Έρωτας με το πρώτο άγγιγμα!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Διευρύνοντας το ταλέντο της σε πολλά διαφορετικά δημιουργικά πεδία των τεχνών, με το πρώτο άγγιγμα, του πηλού, η Μαρία Σαγκάη ερωτεύεται την κεραμική και μένει εκεί!

Η Mαρία Σαγκάη κατά κόσμον Μαρία Οικονομίδου, γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε διοίκηση επιχειρήσεων για να διευθύνει την οικογενειακή της επιχείρηση στο εμπόριο ξυλείας. Το 2010 μετακομίζει με την οικογένειά της στη Σαγκάη της Κίνας. Εκεί έζησε για οκτώ χρόνια έχοντας την ευκαιρία να ταξιδέψει σε όλη την Ασία και να εμπνευστεί από το πλήθος των εικόνων, των χρωμάτων και από τις ιστορίες διαφορετικών πολιτισμών.

Επιστρέφει στην Αθήνα το 2018, κορεσμένη από ένα πλούσιο παρελθόν στην εικαστική μόρφωση και στην εκπαίδευση. Ερωτεύεται κεραυνοβόλα την κεραμική που της γίνεται πάθος. Σπουδάζει την τεχνική της και παράλληλα δημιουργεί τα πρώτα έργα της. Δουλεύει με τον πηλό αποκλείοντας τον τροχό, χρησιμοποιεί τα χέρια της και απλά εργαλεία, με μία ανεξάντλητη δημιουργικότητα και έμπνευση από τις πολυπολιτισμικές εμπειρίες που είχε αποκομίσει μέσα απ' τα ταξίδια!

Τα θέματά της προκύπτουν μέσα από την εσωτερική δεξαμενή αναζήτησης, προσεγγίζοντας το αποτέλεσμα με την απαιτούμενη δόση χιούμορ. Η πρώτη συλλογή είναι τα τάματα. Οι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν μέρη του ανθρώπινου σώματος φτιαγμένα από πηλό, σαν τάματα που προσφέρονταν στους θεραπευτικούς και λατρευτικούς χώρους. Τα έργα της συνδυάζουν αυτή την αρχαία πρακτική με μια πηγαία χιουμοριστική διάθεση. 

 

Τα φανταχτερά χρώματα, προσδίδουν στο κάθε ''τάμα'' ένα έντονο στοιχείο από τον ψυχισμό. Σβήνοντας τα φώτα, τα έργα της, σαν ζωντανός οργανισμός, φανερώνουν μια θρησκευτική αναλαμπή. Φωτίζουν σαν ιερή προσφορά, δηλώνοντας την πίστη στην λύση, στην εκάστοτε λύση!

Την Μαρία Σαγκάη την συναντήσαμε στην σκιά της Ακρόπολης στο Sealed Earth Ceramic Studio and Gallery που βρίσκεται στο Κουκάκι. Ένας χώρος ξεχωριστός, που αγκαλιάζει καλλιτεχνικά και επαγγελματικά την ελευθερία των καλλιτεχνών στην δημιουργική εκφραστικότητα της κεραμικής τέχνης, με τρόπο μοναδικά επαναστατικό απέναντι στην εσωστρέφεια που μαστίζει την σύγχρονη ελληνική κεραμική τέχνη. Η ιδιοκτήτρια του Sealed Earth (Στην φωτ. με την Μαρία Σαγκάη) Λουκία Θωμοπούλου είναι η ίδια κεραμίστρια και η δραστηριότητά της στο χώρο, καθρεφτίζει την εξέλιξη, τον εκσυγχρονισμό της κεραμικής στην Ελλάδα.

Ο ''Τζίμης'' από την Κυψέλη στα βόρεια...

γράφουν Ανδρονίκη Παντιώρα, Πέτρος Καστορίνης

Η ζωή κυλά, προχωρά και στο χρονικό διάστημα που τη διανύουμε επιλέγουμε ρόλους. Άθελά μας, ασυνείδητα που λένε και οι ψυχολόγοι, υποδυόμαστε χαρακτήρες. 

Άλλοι είναι γκρινιάρηδες, άλλοι αχάριστοι, αγενείς, κακότροποι, απαισιόδοξοι, αφελείς… και ούτω καθεξής. Άλλοι πάλι προχωρούν, χωρίς να κοιτούν πίσω, εργατικοί, αμείλικτοι με τη χαρά και την ευτυχία του υπάρχω, στοργικοί, με κατανόηση και ελπίδα.

Όπως και να είναι η ζωή προχωρά και μαζί της καλούμαστε να προχωράμε και εμείς, να εξελισσόμαστε, με τα θετικά της και τα αρνητικά της, να μεταλλασσόμαστε στην καλύτερη version του εαυτού μας.

Ο ''Τζίμης'' του ΧρήστουΧωμενίδη, από το αστικό πολυσύχναστο κέντρο, ανέβηκε στα βόρεια προάστεια της πόλης. Στον Φάρο του Νέου Ψυχικού, ''επισκεπτόμενος'' τον φιλόξενο χώρο του ''Χαρτόπολις''. Εκεί τον υποδέχθηκε η ιδιοκτήτρια του βιβλιοπωλείου Ελένη Νικολέλη, ο ''δημιουργός'' του, ο Χρήστος Χωμενίδης και ο Δήμαρχος Φιλοθέης Ψυχικού, Δημήτρης Γαλάνης, ως δηλωμένος φανατικός αναγνώστης των έργων του συγγραφέα. Ο Χρήστος Χωμενίδης υπογράφοντας το κάθε αντίτυπο που περιγράφει την ζωή του Τζίμη, του αναλογικού ανθρώπου σε ένα ψηφιακό σύμπαν που ''κινείται'' με άνεση από την Κυψέλη στα Βόρεια προάστια, συνομίλησε με τους αναγνώστες του!

Έχοντας μια πλούσια συγγραφική σχέση, δημιούργησε μια βιωματική παρακαταθήκη με την καθημερινή ενασχόλησή του με το γράψιμο, από το 1993, που εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο. Ένα μυθιστόρημα με τίτλο ''Το σοφό παιδί''. Ακολούθησαν άλλα εννέα μυθιστορήματα και τρεις συλλογές διηγημάτων. Το μυθιστόρημά του ''Νίκη'' είναι ένα βιβλίο χρονικό, μιας οικογένειας και παράλληλα ψηφιδωτό της ιστορίας της Ελλάδας στον 20ο αιώνα. Το βιβλίο απέσπασε μία από τις σημαντικότερες διακρίσεις στο χώρο της λογοτεχνίας, το Prix du Livre Europeen (Βραβείο Ευρωπαϊκού Μυθιστορήματος) και ο συγγραφέας έγινε ο πρώτος Έλληνας που κερδίζει το συγκεκριμένο βραβείο, με την επιτροπή να αναγνωρίζει τη ''Νίκη'' ως το κορυφαίο σύγχρονο μυθιστόρημα.

Ο Χρήστος Χωμενίδης με την συναισθηματική φόρτιση που του προκάλεσε η βιωματική γραφή του μυθιστορήματος ''Νίκη'' καθώς και η μετέπειτα βράβευσή του με τον κορυφαίο τίτλο, συνεχίζει το συγγραφικό του έργο. Μεσολαβούν τα βιβλία του ''Νεαρό άσπρο ελάφι'', ''Ο φοίνικας'', ''Ο Βασιλιάς Της'' για να φτάσουμε σήμερα σε ένα ρεαλιστικό μυθιστόρημα, το οποίο διαδραματίζεται στην Αθήνα του 2021 και αναφέρεται σε ό,τι μας αγγίζει, μας συγκινεί και ταυτόχρονα ότι μας προβληματίζει, ότι μας τρομάζει, με τίτλο: '' O Τζίμης στην Κυψέλη''. Καυτηριάζοντας ανεπαίσθητα τις προκλήσεις τις εποχής, παραθέτοντας τις αλήθειες με οξεία αλληγορία, από τη μία χαϊδεύει τις πληγές ως σημεία των καιρών που δεν μας μένει κάτι άλλο να κάνουμε από το να τα συμπαθήσουμε και από την άλλη χτυπά το χέρι στο μαχαίρι, στην πληγή, στο τραύμα, για να αντιπαρέλθει των κακώς κειμένων, των λάθος εννοουμένων!

Ζωγραφική σε πρώτο πλάνο!

Τιμώντας το ΄21 που φεύγει, τα Αρσάκεια – Τοσίτσεια Σχολεία Εκάλης εγκαινιάζουν την έκθεση του Γιώργου Κόρδη, «1821. Το λερωμένο λευκό», μια έκθεση μνήμης του αγώνα για την ελευθερία. Μια ζωγραφική κίνηση, ένας χορός, ένα ζωγραφικός χορός της ελπίδας και του φωτός, ο οποίος κυριάρχησε έναντι του σκότους, έναντι του κακού. Μία μάχη που ξεκίνησε κάποτε και δεν θα τελειώσει ποτέ, ως αέναη υπενθύμιση της ιστορίας μας!

Η δυνατότητα που παρέχεται στα σχολεία της Αττικής να επισκεφθούν το χώρο του γυμνασίου των Αρσάκειων σχολείων στην Εκάλη, για να απολαύσουν τα αριστουργήματα του Γιώργου Κόρδη, αποτελεί ένα δώρο για τους μαθητές. Τα παιδιά του γυμνασίου του Αρσακείου, ενεπλάκησαν διαδραστικά στη διαδικασία της έκθεσης, ανοίγοντας διάλογο με τον καλλιτέχνη, θέτοντας ερωτήματα πάνω στους πίνακες ζωγραφικής που μελέτησαν, με τη βοήθεια και την καθοδήγηση, της εξαιρετικής συνεισφοράς της φιλολόγου του σχολείου, Ειρήνης Φαραντούρη.

                                                                                 

Περιηγηθήκαμε στην έκθεση η οποία θα είναι ανοικτή για το κοινό μέχρι τις 20 Δεκεμβρίου 2021, όπου παρουσιάζονται μεγάλων διαστάσεων πίνακες εμπνευσμένοι από το έργο του Διονυσίου Σολωμού «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι» αλλά και εικόνες Ηρώων – Αγωνιστών του 1821.

                                                                                  

«Κανείς που εισέρχεται σε πόλεμο δεν μένει ανέγγιχτος, όσο κι αν έχει το δίκιο με το μέρος του, όσο κι αν δεν είναι αυτός ο φταίχτης, απλώς υπερασπίζεται την τιμή, την αξιοπρέπεια, τα ιερά και τα όσια της πατρίδας του. Σε κάθε πόλεμο όλοι τσαλακώνονται, οι ψυχές λερώνονται και όλοι βγαίνουν απ' αυτόν αμαυρωμένοι». Με αυτά τα λόγια ο καλλιτέχνης εξηγεί γιατί βάφτισε λερωμένο λευκό τη μάχη των Αγωνιστών του ΄21, θέλοντας να δείξει ότι δεν ήταν μια ανέδοξη προσπάθεια. «Αυτοί οι άνθρωποι μπήκαν στον αγώνα από δίψα για ελευθερία και έδωσαν τη ζωή τους, αλλά και την ψυχή τους», διευκρινίζει ο καλλιτέχνης.

                                                                               

Ο Αθανάσιος Διάκος κρατά Θερμοπύλες. Ένα παλικάρι να μάχεται κατάμονος
εναντίον όλων και να σκορπίζει το θάνατο στον εχθρό.

«Βλέποντας ένα εικαστικό έργο, αναπτύσσεται ένας νοητικός και συναισθηματικός διάλογος. Χρειάζεται να συγκινηθείς. Στα συγκεκριμένα έργα υπάρχει το στοιχείο τραγικότητας. Η σύνοψη της παλικαροσύνης των Ελλήνων, που μάχονται τη σκοτεινή χίμαιρα, το καταχθόνιο έρεβος, την απεχθή αιμοβόρα σκλαβιά, αυτό που έκαναν αυτοί οι άνθρωποι το ΄21, να αναζητήσουν μέσα από τον αγώνα τους δηλαδή την ελευθερία και άρα τη νίκη και η θυσία, είναι κάτι που υπάρχει παντού σε όλο τον ελληνικό πολιτισμό και συνέχει την ιστορία των Ελλήνων», υπογραμμίζει ο Γιώργος Κόρδης. 

                                                          

 «Επάνω στην κεντρική ιδέα, κάποιοι επώνυμοι ήρωες, όπως ο Νικηταράς (φωτό επάνω), ζωγραφίζονται με τσαλακωμένα φωτοστέφανα, μέσα σε αγγελικό και μαύρο φως, άλλοι εικονίζονται με φτερά ως Άγγελοι που ευαγγελίζονται το μήνυμα της ελευθερίας. Δουλεύοντας με κάρβουνο, που είναι ένα υλικό άμεσο, που σου επιτρέπει να σχεδιάζεις και να πλάθεις όγκους, να διακρίνεις ανάμεσα στο σκοτάδι και το φως, εξυπηρετούσε το θέμα μου, με βόλευε για να δείξω αυτή την πάλη, την απέλπιδα προσπάθεια του φωτός, να νικήσει το σκοτάδι. Κι έτσι έμεινα στο κάρβουνο.                                 

                                                                                     

Ο ζωγράφος Γιώργος Κόρδης, συνομιλώντας με το έργο του
"Το Μαρτύριο του Αϊ Γιώργη

Σαν τελείωσα όμως το πρώτο σχέδιο, με τις άτακτες γραμμές να διασταυρώνονται νευρικά, σπασμωδικά, να παλεύουν η μία την άλλη πάνω στο χαρτί για να φτιάξουν τις μορφές, είδα πως μου έλειπε η ατμόσφαιρα. Έτσι κατέφυγα στο χρώμα», μας περιγράφει έτσι λυρικά και άκρως γοητευτικά, λογοτεχνικά ο ζωγράφος. Η δόξα παρίσταται στους αγωνιστές του ΄21, χαϊδεύει τα κεφάλια των αγωνιστών, δοξάζοντάς τους. Στη ζωγραφική του Γιώργου Κόρδη συνυφαίνονται οι διαφορετικές τεχνικές, το κάρβουνο και τα παστέλ. «Αν το έργο καταφέρει να αγγίξει το θεατή και στα τρία επίπεδα, διανοητικό, συναισθηματικό και σωματικό, τότε το έργο θεωρείται πετυχημένο. Είναι ένα δρώμενο που απαιτεί τη συμμετοχή και των δύο μερών».

                                                                       

Τα βασικά δομικά συστατικά του δικού μας ζωγραφικού τρόπου, του ελληνικού και του βυζαντινού, μας αναφέρει ο Γιώργος Κόρδης, είναι ότι δεν υπάρχει ουσιαστικά βάθος. Επί της ουσίας η δράση εκτυλίσσεται πάνω στον πίνακα και προς τους θεατές. Δεν υπάρχει τίποτε πίσω στον πίνακα. Η γλώσσα της ζωγραφικής αναδεικνύει και το ρόλο του θεατή. Στη δική μας ζωγραφική παράδοση ο θεατής αντιμετωπίζεται ως κομμάτι του έργου τέχνης και όχι ως θεατής. Είναι ένα δρώμενο. Από όποια γωνία κι αν κοιτάξουμε τον Παντοκράτορα σε μια εκκλησία, θα μας παρακολουθεί με το βλέμμα του, ενώ αντίθετα στη δυτική ζωγραφική, ο θεατής είναι τρίτος, δεν συμμετέχει σε αυτό, είναι σαν να παρακολουθεί την ιστορία.

                                                                          

Στην έκθεση που πλαισιώνεται από εκπαιδευτικές εικαστικές δράσεις μαθητών του Α΄ Αρσακείου -Τοσιτσείου Γυμνασίου Εκάλης, παραμένει ιδιαιτέρως σημαντικό το γεγονός ότι ενεπλάκησαν όλα τα σύγχρονα μέσα, όπου με την ξεχωριστή συμβολή της καθηγήτριας Πληροφορικής Ξένιας Σιούτη, έχει συγκεντρωθεί και έχει αποδοθεί και ηλεκτρονικά όλο το υλικό της και του Κώστα Θεοδώρου, Θεατρολόγος, επίσης στο Αρσάκειο Γυμνάσιο της Εκάλης, για τη σημαντική προσφορά του. Τον Μάρτιο του 2021 ο Γιώργος Κόρδης, δημιούργησε ένα μνημειώδες έργο στη Φιλοσοφική Σχολή του ΕΚΠΑ. Πρόκειται για μια μοναδική παγκοσμίως τοιχογραφία που καλύπτει επιφάνεια περίπου 180 τετραγωνικών μέτρων (1,90 x 90 μέτρα) στον 3ο όροφο τη Σχολής και αφηγείται την Οδύσσεια. Από το έργο αυτό έγινε και η σύλληψη της ιδέας της τωρινής έκθεσης.   

                                                                                   

Η Φιλόλογος του Γυμνασίου Ειρήνη Φαραντούρη και η Πληροφορικός
Ξένια Σιούτη

Ζούμε σε έναν κόσμο ο οποίος κυριαρχείται από το νου, αφήνοντας κατά μέρος την καρδιά, το συναίσθημα και κατ’ επέκταση και το σώμα. Η ζωγραφική είναι μια σωματική πράξη. Χρησιμοποιεί και τις τρεις διαστάσεις ή αν όχι πάντοτε, θα έπρεπε τουλάχιστον. Παραλληλίζοντας τη ζωγραφική με την εκπαιδευτική διαδικασία, συμφωνήσαμε ότι η εκπαίδευση σήμερα είναι πολύ προσανατολισμένη στην πληροφορία και έχει αφήσει κατά μέρος τις άλλες δύο διαστάσεις, ότι πολλές φορές η εκπαιδευτική διαδικασία, αρχίζει και τελειώνει με μια πληροφορία και συχνά ή σχεδόν ποτέ, αυτό δεν γίνεται μια εμπειρία.

Ο Γιώργος Κόρδης, κληρονόμος της Βυζαντινής τέχνης και αισθητικής, θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους και πιο αυθεντικούς εκπροσώπους της σύγχρονης ζωγραφικής στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Σπούδασε Θεολογία στο ΕΚΠΑ και αγιογραφία με τον πατέρα Συμεών Συμεού. Παρακολούθησε μαθήματα μεσαιωνικών τεχνικών (ψηφιδωτό, νωπογραφία, τεχνικές χρυσωμάτων, αυγοτέμπερα) στη Σχολή Καλών Τεχνών του Μουσείου της Βοστώνης. Είναι κάτοχος Μεταπτυχιακού Διπλώματος στη Θεολογία (Thm, Holy Cross School of Theology, Boston) και Διδακτορικού Διπλώματος (PhD, ΕΚΠΑ). Έχει μελετήσει τη θεωρία και την αισθητική της Βυζαντινής ζωγραφικής και έγραψε πολλές μονογραφίες και σχετικά άρθρα. Στη ζωγραφική διαμόρφωσε προσωπικό ύφος με πολλές επιδράσεις και δάνεια από τον μοντερνισμό, τον υπερρεαλισμό και τη λαϊκή τέχνη, ενώ το εικονογραφικό του έργο συνδυάζει το ερευνητικό στοιχείο με την πρωτοτυπία. 

Περισσότερες πληροφορίες: https://www.arsakeio.gr/gr/ekthesi

Επιστροφή στη νέα Αθήνα!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα 

Με αρκετούς καλούς φίλους από την τοπική κοινωνία του Ψυχικού και σε εορταστικό κλίμα Χριστουγέννων επισήμως πια, πραγματοποιήθηκε χθες στον όμορφο χώρο του βιβλιοπωλείου «Χαρτόπολις» στο Νέο Ψυχικό, η παρουσίαση του βιβλίου της Νάντιας Γεωργακοπούλου «Επιστροφή στη νέα Αθήνα».

Παρόλο το κρύο, είναι γεγονός ότι όλοι αισθανθήκαμε μια ζεστασιά χθες, όπως χαρακτηριστικά ξεκίνησε και την ομιλία της για την παρουσίαση του βιβλίου της, η συγγραφέας Νάντια Γεωργακοπούλου. 

                                                                                           

Ο βουλευτής Ν.Δ Βορείου Τομέα Αττικής, καθηγητής Δημήτρης Καιρίδης, καλεσμένος της Ζίνα Μπαμπή που οργάνωσε αυτή την όμορφη εκδήλωση και είχε την επιμέλεια του βιβλίου, μίλησε για το βιβλίο της Νάντιας Γεωργακοπούλου, μια εξαιρετική αρχιτεκτονική, πολεοδομική αναδρομή της Αθήνας του 19ου αιώνα, μια πόλη που μόλις έβγαινε μέσα από τις στάχτες του πολέμου της ανεξαρτησίας, όπως με ιδιαίτερη γλαφυρότητα και περιγραφικό λόγο τόνισε ο Δημήτρης Καιρίδης, με τις φιλοδοξίες του νεοιδρυθέντος και ανερχόμενου τότε ελληνικού βασιλείου, να γίνει μια αντάξια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα πρότυπο.

                                                                                   

Η συγγραφέας Νάντια Γεωργακοπούλου, με το Δημήτρη Καιρίδη
και τον υφυπουργό Παιδείας Άγγελο Συρίγο

«...Αυτή τη διαδρομή λοιπόν παρακολουθεί το βιβλίο, με τρόπο αρκετά τεκμηριωμένο και συναρπαστικό. Είναι ένα βιβλίο για την αρχιτεκτονική και την πολεοδομία της Αθήνας του 19ου αιώνα και ταυτόχρονα είναι ένα βιβλίο που αναδεικνύει την πορεία του σύγχρονου ελληνικού κράτους, όπως γεννήθηκε μέσα από την επανάσταση της οποίας τα 200 χρόνια γιορτάζουμε φέτος ως έθνος. Με σοβαρές αφηγήσεις, αλλά και ανεκδοτολογικά στοιχεία, αυτή την αρχιτεκτονική και πολεοδομική συγκρότηση της νέας Αθήνας, της νέας ελληνικής πρωτεύουσας, συμπυκνώνει με συγκεντρωμένες, πληροφορίες για τη σύγχρονη Ελλάδα το βιβλίο της Νάντιας Γεωργακοπούλου, δίνοντας μάλιστα ένα διεθνές πλαίσιο, με ενδιαφέρουσες αναδρομές στην Ευρώπη την περίοδο εκείνη...», υπογράμμισε στην ομιλία του ο βουλευτής.

                                                                        

Η Ζίνα Μπαμπή, με την Έλση Δημουλά και τη συγγραφέα
Νάντια Γεωργακοπούλου

«..Πολλές σκέψεις, πολλά ερωτήματα για τα πρόσωπα της πόλης που ζω, με ακολουθούσαν επί χρόνια. Ονόματα εμβληματικά, όπως του Ανδρέα Συγγρός, της Κοντέσα Θεοτόκη, του Ιωάννη Μπούκουρα, της Ελένης Αρπακούρα, του Ερρίκου και της Σοφίας Σλήμαν, αλλά περισσότερο το έναυσμα που με ώθησε να γράψω αυτό το βιβλίο ήταν τα κτίρια, τα οποία τα νιώθω ζωντανά. Είναι το φόντο της ζωής μου και νιώθω ότι οι άνθρωποι που τα έζησαν και πέρασαν από αυτά, έχουν αφήσει κάτι από την αλήθεια τους και θέλησα να τους ακούσω πραγματικά γι’ αυτό που ζούσαν, γι’ αυτό που ήταν και γι’ αυτό που θέλησαν να φτιάξουν. Όχι μέσα από το τωρινό μας πρίσμα, που ξέρουμε το που κατέληξαν τα έργα τους, αλλά σύμφωνα με την τότε εποχή. Έγραψα αυτό το βιβλίο ψάχνοντας πολύ..», ήταν αρχικά τα λόγια της Νάντιας Γεωργακοπούλου. 

                                                                                       

Θα κλείσω αυτή την παρουσίαση, με μία ιστορία που μας είπε στην ομιλία της η συγγραφέας και καθώς είμαστε όλοι λάτρεις των ιστοριών γιατί μας ταξιδεύουν, ας την πάρουμε μαζί μας, εμβαθύνοντας στο ουσιαστικότερο νόημά της και ας αρχίσουμε να βλέπουμε την Αθήνα μας με τα μάτια όπως περιγράφονται παρακάτω...

«..Πριν από 850 περίπου χρόνια, λίγο πριν την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους, ο Μιχαήλ Κονιάτης, ο Μητροπολίτης της Αθήνας τότε, ένας πνευματικός άνθρωπος, είχε χαρακτηρίσει τότε την Αθήνα ως τλημονέστατη, όπου τλήμον σημαίνει καημένος, δύσμοιρος, πολύπαθος, αλλά ταυτόχρονα και ανθεκτικός. Νομίζω πως η Αθήνα είναι αυτό. Είναι ανθεκτική. Και πάντα πόλη και υπό το βάρος του εκτοπίσματος της ιστορίας της, παραμένει πάντα μια μητρόπολη. Ως νέα πρωτεύουσα του νέου ελληνικού βασιλείου ήταν και μια πόλη ανοιχτή. Ανοιχτή στον ευρύτερο ελληνισμό, στην παγκόσμια οικονομία, στα κελεύσματα του αιώνα. Με αυτή την οπτική και με αυτούς τους όρους θα ήθελα να επισκεφτούμε ξανά την Αθήνα, όχι με όρους πόλωσης και διακρίσεων. Η Αθήνα είναι μια πόλη ανοιχτή στο αύριο, στο σήμερα και στο χθες, είναι μια πόλη του εδώ και του αλλού..», είπε η συγγραφέας του βιβλίου «Επιστροφή στη νέα Αθήνα».

Ήταν μια όμορφη βραδιά, όπου πέραν των προαναφερόντων, τίμησαν με την παρουσία τους η Αινόλα Τερζοπούλου, εκπρόσωπος της Α' Κοινότητας Δήμου Αθηναίων, ο Χρήστος Σούλης, Τομεάρχης Πολιτισμού της Ν.Δ, η Σοφία Τρέκα, η Βίκυ Χατζηνικολή και ο Γιώργος Μουρτος από την Τ.Ο Ν.Δ, ο Ανδρέας Ζαρταλούδης, ο Δημήτρης Μαναός, πρώην Δήμαρχος Ψυχικού, η Αναστασία Αγγελάκη, πρόεδρος της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας, παράρτημα Ψυχικού, ο εκδότης της "Αλεξάνδρειας" Κώστας Λυβιεράτος και βεβαίως η οικοδέσποινα της βραδιάς Ελένη Νικολέλη και ο Βασίλης Γκατζόπουλος. 

Όλος ο κόσμος σε χρώμα πορτοκαλί!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Φωτίστε τον κόσμο πορτοκαλί, φωτίστε τις σκοτεινές πτυχές της ζωής, φωτίστε τις σκιές, φωτίστε το σκοτάδι. Η 16ήμερη εκστρατεία των Ελληνίδων Σοροπτιμιστριών για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, η εθελοντική οργάνωση γυναικών, παγκόσμιας εμβέλειας, δραστηριοποιείται για τη βελτίωση της θέσης των γυναικών και των κοριτσιών, ανά τον κόσμο.

Η συνάντηση σήμερα των γυναικών του Σοροπτιμιστικού Ομίλου Αθηνών "Ανατολικός", στο Μουσείο Φιλελληνισμού, όπου η πρόεδρός του Ελένη Κουρή, είχε τη διοργάνωση μιας εξαιρετικά ενδιαφέρουσας εκδήλωσης ένεκα της σημερινής διεθνούς ημέρας, δυναμώνει και στηρίζει τη φωνή των γυναικών, εντείνοντας τη δράση τους για την ευαισθητοποίηση της κοινωνίας, για την αλλαγή της νοοτροπίας και την ενθάρρυνση του ευρύτερου κοινού και προπάντων των νέων. Στην εκδήλωση παρευρέθη και απήγγειλε ποιήματα του γιου της, η Μαργαρίτα Βαρθολομαίου, μητέρα του Δημοσθένη Δεσποτίδη, του 14χρονου νέου που απέσπασε το Παγκόσμιο Βραβείο Ποίησης.            

Σήμερα η ημέρα προστάζει το πορτοκαλί. Η βία κατά των γυναικών, είναι ένα έγκλημα διαχρονικό. Οι δράστες του, απαντώνται σε όλα τα κοινωνικά και μορφωτικά κοινωνικά στρώματα και συνιστά όχι μόνο ευθεία παραβίαση των δικαιωμάτων του ανθρώπου, αλλά σύμφωνα με τα λόγια της Προέδρου της Δημοκρατίας σήμερα, στο ραδιόφωνο του Αθήνα 9,84, αποτελεί την πιο "δημοκρατική" παραβίαση από όλα τα εγκλήματα. 

Ας μην πούμε πολλά, ας κάνουμε περισσότερα, είναι προτιμότερο. "...Όπως σε όλα τα μεγάλα θέματα, κοινωνικής παθογένειας, η λύση του ζητήματος βρίσκεται μέσα στην οικογένεια και στο σχολείο, καθώς σε όλα εκείνα τα αγόρια που δεν είναι άρρωστα, τα λαθεμένα πρότυπα αντρικής εξουσίας που τους δημιουργούνται, φτάνουν, για να αντιμετωπίζουμε σήμερα όλα αυτά που αντιμετωπίζουμε..." Με τα λόγια αυτά της Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Κατερίνας Σακελαροπούλου και με το γεγονός ότι έχει ανοίξει έντονος διάλογος ήδη στη νομική επιστήμη, προκειμένου να αυστηροποιήσει το πλαίσιο εκδίκασης περιστατικών γυναικοκτονιών και έμφυλης βίας, μπορούμε σαφέστατα να περιμένουμε καλύτερες ημέρες, πιο φωτεινές. Η σιωπή άλλωστε όπως πολλές φορές έχουμε ήδη γράψει, δεν μας έχει οδηγήσει πουθενά. 

Τη σημερινή εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους οι: Χαρά Κωνσταντινοπούλου, Αμαλία Στουρνάρα, Βάσω Βέλιου, Βάσω Γεωργοπούλου, Ντίνα Ταραντίλη, Γρηγορία Κορδοπάτη, Λίλιαν Ζέλλου, Αμαλία Ραγκούση, Χρύσα Ευαγγελίου, Ντόνα Παπαχατζή, Έφη Φιλάνδρα, Ρόζα Τσαπράλη, Μαρία Ιωαννίδου, Ευγενία Χαραλαμποπούλου, Θεανώ Μουρούκα, Ελένη Δαβάρη.    

Ακόμα μια μεγάλη διάκριση!

Ανάμεσα στους 100 καλύτερους της χώρας μας, 7 μαθητές τους Γυμνασίου της Ελληνογαλλικής Σχολής Ουρσουλινών, διαγωνίστηκαν για μια θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Microsoft 2021, διακρίθηκαν και βραβεύτηκαν, με την μικρότερη ηλικιακά συμμετοχή στον Πανελλήνιο Τελικό της Αθήνας!

Η διοργάνωση έγινε υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας και μέγα χορηγό την Microsoft. Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Microsoft Office Specialist είναι ο επίσημος διαγωνισμός δεξιοτήτων στο Microsoft Office και ο μοναδικός που υποστηρίζεται από τη Microsoft. Από το 2002 μέχρι και σήμερα, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MOS (Προκριματικοί Αγώνες, Πανελλήνιος Τελικός), φιλοξενεί τους καλύτερους κάθε χώρας σε Word, Excel & PowerPoint στον Παγκόσμιο Τελικό. Μια εμπειρία ζωής για κορίτσια και αγόρια από κάθε γωνιά του πλανήτη! 

                                                                     

Το Microsoft Office Specialist, έχει γίνει πλέον θεσμός και στη χώρα μας! Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, η σπουδαιότερη διοργάνωση στον τομέα των γνώσεων και της χρήσης υπολογιστών, διοργανώνεται στην Ελλάδα από την ACTA, η οποία αναλαμβάνει τη διεξαγωγή του Ελληνικού Σκέλους και οι νικητές θα λάβουν μέρος στον Παγκόσμιο Τελικό, τελεί υπό την αιγίδα της Certiport, της Microsoft, του κορυφαίου παρόχου εξετάσεων Πιστοποίησης Πληροφορικής και του Υπουργείου Παιδείας & θρησκευμάτων.

                                                                     

Βρεθήκαμε στο χώρο της Ελληνογαλλικής, στο Νέο Ψυχικό, στην Ψυχάρη. "...Είμαστε για άλλη μια φορά περήφανοι για τα παιδιά μας. Ευχαριστούμε την ACTA και το Stavros Niarchos Foundation Cultural Center για την αξιόλογη διοργάνωση...", μας είπαν οι καθηγητές τους. 

Στους Ελληνικούς Προκριματικούς Αγώνες συμμετείχαν μαθητές και φοιτητές από 13 – 22 ετών, οι οποίοι έπρεπε να αποδείξουν τις γνώσεις τους στο Microsoft Office 2019 και συγκεκριμένα στις εφαρμογές Word, Excel και PowerPoint. Η ελληνική αποστολή για τον Παγκόσμιο Τελικό θα αποτελείται από 3 μαθητές, τους Πανελλήνιους Πρωταθλητές στο Word, το Excel και το PowerPoint.

Στους ''Δελφούς'' της Κεραμικής!

γράφει ο Πέτρος Κστορίνης

Με εξαιρετική αντίληψη υψηλής αισθητικής, ισορροπίας και δομής, σύμβολα και προτάσεις να συνωθούνται και να συμβιώνουν σε μια άρρηκτη και διαδραστική σχέση μεταξύ τους, τα ''διακριθέντα'' έργα της 59ης Πανελλήνιας Έκθεσης Κεραμικής '21 αποτελούν αυθόρμητο εικαστικό μήνυμα. 

Στην κυριολεξία μία ''εξωστρεφής'' δημιουργική επανάσταση, όπως κάθε αντίστοιχου διαγωνισμού ανά έτος, από σπουδαίους καλλιτέχνες! Η κεραμική ''αναζητά'' στην Ελλάδα την δική της θέση στο κλειστό εικαστικό σύμπαν ως μία δημιουργική τέχνη, παράλληλη της γλυπτικής και δίπλα στην ζωγραφική! Η αρχαία τέχνη της κεραμικής με αρχή, μέση και εξέλιξη αποτελεί σύμβολο, ένα ''μέσο'' σε μία πληθώρα πληροφοριών, ιδεών και σημασιών. Τα έργα κεραμικής τα αντικρίζεις από κάθε πλευρά, τα παρακολουθείς από διαφορετικό ύψος και πλάτος, μπορείς να περιστραφείς γύρω τους και κάθε φορά έχεις στην διάθεση σου και ένα διαφορετικό αποτέλεσμα, μία διαφορετική οπτική γωνία. Στην πραγματικότητα είναι γλυπτική.

Τον διαγωνισμό προκηρύσσει η Πανελλήνια Ένωση Κεραμιστών και Αγγειοπλαστών και η έκθεση των έργων πραγματοποιείται στο Κέντρο Ελληνικής Κεραμικής στο Μαρούσι. Το Μαρούσι που αποτελεί τους ''Δελφούς'' της Ελληνικής Κεραμικής, με έντονη υποστήριξη ή θα τολμούσαμε να πούμε ''υιοθεσία'' από την Περιφέρεια Αττικής, τον Δήμο Αμαρουσίου και την Περιφέρεια Βόρειου Τομέα Αττικής.

Στα εγκαίνια της 59ης Πανελλήνιας Έκθεσης Κεραμικής ο Περιφερειάρχης Αττικής, Γιώργος Πατούλης καθώς και ο Δήμαρχος Αμαρουσίου, Θεόδωρος Αμπατζόγλου πέρα από την απονομή των βραβείων και επαίνων στους διακριθέντες στον Διαγωνισμό Κεραμικής, αναφέρθηκαν στην ''αμφισβητούμενη'' ιδιοκτησία του ιστορικού ακινήτου που στεγάζεται το Κέντρο Ελληνικής Κεραμικής στο Μαρούσι. Ο Περιφερειάρχης καθώς και ο Δήμαρχος στις σύντομες ομιλίες τους έστειλαν κοινό μήνυμα, προς δύο κατευθύνσεις. Η πρώτη αφορούσε τους καλλιτέχνες και ευρύτερα τον κόσμο της κεραμικής τέχνης, ότι θα πράξουν το καλύτερο ώστε ο χώρος να περιέλθει στην ιδιοκτησία του Δήμου Αμαρουσίου. Και το δεύτερο, προς πάσα κατεύθυνση, ότι θα τον ''διεκδικήσουν'' με κάθε μέσο (!) υπερασπιζόμενοι την ''πρωτεύουσα'', του κέντρου του κόσμου της Ελληνικής Κεραμικής που είναι το Μαρούσι!

Πεντέλη - Ένα πράσινο βουνό και πάλι...

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Με σύμμαχο μια υπέροχη, ηλιόλουστη, Φθινοπωρινή ημέρα, συγκεντρώθηκαν χθες, πλήθος κόσμου, εθελοντών στην 3η δράση αναδάσωσης του Σύνδεσμου για την Προστασία και Ανάπλαση του Πεντελικού (ΣΠΑΠ), σε συνεργασία με το "Όλοι Μαζί Μπορούμε".

Σημείο συνάντησης: Ιεράς Μονή Παντοκράτορος, Νταού Πεντέλης. Μικροί και μεγάλοι, γονείς και παιδιά, νέοι και γηραιότεροι, συνέρρεαν χθες στις κορφές της αγαπημένης μας Πεντέλης, να φυτέψουν το δικό τους δεντράκι, βοηθώντας και συμβάλλοντας ο καθένας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, στην ανάπλαση και αποκατάσταση του φυσικού περιβάλλοντος στο Πεντελικό Όρος. 

                                                                                  

Όλοι όσοι παρευρέθηκαν στη δράση αναδάσωσης με το "Όλοι Μαζί Μπορούμε", είχαν την ευκαιρία να φυτέψουν δενδρύλλια, όπου αργότερα κατά τους καλοκαιρινούς μήνες θα έχουν την δυνατότητα, να επιστρέψουν στο σημείο, προκειμένου να τα ποτίσουν και να τα φροντίσουν.

                                                                                      

Η συγκεκριμένη δράση, είναι εξόχως σημαντική, όπως και κάθε δράση τέτοιου είδους, διότι δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην εκπαίδευση και ευαισθητοποίηση των πολιτών και κυρίως των παιδιών σε θέματα περιβαλλοντολογικής προστασίας, δασοπροστασίας καθώς και εθελοντισμού. 

                                                                                    

"..Παράλληλα οι μικροί μας φίλοι εκπαιδεύονται στη διαδικασία της φύτευσης και τους μεταφέρουμε την αγάπη για την προστασία του περιβάλλοντος...", σημειώνει με έμφαση και ξεχωριστό ενδιαφέρον ο Βλάσσης Σιώμος, πρόεδρος του ΣΠΑΠ, ο άνθρωπος φύλακας άγγελος τρόπον τινά της δραματικής ιστορίας της πάλαι ποτέ πανέμορφης Πεντέλης που εξακολουθεί ακόμα να μας γοητεύει, διατηρώντας μια μοναδική ενεργειακή δυναμική.

                                                                                       

Με στόχο λοιπόν να ξαναγίνει το Πεντελικό ένα πράσινο βουνό, όλοι μαζί, δηλώσαμε το παρόν τη χθεσινή ημέρα, ενώνοντας τις δυνάμεις μας για άλλη μία φορά, συμμετέχοντας σε αυτή την αναδάσωση, προκειμένου να φουντώσει ξανά η βλάστηση και το πράσινο στην Πεντέλη.

                                                                                   

Συγχαρητήρια σε όλους τους γονείς, αλλά και σε όλους τους εθελοντές που στήριξαν και στηρίζουν την προσπάθεια διαφύλαξης της Πεντέλης, αυτού του μοναδικού κάλλους, πνεύμονα οξυγόνου της Αττικής, που μαζί με τα υπόλοιπα εξίσου ιδιαίτερης ομορφιάς βουνά της πόλης, βοηθούν σε μεγάλο βαθμό στην αποσυμφόρηση του τεράστιου όγκου ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Πάνω απ' όλα όμως αποτελεί μεγίστης σημασίας το γεγονός, ότι οι αυριανοί πολίτες της χώρας, τα μικρά παιδιά, εκπαιδεύονται και μαθαίνουν για το δάσος, αποκτούν από νωρίς, από την κατάλληλη ηλικία, παιδεία για την προστασία του περιβάλλοντος, τον πολυτιμότερο σήμερα σύμμαχο του ανθρώπου. 

Ο Μαραθώνιος που μας εμπνέει!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Ρεπορτάζ..; Όχι! ''Reporting'' είναι η ακριβής ονομασία της συλλογής ειδήσεων και πληροφοριών γύρω από ένα θέμα της επικαιρότητας ή από ένα γεγονός και η παρουσίασή του σε όποιο μέσο έντυπο ή ηλεκτρονικό! Κι αυτό γιατί το ρεπορτάζ είναι κάτι το ολοκληρωμένο, είναι το τελικό αποτέλεσμα.

Παρουσιάζοντας το ρεπορτάζ μας, με την Ανδρονίκη Παντιώρα από τον πρόσφατο Αυθεντικό Μαραθώνιο της Αθήνας που ''τρέχει'' εδώ στο North Pages από τα προηγούμενα πέντε θέματα, θα ήθελα δοθείσης της ευκαιρίας να αναφέρω και να υπερτονίσω ξανά, για άλλη μια φορά, ότι το ρεπορτάζ θέλει πάθος, αγάπη, διορατικότητα, συγκέντρωση και ένεκα του ότι η δημοσιογραφία, όσο κι αν κάποιοι θέλουν να την παρουσιάζουν ως επιστήμη, θα έλεγα ότι δεν είναι. Το σπουδαιότερο που ''απαιτείται'' είναι: Iδέες και έμπνευση!

Η αρχή έγινε από το ''Μουσείο του Μαραθωνίου Δρόμου'' όπου η υπεύθυνη Ειρήνη Σπανού με παρρησία παρουσιάζει τα εκθέματά του, ''μπολιάζοντάς'' τον κάθε επισκέπτη του ώστε να ανυπομονεί για τα συμμετάσχει ή παρακολουθήσει τον αγώνα! Η συνέχεια δόθηκε με τον Στέργιο Τσίρκα, όπου τα τελευταία χρόνια, ως Δήμαρχος Μαραθώνα, είναι ένας τέλειος οικοδεσπότης της εκδήλωσης του κορυφαίου αθλητικού γεγονότος του πλανήτη και με την Σοφία Σακοράφα, που με την ευγένεια που τη διακατέχει, εξακολουθεί ως σπουδαία αθλήτρια που είναι, να υπηρετεί και από τη προεδρία του Σ.Ε.Γ.Α.Σ., τον κλασικό αθλητισμό! Ακολούθησε  ο εξαίρετος Δήμαρχος Φιλοθέης Ψυχικού, ο Δημήτρης Γαλάνης, ο οποίος αποδέχτηκε την πρότασή μας και ως ''άρχων'' του τελευταίου προαστείου της Μαραθώνιας διαδρομής πριν την Αθήνα, χαιρέτησε τους χιλιάδες Μαραθωνοδρόμους, προσφέροντάς τους ένα κλαδί ελιάς!

Σε όλους τους δρομείς, από τον Κώστα Γκελαούζο που ήταν ο νικητής του 38ου Μαραθωνίου της Αθήνας, μέχρι τον Πάνο που τερμάτισε σχεδόν επτά ώρες μετά, σε αυτή την συγκλονιστική εκδήλωση, η Σοφία Σακοράφα ήταν εκεί περνώντας το μετάλλιο σε όλους τους αθλητές! Ανάμεσά τους, χιλιάδες Μαραθωνοδρόμοι αθλητές, μεγάλοι και μικροί, νέοι και ηλικιωμένοι, Έλληνες και από όλα τα μέρη του κόσμου. Όλοι με σεβασμό στην ιστορία του Μαραθωνίου Δρόμου, με σεβασμό στο Μαραθώνιο που μας εμπνέει!

Περισσότερες φωτογραφίες Northpages Portfolio:

https://northfolio.blogspot.com/2021/11/blog-post.html

Αριστοκράτες του πνεύματος!

γράφουν: Πέτρος Καστορίνης, Ανδρονίκη Παντιώρα

Το αρχέτυπο του αθλητή είναι η προετοιμασία. Το πείσμα, η επιτυχία. Μόνο μέσα από τον αγώνα αντιπαρερχόμενος τα κατώτερα στοιχεία του εαυτού του, ο αθλητής μπορεί να καταφέρει να ολοκληρώσει την εξέλιξη του. Γι’ αυτό το λόγο βλέπουμε ότι σε όλες τις παραδοσιακές κοινωνίες, η έννοια του αθλητή ήταν ιερή και τον ξεχώριζαν. 

Σήμερα πολλοί πιστεύουν ότι με τα ''μέσα'' άθλησης η εξέλιξη και η διαμόρφωση ενός αθλητή είναι πιο εύκολη. Χωρίς να διαφωνούμε με αυτή την αντίληψη αναφερόμενοι στην συμμετοχή όμως στον Μαραθώνιο Δρόμο, δεν υιοθετούμε την σύγχρονη άποψη, για τον απλούστατο λόγο ότι ένας μαραθώνιος, ήταν είναι και πάντα θα είναι, μια δύσκολη υπόθεση. 

                                                                               

Πόσο ξεχωριστοί εμφανίζονται αυτοί οι ''άγνωστοι αθλητές'' που διέσχισαν την διαδρομή την Κυριακή, προκειμένου να νικήσουν την ίδια τη διαδρομή. Η Μαρία Κοκοτού, (φωτ: επάνω) μητέρα δύο παιδιών, βρήκε τον χρόνο ανάμεσα στις καθημερινές υποχρεώσεις της, να εξασκεί καθημερινά την αγάπη της για την άθληση και το τρέξιμο, κατάφερε με επιτυχία να προετοιμαστεί και φέτος και να συμμετάσχει στον 5ο της Μαραθώνιο!

Ο Μαραθώνιος Δρόμος των 42.195 μέτρων, στην κλασική διαδρομή, όχι δεν είναι μία εύκολη προσπάθεια. Η φυσική διαδρομή είναι σαφές πως είναι η δυσκολότερη, σε συνδυασμό με το μεγάλο μήκος της. Για να την διατρέξεις με αξιοπρέπεια, όντας σε φόρμα και να φτάσεις στο Παναθηναϊκό Στάδιο, απαιτείται πέρα από την σωστή προετοιμασία, στρατηγική στην διαχείριση των δυνάμεων κατά την διάρκεια της διαδρομής. Πόσοι μη "επαγγελματίες" αθλητές, έλαβαν μέρος στον τελευταίο χθεσινό Μαραθώνιο Δρόμο, διαχειριζόμενοι μόνοι τους την προετοιμασία και την τακτική. 

                                                                                       

Ο Φώτης Μπελάλης, (φωτ: επάνω), καθηγητής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, μπαμπάς και σύζυγος μαζί, εξάσκησε και αυτός την αγάπη του για το τρέξιμο, στον ύψιστο θεσμό για δεύτερη φορά. Ακολουθώντας προγραμματισμένες προπονήσεις, πειθαρχία και ιεραρχία, αλλά πάνω απ' όλα πιστός σε μια δραστηριότητα που τον γεμίζει χαρά και τον κάνει να αισθάνεται όμορφα.

 

Αθλητές που έτρεξαν από χόμπι. Ένας αυθορμητισμός και ένας σεβασμός απέναντι στην ιστορικότητα του θεσμού ήταν τα κίνητρα χιλιάδων απλών ανθρώπων που συμμετείχαν όπως κάθε χρονιά στο Αυθεντικό Μαραθώνιο Δρόμο της Αθήνας. Οι περισσότεροι απ' αυτούς έφθασαν στο Παναθηναϊκό Στάδιο νικητές! Άλλωστε όποιος καταφέρνει να τερματίσει στον Μαραθώνιο είναι νικητής, νικητής της τεράστιας διαδρομής των 42,195 χιλιομέτρων!
                                                            

Ο 43χρονος, ο Ραφαήλ Καστορίνης, που έγινε Μαραθωνοδρόμος δύο χρόνια πριν και συμμετείχε στον φετινό αγώνα πετυχαίνοντας μάλιστα και ατομικό ρεκόρ, βελτιωμένο κατά 10 ολόκληρα λεπτά! Κι αυτός εργαζόμενος καθημερινά, προπονούνταν ξημερώματα πριν την έναρξη της εργασία του.

                                                                                     

Η Εύη Βασιλάκη, (φωτ: επάνω), από την αγαπημένη μας Ήπειρο, μητέρα τριών παιδιών, εκπαιδευτικός, ο αθλητισμός και το τρέξιμο, παραμένουν πάντα η διέξοδος και ο προσανατολισμός της. Με όρεξη και διάθεση, ακούραστοι και αγέρωχοι, οι αφανείς πρωταθλητές μας, πάτησαν στο Παναθηναϊκό Στάδιο, πλημμυρισμένοι από συναισθήματα πληρότητας.

                                                                         

Ο Αλέξης Αλεξόπουλος, ιδιωτικός υπάλληλος και ελεύθερος επαγγελματίας, (φωτ: επάνω), μαζί με τους φίλους του, το Σάκη Μάζη από την Κέρκυρα και τον Πάνο Αδαμαντιάδη, για δεύτερη φορά, συμμετείχε φέτος στον Μαραθώνιο της Αθήνας.  

                                                         

Και μια αιρετή, η εκλεκτή Μίνα Μεταξίδι Μελλισουργού, Αντιδήμαρχος Οικονομικών στο Δήμο Φιλοθέης Ψυχικού, τερμάτισε στο Καλλιμάρμαρο, ολοκληρώνοντας με επιτυχία τον αρχικό της στόχο. Ως δείγμα εκτίμησης των χιλιάδων ''άγνωστων αθλητών'' που συμμετείχαν αλλά και των χιλιάδων θεατών που κατέκλυσαν την διαδρομή Μαραθώνα-Παναθηναϊκό Στάδιο και τους αποθέωναν σε κάθε τους βήμα, σε κάθε τους δρασκελιά, να πούμε πως αυτοί οι αθλητές, είναι αναμφισβήτητα οι πραγματικοί αριστοκράτες του πνεύματος, αυτοί που κατάφεραν να τιθασεύσουν την πρόκληση της παραίτησης, διότι γνωρίζουμε όλοι πόσο εύκολο και ελκυστικό φαντάζει την ώρα εκείνη της εξάντλησης, εκείνη την ώρα που το σώμα έχει παραδώσει αλλά το πνεύμα συνεχίζει να κρατά γερά, να παραδοθείς και να σταματήσεις να προσπαθείς. 

Όλοι αυτοί οι αθλητές λοιπόν που στοιχηματίζουν με τον εαυτό τους κατά πόσο θα αντέξουν να υπηρετήσουν τα ιδεώδη του αθλητισμού που αρχικά τους γοήτευσαν και εν τέλει διαπιστώνουν ότι με επιτυχία τα ακολουθούν μέχρι το τέλος της διαδρομής, όλοι αυτοί λοιπόν οι αθλητές, με το "τρέξιμό" τους κάθε χρόνο, αποτελούν τους πιο άξιους αγγελιοφόρους του βαθύτερου μηνύματος  του Μαραθωνίου, αυτό της επιμονής. 

Με ένα κλαδί ελιάς...!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Με ένα κλαδί ελιάς στο χέρι, που κρατούσαν τα παιδιά και το έδιναν στους αθλητές την ώρα που περνούσαν, ο Δήμαρχος Φιλοθέης Ψυχικού, Δημήτρης Γαλάνης, εμψύχωνε και παρότρυνε τους δρομείς, Μαραθωνοδρόμους, λίγα εναπομείναντα χιλιόμετρα πριν τον τερματισμό στο Καλλιμάρμαρο. 

Μια ανάσα πριν τον τερματισμό, ο Δήμαρχος Φιλοθέης Ψυχικού, Δημήτρης Γαλάνης, χαιρέτησε σήμερα του αθλητές του Μαραθωνίου που διέρχονταν από το ύψος του Νέου Ψυχικού, με μια πολύ όμορφη χειρονομία ευγένειας και σεβασμού. Με δεδομένο ότι  ο δήμος Φιλοθέης Ψυχικού, είναι ο τελευταίος δήμος πριν τον τερματισμό στην Αθήνα, στο Καλλιμάρμαρο, τα παιδιά στεκόταν δίπλα του απλώνοντας το χέρι με το κλαδί ελιάς στους πρώτους δρομείς, μεταξύ αυτών φυσικά και ο νικητής του φετινού 38ου Μαραθώνιου Αθηνών, Κώστας Γκελαούζος.                                                    

Συγχαρητήρια αρχικά σε όλους τους συμμετέχοντες, στους αθλητές, σε αυτούς τους πρωταθλητές που υπερέβησαν εαυτό, νίκησαν την κούραση, την εξάντληση και την υπερβάλλουσα κόπωση που τους κατέβαλε, αποδεικνύοντας μέσο αυτού του ιστορικού θεσμού, ότι η ισχυρή δύναμη της θέλησης, της προσπάθειας και της επιμονής για την επιτυχία, αποδίδει εν τέλει τα αναμενόμενα.                              

Συγχαρητήρια σαφέστατα στο δήμο Φιλοθέης Ψυχικού για αυτού του είδους την πρωτοβουλία και στο δήμαρχο Δημήτρη Γαλάνη προσωπικά, καθώς έδωσαν ένα ενδεικτικό μήνυμα ευπρέπειας και σεβασμού απέναντι στις αρχές και τις αξίες που αντιπροσωπεύει ο θεσμός του Μαραθώνιου και βεβαίως συγχαρητήρια στα παιδιά που συμμετείχαν ως κύριοι εκφραστές αυτού του μηνύματος της επιβράβευσης της προσπάθειας και της δύναμης  θέλησης και της αγάπης στα ιδανικά.            

Η Ναταλία Καπουσίζη με το Γιώργο Παπαχρόνη

Ένα όμορφο στιγμιότυπο οργάνωσης και συντονισμού από τον Αντιδήμαρχο Περιβάλλοντος και Πολιτικής Προστασίας Γιώργο Παπαχρόνη, λίγο πριν την κάθοδο των πρώτων αθλητών. Και του χρόνου, στον επόμενο Αυθεντικό Μαραθώνιο Αθηνών, με τη συμμετοχή περισσότερων παγκόσμιων αθλητών και πρωταθλητών!