημιακή κοινότητα θα δώσουν το «παρών», ώστε να αναδείξουν ό,τι νεότερο υπάρχει, να ενημερώσουν αλλά και να ευαισθητοποιήσουν.Ο κόσμος των επιχειρήσεων, η τοπική αυτοδιοίκηση, οι δημόσιοι οργανισμοί και φυσικά η πανεπιστημιακή κοινότητα θα δώσουν το «παρών», ώστε να αναδείξουν ό,τι νεότερο υπάρχει, να ενημερώσουν αλλά και να ευαισθη

Yπέρ νικητές και Ultra Ατρόμητοι!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Ultra... Υπέρ ευχαρίστηση, υπέρ προσπάθεια, υπέρ άθληση, υπέρ ικανοποίηση σε ένα διήμερο αντοχής της ανθρώπινης ύπαρξης. Δρόμοι αντοχής 50 χιλιομέτρων, 12 και 24 ωρών!

Οι διοργανωτές, Fearless Events, έχουν εστιάσει σε διπλό μήνυμα, με την εκδήλωση που για δεύτερη χρονιά έγινε - ή καλύτερα είναι σε εξέλιξη- στο εθνικό μας Ολυμπιακό Κωπηλατοδρόμιο. Όποιος κι αν πήρε μέρος, πραγματικά νιώθει ατρόμητος τερματίζοντας σε μία από τις υπέρ διαδρομές που περιλαμβάνει! Ο... μικρός αγώνας των 50 χιλιομέτρων ξεκίνησε στις δέκα το πρωί και τελείωσε πριν από λίγο, ενώ ο 12ωρος και 24ωρος βρίσκονται εν εξελίξει, στο ''Αtromitos Ultra'', έτσι ονομάζουν οι διοργανωτές την εκδήλωση.                                                                   

Το 2ο Atromitos Ultra, που γίνεται αυτό το Σαββατοκύριακο, πραγματοποιείται σε ένα χώρο που πραγματικά έχει πατίνα αθλητική. Το Ελληνικό Ολυμπιακό Κωπηλατοδρόμιο είναι κατασκευασμένο σε μία ονειρική φυσική τοποθεσία, του Μαραθώνα, στο Σχοινιά! Ένα απίστευτο τοπίο που σε συνδυασμό με τα ''κανάλια'' του κωπηλατοδρομίου, οπτικά δημιουργούν εικόνα ''καρτ ποστάλ'', ενώ παράλληλα σου εκτοξεύει την διάθεση για άθληση (Φωτ.: Πάνω).

Για να συμμετάσχει κανείς στο Atromitos Ultra, δεν αρκεί η πρόκληση των διοργανωτών με την όμορφη επιλογή περιοχής του ''στίβου'' και την ακόμα πιο έξυπνη επιλογή των αποστάσεων. Ένα ''ταξίδι'' πενήντα χιλιομέτρων ή ένα πολύωρο τροχάδην θέλει τόλμη από τον αθλητή. Mε την κατάλληλη προετοιμασία όμως όλοι ως ''ατρόμητοι'' μπορούν φτάσουν στον τερματισμό. Τερματίζοντας είναι όλοι νικητές, προσωπικοί νικητές της μεγάλης απόστασης...

Είναι σαφές πως η Fearless Events με το Atromitos Ultra δεν ανακάλυψε τον τροχό όμως οι άνθρωποί της παρουσιάζουν εναλλακτική πρόταση-πρόκληση άθλησης που επικεντρώνεται στον άνθρωπο που πραγματικά δοκιμάζει να αγγίξει και γιατί όχι να διαπιστώσει πως δεν γνωρίζει τα όριά του! Στο τέλος πέραν των τίτλων που ως ετικέτα ''κολλά'' στον εαυτό του ο κάθε νικητής των μεγάλων διαδρομών, ''τσιμπάει'' και τα διαπιστευτήριά της επιτυχίας του! Οι τερματίσαντες παίρνουν όλοι μετάλλιο! 

Υπέρμετρος πολιτικός ρεαλισμός...

Μια σύντομη ιστορική αναδρομή στους πρόσφατους πολέμους του 20ου και 21ου αιώνα, ίσως τονώσει κάπως το ασθενές μνημονικό μας, επιτρέποντάς μας να τοποθετήσουμε την κριτική των τρέχοντων πολεμικών γεγονότων, στη λογική του πολιτικού ρεαλισµού, ο οποίος αποτελεί και τη βάση των διεθνών σχέσεων.

Μία ουσιώδης παράμετρος της ανάλυσης των διεθνών σχέσεων είναι η φύση του διεθνούς συστήματος, στο οποίο όπως υποστηρίζεται από τους αναλυτές, παρατηρείται έλλειψη οργανωμένης τάξης κατά το πρότυπο της εσωτερικής οργάνωσης των κρατών. Σε αντίθεση µε το πρότυπο της εσωτερικής διακυβέρνησης, στο διεθνές σύστημα δεν υπάρχει μία κεντρική εξουσία που να επιβάλλει την τάξη. Κατ’ επέκταση, κάθε ρεαλιστική θεώρηση, ξεκινάει από την παράθεση του συσχετισμού δυνάμεων σε αυτό, ενώ αδιαμφισβήτητα κρίσιμο ρόλο για την μελέτη του διεθνούς συστήματος, είναι οι έννοιες της απειλής και της ασφάλειας στις οποίες τα κράτη επενδύουν, επιδιώκοντας την κατοχύρωσή τους στους παραπάνω τομείς. 

Ο φόβος αυτός και το ζήτημα της αντιμετώπισης των απειλών των κρατών στη διεθνή σφαίρα, καθίσταται το κυρίαρχο κίνητρο στρατηγικής συμπεριφοράς. Προκειμένου να ελαχιστοποιήσουν το αίσθημα της ανασφάλειας και του φόβου, τα κράτη, λαμβάνουν στρατιωτικά μέτρα που οχυρώνουν την αμυντική τους ευαλωτότητα.

Η εισβολή στην Ουκρανία έχει ανανεώσει αρκετές μακροχρόνιες συζητήσεις σχετικά με τη σχέση μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας, αν και πολλοί επικριτές του Βλαντιμίρ Πούτιν έχουν υποστηρίξει ότι θα εξασκούσε ούτως ή άλλως μια επιθετική εξωτερική πολιτική στις πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες, ανεξαρτήτως δυτικής ανάμειξης. Παρόλ’ αυτά, η παγκόσμια κοινή γνώμη, χωρίς παρωπίδες και δημοσιογραφικές αγκυλώσεις, έτεινε να υποστηρίζει εμμέσως, ότι οι ΗΠΑ, προκάλεσαν υπόκωφα αυτόν τον πόλεμο. Έθεσαν τα θεμέλια θα λέγαμε, αφήνοντας αδιέξοδες εναλλακτικές στο ολοκληρωτικό καθεστώς του Πούτιν, αδιαμφισβήτητα. 

Φυσικά, η πρόκληση σε πόλεμο, δεν αποτελεί καμιά δικαιολογία, πόσο μάλλον τώρα που η διεθνής κατακραυγή της Ρωσίας έχει αγγίξει κόκκινο. Σήμερα, υποτίθεται ότι ο πολιτικός ρεαλισμός και η διπλωματία έχουν ενηλικιωθεί, αν μη τι άλλο, έχει προστεθεί επιπλέον εμπειρία, όμως διαχρονικά τα οικονομικά συμφέροντα υπαγορεύουν τις διεθνείς σχέσεις και την πολιτική και η προπαγάνδα από την άλλη μεριά καλά κρατεί, για την ακρίβεια, βρίσκεται στο απόγειό της. Υπό αυτή την έννοια ο πολιτικός ρεαλισμός υπάρχει σε μέγιστο βαθμό και εξυπηρετείται με κάθε δυνατό μέσο την εποχή που διανύουμε για την επίτευξη όσο το δυνατόν μεγαλύτερης ισχύος των κρατών.

Ας θυμηθούμε όμως τα γεγονότα από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, το 1989, όπου η κατάρρευση της ΕΣΣΔ δημιούργησε ένα κενό ισχύος στο διεθνές σύστημα και επέτρεψε να αναδειχθούν οι ΗΠΑ ως η μοναδική υπερδύναμη του πλανήτη. Οι ΗΠΑ με το ΝΑΤΟ, σε συνεργασία με δυτικοευρωπαϊκούς φορείς ολοκλήρωσης (Ευρωπαϊκή Ένωση) και διεθνούς συνεργασίας (ΟΑΣΕ) επιχειρούν αρχικά, να συσπειρώσουν τα κράτη τού βορείου ημισφαιρίου και να σταθεροποιήσουν τα πολιτικά συστήματα των πρώην Ανατολικών κρατών και τις μεταξύ τους σχέσεις.

Πριν την αλλαγή τού αιώνα, οι ΗΠΑ θα διεξάγουν δύο πολέμους. Ο πρώτος, κατά του Ιράκ με στόχο την απομάκρυνσή του από το Κουβέιτ, την αποκατάσταση της στρατιωτικής ισορροπίας στην περιοχή τού Περσικού Κόλπου και τη διασφάλιση της ροής του πετρελαίου προς τη Δύση. Το νικηφόρο πόλεμο των ΗΠΑ ακολουθούν σοβαρές κυρώσεις κατά του Ιράκ, όπως και διευθετήσεις στο Παλαιστινιακό, χωρίς, ωστόσο, να επέλθει και οριστική επίλυση του προβλήματος στη Μέση Ανατολή.

Ο δεύτερος πόλεμος διεξήχθη κατά της Γιουγκοσλαβίας του Μιλόσεβιτς, καθώς πρωταρχική μέριμνα των ΗΠΑ μετά το 1989 είναι ο «εκδημοκρατισμός» και η σταθεροποίηση της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, των Βαλκανίων και του χώρου της πρώην ΕΣΣΔ.

Το 2001, στις ΗΠΑ, επανήλθαν στην εξουσία οι Ρεπουμπλικάνοι με Πρόεδρο τον νεότερο Μπους. Και η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ άρχισε τότε να διαφαίνεται ως λιγότερο παρεμβατική χωρίς, ωστόσο σύμφωνα με τότε δηλώσεις, να αποκλείονται οι επεμβάσεις, όταν θα το απαιτούσαν τα συμφέροντα ασφαλείας. Επιπλέον, η προσέγγιση με τη Ρωσία είχε δρομολογηθεί, ενώ παράλληλα ήταν έκδηλη η έμφαση που έδινε η νέα κυβέρνηση στο θέμα των διαστημικών εξοπλισμών.

Αυτή περίπου ήταν η εικόνα του διεθνούς συστήματος και του ρόλου της μοναδικής υπερδύναμης μετά το τέλος τού ψυχρού πολέμου. Όταν, όμως, στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 έλαβε χώρα η τρομοκρατική επίθεση εναντίον των ΗΠΑ, προκάλεσε αλλαγή προτεραιοτήτων και οδήγησε σε δύο ακόμη πολέμους, έναν στο Αφγανιστάν και έναν στο Ιράκ. Με τον πρώτο πόλεμο, οι ΗΠΑ διασφαλίζουν την παρουσία τους στην Κεντρική Ασία. Με τον δεύτερο και την ανατροπή του Σαντάμ Χουσεΐν, οι ΗΠΑ ενισχύουν την παρουσία τους στην περιοχή της Μέσης Ανατολής. Η χερσαία επαφή με τη Συρία και το Ιράν, διασφαλίζουν τους πιστούς τους συμμάχους, Ιορδανία και Ισραήλ, εξασφαλίζουν σε πολύ μεγάλο βαθμό τη σταθερή ροή των ενεργειακών πόρων της περιοχής, μειώνουν τη στρατηγική και επιχειρησιακή τους εξάρτηση από τη Σαουδική Αραβία και την Τουρκία και δημιουργούν ένα προγεφύρωμα προς την Κεντρική Ασία.

Στην πρώτη δεκαετία τού 21ου αιώνα, η εξωτερική πολιτική και δράση των ΗΠΑ επικεντρώνεται σε τρία ζητήματα. Το πρώτο είναι η σταθεροποίηση της κατάστασης στο Αφγανιστάν και το Ιράκ και αποχώρηση ή μη των στρατευμάτων τους από τις δύο χώρες. Το δεύτερο είναι ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας και η εξάρθρωση της Αλ Κάϊντα και το τρίτο η μη διάδοση των πυρηνικών όπλων. Το 2009, προκύπτει κυβερνητική αλλαγή στις ΗΠΑ, με το Δημοκρατικό Κόμμα και τον Μπαράκ Ομπάμα, να αναλαμβάνουν την εξουσία.

Στην πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα παρατηρείται, επίσης, και μία επανεμφάνιση της Ρωσίας στο διεθνές σύστημα, η οποία αναζητεί το νέο της ρόλο. Η επανεμφάνιση αυτή, όμως, δεν συνεπάγεται επιστροφή σε ένα διπολικό διεθνές σύστημα, καθώς η επιρροή και η επεμβατική της ικανότητα εκτός της περιφέρειάς της είναι περιορισμένες. Ωστόσο, το πυρηνικό της οπλοστάσιο, η ενεργειακή εξάρτηση της Ευρώπης από αυτήν και οι σαφείς ενδείξεις για τον ηγεμονικό ρόλο που επιδιώκει να διαδραματίσει στην περιοχή, καθιστούν τη Ρωσία έναν ισχυρό παίκτη. Όσον αφορά την Ευρωπαϊκή Ένωση, αυτή παραμένει εμπορικά ισχυρή και στρατιωτικά ανίσχυρη. Άλλωστε, οι Ευρωπαϊκές δυνάμεις συνήθως ακολουθούν ή συνεργάζονται σε μείζονα ζητήματα με τις ΗΠΑ. Τέλος, η Κίνα και η Ινδία προβάλλουν ανοδικά στον εμπορικό τομέα, καταβάλλουν προσπάθειες για να ενισχύσουν το διεθνές προφίλ τους, οι πολιτικές και στρατιωτικές τους, όμως, δυνατότητες παραμένουν εξαιρετικά περιορισμένες σε σχέση με τις απαιτήσεις του διεθνούς συστήματος.

Στις μέσα της δεύτερης δεκαετίας του νέου αιώνα, τον Φεβρουάριο του 2014 με ωμό πραξικόπημα που οργάνωσε η Αμερικάνικη Πρεσβεία της Ουκρανίας σε συνεργασία με την οικονομικά ισχυρή διασπορά των Ουκρανών σε Καναδά και ΗΠΑ, κατέληξε στην απομάκρυνση του εκλεγμένου προέδρου Βίκτορ Γιανουκόβιτς με αποτίμηση, 150 νεκρών από τα βίαια επεισόδια. Πρώτος στόχος της πραξικοπηματικής κυβέρνησης, ήταν να θέσει εκτός νόμου το Κομμουνιστικό Κόμμα Ουκρανίας και να σταθεί απέναντι σε κάθε εκλεγμένο συμπολιτευόμενο ή αντιπολιτευόμενο πολιτικό!

Τα ακροδεξιά τάγματα (Από ευγένεια η ήπια αναφορά) αναλαμβάνουν δράση. Σκότωναν, βίαζαν γυναίκες και κόρες των Ρωσόφωνων και έκλεβαν τα υπάρχοντα τους. Ο Βλαντίμιρ Αλεξάντροβιτς Ζελένσκι, πολιτικός, κωμικός, σεναριογράφος, ηθοποιός και διευθυντής της εταιρείας τηλεοπτικών παραγωγών Kvartal 95 Studio, που υπηρετεί ακόμα και τώρα ως Πρόεδρος της Ουκρανίας από το 2019, δίνει υποσχέσεις για ''ειρηνική επίλυση'' της κρίσης και παράλληλα τις αναιρεί! Προχωρά δε σε ανοιχτή συνεργασία με τα τάγματα εφόδου.

Οι ΗΠΑ και προ Ζελένσκι, καλοέβλεπαν τα τάγματα εφόδου ως «συμμάχους» της, πιέζοντας για την επέκταση του ΝΑΤΟ προς τα ανατολικά και δημιουργώντας φιλικές σχέσεις με την Ουκρανία. Αύξησαν έτσι, με αυτόν τον τρόπο την πιθανότητα πολέμου μεταξύ δυνάμεων με πυρηνικά όπλα και έθεσαν τις βάσεις για την επιθετική θέση του Βλαντιμίρ Πούτιν απέναντι στην Ουκρανία. 

Πράγματι, το 2014, μετά την προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία, οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί τους μοιράζονται το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης για αυτήν την κρίση.

Κλείνοντας, αφήσαμε για το τέλος την αξιοσημείωτη απάντηση του Σέρβου προπονητή Ζέλικο Ομπράντοβιτς, μιας προσωπικότητας κοινής αποδοχής, όπου σε ερώτηση δημοσιογράφων για τον πόλεμο στην Ουκρανία, τόνισε χαρακτηριστικά: «…Είμαι 62 ετών, δεν είναι ο πρώτος πόλεμος που βλέπω. Είχαμε τον πόλεμο στο Ιράκ, το Αφγανιστάν, την Συρία. Σαν άνδρας, είμαι ενάντια σε κάθε πόλεμο, ακόμη και με έναν νεκρό, πρόκειται για τραγωδία. Θυμάμαι πολλά, δεν θυμάμαι όμως να είχατε μιλήσει τόσο πολύ το 1999, όταν βομβάρδιζαν τη χώρα μου, τη Σερβία...»