Στους ''Δελφούς'' της Κεραμικής!

γράφει ο Πέτρος Κστορίνης

Με εξαιρετική αντίληψη υψηλής αισθητικής, ισορροπίας και δομής, σύμβολα και προτάσεις να συνωθούνται και να συμβιώνουν σε μια άρρηκτη και διαδραστική σχέση μεταξύ τους, τα ''διακριθέντα'' έργα της 59ης Πανελλήνιας Έκθεσης Κεραμικής '21 αποτελούν αυθόρμητο εικαστικό μήνυμα. 

Στην κυριολεξία μία ''εξωστρεφής'' δημιουργική επανάσταση, όπως κάθε αντίστοιχου διαγωνισμού ανά έτος, από σπουδαίους καλλιτέχνες! Η κεραμική ''αναζητά'' στην Ελλάδα την δική της θέση στο κλειστό εικαστικό σύμπαν ως μία δημιουργική τέχνη, παράλληλη της γλυπτικής και δίπλα στην ζωγραφική! Η αρχαία τέχνη της κεραμικής με αρχή, μέση και εξέλιξη αποτελεί σύμβολο, ένα ''μέσο'' σε μία πληθώρα πληροφοριών, ιδεών και σημασιών. Τα έργα κεραμικής τα αντικρίζεις από κάθε πλευρά, τα παρακολουθείς από διαφορετικό ύψος και πλάτος, μπορείς να περιστραφείς γύρω τους και κάθε φορά έχεις στην διάθεση σου και ένα διαφορετικό αποτέλεσμα, μία διαφορετική οπτική γωνία. Στην πραγματικότητα είναι γλυπτική.

Τον διαγωνισμό προκηρύσσει η Πανελλήνια Ένωση Κεραμιστών και Αγγειοπλαστών και η έκθεση των έργων πραγματοποιείται στο Κέντρο Ελληνικής Κεραμικής στο Μαρούσι. Το Μαρούσι που αποτελεί τους ''Δελφούς'' της Ελληνικής Κεραμικής, με έντονη υποστήριξη ή θα τολμούσαμε να πούμε ''υιοθεσία'' από την Περιφέρεια Αττικής, τον Δήμο Αμαρουσίου και την Περιφέρεια Βόρειου Τομέα Αττικής.

Στα εγκαίνια της 59ης Πανελλήνιας Έκθεσης Κεραμικής ο Περιφερειάρχης Αττικής, Γιώργος Πατούλης καθώς και ο Δήμαρχος Αμαρουσίου, Θεόδωρος Αμπατζόγλου πέρα από την απονομή των βραβείων και επαίνων στους διακριθέντες στον Διαγωνισμό Κεραμικής, αναφέρθηκαν στην ''αμφισβητούμενη'' ιδιοκτησία του ιστορικού ακινήτου που στεγάζεται το Κέντρο Ελληνικής Κεραμικής στο Μαρούσι. Ο Περιφερειάρχης καθώς και ο Δήμαρχος στις σύντομες ομιλίες τους έστειλαν κοινό μήνυμα, προς δύο κατευθύνσεις. Η πρώτη αφορούσε τους καλλιτέχνες και ευρύτερα τον κόσμο της κεραμικής τέχνης, ότι θα πράξουν το καλύτερο ώστε ο χώρος να περιέλθει στην ιδιοκτησία του Δήμου Αμαρουσίου. Και το δεύτερο, προς πάσα κατεύθυνση, ότι θα τον ''διεκδικήσουν'' με κάθε μέσο (!) υπερασπιζόμενοι την ''πρωτεύουσα'', του κέντρου του κόσμου της Ελληνικής Κεραμικής που είναι το Μαρούσι!

Πεντέλη - Ένα πράσινο βουνό και πάλι...

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Με σύμμαχο μια υπέροχη, ηλιόλουστη, Φθινοπωρινή ημέρα, συγκεντρώθηκαν χθες, πλήθος κόσμου, εθελοντών στην 3η δράση αναδάσωσης του Σύνδεσμου για την Προστασία και Ανάπλαση του Πεντελικού (ΣΠΑΠ), σε συνεργασία με το "Όλοι Μαζί Μπορούμε".

Σημείο συνάντησης: Ιεράς Μονή Παντοκράτορος, Νταού Πεντέλης. Μικροί και μεγάλοι, γονείς και παιδιά, νέοι και γηραιότεροι, συνέρρεαν χθες στις κορφές της αγαπημένης μας Πεντέλης, να φυτέψουν το δικό τους δεντράκι, βοηθώντας και συμβάλλοντας ο καθένας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, στην ανάπλαση και αποκατάσταση του φυσικού περιβάλλοντος στο Πεντελικό Όρος. 

                                                                                  

Όλοι όσοι παρευρέθηκαν στη δράση αναδάσωσης με το "Όλοι Μαζί Μπορούμε", είχαν την ευκαιρία να φυτέψουν δενδρύλλια, όπου αργότερα κατά τους καλοκαιρινούς μήνες θα έχουν την δυνατότητα, να επιστρέψουν στο σημείο, προκειμένου να τα ποτίσουν και να τα φροντίσουν.

                                                                                      

Η συγκεκριμένη δράση, είναι εξόχως σημαντική, όπως και κάθε δράση τέτοιου είδους, διότι δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην εκπαίδευση και ευαισθητοποίηση των πολιτών και κυρίως των παιδιών σε θέματα περιβαλλοντολογικής προστασίας, δασοπροστασίας καθώς και εθελοντισμού. 

                                                                                    

"..Παράλληλα οι μικροί μας φίλοι εκπαιδεύονται στη διαδικασία της φύτευσης και τους μεταφέρουμε την αγάπη για την προστασία του περιβάλλοντος...", σημειώνει με έμφαση και ξεχωριστό ενδιαφέρον ο Βλάσσης Σιώμος, πρόεδρος του ΣΠΑΠ, ο άνθρωπος φύλακας άγγελος τρόπον τινά της δραματικής ιστορίας της πάλαι ποτέ πανέμορφης Πεντέλης που εξακολουθεί ακόμα να μας γοητεύει, διατηρώντας μια μοναδική ενεργειακή δυναμική.

                                                                                       

Με στόχο λοιπόν να ξαναγίνει το Πεντελικό ένα πράσινο βουνό, όλοι μαζί, δηλώσαμε το παρόν τη χθεσινή ημέρα, ενώνοντας τις δυνάμεις μας για άλλη μία φορά, συμμετέχοντας σε αυτή την αναδάσωση, προκειμένου να φουντώσει ξανά η βλάστηση και το πράσινο στην Πεντέλη.

                                                                                   

Συγχαρητήρια σε όλους τους γονείς, αλλά και σε όλους τους εθελοντές που στήριξαν και στηρίζουν την προσπάθεια διαφύλαξης της Πεντέλης, αυτού του μοναδικού κάλλους, πνεύμονα οξυγόνου της Αττικής, που μαζί με τα υπόλοιπα εξίσου ιδιαίτερης ομορφιάς βουνά της πόλης, βοηθούν σε μεγάλο βαθμό στην αποσυμφόρηση του τεράστιου όγκου ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Πάνω απ' όλα όμως αποτελεί μεγίστης σημασίας το γεγονός, ότι οι αυριανοί πολίτες της χώρας, τα μικρά παιδιά, εκπαιδεύονται και μαθαίνουν για το δάσος, αποκτούν από νωρίς, από την κατάλληλη ηλικία, παιδεία για την προστασία του περιβάλλοντος, τον πολυτιμότερο σήμερα σύμμαχο του ανθρώπου. 

Ο Μαραθώνιος που μας εμπνέει!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Ρεπορτάζ..; Όχι! ''Reporting'' είναι η ακριβής ονομασία της συλλογής ειδήσεων και πληροφοριών γύρω από ένα θέμα της επικαιρότητας ή από ένα γεγονός και η παρουσίασή του σε όποιο μέσο έντυπο ή ηλεκτρονικό! Κι αυτό γιατί το ρεπορτάζ είναι κάτι το ολοκληρωμένο, είναι το τελικό αποτέλεσμα.

Παρουσιάζοντας το ρεπορτάζ μας, με την Ανδρονίκη Παντιώρα από τον πρόσφατο Αυθεντικό Μαραθώνιο της Αθήνας που ''τρέχει'' εδώ στο North Pages από τα προηγούμενα πέντε θέματα, θα ήθελα δοθείσης της ευκαιρίας να αναφέρω και να υπερτονίσω ξανά, για άλλη μια φορά, ότι το ρεπορτάζ θέλει πάθος, αγάπη, διορατικότητα, συγκέντρωση και ένεκα του ότι η δημοσιογραφία, όσο κι αν κάποιοι θέλουν να την παρουσιάζουν ως επιστήμη, θα έλεγα ότι δεν είναι. Το σπουδαιότερο που ''απαιτείται'' είναι: Iδέες και έμπνευση!

Η αρχή έγινε από το ''Μουσείο του Μαραθωνίου Δρόμου'' όπου η υπεύθυνη Ειρήνη Σπανού με παρρησία παρουσιάζει τα εκθέματά του, ''μπολιάζοντάς'' τον κάθε επισκέπτη του ώστε να ανυπομονεί για τα συμμετάσχει ή παρακολουθήσει τον αγώνα! Η συνέχεια δόθηκε με τον Στέργιο Τσίρκα, όπου τα τελευταία χρόνια, ως Δήμαρχος Μαραθώνα, είναι ένας τέλειος οικοδεσπότης της εκδήλωσης του κορυφαίου αθλητικού γεγονότος του πλανήτη και με την Σοφία Σακοράφα, που με την ευγένεια που τη διακατέχει, εξακολουθεί ως σπουδαία αθλήτρια που είναι, να υπηρετεί και από τη προεδρία του Σ.Ε.Γ.Α.Σ., τον κλασικό αθλητισμό! Ακολούθησε  ο εξαίρετος Δήμαρχος Φιλοθέης Ψυχικού, ο Δημήτρης Γαλάνης, ο οποίος αποδέχτηκε την πρότασή μας και ως ''άρχων'' του τελευταίου προαστείου της Μαραθώνιας διαδρομής πριν την Αθήνα, χαιρέτησε τους χιλιάδες Μαραθωνοδρόμους, προσφέροντάς τους ένα κλαδί ελιάς!

Σε όλους τους δρομείς, από τον Κώστα Γκελαούζο που ήταν ο νικητής του 38ου Μαραθωνίου της Αθήνας, μέχρι τον Πάνο που τερμάτισε σχεδόν επτά ώρες μετά, σε αυτή την συγκλονιστική εκδήλωση, η Σοφία Σακοράφα ήταν εκεί περνώντας το μετάλλιο σε όλους τους αθλητές! Ανάμεσά τους, χιλιάδες Μαραθωνοδρόμοι αθλητές, μεγάλοι και μικροί, νέοι και ηλικιωμένοι, Έλληνες και από όλα τα μέρη του κόσμου. Όλοι με σεβασμό στην ιστορία του Μαραθωνίου Δρόμου, με σεβασμό στο Μαραθώνιο που μας εμπνέει!

Περισσότερες φωτογραφίες Northpages Portfolio:

https://northfolio.blogspot.com/2021/11/blog-post.html

Αριστοκράτες του πνεύματος!

γράφουν: Πέτρος Καστορίνης, Ανδρονίκη Παντιώρα

Το αρχέτυπο του αθλητή είναι η προετοιμασία. Το πείσμα, η επιτυχία. Μόνο μέσα από τον αγώνα αντιπαρερχόμενος τα κατώτερα στοιχεία του εαυτού του, ο αθλητής μπορεί να καταφέρει να ολοκληρώσει την εξέλιξη του. Γι’ αυτό το λόγο βλέπουμε ότι σε όλες τις παραδοσιακές κοινωνίες, η έννοια του αθλητή ήταν ιερή και τον ξεχώριζαν. 

Σήμερα πολλοί πιστεύουν ότι με τα ''μέσα'' άθλησης η εξέλιξη και η διαμόρφωση ενός αθλητή είναι πιο εύκολη. Χωρίς να διαφωνούμε με αυτή την αντίληψη αναφερόμενοι στην συμμετοχή όμως στον Μαραθώνιο Δρόμο, δεν υιοθετούμε την σύγχρονη άποψη, για τον απλούστατο λόγο ότι ένας μαραθώνιος, ήταν είναι και πάντα θα είναι, μια δύσκολη υπόθεση. 

                                                                               

Πόσο ξεχωριστοί εμφανίζονται αυτοί οι ''άγνωστοι αθλητές'' που διέσχισαν την διαδρομή την Κυριακή, προκειμένου να νικήσουν την ίδια τη διαδρομή. Η Μαρία Κοκοτού, (φωτ: επάνω) μητέρα δύο παιδιών, βρήκε τον χρόνο ανάμεσα στις καθημερινές υποχρεώσεις της, να εξασκεί καθημερινά την αγάπη της για την άθληση και το τρέξιμο, κατάφερε με επιτυχία να προετοιμαστεί και φέτος και να συμμετάσχει στον 5ο της Μαραθώνιο!

Ο Μαραθώνιος Δρόμος των 42.195 μέτρων, στην κλασική διαδρομή, όχι δεν είναι μία εύκολη προσπάθεια. Η φυσική διαδρομή είναι σαφές πως είναι η δυσκολότερη, σε συνδυασμό με το μεγάλο μήκος της. Για να την διατρέξεις με αξιοπρέπεια, όντας σε φόρμα και να φτάσεις στο Παναθηναϊκό Στάδιο, απαιτείται πέρα από την σωστή προετοιμασία, στρατηγική στην διαχείριση των δυνάμεων κατά την διάρκεια της διαδρομής. Πόσοι μη "επαγγελματίες" αθλητές, έλαβαν μέρος στον τελευταίο χθεσινό Μαραθώνιο Δρόμο, διαχειριζόμενοι μόνοι τους την προετοιμασία και την τακτική. 

                                                                                       

Ο Φώτης Μπελάλης, (φωτ: επάνω), καθηγητής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, μπαμπάς και σύζυγος μαζί, εξάσκησε και αυτός την αγάπη του για το τρέξιμο, στον ύψιστο θεσμό για δεύτερη φορά. Ακολουθώντας προγραμματισμένες προπονήσεις, πειθαρχία και ιεραρχία, αλλά πάνω απ' όλα πιστός σε μια δραστηριότητα που τον γεμίζει χαρά και τον κάνει να αισθάνεται όμορφα.

 

Αθλητές που έτρεξαν από χόμπι. Ένας αυθορμητισμός και ένας σεβασμός απέναντι στην ιστορικότητα του θεσμού ήταν τα κίνητρα χιλιάδων απλών ανθρώπων που συμμετείχαν όπως κάθε χρονιά στο Αυθεντικό Μαραθώνιο Δρόμο της Αθήνας. Οι περισσότεροι απ' αυτούς έφθασαν στο Παναθηναϊκό Στάδιο νικητές! Άλλωστε όποιος καταφέρνει να τερματίσει στον Μαραθώνιο είναι νικητής, νικητής της τεράστιας διαδρομής των 42,195 χιλιομέτρων!
                                                            

Ο 43χρονος, ο Ραφαήλ Καστορίνης, που έγινε Μαραθωνοδρόμος δύο χρόνια πριν και συμμετείχε στον φετινό αγώνα πετυχαίνοντας μάλιστα και ατομικό ρεκόρ, βελτιωμένο κατά 10 ολόκληρα λεπτά! Κι αυτός εργαζόμενος καθημερινά, προπονούνταν ξημερώματα πριν την έναρξη της εργασία του.

                                                                                     

Η Εύη Βασιλάκη, (φωτ: επάνω), από την αγαπημένη μας Ήπειρο, μητέρα τριών παιδιών, εκπαιδευτικός, ο αθλητισμός και το τρέξιμο, παραμένουν πάντα η διέξοδος και ο προσανατολισμός της. Με όρεξη και διάθεση, ακούραστοι και αγέρωχοι, οι αφανείς πρωταθλητές μας, πάτησαν στο Παναθηναϊκό Στάδιο, πλημμυρισμένοι από συναισθήματα πληρότητας.

                                                                         

Ο Αλέξης Αλεξόπουλος, ιδιωτικός υπάλληλος και ελεύθερος επαγγελματίας, (φωτ: επάνω), μαζί με τους φίλους του, το Σάκη Μάζη από την Κέρκυρα και τον Πάνο Αδαμαντιάδη, για δεύτερη φορά, συμμετείχε φέτος στον Μαραθώνιο της Αθήνας.  

                                                         

Και μια αιρετή, η εκλεκτή Μίνα Μεταξίδι Μελλισουργού, Αντιδήμαρχος Οικονομικών στο Δήμο Φιλοθέης Ψυχικού, τερμάτισε στο Καλλιμάρμαρο, ολοκληρώνοντας με επιτυχία τον αρχικό της στόχο. Ως δείγμα εκτίμησης των χιλιάδων ''άγνωστων αθλητών'' που συμμετείχαν αλλά και των χιλιάδων θεατών που κατέκλυσαν την διαδρομή Μαραθώνα-Παναθηναϊκό Στάδιο και τους αποθέωναν σε κάθε τους βήμα, σε κάθε τους δρασκελιά, να πούμε πως αυτοί οι αθλητές, είναι αναμφισβήτητα οι πραγματικοί αριστοκράτες του πνεύματος, αυτοί που κατάφεραν να τιθασεύσουν την πρόκληση της παραίτησης, διότι γνωρίζουμε όλοι πόσο εύκολο και ελκυστικό φαντάζει την ώρα εκείνη της εξάντλησης, εκείνη την ώρα που το σώμα έχει παραδώσει αλλά το πνεύμα συνεχίζει να κρατά γερά, να παραδοθείς και να σταματήσεις να προσπαθείς. 

Όλοι αυτοί οι αθλητές λοιπόν που στοιχηματίζουν με τον εαυτό τους κατά πόσο θα αντέξουν να υπηρετήσουν τα ιδεώδη του αθλητισμού που αρχικά τους γοήτευσαν και εν τέλει διαπιστώνουν ότι με επιτυχία τα ακολουθούν μέχρι το τέλος της διαδρομής, όλοι αυτοί λοιπόν οι αθλητές, με το "τρέξιμό" τους κάθε χρόνο, αποτελούν τους πιο άξιους αγγελιοφόρους του βαθύτερου μηνύματος  του Μαραθωνίου, αυτό της επιμονής. 

Με ένα κλαδί ελιάς...!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Με ένα κλαδί ελιάς στο χέρι, που κρατούσαν τα παιδιά και το έδιναν στους αθλητές την ώρα που περνούσαν, ο Δήμαρχος Φιλοθέης Ψυχικού, Δημήτρης Γαλάνης, εμψύχωνε και παρότρυνε τους δρομείς, Μαραθωνοδρόμους, λίγα εναπομείναντα χιλιόμετρα πριν τον τερματισμό στο Καλλιμάρμαρο. 

Μια ανάσα πριν τον τερματισμό, ο Δήμαρχος Φιλοθέης Ψυχικού, Δημήτρης Γαλάνης, χαιρέτησε σήμερα του αθλητές του Μαραθωνίου που διέρχονταν από το ύψος του Νέου Ψυχικού, με μια πολύ όμορφη χειρονομία ευγένειας και σεβασμού. Με δεδομένο ότι  ο δήμος Φιλοθέης Ψυχικού, είναι ο τελευταίος δήμος πριν τον τερματισμό στην Αθήνα, στο Καλλιμάρμαρο, τα παιδιά στεκόταν δίπλα του απλώνοντας το χέρι με το κλαδί ελιάς στους πρώτους δρομείς, μεταξύ αυτών φυσικά και ο νικητής του φετινού 38ου Μαραθώνιου Αθηνών, Κώστας Γκελαούζος.                                                    

Συγχαρητήρια αρχικά σε όλους τους συμμετέχοντες, στους αθλητές, σε αυτούς τους πρωταθλητές που υπερέβησαν εαυτό, νίκησαν την κούραση, την εξάντληση και την υπερβάλλουσα κόπωση που τους κατέβαλε, αποδεικνύοντας μέσο αυτού του ιστορικού θεσμού, ότι η ισχυρή δύναμη της θέλησης, της προσπάθειας και της επιμονής για την επιτυχία, αποδίδει εν τέλει τα αναμενόμενα.                              

Συγχαρητήρια σαφέστατα στο δήμο Φιλοθέης Ψυχικού για αυτού του είδους την πρωτοβουλία και στο δήμαρχο Δημήτρη Γαλάνη προσωπικά, καθώς έδωσαν ένα ενδεικτικό μήνυμα ευπρέπειας και σεβασμού απέναντι στις αρχές και τις αξίες που αντιπροσωπεύει ο θεσμός του Μαραθώνιου και βεβαίως συγχαρητήρια στα παιδιά που συμμετείχαν ως κύριοι εκφραστές αυτού του μηνύματος της επιβράβευσης της προσπάθειας και της δύναμης  θέλησης και της αγάπης στα ιδανικά.            

Η Ναταλία Καπουσίζη με το Γιώργο Παπαχρόνη

Ένα όμορφο στιγμιότυπο οργάνωσης και συντονισμού από τον Αντιδήμαρχο Περιβάλλοντος και Πολιτικής Προστασίας Γιώργο Παπαχρόνη, λίγο πριν την κάθοδο των πρώτων αθλητών. Και του χρόνου, στον επόμενο Αυθεντικό Μαραθώνιο Αθηνών, με τη συμμετοχή περισσότερων παγκόσμιων αθλητών και πρωταθλητών!               

Στο βωμό των διαχρονικών αξιών!

γράφουν οι Ανδρονίκη Παντιώρα, Πέτρος Καστορίνης

Εκεί που ξεκίνησαν όλα, στην πονεμένη και ποτισμένη με τιμή και δόξα γη, στα ιερά χώματα του Μαραθώνα, των Αθηνών, άναψε και πάλι η φλόγα των αξιών, η φλόγα του ευ αγωνίζεσθαι, της ευγενούς άμιλλας, έπειτα από ενός χρόνου διακοπή. 

Η τελετή έναρξης του 38ου Αυθεντικού Μαραθωνίου Αθηνών πραγματοποιήθηκε με την αφή της Φλόγας στον Τύμβο του Μαραθώνα. Κατόπιν με τελευταίο λαμπαδηδρόμο τον Ολυμπιονίκη Μανώλη Καραλή, η φλόγα έφτασε κι άναψε τον βωμό στην ιστορική αφετηρία του Μαραθωνίου Δρόμου.          

Όταν ο Τζόνυ Κέλυ στον Μαραθώνιο της Βοστώνης το 1946, ρωτήθηκε το λόγο που νόμιζε ότι συνετέλεσε στη ήττα του από τον θρυλικό τότε Στέλιο Κυριακίδη, ο ίδιος απάντησε ότι "... Πως θα μπορούσα να νικήσω ένα τέτοιο αθλητή, εγώ έτρεχα για τον εαυτό μου και εκείνος έτρεχε για ένα ολόκληρο έθνος...", εσωκλείοντας μέσα σε λίγες λέξεις, την ουσία και το νόημα των πράξεων μας, υπογραμμίζοντας με χρωματιστή ένδειξη και υπενθυμίζοντάς μας το θησαυρό που κρύβει ένα μικρό "...γιατί...", από ποιο γιατί δηλαδή πηγάζουν οι πράξεις μας, ποια η απάντησή μας σε κάθε μικρό "...γιατί...".                                                            

Παρομοίως και το "Νενικήκαμεν" του Φειδιπίδη, εξαγγέλλοντας τη νίκη των Αθηναίων απέναντι στους Πέρσες, λίγο πριν ξεψυχήσει, διανύοντας τρέχοντας τη διαδρομή από το Μαραθώνα στην Αθήνα. Στις ίδιες αξίες και ιδανικά βασίζονται οι πράξεις και των δύο ιστορικών ανδρών, στις ίδιες αξίες και ιδανικά βασίζονται όλες οι νίκες κατ' ουσίαν. Στη φωτογραφία πάνω: ο Ολυμπιονίτης στο άλμα επί κοντώ Εμμανουήλ Καραλής, με το Δημήτρη Κυριακίδη, τον υφυπουργό Αθλητισμού Λευτέρη Αυγενάκη, την πρόεδρο του Σ.Ε.Γ.Α.Σ Σοφία Σακοράφα και τον δήμαρχο Μαραθώνα Στέργιο Τσίρκα.

Αναμφισβήτητα οι άνθρωποι διαφορετικών γενεών βρίσκονται καθημερινά ανάμεσα μας, τους συναναστρεφόμαστε, διαχειριζόμαστε την διαφορετικότητά τους, ακούμε τη γνώμη τους και γινόμαστε αποδέκτες των επιθυμιών τους. Ωστόσο, η διαφορετικότητα της ηλικίας είναι ένας παράγοντας αποκαλυπτικός για τις αξίες, τον αγαπημένο τρόπο έκφρασης τους, τα κανάλια επικοινωνίας αλλά και τις προσδοκίες τους.                                                                                                            

Στην τελετή έναρξης του 38ου Μαραθωνίου Δρόμου, τρεις άνθρωποι διαφορετικοί, ένας εξαιρετικός αθλητής ο Ολυμπιονίκης του άλματος επί κοντώ Εμμανουήλ Καραλής, ως τελευταίος λαμπαδηδρόμος της φλόγας που άναψε τον βωμό της αφετηρίας, με τον Δημήτρη Κυριακίδη, γιο εκείνου του ευγενούς Αθηναίου "...που δάκρυσε αληθινά όταν τερμάτισε στις 20 Απριλίου 1946, δάκρυα που έβγαιναν μέσα από τη δυνατή Ελληνική του καρδιά, μια καρδία που δεν τον πρόδωσε στα 26 μίλια που διήνυσε, αλλά που κόντεψε να σπάσει, τόσο από περηφάνια για τη νίκη του, όσο και από θλίψη για τις κακουχίες που περνούσε η χώρα του..." έγραφε τότε η εφημερίδα της Βοστώνης, Boston Sunday Post, αλλά και ένας σπουδαίος καλλιτεχνικός αφηγητής, ο Αλέξης Κωστάλας, συναντήθηκαν μαζί υπό διαφορετικούς ρόλους, αλλά με τις ίδιες διαχρονικές αξιακές περγαμηνές, να τους ενώνουν.                                                                            

Ο Αλέξης Κωστάλας, στον γνωστό του πόστο, παρουσιαστής της τελετής, με τη γνώριμη μαγική φωνή να μας συνοδεύει σε όλα μας τα χρόνια, σε όλα τα μεγάλα αθλητικά γεγονότα, τι κι αν τους χώριζαν γενεές! Ο ιστορικός Μαραθώνιος, ως μέγα αθλητικό και πολιτιστικό γεγονός και αυτό, τους γεφύρωσε την χρονική διαφορά τους, με ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, αλλά και πολλά κοινά. Το πάθος τους, για ότι αγαπούν.  Ο Εμμανουήλ Καραλής γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1999 στην Αθήνα και με τον αθλητισμό ασχολείται από το 2012. Ο Αλέξης Κωστάλας γεννήθηκε ένα Νοέμβρη του περασμένου αιώνα. Είναι καλλιτεχνικός αφηγητής και παρουσιαστής κλασικού θεάτρου και καλλιτεχνικού αθλητισμού.                                                

Οι ήχοι των κρουστών της ''Κρουστωδίας'' ταξιδεψαν τους παρευρισκόμενους άλλοτε μακριά, άλλοτε κοντά, πίσω στην ιστορία του Μαραθωνίου Δρόμου έως το σήμερα, με την 38η επανάληψή του όπου χιλιάδες ''αθλητές'' θα επιχειρήσουν να ''νικήσουν'' σήμερα 14 Νοεμβρίου 2021, την αυθεντική διαδρομή του. Η ''Κρουστωδία'' με τον δάσκαλό και εμπνευστή της Κώστα Κωνσταντάτο, μουσικό και συνθέτη του συγκροτήματος Encardia, αποτελεί κομμάτι της Εναλλακτικής Κοινότητας του ΚΕΘΕΑ Παρέμβαση Ραφήνας. Τα όργανα που χρησιμοποιήθηκαν έχουν κατασκευαστεί από τα μέλη της κοινότητας! Η ''Κρουστωδία'' ήταν προσκεκλημένη στη τελετή έναρξης από τον Σ.Ε.Γ.Α.Σ.

Εικαστικός Πολιτισμός!

γράφει ο Πέτρος Κστορίνης

Από τον Αυθεντικό Μαραθώνιο Δρόμο του 2019, το μετάλλιο που απονεμήθηκε στους συμμετέχοντες, αποτελεί εικαστικό στοιχείο, έχοντας αποκτήσει συλλεκτικό ενδιαφέρον. 

Διαφορετικές σχεδιαστικές εκδοχές, από διαφορετικούς δημιουργούς, που έως το 2026 τα μετάλλια θα διατρέχουν 2.500 χρόνια ιστορίας. Το 2026 συμπληρώνονται 130 χρόνια από τον πρώτο Μαραθώνιο Δρόμο.

Ο ζωγράφος Αλέκος Φασιανός που ο ίδιος ήταν αθλητής της ενόργανης γυμναστικής, πριν πολλές δεκαετίες ''υπέγραψε'' την δημιουργία του μεταλλίου του Μαραθωνίου Δρόμου 2019, που φιλοτέχνησε ειδικά ο σχεδιαστής βιομηχανικών προϊόντων Σπύρος Κίζης. Ο Αλέκος Φασιανός, είναι ο πρώτος της σειράς καλλιτεχνών μέχρι το 2026 και το μετάλλιο του 2019, το βλέπετε στην φωτογραφία (Πάνω), ως έκθεμα από το Μουσείο Μαραθωνίου Δρόμου. 

Η νέα πρωτοβουλία ξεκίνησε με μετάλλιο, με την υπογραφή Έλληνα καλλιτέχνη, αλλά και με ένα εγχάρακτο γράμμα. Το ''Μ''. Ώστε κάθε γενέθλια μαραθώνια χρονιά ως το 2026 να ακολουθεί, ως αρκτικόλεξο, την λέξη ''Marathon''. Έτσι, στην επέτειο των 130 χρόνων του Μαραθωνίου θα έχει δημιουργηθεί ολόκληρη η λέξη και ταυτόχρονα η πλήρης, καλλιτεχνική, συλλογή μεταλλίων, όχι μόνον για τους δρομείς, αλλά και για τους συλλέκτες, εγχώριους και διεθνείς.

H πρόεδρος του ΣΕΓΑΣ, Σοφία Σακοράφα κατά την συνέντευξη Τύπου με την αφορμή των εγκαινίων του Κέντρου Εγγραφών και της Marathon Expo του 38ου Μαραθωνίου 2021 της Αθήνας, παρουσίασε το φετινό συλλεκτικό μετάλλιο, δεύτερο στην σειρά, ένεκα του ότι το 2020, η πανδημία δεν επέτρεψε την διοργάνωση του.

Το εμβληματικό γλυπτό του Κώστα Βαρώτσου, ο Δρομέας, που κοσμεί την Αθήνα, απέναντι από το ξενοδοχείο Χίλτον, μόλις λίγα μέτρα πριν τον τερματισμό των συμμετεχόντων στο Παναθηναϊκό Στάδιο, απεικονίζεται στην μία του όψη του μεταλλίου. Στην άλλη όψη του, δημιουργία κι αυτό του Σπύρου Κίζη της KIZI Design Studio απεικονίζεται το Καλλιμάρμαρο Στάδιο και αναγράφεται ο αγώνας στον οποίο συμμετέχει ο κάθε δρομέας.

Το μετάλλιο θα απονεμηθεί σε όλους τους δρομείς που θα τερματίσουν προς τιμήν του ''Θρυλικού Ημεροδρόμου του 490 π.Χ.'' ο οποίος ξεψύχησε μεταφέροντας το νικητήριο μήνυμα στην Αθήνα και αποτέλεσε την πηγή έμπνευσης για τη γέννηση Μαραθωνίου δρόμου.

''...Είμαι πολύ χαρούμενος που σχεδίασα το μετάλλιο του Μαραθωνίου. Ο Μαραθώνιος είναι ένας αγώνας βγαλμένος από τη ζωή. Ο Δρομέας- Ημεροδρόμος του μεταλλίου τρέχει προς το μέλλον, ενώ οι γραμμές- ραβδώσεις που διακρίνονται στο βάθος της σύνθεσης, συμβολίζουν τις φάσεις της Ιστορίας από το 490 π.Χ. έως το σήμερα και το αύριο. Ο Δρομέας – Ημεροδρόμος στέλνει μέσα από τη διαδρομή του ένα μήνυμα συνέχειας, ελπίδας και νίκης. Ένα μήνυμα ότι η επιμονή, η προσπάθεια και η αντοχή, που διακρίνουν τους Μαραθωνοδρόμους, είναι αρετές που μας οδηγούν στο μέλλον...'' είπε κατά την παρουσία του ''έργου'' του, ο γλύπτης και καθηγητής στο τμήμα Αρχιτεκτονικής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Κώστας Βαρώτσος (Φωτ.:Πάνω)

Η σημαντική εικαστική έκφραση που παρουσιάζει η ιδέα της σειράς έως το 2026 των μεταλλίων του Μαραθωνίου Δρόμου, το συλλεκτικό ενδιαφέρον όπως και κάθε μετάλλιο-έπαθλο στους πάνω από 100 Μαραθώνιους που γίνονται κάθε χρόνο στον πλανήτη, εκτίθενται στην διαρκή έκθεση του Μουσείου Μαραθωνίου Δρόμου του Δήμου Μαραθώνα ( Λεωφόρο Μαραθώνος και 25ης Μαρτίου, Μαραθώνας, Τηλ.: 2294 067617). To Μουσείο Μαραθωνίου Δρόμου αξίζει να το επισκεφτείτε, όπως είναι ιδιαιτέρως σημαντικό το γεγονός ότι το επισκέπτονται σχολεία και μαθητές, καθώς ο ''πλούτος'' των εκθεμάτων παράλληλα με την ιστορία, αποτελεί αθλητικό και πολιτιστικό εφαλτήριο για τους νέους και τα παιδιά.

Ο Αυθεντικός...!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Η μεγαλύτερη έκθεση αθλητικών προϊόντων η Marathon Expo, άνοιξε τις πύλες της και πλήθος κόσμου, αθλητών και αθλητριών, με ανυπομονησία συρρέουν για να προμηθευτούν τις πολυπόθητες φανέλες και ενδυμασίες τους, αναμένοντας τη μεγάλη μέρα.

Ο 38ος Μαραθώνιος Αθηνών, ο Αυθεντικός, όπως χαρακτηριστικά κατέχει τον τίτλο, απέχει λίγες ημέρες πριν από την επίσημη έναρξή του, όμως όλοι, φορείς, διοργανωτές και προπάντων οι αθλητές, Έλληνες και ξένοι από όλο τον κόσμο, κινούνται στο ρυθμό του. 

Στη συνέντευξη Τύπου, που πραγματοποιήθηκε χθες, στο Κλειστό Γήπεδο Φαλήρου, Tae Kwon Do, η πρόεδρος του ΣΕΓΑΣ, Σοφία Σακοράφα, ο Περιφερειάρχης Γιώργος Πατούλης, ο δήμαρχος Μαραθώνα Στέργιος Τσίρκας, αλλά και οι πρωταθλητές δρομείς Κώστας Γκελαούζος και Γκλόρια Πριβιλέτζιο, συντελεστές του ΣΕΓΑΣ και της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, υποδέχτηκαν τους εκπροσώπους του τύπου και όλους τους καλεσμένους, κάνοντας ο καθένας από την πλευρά του, τις αναφορές τους, σε αυτή τη μεγάλη στιγμή, τη μεγάλη μέρα, σε αυτό το ιστορικό γεγονός. 

                                                                              

Ο Στέργιος Τσίρκας, Δήμαρχος Μαραθώνα, με το Στέλιο Αγγελούδη
Αντιπρόεδρο της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής.

"...Φέτος συμπληρώνονται 125 χρόνια από την πρώτη διεξαγωγή του Μαραθώνιου Δρόμου, των πρώτων σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων, 38 χρόνια από τον πρώτο αγώνα με τη σημερινή του μορφή, 58 χρόνια από τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη, στη μνήμη του οποίου είναι αφιερωμένος ο φετινός Μαραθώνιος, όπως και όλοι οι Μαραθώνιοι της Αθήνας, ενώ συμπληρώνονται 75 χρόνια από τη νίκη του Στέλιου Κυριακίδη, αυτού του μεγάλου αθλητή μας, στον Μαραθώνιο της Βοστώνης, το 1946, σταθμοί στην ιστορία του Μαραθωνίου δρόμου...", ανέφερε μεταξύ άλλων στην ομιλία της, η πρόεδρος του ΣΕΓΑΣ, Σοφία Σακοράφα.

                                                                                  

Η πρόεδρος του ΣΕΓΑΣ Σοφία Σακοράφα, με το Σωτήρη Κυρανάκο
Γενικό Διευθυντή του ΣΕΓΑΣ.

Ο Μαραθώνιος της Αθήνας, ο μοναδικός που έχει το προνόμιο να διεξάγεται επί της αυθεντικής διαδρομής από τον Μαραθώνα, μέχρι το Παναθηναϊκό Στάδιο, είναι ένα αγώνισμα, μια διαδρομή, εμπνευσμένη από τον οπλίτη ημεροδρόμο, που μετέφερε το μήνυμα της νίκης, μετά τη Μάχη του Μαραθώνα. Ο αγώνας αυτός που θεσμοθετήθηκε στην πρώτη σύγχρονη Ολυμπιάδα, που έγινε ένα από τα πιο γνωστά αγωνίσματα σε όλο τον κόσμο, με εκατομμύρια φίλους και συμμετέχοντες σε όλες τις διοργανώσεις, παραμένει ένας αγώνας εμβληματικός, για κάθε λάτρη μεγάλων αποστάσεων. 

Με τη σημερινή του μορφή, διεξάγεται από το 1983, αφιερωμένο στο μεγάλο Έλληνα, γιατρό, ειρηνιστή, βαλκανιονίκη του στίβου, Γρηγόρη Λαμπράκη. Όλοι μαζί  λοιπόν στη γραμμή της εκκίνησης, εν αναμονή για τη μεγάλη διαδρομή, που περιμένουν να διανύσουν και να τερματίσουν, οι μεγαλύτεροι Έλληνες και ξένοι αθλητές από όλο τον κόσμο.

Χαρτόπολις ή ''Βιβλιόπολις''...;

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Το Χαρτόπολις βιβλιοχαρτοπωλείο, βρίσκεται στο Νέο Ψυχικό, στο Φάρο από το 1992 και είναι χώρος που σε ''καλωσορίζει'' με αύρα και ενέργεια θετική που εκπέμπουν οι άνθρωποί του!

Όλα συμβάλλουν σε αυτό. Οι άνθρωποι, η δημιουργός και ιδιοκτήτρια του, η Ελένη Νικολέλη και οι συνεργάτες της, γνωρίζουν τα πάντα για οποιαδήποτε έκδοση, διαβασμένοι σωστά και πολύ, θα σου δώσουν την λύση σε αυτό που ψάχνεις ή σε αυτό που επιθυμείς να διαβάσεις! Παράλληλα η Χαρτόπολις, όπως θα μπορούσαμε να την ονομάσουμε, μία μικρή πόλη του βιβλίου δηλαδή, ως ''Βιβλιόπολις'' μας εντυπωσιάζει κάθε φορά με τις live εκδηλώσεις που διοργανώνει, πολύ συχνά πια! Σχεδόν κάθε εβδομάδα, ένας συγγραφέας ''παρουσιάζει'' ζωντανά το έργο του, υπογράφοντας μάλιστα το κάθε αντίτυπο που επιθυμεί ο μελλοντικός του αναγνώστης.

                   

Έτσι συναντηθήκαμε με τον Γιώργο Νικόλαο Σταματελόπουλο, συγγραφέα που παρουσίαζε το βιβλίο του ''Το Στιγμιαίο'' από τις ''Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή''. Ο συγγραφέας, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1970 και αποφοίτησε από τη Γερμανική Σχολή Αθηνών το 1987 και από τη Σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου το 1992. Το 1996 απέκτησε τον τίτλο του Διδάκτορα Μηχανικού (Dr.-Ing.) από το Πανεπιστήμιο του Braunschweig, στη Γερμανία. Εργάζεται για περισσότερα από 20 χρόνια σε εταιρείες του ενεργειακού τομέα στην Αυστρία και τη Γερμανία. Έχει εξειδικευτεί στις συμβατικές και τις ανανεώσιμες μονάδες παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος. Παράλληλα είναι μέλος του εποπτικού συμβουλίου εταιρειών του τομέα στη Γερμανία, τη Γαλλία και τη Δανία και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ευρωπαϊκού Συνδέσμου Ηλεκτροπαραγωγών Εταιρειών. Έχει συγγράψει μία επιστημονική μονογραφία στα γερμανικά και ένα κεφάλαιο ενός πολυσυγγραφικού τεχνικού βιβλίου στα αγγλικά. ''Το Στιγμιαίο'' είναι το πρώτο του λογοτεχνικό βιβλίο.

Αν και μια ζωή δεν χωράει σε μία στιγμή πιθανόν να χώρεσε σε αυτό το βιβλίο των 738 σελίδων! Και ενώ μία στιγμή μπορεί σίγουρα να στιγματίσει κάποιον, ίσως, να μην της αξίζει, να κουκουλώσει μια ζωή. Κατοχή, αντίσταση, εμφύλιος, πολιτική αστάθεια, χούντα, μεταπολίτευση στο έλεος της ιστορίας μία ''κινηματογραφική'' κυκλοφορία του πρωταγωνιστή στο ''Το Στιγμιαίο'' γραμμένη με εξαιρετικό τρόπο από τον Γιώργο Νικόλαο Σταματελόπουλο που θα σας προκαλέσει να το διαβάσετε γρήγορα μέχρι τέλους!

Η υποκριτική στο χορό!

Γνωρίζοντας βαθύτερα τον εαυτό μας και το σώμα μας, ολοκληρώνουμε καλύτερα τον τρόπο που χορεύουμε. Στο σεμινάριο υποκριτικής και χορού "Emotional truth in dance performance", οι συμμετέχοντες, θα ανακαλύψουν την συναισθηματική αλήθεια ενός χορού, μιας ολοκληρωμένα
εκτελεσμένης χορογραφίας. 

20 ώρες γεμάτες χορό, υποκριτική και αυτογνωσία, το Σαββατοκύριακο 13 – 14 και 20-21
Νοεμβρίου 2021, στη σχολή χορού Δέσποινα Γρηγοριάδου στην Κηφισιά, οι χορευτές στην ενότητα του χορού, θα γνωρίσουν τη δημιουργία χορογραφίας με μια ιστορία και στη ενότητα της υποκριτικής,  
θα διερευνήσουν τη χρήση προηγμένης τεχνικής συναισθηματικής δράσης μέσα σε μια χορογραφία και την περίπτωση αν αυτό φέρνει κάτι επιπλέον στην παράσταση, θα καλύψουν τη συναισθηματική ανάκληση, το ευφάνταστο ερέθισμα, το διαθέσιμο ερέθισμα και την αισθητηριακή ανάκληση.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει:

Χορός - Σάββατο 13/11: 15.00 - 20.00, Κυριακή 14/11: 12.00 - 16.00

Το επίπεδο είναι μεσαίο έως προχωρημένο.

Υποκριτική: Διάρκεια: 12 ώρες
Σάββατο 20/11: 12.00 - 18.30, Κυριακή 21/11: 12.00 - 17.30

Η Κατερίνα Χλιάρα (Φωτ. επάνω ), είναι καθηγήτρια χορού και χορογράφος, με μεταπτυχιακό στη χορογραφία και με εξειδίκευση στο Acting in Dance από το Πανεπιστήμιο του Lincoln, UK. Διδάσκει Σύγχρονο Χορό, Μιούζικαλ και Hip-Hop. Έχει χορογραφήσει σε μουσικοθεατρικές παραστάσεις με την κορυφαία συνεργασία της στο έργο "Ένα παιδί μετράει τ΄ άστρα", με τον Κώστα Βουτσά (2013). Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια και εκπαίδευση στην υποκριτική, με βάση την έκφραση του χορευτή στο χορό. Συμμετέχει με την ομάδα της σε φεστιβάλ και διαγωνισμούς χορού στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Έχει βραβευτεί με τον τίτλο Best Documentary Dance, Best Choreographer και Best Direction, σε φεστιβάλ του εξωτερικού.

                                                             

Μαζί της θα είναι ο ξεχωριστός Oliver Torr (Φωτ. επάνω), καθηγητής Υποκριτικής. Έχει διδάξει υποκριτική επί 18 χρόνια, ενώ έχει συνεργαστεί με πολλούς ηθοποιούς με καριέρα στη σκηνή και μπροστά από την κάμερα (Χόλιγουντ). Η ειδικότητά του δίνει σε όλους τους μαθητές τη δυνατότητα να εντοπίζουν και να βελτιώνουν το δικό τους ταλέντο. Κάθε ηθοποιός είναι μοναδικός, κάθε ηθοποιός είναι διαφορετικός και αντιμετωπίζει όλους όσους παρακολουθούν την τάξη με αυτόν τον τρόπο. Εργάζεται στο υψηλότερο επίπεδο εκπαίδευσης ηθοποιών για σχεδόν δύο δεκαετίες με στόχο να βελτιώσει και να τελειοποιήσει το επίπεδο του κάθε ηθοποιού. Είναι κλασικά εκπαιδευμένος ηθοποιός, με μεταπτυχιακό στη σκηνοθεσία. Οι τεχνικές που χρησιμοποιεί περιλαμβάνουν Strasberg, Meisner, Meyerhold, Grotowski, Suzuki, SITI και Linklater. Έχει διδάξει ηθοποιούς, τραγουδιστές όπερας, κλασικούς μουσικούς και χορευτές. Στην εργασία του, εστιάζει στο να ζουν οι ηθοποιοί τον χαρακτήρα,  όσο το δυνατόν περισσότερο και με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο».

Το σεμινάριο θα διεξαχθεί και στα ελληνικά και στα αγγλικά.

Κόστος σεμιναρίου: 70 ευρώ
Για να κλείσετε θέση καλέστε στη σχολή χορού Δέσποινα Γρηγοριάδου : 2130047452
Ή επικοινωνήστε με τους διοργανωτές στο event https://fb.me/e/1qsNKkC7p

Εν φιλοσοφία τανγκέρο!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Γεννήθηκε και αναδύθηκε στο κοινωνικό περιθώριο, μέσα απ’ τα σοκάκια των μεταναστών και την απαξίωση του ανθρώπινου ιδεώδους. Ανδρώθηκε μέσα από τη θλίψη, θέριεψε μέσα απ’ το θυμό και την αδικία. Έντονα βλέμματα, παθιασμένες κινήσεις, φλερτ εν χορώ, αναμειγμένα με μια γλυκιά αίσθηση μελαγχολίας, παρακμής, σε ένα ανεκδιήγητο περιτύλιγμα ρομαντισμού.

Ακούς τη μουσική του και πονάς, βλέπεις το χορό και λυγοψυχάς. Μια απροσδιόριστη θλίψη σε κυριεύει ξαφνικά, φερόμενη απ’ το παρελθόν, απ’ το μακρινό παρελθόν. Βγαλμένο από το εσωτερικό και προσωπικό βάσανο της κατατρεγμένης ανθρώπινης ύπαρξης, ταυτίζεται με τον πόνο και ο πόνος ταυτίζεται μαζί σου. Είναι μια σχέση πρωταρχική, πρωτόγονη. Μπορεί την ίδια στιγμή, να είναι ευαίσθητο και συνάμα επιθετικό. Το τάνγκο ναι, είναι ο χορός του πάθους. Του ερωτικού πάθους και του πάθους γενικά της ζωής, της ύπαρξης.

Ο Κώστας Νικολαίδης είναι δάσκαλος και χορευτής τάνγκο. Διατηρεί τη δική του σχολή χορού στο κέντρο της Αθήνας, στο Γκάζι, τη "Baile de bario". Τι είναι το τάνγκο τον ρώτησα ''…Είναι ερωτικός χορός, αλλά και ρομαντικός. Εμπεριέχει εκδίκηση, ζήλια, αλλά είναι και μια εσωτερική αναζήτηση. Είναι ανθρώπινες σχέσεις, μια αγκαλιά. Μια ευγενική αγκαλιά. Εσωκλείει και αυτή την θεραπευτική ιδιότητα της αγκαλιάς. Το τάνγκο είναι η μουσική του. Είναι κλασικό. Το ενδιαφέρον είναι ότι αυτή η μουσική γεννάει αυτό το χορό, δεν μπορεί να γεννήσει άλλο χορό…'', μας αναφέρει ο Κώστας Νικολαίδης.

                                                                       

Το τάνγκο δημιουργήθηκε στο Μπουένος Άιρες, στη χώρα των Καλών Ανέμων, από μετανάστες, μια μίξη εθνικοτήτων και κουλτούρας, Ιταλών, Περουβιανών και Αφρικανών. Πολύ γρήγορα μπήκε στα σαλόνια του Παρισιού και από το Παρίσι ξαναγύρισε πίσω στο Μπουένος Άιρες πια, με περισσότερη αίγλη. Η υψηλή τάξη στην Αργεντινή ιστορικά δεν το ήθελε. Το φοβόταν. Το θεωρούσε, ύποπτο, βρώμικο και ανατρεπτικό.

Εσύ πως το βρήκες τον ξαναρώτησα. ''…Εγώ πήγα και είδα μια παράσταση στο Λυκαβητό μια φορά, κοντά στο 2000 και από τότε, δεν έχω σταματήσει να χορεύω…'', σημειώνει ο Κώστας. ''… Το τάνγκο δεν έχει ηλικία! Είναι ένας φοβερά επικοινωνιακός χορός. Ακαταμάχητος. Είναι αυτοσχεδιαστικός, δεν έχει στην πραγματικότητα βήματα, έχει μία φόρμα, στηρίζεται στα οχτάρια, στις κινήσεις που κάνει η ντάμα. Με διακριτούς ρόλους μεταξύ του ζευγαριού, το τάνγκο είναι ταίριασμα. Στενή επαφή και ταίριασμα. Είναι όμως και αλληλοσυμπληρωματικό…'', προσθέτει. 

                                                     

''… Για μένα όλη η αισθητική, η ουσία, η αγκαλιά και η επαφή που σου προσφέρει το τάνγκο προέρχεται από αυτό. Η καρδιά του τάνγκο, η δυναμική του, είναι οι κινήσεις της ντάμας. Είναι μια ενέργεια που ανακυκλώνεται... 

...Η χρυσή εποχή του τάνγκο ’35– 50, είναι συνυφασμένη με τον Περόν και την Εβίτα, όπου για να του ενισχύσει το κοινωνικό του προφίλ, άρχισε να χρηματοδοτεί τις ορχήστρες. Η Εβίτα Περόν είναι μια μεγάλη προσωπικότητα για το τάνγκο και ήτανε μέρος της χρυσής εποχής του τάνγκο γιατί τότε το τάνγκο άρχισε να μπαίνει στα σαλόνια. Αυτό που ζούμε σήμερα είναι η αναβίωση του τάνγκο. Έχει μεγάλη δυναμική πλέον και αποκτά θεραπευτικές διαστάσεις για τις κοινωνίες...'', διευκρινίζει ο Κώστας. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον στις μέρες μας, έχουν οι περιβόητες, κλασικές Millongas, οι βραδιές τάνγκο θα λέγαμε, που διοργανώνονται, στις οποίες αναδύεται η κουλτούρα του τάνγκο, αναδεικνύεται η συναναστροφή των ανθρώπων και εκεί το τάνγκο χορεύεται κοινωνικά.

Άνθρωποι και Θηρία...

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Άνθρωποι και θηρία μπροστά στην κλιματική τραγωδία, συμβιώνουν υπό άνισες συνθήκες με την ανθρώπινη υπερβολή και με την υποτιθέμενη ανθρώπινη κυριαρχία, να μην πτοείται από καμία ακραία, κοσμογονική αλλαγή στον πλανήτη.

O Βρετανός φωτογράφος Nick Brandt ταξίδεψε στην Κένυα και τη Ζιμπάμπουε για να απαθανατίσει τις ζωές εκείνων που έχουν πληγεί δραματικά από την υποβάθμιση και την καταστροφή των εδαφών από την μακροχρόνια συνεχή και έντονη περιβαλλοντική αποστράγγιση. Οι άνθρωποι εκεί, ανέκαθεν ζούσαν και ζουν κάτω από άθλιες συνθήκες, απόρροια της αλόγιστης εκμετάλλευσης του φυσικού πλούτου. Η χλωρίδα και η πανίδα καθημερινά καταστρέφεται, ενώ η ζωή, για όσα από τα σπάνια είδη έχουν απομείνει, υποφέρουν από την ξηρασία και τη λειψυδρία.

               

Ο Nick Brandt (Φωτ.) με τις εικόνες του αποτυπώνει ανθρώπους και ζώα, που εκφράζουν με το βλέμμα τους την πραγματική εξαθλίωση. Σε συνδυασμό με το κατεστραμμένο πλέον περιβάλλον, γίνεται αντιληπτή η σπαρακτική τραγωδία της κλιματικής κρίσης που βιώνει ο πλανήτης και στην Αφρική, το μέγεθος της κατάστασης που επικρατεί, διαφαίνεται σε όλο του το μεγαλείο. Νομάδες πρόσφυγες, μάταια αναζητούν νέα παραγωγικά εδάφη και τα ζώα που τους ακολουθούν, ενώ δεν υπήρξαν ποτέ μεταναστευτικά, μεταναστεύουν, προκειμένου να βρουν λίγη τροφή, λίγο νερό!

Το έργο του Βρετανού φωτογράφου, δεν αποτελεί μόνο μια εξαιρετική εικαστική αποτύπωση της ωμής πραγματικότητας, αλλά ένα απτό μήνυμα απέναντι στους 120 κρατικούς αξιωματούχους, που βρίσκονται αυτές τις ημέρες στη Γλασκώβη της Σκωτίας και που επί τρεις δεκαετίες συναντιούνται κάθε χρόνο στην ετήσια σύνοδο κορυφής του ΟΗΕ, COP26 για το κλίμα, όπου, κατόπιν διαπραγματεύσεων μεταξύ τους, συνομιλιών με επαγγελματίες ακτιβιστές, εξαγγελιών και κοινών πανηγυρικών ανακοινωθέντων... καταφέρνουν να συμβάλλουν με τα σχέδιά τους, στην συνεχόμενη αύξηση των ακραίων κλιματικών φαινομένων!
     

Θλιβερή ειρωνεία είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι ανήκουν σε τόπους που πλήττονται λιγότερο από τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις στον πλανήτη και αντί να ρίξουν μία ''κλεφτή'' ματιά στο έργο του Nick Brandt, διακηρύττουν ουτοπικά και με διάχυτο ειρωνικό τρόπο ότι ο εν δυνάμει εφαρμοζόμενος σχεδιασμός τους, θα επιφέρει μείωση στις θερμοκρασίες κάτω από τον σημερινό μέσο όρο, μείωση των εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου κατά 45% πριν από το 2030, με στόχο το καθαρό μηδέν μέχρι το 2050. Συνιστώσες που συζητιούνται κάθε χρόνο επί τριάντα χρόνια, χωρίς ουδεμία εφαρμογή!