Επικράτησε το αυτονόητο...!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Προς ανατροπή των αναμενόμενων, αλλά και μια θετική εξέλιξη προς το κοινό καλό, με απόφασή του, το Συμβούλιο της Επικρατείας, ακύρωσε τη μεταφορά του καζίνο της Πάρνηθας στο Μαρούσι, που είχε ληφθεί βάσει νόμου το 2017. 

Στο ΣτΕ είχαν προσφύγει ο δήμος Χαλανδρίου, ο οποίος ήταν και ο μόνος δήμος από τη γύρω περιοχή που προχώρησε το θέμα στο ανώτατο δικαστήριο, όπως και συλλογικοί φορείς της περιοχής και αντιπολιτευτικές παρατάξεις του Αμαρουσίου.

                                                                         

Σύμφωνα με το δήμο Χαλανδρίου, πρόκειται για ένα σχέδιο, του οποίου οι περιβαλλοντικές και κοινωνικές επιπτώσεις θα ήταν δυσβάσταχτες όχι μόνο για το Μαρούσι και το Χαλάνδρι, αλλά και για όλους τους όμορους δήμους.

«Η απόφαση του ΣτΕ, δικαιώνει πλήρως τις ενέργειες αλλά και την τακτική που επέλεξε ο δήμος Χαλανδρίου για να αντιταχθεί στο σχέδιο της μεταφοράς. Είναι μια πρώτη σημαντική νίκη. Παραμένουμε σε επαγρύπνηση για όλα τα επόμενα βήματα που θα απαιτηθούν μέχρι την οριστική νίκη», σημείωσε ο δήμαρχος Χαλανδρίου Σίμος Ρούσσος αναφορικά με το θέμα.

                                                                           

Είναι κρίσιμο να τονίσουμε στο σημείο αυτό ότι η απόφαση κρίθηκε αντισυνταγματική από το ΣτΕ, κάνοντας λόγο για προβληματικότητα στον εν λόγο νόμο, καθώς το δικαστήριο απεφάνθη ότι η διάταξη είναι φωτογραφική και αυτό βέβαια δεν είναι επιτρεπτό. Όπως διαφαίνεται όμως από τα συμπεράσματα της απόφασης, δίνεται η δυνατότητα στο κράτος να ρυθμίσει με άλλο τρόπο τη νομική διάταξη και να διαφοροποιηθεί αναλόγως, γεγονός που αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο επαναφοράς του ζητήματος.

                                                                                 

Σύμφωνα με παλαιότερο ρεπορτάζ του North Pages, μιλώντας με τη Μαίρη Διακολιού, επικεφαλής της παράταξης "Αδέσμευτη Φωνή", και ένθερμη μαχητής των συμφερόντων των Μαρουσιωτών, είχε επισημάνει μεταξύ άλλων, ότι η περιοχή είναι ήδη αρκετά επιβαρυμμένη και υπερκορεσμένη από τις χρήσεις της και ότι θα ήταν καταστροφικό να έρθει ένα καζίνο δίπλα στα σχολεία του Αμαρουσίου. Πάντως, είναι γεγονός ότι η συγκεκριμένη έκταση, το κτήμα Δηλαβέρη, θα ήταν θεμιτό από τους δημότες και τους κατοίκους του Αμαρουσίου, να αξιοποιούνταν ως πάρκο αναψυχής, ως ο τελευταίος εναπομείναν πνεύμονας πρασίνου στο Μαρούσι, από το να ρημάζει, εγκαταλελειμμένο.

Επιστροφή στις εναλλακτικές θεραπείες!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Η ρεφλεξολογία και ο βελονισμός αποτελούν θεραπευτικές εναλλακτικές, που βοηθούν και δίνουν λύση, σε μια πλειάδα από παθήσεις υγείας που αντιμετωπίζει ο άνθρωπος σήμερα. 

Πόνοι, μυοσκελετικά θέματα, αυτοάνοσα, ψυχοσωματικά και συναισθηματικά μπλοκαρίσματα, είναι το αποτύπωμα και οι επιδράσεις του στρες και της πιεστικής καθημερινότητας που αφήνει πάνω μας ο σημερινός τρόπος ζωής και η καθημερινή εγρήγορση που απαιτείται για την ολοκλήρωση των αλλεπάλληλων υποχρεώσεων της ζωής μας. 

Η κούραση και η έντονη εργασία δεν αφήνει πολλά περιθώρια και επιτάσσει την ενίσχυση και την τόνωση του οργανισμού. Το δέρμα είναι ο καθρέπτης της υγείας ενός ανθρώπου. Η βεντουζοθεραπεία, έλκει την καταγωγή της από την αρχαιότητα, με αναφορές στην αρχαία Ελλάδα και στα κείμενα του Ιπποκράτη, όπου συνίσταται για πληθώρα ασθενειών. Αποτελεί ένα από τα παραδοσιακά, βασικά όπλα της Κινέζικης Ιατρικής.                                                                           

Οι βεντούζες ανακουφίζουν από τους πόνους, αποτοξινώνουν τα όργανα και τους ιστούς , βελτιώνουν τη ροή του αίματος, τονώνουν το ανοσοποιητικό, μειώνουν δραστικά το στρες και αναζωογονούν το σώμα. Χρησιμοποιούνται ευρέως για την αποβολή εγκλωβισμένου κρύου (κρυολογήματος) και τοξινών από το σώμα, ενώ παράλληλα απομακρύνουν το στάσιμο αίμα από τους ιστούς και τα όργανα.                            

Στην εποχή της πανδημίας, η θεραπεία με βεντούζες, αποτελεί έναν ισχυρό σύμμαχο για την ενίσχυση των πνευμόνων και του ανοσοποιητικού συστήματος. Έτσι παράλληλα με όλα τα απαραίτητα μέτρα κατά του Covid, ενισχύει τις άμυνες του σώματός μας και βελτιώνει τη διάθεσή. 

Η Σοφία Δεληγιάννη και ο Σταύρος Γλυκός, είναι δύο νέοι άνθρωποι που ειδικεύονται στις εναλλακτικές θεραπείες. Η Σοφία είναι ρεφλεξολόγος με ειδίκευση στις βεντούζες και ο Σταύρος ασχολείται περισσότερο με το βελονισμό. Και οι δύο είναι απόφοιτοι της Ακαδημίας Αρχαίας Ελληνικής και Παραδοσιακής Κινέζικης Ιατρικής και διατηρούν το "Tree of Life HollistiCenter", το κέντρο ευεξίας και ολιστικής θεραπείας, στη Νέα Ερυθραία, έναν όμορφο, ζεστό χώρος, που πραγματικά μπορεί να καταφύγει κανείς, προκειμένου να αποβάλλει κάθε τοξικότητα που τον καταβάλλει.

Οι βεντούζες βρίσκουν εφαρμογή σε όλα τα μέρη του σώματος. Πέραν της αντιφλεγμονώδης δράσης τους και την δραστική αντιμετώπιση σε πόνους και φλεγμονές, χρησιμοποιούνται και για την απομάκρυνση της κυτταρίτιδας, όπως επίσης και ως μασάζ αντιγήρανσης στο πρόσωπο, καθώς μεταφέρουν αίμα πλούσιο σε οξυγόνο και θρεπτικά συστατικά, ενεργοποιούν την κυκλοφορία της λέμφου, μαλακώνοντας γραμμές και ρυτίδες. Δεν είναι λίγοι οι διάσημοι αστέρες από όλους τους χώρους, από αθλητές παγκόσμιας εμβέλειας έως τηλεοπτικούς ή κινηματογραφικούς αστέρες, που έχουν εκτιμήσει δεόντως τις ευεργετικές επιδράσεις της βεντουζοθεραπείας. 

Μαχητές και όχι παρατηρητές!

«...Αν δεν ήμουν νοσηλεύτρια και έβλεπα την κατάσταση απ’ έξω, θα έλεγα ότι οι νοσηλευτές, οι άνθρωποι που εργάζονται στην πρώτη γραμμή άμυνας απέναντι στον κορωνοϊό, ότι περνάνε δύσκολες στιγμές. Αυτό όμως πραγματικά που συμβαίνει μέσα στα νοσοκομεία, δεν περιγράφεται με λόγια.

Είμαστε καθημερινά στη μάχη με τον ιό. Δεχόμαστε καθημερινά, τα χειροκροτήματα της υπέρμετρης προσπάθειάς μας. Πάντα, αλλά και τώρα μέσα στην πανδημία, κληθήκαμε να υπερβούμε τους εαυτούς μας και να ξεπεράσουμε τους προσωπικούς μας φόβους. Πιστεύω ακράδαντα ότι στην υγειονομική κρίση που περνάμε, ο καθένας μας, μέσα από τον επαγγελματικό και κοινωνικό του ρόλο, δοκιμάζεται και βάζει πλάτη για τις αντοχές του συστήματος. Εμείς οι νοσηλευτές λίγο περισσότερο από τους υπόλοιπους.

Είναι μια δύσκολη πραγματικότητα. Είναι όμως η δική μας πραγματικότητα. Η δική μας καθημερινότητα. Ότι και να γίνει, εμείς θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε σε αυτές ακριβώς τις συνθήκες. Οφείλουμε να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε γιατί είμαστε "μαχητές" και όχι παρατηρητές...».

Ρούλα Χύτα
Κοινοτική Σύμβουλος Νέου Ψυχικού

... γράφει η Ρούλα Χύτα που είναι νοσηλεύτρια και κοινοτική σύμβουλος της Κοινότητας Νέου Ψυχικού του Δήμου Φιλοθέης Ψυχικού επίσης είναι μέλος της επιτροπής Υγιεινής και Ασφάλειας του Γ.Ν.Α. ΚΑΤ. Μία δυναμική και ευαισθητοποιημένη παρουσία, που ασχολείται με τα κοινά, θέτοντας ενεργά τον εαυτό της στην υπηρεσία του συνανθρώπου. Στη στυγνή πραγματικότητα της πανδημίας, οι νοσηλευτές αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του συστήματος υγείας. Αν δεν έκαναν οι ίδιοι την υπέρβαση, μαζί με τους γιατρούς και το υγειονομικό προσωπικό, στο σύνολό τους, δεν θα καταφέρναμε να ανταπεξέλθουμε, έστω και με τις ελλιπείς δομές, στις υπάρχουσες συνθήκες.

Με ταχύτητα φωτός...

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

''...Ένα εξαιρετικό βιβλίο από έναν εξαιρετικό άνθρωπο και σπουδαίο επιστήμονα! Ιδανικό για όσους δεν έχουν προηγούμενες γνώσεις αστροφυσικής. Μπορούν εύκολα να ενταχθούν με όσο το δυνατόν απλό και κατανοητό τρόπο στην επιστήμη των άστρων...''

Ο πρόλογος αυτός είναι αποτέλεσμα αντιγραφής, από τα σχόλια για το βιβλίο του αστροφυσικού Παύλου Καστανά, με τίτλο ''Προς τ’ άστρα'' των εκδόσεων ''Κάκτος''. Θα αναρωτιέστε γιατί αντιγραφή..; Είναι απίστευτα απλό, γιατί αυτές οι 30 λέξεις, ακριβώς οι ίδιες, μία μία ήρθαν στο μυαλό μας και σχημάτισαν την πρόταση, αντίγραφο του σχόλιου, κλείνοντας και την τελευταία σελίδα του βιβλίου. Ο σπουδαίος επιστήμονας ασκείται μοναδικά ως ταλαντούχος συγγραφέας και θα σας ταξιδέψει με μαγικό τρόπο στο... μαγικό κόσμο της αστροφυσικής! Διαβάσετέ το γρήγορα! 

Ο Παύλος Καστανάς γεννήθηκε στην Αθήνα το 1982. Σπούδασε Φυσική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη συνέχεια πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στον τομέα της Αστροφυσικής στο Queen Mary University of London, όπου και αρίστευσε. Εργάζεται εδώ και αρκετά χρόνια στην ιδιωτική τριτοβάθμια εκπαίδευση ως συνεργάτης-λέκτορας του Πανεπιστημίου του Derby, διδάσκοντας προπτυχιακά μαθήματα θετικών επιστημών. Επίσης, έχει διδάξει Φυσική και Χημεία στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ενώ έχει σχεδιάσει μια πλήρη σειρά μαθημάτων Αστρονομίας για παιδιά. Στα πλαίσια της επικοινωνίας της επιστήμης έχει οργανώσει δεκάδες εκδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα και έχει πραγματοποιήσει πλήθος ομιλιών και εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων. Το 2017 δημιούργησε το ελληνικό διαδικτυακό κανάλι Αστροφυσικής ''Astronio'', το οποίο μέσα σε 3,5 χρόνια λειτουργίας ξεπέρασε τις 13 εκατομμύρια προβολές και τους 180.000 συνδρομητές. Για την προσφορά του στη διάχυση της επιστήμης, το φθινόπωρο του 2019 του απονεμήθηκε το βραβείο επικοινωνίας της επιστήμης ''ΕΠΙ2''.

Κοντά στον αληθινό εαυτό μας!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Στις παρυφές του Υμηττού, σε ένα από τα πανέμορφα βουνά δίπλα μας, απευθυνόμαστε στα δύσκολα για να μας δώσει τις απαντήσεις, για να χαρούμε τις ομορφιές της μητέρας φύσης, βρίσκοντας μια γρήγορη διέξοδο ανά πάσα ώρα και στιγμή.

Με ποδήλατα, αυτοκίνητα, πεζοί και καθιστοί στα πέτρινα και χωμάτινα ανοίγματά του, το βουνό υποδέχεται καθημερινά χιλιάδες Αθηναίους, που επιλέγουν τα αμέτρητα σημεία του και τα καταπράσινα, μονοπάτια του, να περπατήσουν, να αθληθούν, να αναπνεύσουν καθαρό αέρα και να νιώσουν την μοναδική και χαλαρωτική ενέργεια της φύσης.

Οι ανάγκες και οι απαιτήσεις των εποχών που ζούμε, μας έκαναν όλους περιπατητές, μοναχικούς αναζητητές της λύσης, στις προκλήσεις των καιρών. Άλλωστε η δράση και ο τρόπος δράσης διαφοροποιείται σήμερα από τα εσκαμμένα, δεν ακολουθεί πια τις συνηθισμένες οδούς και είτε από περιορισμένη επιλογή, είτε από μοναδική πρόταση και σκέψη αφιέρωσης του ελεύθερου χρόνου μας καθημερινά, είναι γεγονός αδιαμφησβήτητο ότι η καραντίνα, η επιδημία και όλη αυτή η υγειονομική κρίση που βιώνουμε, θέλοντας και μη, μας έχει φέρει κοντά στον αληθινό εαυτό μας.                      

Μάλλον θα έλεγα πιο σωστά, μας έχει υποδείξει καλύτερους δρόμους ξεκούρασης και ανασυγκρότησης. Η απόδρασή μας στη φύση, είναι πλέον αυτόματη συνήθεια, ακόμη και για εκείνους που ήταν απροσάρμοστοι σε μία τέτοια λογική. Ταυτόχρονα, περιμένοντας αγωνιωδώς τις ανακοινώσεις των νέων μέτρων και το πως θα πορευτούμε στη συνέχεια της πανδημίας, παλινδρομούμε μεταξύ του τι "πρέπει" και τι αντέχουμε (οικονομικά, ψυχικά, μορφωτικά) ως κοινωνία.

Να ανοίξουν τα σχολεία ή όχι; Κι αν ανοίξουν, ποιες βαθμίδες της εκπαίδευσης έχουν προτεραιότητα; Θα ανοίξει τελικά σύσσωμη η πρωτοβάθμια και η δευτεροβάθμια. Ενδείκνυται το άνοιγμα έστω και των δημοτικών μόνο; Τα ερωτήματα κρίσιμα, μόνο που οι απαντήσεις πολιτικής και υγειονομικής ηγεσίας δεν συντονίζονται, με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένα κλίμα, να βγαίνει στην πορεία ένας γιατρός, διαφωνώντας με την περιρρέουσα ατμόσφαιρα και η λογική να παραδίνει τα σκήπτρα της στην τρέλα. Τουλάχιστον αν διαφωνείτε, μην σπεύδετε κύριοι. Συνεννοηθείτε πρώτα...!                   

Νέα χρονιά, καραντίνα και ψυχική υγεία!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Η επιστημονικά αποδεδειγμένη, σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας μελαγχολία των ημερών Χριστουγέννων, Πρωτοχρονιάς και των Φώτων είναι πράγματι εκείνη η εποχή του χρόνου, που η κατάθλιψη παρουσιάζει ιδιαίτερη αύξηση. Ήρθε και η πανδημία-καραντίνα και μας έδεσε με το προφανές...

Οι επαγγελματίες της ψυχικής υγείας τονίζουν από την πλευρά τους, πως οι γιορτινές ημέρες απαιτούν προσοχή για τα άτομα, που υποφέρουν ήδη από κατάθλιψη. Τις εορταστικές αυτές μέρες υπάρχει ένα γενικότερο κλίμα χαράς, θαλπωρής και αγάπης. Το βλέπουμε στις βιτρίνες, στους δρόμους, στις διαφημίσεις... παντού! Οι εικόνες αυτές, όμως, ερμηνεύονται εντελώς διαφορετικά από τον κάθε άνθρωπο, με αποτέλεσμα η πραγματική ζωή να μην ανταποκρίνεται συνήθως στις υψηλές ''γιορτινές'' προσδοκίες, που θέτουμε.

Ο συνδυασμός εορτές, πανδημία-καραντίνα ενίσχυσε το γεγονός και έκανε ανθρώπους να νιώθουν πολύ μόνοι, να απογοητεύονται, να θυμώνουν ή και να φοβούνται... Έτσι, στο διάστημα αυτό διαπιστώνεται να απειλείται σημαντικά η σωματική και κυρίως ψυχική υγεία του κόσμου.

Δυστυχώς ουδείς κατάφερε να αποβάλει τον φόβο από τους πολίτες. Οι φιλότιμες προσπάθειες των αρχών, με την ελπίδα του εμβολίου να καλλιεργείται από τα μέσα ενημέρωσης ως πανάκια σωτηρία, την προβολή του πόσο ισχυρό είναι το σύστημα υγείας και το πόσο σοβαροί είναι οι πολιτικοί που σχεδιάζουν το απεμπλεκόμενο μέλλον μας από την covid-19, έπεσαν στο κενό.

Εμβόλια έγιναν λίγα μπροστά στις κάμερες, περισσότερα στην βουλή και στα πρόχειρα πολιτικά ιατρεία. Γενικά το ''πρότζεκτ" εμβόλιο, μάλλον "κάηκε" ως πρόγραμμα αποσυμπίεσης των σκέψεων φόβου για την υγεία μας και της επόμενης μέρας και το τι βιοποριστικά, θα μας ξημερώσει...

Τα μέσα ενημέρωσης, ανάλογα με πιο πρόγραμμα προβολής τρέχουν οι αρχές, προχωράνε σύννομα με αυτό. Εν τούτοις, τους ξεφεύγουν διάφοροι καλεσμένοι γιατροί-καθηγητές που εκφράζουν αντίθετη άποψη, ιδιαιτέρως αυστηρή με το πόσο σκληρή είναι η δοκιμασία του συστήματος υγείας, παρατηρώντας όλοι μας απ' την έξω, πόσο θα αντέξει ακόμα...Πόσο θα αντέξει ακόμα αυτό και οι άνθρωποί του.

Την ίδια ακριβώς στιγμή, παρατηρείται αυτοαναίρεση, μία αυτοακύρωση θα λέγαμε μεταξύ των προσώπων των διοικούντων που ανακοινώνουν διάφορες αποφάσεις κάθε φορά, με την τρέχουσα οικονομική κατάσταση του κόσμου. Οι σπασμωδικές ανακοινώσεις που ανοίγουν και κλείνουν τις επιχειρήσεις και την αγορά εργασίας, έχουν προκαλέσει κακή εντύπωση, η οποία δείχνει προχειρότητα, χωρίς κανένα σοβαρό σχεδιασμό προγράμματος. Όλοι οι εμπορικοί σύλλογοι, αλλά και όλοι οι επιχειρηματίες ανεξαρτήτως του οικονομικού μεγέθους τους, απορούν με την ανεπανόρθωτη ζημιά που τους προκαλούν τα μέτρα χωρίς στόχο. Παρόλ' αυτά, τα ακολουθούν πιστά, όπως πιστά ακολουθούν και οι υγειονομικοί στο σύνολό τους, από την αρχή της επιδημιολογικής κρίσης, μια ορθή διαχείριση της κρίσιμης κατάστασης!

Τέλος, ας μην αναφερθούμε στο πότε θα ανοίξουν τα σχολεία. Πιο εύκολο μάλλον θα ήταν χωρίς να έχουν ανοίξει, να συζητάμε για το πότε θα τα κλείσουν και πάλι! Γενικά βαδίζουμε σε ένα αχαρτογράφητο επιδημιολογικό τοπίο, όπου οι αρχές αδυνατούν να χαρτογραφήσουν. Πραγματικά, λείπει ένα σοβαρό σχέδιο δράσης. Αντιθέτως, η επικοινωνιακή ικανότητα, εφαρμόζεται στο έπακρον. Οι πολίτες οφείλουν να έχουν μία σαφέστερη και πιο σοβαρή ενημέρωση, χωρίς επικοινωνιακά τρικ. Άλλωστε είναι αυτοί που τήρησαν και τηρούν τα μέτρα, με όποιο πρόχειρο τρόπο τους τα επέβαλαν ή επιβάλουν!

Καλή χρονιά με τη Σόνια Θεοδωρίδου!

 γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Λένε ότι η όπερα αγγίζει την ψυχή. Σε αφήνει γυμνό και έκθετο αντίκρυ στη ζωή. Σε κάνει μικρό, γκρεμίζει τα οχυρά, σπάει τις αντιστάσεις. Πολλοί κλαίνε όταν ακούνε. Κλαίνε γοερά...

Κάποιοι άλλοι λένε ότι θεραπεύονται.

Με φωνή τρεμάμενη, σπαστή, στον τελικό φθόγγο, τραγουδιστή θα έλεγα, η μεγάλη Σόνια Θεοδωρίδου, η διάσημη σοπράνο, μας υποδέχτηκε στην οικία της στο Κολωνάκι, λίγες ημέρες πριν την εκπνοή του χρόνου, για την ανταλλαγή των καθιερωμένων ευχών. Για τον απολογισμό του απελθόντος.

Η ευγενική της ύπαρξη διάχυτη, με τα συναισθήματα της προσφοράς και της αγάπης να διαπερνούν ανά πάσα ώρα και στιγμή τη συνάντησή μας, η Σόνια Θεοδωρίδου μου μιλούσε για τα πιο πονεμένα χρόνια με έναν τόνο γλυκό, με μια ευαισθησία που ξεχείλιζε στη χροιά της φωνής της. Κράτησε τη ζεστασιά στην ψυχή της στα δύσκολα χρόνια. «Δεν έχασα ποτέ τη ματιά μου για το διπλανό μου. Είχα δύσκολα παιδικά χρόνια, μεγάλωσα φτωχικά, ήμουν όμως πάρα πολύ τυχερή αργότερα», λέει. 

                                                                               

Με ένα ψέμα συντροφιά, άφησε τη Βέροια για να έρθει στην Αθήνα, να γραφτεί στο Εθνικό Ωδείο και από εκεί κι έπειτα η πορεία της ήταν ασταμάτητη. «Σπούδασα παίρνοντας το πρώτο βραβείο υποτροφίας Μαρία Κάλλας. Κάποια στιγμή στο Λονδίνο έζησα σε ένα ξενοδοχείο αστέγων. Ήμουνα στην Κολωνία, σπούδαζα στη Μουσική Ακαδημία. Αγαπούσα με τόσο πάθος τη ζωή μου και τη δουλειά μου που δεν υπήρχε κάτι να με σταματήσει. Περισσότερο μου κόστισαν οι απώλειες των γονιών μου, τους οποίους έχασα σε μικρή ηλικία. Είχα πλούτη, αγαθά, αλλά ήμουν και πολύ μόνη μου. 

                                                                                    

Νιώθω πλήρης και ευτυχισμένη, ειδικά με αυτά που κάνω για τους ανθρώπους που το έχουν ανάγκη. Μου αρέσει να δίνω ελπίδα σε ανθρώπους που είναι από ένα μικρό χωριό και νομίζουν ότι δεν θα κάνουν πράγματα στη ζωή τους. Μου αρέσει να τραγουδάω σε μέρη που μια λυρική τραγουδίστρια δεν θα πήγαινε ποτέ, στην πλατεία ενός χωριού. Δεν θεωρώ ποτέ ένα μέρος ταπεινό. Εμείς δίνουμε τη μεγαλοσύνη και την αξία ενός μέρους». Όταν τραγούδησε στο Πάγκειον στην Ομόνοια υποστηρίζει ότι τέτοιο κάλος, δεν γίνεται να το αφήνουμε στη δυστυχία του.

                                                                                           

 «Το Πάγκειον μοιάζει σαν μία γυναίκα που παράτησε τον εαυτό της. Δεν ξέχασα ποτέ από που είμαι. Ένας σταρ, απλώνει το χέρι του σε εκείνον που τον χρειάζεται. Πιστεύω στην αγάπη του κόσμου. Εγώ λούζομαι σε αυτήν την αγάπη. Γι’ αυτό και τραγουδάω. Μάλιστα αυτόν τον καιρό που κάνω περισσότερο κονσέρτα, παρά όπερα στη σκηνή, νιώθω την εγγύτητα με τον κόσμο, γιατί η σκηνή έχει μια απόσταση. Εγώ προσωπικά αυτό το είχα πάρα πολύ ανάγκη. Μου αρέσει πάρα πολύ αυτή η επαφή με τον κόσμο, όπως και η αγάπη που εκδηλώνεται μετά. Στο εξωτερικό, αυτή η εκδηλωτικότητα είναι πολύ έντονη. 

Έχω ζήσει στιγμές ονειρικές. Να μου πετάνε λουλούδια στον κήπο μου, με το ελικόπτερο, να είμαι στις τοιχογραφίες των σπιτιών. Σε 20 παραστάσεις μου, ο ίδιος άνθρωπος να βρίσκεται στην ίδια θέση κάθε φορά και πολλά άλλα… Όμως δεν αγαπούν τη Σόνια, αγαπούν αυτό που εκφράζω μέσο του τραγουδιού. Όταν ήμουνα πιο νέα, με μεθούσε αυτή η δόξα, με συνέπαιρνε…! Μου έδινε την αίσθηση της αιωνιότητας.

                                                                                             

Μέσα σε όλα αυτά ήξερα κάπου μέσα μου ότι όλο αυτό είναι εφήμερο. Ήξερα ότι όταν βγάζεις τα ρούχα της σκηνής και γυρνάς σπίτι σου, είσαι η μάνα, ή ότι άλλο… Αυτό το χάρισμα, αυτό το ανεκτίμητο δώρο που πήρα από το θεό, τη φωνή μου… θεωρώ τον εαυτό μου πάρα, μα πάρα πολύ τυχερό, διότι κάνω κάτι που λατρεύω. Πληρώνομαι για κάτι που είναι η μεγαλύτερή μου αγάπη. Δεν νομίζω ότι υπάρχει ωραιότερο πράγμα από αυτό».

Τι είναι για σένα η μουσική; «Η ύπαρξή μου, ο ανώτερός μου εαυτός. Είναι αυτό το μεγάλο δώρο που μου δόθηκε απ’ τη φύση, για να μπορέσω να υπηρετήσω το συνάνθρωπο και να μπορέσω και εγώ μέσα από την εμπειρία της μουσικής, να αναπτυχθώ». 

Πόσο σημασία έχει να υπηρετείς το συνάνθρωπο; «Αυτή είναι η σημασία της ανθρώπινης ύπαρξης για μένα. Δεν έχει κανένα νόημα να υπάρχεις, αν δεν υπάρχει ο διπλανός σου. Μέσα από τον κόσμο της όπερας, συνάντησα ανθρώπους από άλλες χώρες, από διαφορετικές κουλτούρες και είδα ότι ο πυρήνας του ανθρώπου είναι ίδιος. Είναι η αγάπη».

Η εξέλιξη της κεραμικής στην Ελλάδα!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

φωτογραφίες: Πέτρος Καστορίνης

Η κεραμική διεθνώς, τα τελευταία δέκα χρόνια έχει αναπτυχθεί κατακόρυφα. Από το 2010 μάλιστα, την εποχή της μεγάλης οικονομικής και κοινωνικοανθρωπιστικής κρίσης στην Ελλάδα, έχει συναντήσει τεράστια άνθηση παγκοσμίως.

Η κεραμική είναι προϊόν φωτιάς. Ο κεραμίστας δεν είναι μια μονοδιάστατη έννοια. Υπάρχουν κεραμίστες εικαστικοί, με υψηλό prestige, καλλιτέχνες, που δημιουργούν υψηλής αισθητικής έργα. Μία εξ αυτών είναι η Μαριλένα Μιχοπούλου. Δασκάλα της κεραμικής τέχνης, γλύπτρια και δημιουργός των "Κεραμικών Μορφών", Εργαστήριο Ελευθέρων Σπουδών της κεραμικής τέχνης. 

Εμείς τη συναντήσαμε στη Νέα Ερυθραία, στο εργαστήριό της στα βόρεια προάστια, όπου με αφορμή τα διαδικτυακά εγκαίνια της 58ης Πανελλήνιας Έκθεσης Κεραμικής στο Μαρούσι, μας μίλησε για την πανάρχαια αυτή τέχνη, η οποία έχει μπει ξανά στη ζωή μας και τη σημερινή εποχή βρίσκει κυρίως εφαρμογή στον τομέα της διακόσμησης, με αντικείμενα, πραγματικά εξέχοντος αριστοτεχνικού σχεδιασμού.

                                                                              

"...Διανύουμε την εποχή του βιομηχανικού ντιζάιν. Συνειδητά επιλέγουμε να έχουμε σερβίτσια από κεραμίστες καλλιτέχνες, γεγονός που αλλάζει αυτόματα και τις προδιαγραφές κατασκευής, τις απαιτήσεις και τον τρόπο που δημιουργούν οι καλλιτέχνες. Υπάρχει μια άλλη τάση σήμερα στην κεραμική. Είναι το ντιζάιν. Πρέπει δηλαδή ο κεραμίστας να είναι ενημερωμένος και διαβασμένος πάνω στο ντιζάιν. Σήμερα πουλάμε διεθνώς και ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος..." αναφέρει η Μαριλένα Μιχοπούλου, η οποία ανέλαβε ως πρόεδρος της διοργάνωσης της 50ης Έκθεσης το 2012, που αποτέλεσε και χρονιά ορόσημο για την εξέλιξη του θεσμού, καθώς υποστηρίζει ότι από τότε και μέχρι σήμερα το επίπεδο του διαγωνισμού της πανελλήνιας έκθεσης έχει ανέβει αισθητά.

"...Το διαδίκτυο άνοιξε τους ορίζοντες της τέχνης, ενέπνευσε με ιδέες τους καλλιτέχνες και έφερε τη γνώση κοντά τους, με την πληροφόρηση να ξεχειλίζει, με απτή και προσιτή προσέγγιση. Να φανταστείτε ότι μεγάλη γκάμα από τις πρώτες ύλες που χρησιμοποιούσαμε δεν υπήρχαν στην Ελλάδα, εισάγαμε από το εξωτερικό..." 

                                                                                

Αναρωτιέμαι μεγαλόφωνα...Που βασίζεται η τέχνη της κεραμικής; Τι είναι αυτό που χαρακτηρίζει ένα καλλιτέχνη αυτού του είδους;

"...Στην επαφή με το υλικό..." μου απαντά αγόγγυστα η Μαριλένα. "...Η επαφή με το χώμα, με τον πηλό, από τη μία μπορεί να είναι κατευναστικός, μπορεί να είναι φιλικός, γιατί ο άργιλος έχει πολλές ιδιότητες. Νομίζεις ότι υπακούει στα χέρια σου, αλλά πολλές φορές δεν θα υπακούσει. Στην κεραμική έχεις να κάνεις με την επιρροή που δίνει η φωτιά. Αν το μισό της κεραμικής είναι εμπνέομαι, σχεδιάζω, δημιουργώ, το άλλο μισό είναι πως κατευθύνεις τη χημεία, την αλληλεπίδραση του νερού, της φωτιάς και των οξειδίων, ώστε να συντελέσουν υπέρ του έργου. Άρα γίνομαι ένα χημικός, εφαρμοσμένης χημείας. Μαθαίνω τις ιδιότητες των υλικών, διαβάζω, δεν είμαι χημικός, αλλά με την εμπειρία ελέγχω τη δημιουργία των αντικειμένων. Χρειάζεται πολλή εμπειρία για να μάθει κανείς και να μην φοβάται να χαλάσεις αντικείμενα. Όποιος φοβάται να χαλάσει αντικείμενα, δεν θα μάθει ποτέ κεραμική. Θα περάσει απ’ τα high lights που λέμε..." 

                                                                                  

"...Περιμένουμε το φετινό βιβλίο της έκθεσης. Το βιβλίο που θα το εκδώσει ο δήμος, είναι πολύ σημαντικό και για τον καλλιτέχνη. Είναι η μαρτυρία του έργου του, η μαρτυρία της συμμετοχής του στην έκθεση και η μαρτυρία ότι πήρε βραβείο η έπαινο. Η επιτροπή φέτος είναι από τις καλύτερες επιτροπές που θα μπορούσανε να περάσουνε ποτέ. Είναι εξαιρετικοί κεραμίστες, γνώστες, κριτικοί τέχνης..." μας λέει η Μαριλένα 

Φιλανθρωπικές δράσεις στο επίκεντρο!

Φέτος τα Χριστούγεννα, περισσότερο από ποτέ άλλοτε, το βλέμμα και η σκέψη μας είναι στραμμένα σε εκείνους που έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη για τη στήριξη και τη βοήθειά μας. Η γιορτή της αγάπης, μας φέρνει όλους πιο κοντά και μας δίνει την ευκαιρία να χαρίσουμε το χαμόγελο σε πολλούς συνανθρώπους μας.

Η Ελληνογαλλική Σχολή Ουρσουλινών, η μεγάλη αυτή εκπαιδευτική οικογένεια, που χαρακτηρίζεται από το πνεύμα φιλανθρωπίας που εμπνέει και καλλιεργεί, απλώνει και φέτος, τις γιορτινές ημέρες που διανύουμε, τη μεγάλη της αγκαλιά, ενισχύοντας με στοχευμένες φιλανθρωπικές δράσεις, τη διάθεσή της για προσφορά. 

Γνωρίζοντας ότι περισσότερο από τα λόγια μας, αξίζουν οι πράξεις μας, η Ελληνογαλλική σχολή Ουρσουλινών, απαντά στις προκλήσεις της εποχής, κάτω από τις δύσκολες κοινωνικά συνθήκες που επικρατούν, συγκεντρώνοντας στο σχολείο στο Νέο Ψυχικό, στην Ψυχάρη 10, τρόφιμα, γραφική ύλη, παιχνίδια και ρούχα για τις άπορες οικογένειες της πόλης και το γεύμα των φτωχών. 

Η δράση ξεκίνησε την Τρίτη 15 Δεκεμβρίου και ολοκληρώνεται την επόμενη Τρίτη 22 Δεκεμβρίου, από τις 8:30-16:30, στους χώρους του Γυμνασίου-Λυκείου της Σχολής. Εάν η μετακίνησή σας δεν είναι δυνατή, το «Love Van» θα συλλέξει τις προσφορές σας, κατόπιν επικοινωνίας με τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων Γυμνασίου - Λυκείου. 

                                                                               

Ανεβαίνοντας λίγο πιο βόρεια, το Νηπιαγωγείο - Δημοτικό των Ουρσουλινών στο Μαρούσι επιμελήθηκε την έκδοση του ετήσιου ημερολογίου του εκπαιδευτικού οργανισμού La Salle. Οι μικροί μαθητές αξιοποιώντας παιδαγωγικά ζωγραφικούς πίνακες που αποπνέουν τα μηνύματα της Αδελφοσύνης, της Αγάπης και της Συλλογικότητας και με τη συνδρομή του εικαστικού της Σχολής Άρη Μπαραμπούτη, στόλισαν τις σελίδες του ημερολογίου, το οποίο θα διατεθεί δωρεάν σε όλους τους μαθητές.                                                                     

Με αφορμή όμως τη δημιουργία του, πρόκειται να ενισχυθεί ένας φορέα που τα τελευταία πέντε χρόνια δουλεύει ασταμάτητα στην υπηρεσία των ανθρώπων που βιώνουν τον κοινωνικό αποκλεισμό, το περιοδικό δρόμου «Σχεδία». Η «Σχεδία» είναι το μοναδικό ελληνικό περιοδικό δρόμου και μέλος του Διεθνούς Δικτύου Εφημερίδων Δρόμου (InternationalNetwork of Street Papers-INSP). Για την ενίσχυση αυτού του σκοπού, μπορεί ο καθένας να καταβάλλει ό,τι ποσό επιθυμεί σε συγκεκριμένους λογαριασμούς, στηρίζοντας το έργο της «Σχεδίας». Πληροφορίες και λεπτομέρειες στην επικοινωνία με το σχολείο, διότι "...από εκείνη τη Νύχτα, κανείς δεν έχει το δικαίωμα να ευτυχεί μόνος του..."!» Ραούλ Φολλερώ

#to_sxoleio_allios 

Νέα χρονιά χωρίς μάσκες!

Η «Alykon Κυκλική Οικονομία», ο διευθύνων σύμβουλος Γιάννης Σμυρλής, τα στελέχη και το προσωπικό της, εύχονται σε όλους χρόνια πολλά με υγεία, δημιουργικότητα και το 2021, να είναι μία χρονιά χωρίς μάσκες που κρύβουν το χαμόγελό μας.

Γενναία κίνητρα για το νέο έτος, το 2021, εύχεται να δοθούν από το κράτος ο Γιάννης Σμυρλής, διευθύνων σύμβουλος της «Alykon Κυκλική Οικονομία», για μια δεύτερη μεγάλη απόσυρση του γερασμένου στόλου των αυτοκινήτων, όπως αυτή που ίσχυε μέχρι το 2016, όπου τότε, παρέχονταν η δυνατότητα στους ιδιοκτήτες, της οικονομική ενίσχυσης των 900 ευρώ, με αποτέλεσμα χιλιάδες άνθρωποι να ανανεώσουν τα παλιά τους μοντέλα, με νέας γενιάς αυτοκίνητα.

«Παρατηρείται το φαινόμενο, οι πολίτες να τείνουν να συντηρούν από ανάγκη φυσικά, τα αυτοκίνητά τους, με μέσο όρο ηλικίας 20 έτη. Μέσα από τα στοιχεία κίνησης της «Alykon Κυκλική Οικονομία», από την πώληση ανταλλακτικών, οι ιδιοκτήτες παλαιών μοντέλων αυτοκινήτων επικοινωνούν με την εταιρεία για την προμήθεια ανταλλακτικών, προκειμένου να επιμηκύνουν το χρόνο ζωής των οχημάτων τους. Η ελληνική αγορά αυτοκινήτου έχει ανάγκη από μία απόσυρση σε καθαρής τεχνολογίας αυτοκίνητα όσον αφορά στους ρύπους, ανεξαρτήτως κινητήρα, βενζίνης ή πετρελαίου», επισημαίνει ο Γιάννης Σμυρλής, διευθύνων σύμβουλος της «Alykon Κυκλική Οικονομία».

Το εφήμερο και το διαχρονικό!

Είναι γεγονός ότι αυτός που θέλει να ξεχωρίζει μπορεί να το επιτύχει σήμερα με διάφορους τρόπους, με έξυπνα και άλλωτε ταλαντούχα σκαρφήματα, με σπινθηροβόλα, εκρηκτικά μείγματα χαρακτήρα και προσωπικότητας, με στιγμές επιτυχίας και λάμψεις εφευρητικότητας και δημιουργίας.

Το διακύβευμα όμως τυγχάνει να απαντάται στη διερεύνηση του εφήμερου και του διαχρονικού. Ας αναρωτηθούμε, ποια είναι τα στοιχεία εκείνα που συνθέτουν τη δομή της διαχρονικότητας; Οι καιροί που ζούμε χαρακτηρίζονται από ένα απαράμιλλο κυνήγι τελειότητας. Το καλό, πολλές φορές δεν αρκεί και το μέτριο δεν συμβιβάζει ορισμένους υπαρξιστές, εξερευνητές μιας ολοκληρωμένης απόδοσης. 

Την ίδια στιγμή παράλληλα, ο κόσμος μας είναι γεμάτος από μετριότητα. Μέτριες δουλειές, μέτριες καταστάσεις, φτηνές επιλογές, αναλώσιμές, μέτριους ανθρώπους. Το εφήμερο διαπιστώνουμε ότι φουσκώνει και σκάει και το στοίχημα της διαχρονικότητας στη σκακιέρα της ζωής, παίζεται στον κώδικα αξιών και στον κατάλογο των αρχών.

Η ακεραιότητα κατ' επέκταση και η συνέπεια είναι μια πάλη καθημερινή, μέσα στο χρόνο και αποτιμούνται εκ των υστέρων, σε όλα τα πεδία της ζωής μας, της ενασχόλησής μας. Στα κανάλια της ύπαρξής μας οφείλουμε να συνεχίσουμε όρθιοι, θαρραλέοι και δυνατοί. Μαχητές του συνηθισμένου και του επιφανειακού. Ζούμε κατ' επίφαση. Μου αρέσει ο όρος και τον δανείζομαι από μια παλιά φίλη, συνάδελφο. 

Η δημοσιογραφία στην Ελλάδα φιλοξενεί στους κόλπους της μεγάλη ποσότητα λαϊκισμού, όπως και η πολιτική. Αυτή την χρονική περίοδο μάλιστα, περισσότερο από ποτέ άλλοτε, οι επαγγελματίες στο χώρο, "...έχουν χαθεί μέσα σε δρόμους που καίνε...". Παρατηρείται εξώφθαλμα το φαινόμενο να μην κρατούνται οι ισορροπίες της ενημέρωσης και η ευθύνη βαραίνει τους δημοσιογράφους, αλλά και τους επιχειρηματίες του τύπου και της ενημέρωσης φυσικά.    

Λαϊκισμοί υπάρχουν πολλοί. Μάλιστα όταν προεξοφλούνται με μια ηθικολογική ρητορική συγκάλυψης των πεπραγμένων, διανθισμένη με αβαρή πολιτικολογία, τότε είναι που οι άνθρωποι στέκονται λίγοι των περιστάσεων, υπενθυμίζοντάς μας, την ανειλικρινή ύπαρξή μας. Το ερώτημα που τίθεται όμως τελικά, μεταξύ Σκύλας και Χάρυβδης είναι σε ποιο στρατόπεδο ανόρθωσης πολιτικού λόγου θέλει κανείς να τοποθετηθεί….Σε αυτό των κατ’ επίφαση, ή σε αυτό της ειλικρινούς αμεσότητας.                                                                                         

 Ναι, τα 500.000 κλικ είναι αρκετά. Ευχαριστούμε θερμά για τις όμορφες ευχές σας. Μας ζέσταναν την καρδιά και την ψυχή, επισφραγίζοντας εκατέρωθεν μια σχέση εκτίμησης, σεβασμού και εξαίρετης συνεργασίας. 

North Pages / Ανδρονίκη Παντιώρα, Πέτρος Καστορίνης

Eπιβραβεύση από τους αναγνώστες σας!

''...Εύχομαι οι 500.000 επισκέπτες του north pages να είναι μόνο η αρχή και πολύ σύντομα οι πολίτες που σας εμπιστεύονται για την ενημέρωσή τους να ξεπεράσουν το 1 εκατομμύριο.
Το northpages.blogspot από την πρώτη ημέρα της ηλεκτρονικής του έκδοση και έως σήμερα πορεύτηκε με ήθος και συνέπεια, με βλέμμα κριτικό αλλά και αντικειμενικό, μακριά από σκοπιμότητες και ακρότητες και επιβραβεύτηκε από τους αναγνώστες του. Με εποικοδομητική κριτική, κατέθετε προτάσεις και πρότεινε λύσεις για τα μεγάλα προβλήματα, που αντιμετωπίζουν όλοι οι Δήμοι των Βορείων Προαστίων.
Εύχομαι στα στελέχη και τους δημοσιογράφους του να συνεχίσουν για πολλά ακόμη χρόνια στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας, έχοντας πάντα ως γνώμονα τον κομβικό ρόλο των ηλεκτρονικών μέσων σε μια εποχή που η ελεύθερη διάχυση πληροφοριών μέσω του διαδικτύου καθιστά αδήριτη την ανάγκη των πολιτών για αντικειμενική πληροφόρηση.

Θερμά συγχαρητήρια και καλή συνέχεια...''

Υφυπουργός Υγείας, Ζωή Ράπτη 

Ψύχραιμη και αναζωογονητική ματιά!

''... 500.000 clicks, 500.000 ματιές σε ό,τι απασχολεί και αφορά τον σύγχρονο πολίτη! Τα βόρεια προάστια έχουν αποκτήσει πλέον το δικό τους blog και η Ελληνογαλλική Σχολή Ουρσουλινών με μεγάλη χαρά συμμετέχει από φέτος στην οικογένεια του North Pages! Πρόσωπα, απόψεις, ενημέρωση πάνω σε φλέγοντα ζητήματα που μας αφορούν όλους, με τη ψύχραιμη και αναζωογονητική ματιά των δημιουργών της σελίδας κ.κ. Παντιώρα και Καστορίνη. Με την ευχή -και βεβαιότητα- ότι το North Pages θα ξεπεράσει τους 1.000.000 επισκέπτες πολύ σύντομα, σας ευχαριστούμε θερμά για την προσφορά σας στον τομέα της διαδικτυακής ενημέρωσης...'

Γενική Διευθύντρια Νηπιαγωγείου-Δημοτικού 

Ελληνογαλλικής Σχολής Ουρσουλινών
Δήμητρας Πρελορέντζου

Με διαφορετική σκοπιά και πρωτοτυπία!

''...Το northpages.blogspot.com κερδίζει καθημερινά τους αναγνώστες του και μάλιστα σε μια ιδιαίτερη μορφή ιστοχώρου, όπως είναι αυτή του blog.
Με θέματα που έχουν μια διαφορετική σκοπιά και πρωτοτυπία, το North Pages έχει κερδίσει τις εντυπώσεις και το απαιτητικό κοινό του διαδικτύου.
Εύχομαι σύντομα οι 500.000 επισκέπτες να διπλασιαστούν!
Καλή συνέχεια και καλή δύναμη στο έργο σας…''

Αντιπεριφερειάρχης Β. Τ. Αττικής, Λουκία Κεφαλογιάννη

Έχετε ήδη διακριθεί!

''...Θα ήθελα με την ευκαιρία της εορταστικής σας επετείου για τη συμπλήρωση των 500.000 επισκέψεων στο North Pages, να εκφράσω τα ειλικρινή μου συγχαρητήρια για την αξιοσημείωτη αυτή επιτυχία, ευχόμενος ακόμα περισσότερες αφορμές για εορταστικές εκδηλώσεις!
Η εμπειρία μου από τη συνεργασία μας και φυσικά αναφέρομαι στη συνέντευξη που σας παραχώρησα, υπήρξε ιδιαίτερα ικανοποιητική, καθώς διαπίστωσα ήθος, δεοντολογία και άρτια διεκπεραίωση της συνομιλίας μας.
Ευελπιστώ και σε μελλοντική συνεργασία, εκτιμώντας ότι ήδη έχετε διακριθεί στον χώρο, υπηρετώντας με απόλυτη συνέπεια το λειτούργημα της δημοσιογραφίας...''

Δήμαρχος Μαραθώνος, Στέργιος Τσίρκας

Να μας γεμίζετε κάθε μέρα!

''...Λένε ότι οι ευχές είναι ενέργεια που μεταφέρεται και ζωντανεύουν όταν γίνονται μέσα από την καρδιά μάς. Ακολουθούν τον ρυθμό και δυναμώνουν τον παραλήπτη. 

Έτσι και οι δικές μου ευχές, βγαίνουν από τα βάθη της καρδιάς μου και σας στις στέλνω για να ενωθούν με άλλες 500.000 ευχές, 500.000 κλικ .

Η δημιουργία να κατακλύζει τα άρθρα σας και η ενημέρωση να μας γεμίζει κάθε μέρα και κάποια καινούργια πληροφορία...'' 

Ολυμπιονίκης, Όλγα Βασδέκη

Συνεχίστε να δικαιώνεται το κοινό σας!

''... Χαιρετίζω τον εορτασμό του North Pages, ηλεκτρονικού μέσου που παρουσιάζει δράσεις και έργα του Δήμου Κηφισιάς αλλά και όλων των Δήμων των Βορείων Προαστίων.
Εύχομαι ακόμα περισσότερες επισκέψεις!
Την εποχή της πανδημίας, ο ρόλος των ηλεκτρονικών μέσων είναι ιδιαίτερα σημαντικός καθώς η πληροφορία διαχέεται ελεύθερα μέσω του διαδικτύου και οι πολίτες αναζητούν τις αντικειμενικές πηγές πληροφόρησης.
Συνεχίστε να δικαιώνεται το κοινό σας, με το πάθος και την «ιδιαίτερη» ματιά που σας διακρίνει...''

Δήμαρχος Κηφισιάς, Νέας Ερυθραίας, Εκάλης, Γιώργος Θωμάκος

Συνεχίστε το ίδιο δυναμικά!

''...Συγχαρητήρια για τα 500.000 κλικ του North Pages! Έχοντας συνεργαστεί μαζί σας, είχα την ευκαιρία να διαπιστώσω το μεράκι, την εργατικότητα και το ειλικρινές σας ενδιαφέρον για τα δρώμενα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και ιδιαίτερα το εξαιρετικό έργο που επιτελείτε ως δημοσιογράφοι. Εύχομαι από καρδιάς να συνεχίσετε τη δημιουργική δουλειά, βοηθώντας μας να αναδείξουμε κάθε καλή συνέργεια και δράση, όχι μόνο προς όφελος του δικού μας Προαστίου, αλλά και της κοινωνίας μας στο σύνολό της.
Συνεχίστε το ίδιο δυναμικά! 

Εύχομαι από την καρδιά μου- γιατί το αξίζετε- και στα 1.000.000 χτυπήματα!..''

Δήμαρχος Φιλοθέης Ψυχικού, Δημήτρης Γαλάνης

Mε οδηγό την αντικειμενική ενημέρωση

''...Στην αλλόκοτη εποχή των fake news και της ωμής προπαγάνδας, ο Τύπος και ειδικά ο ηλεκτρονικός που ακολουθεί ή και δημιουργεί τους φρενήρεις ρυθμούς της επικαιρότητας έχει ένα πολύ σημαντικό ρόλο να παίξει στην προώθηση μιας ατζέντας που σέβεται τη δημοσιογραφική δεοντολογία και τον αναγνώστη.
Εύχομαι στον blogspot northpages να κερδίζει χιλιάδες νέες επισκέψεις με μοναδικό οδηγό την αντικειμενική ενημέρωση, τη δημοσιογραφική δεοντολογία και την προάσπιση του δημοσίου συμφέροντος...''

Δήμαρχος Χαλανδρίου, Σίμος Ρούσσος

Πάντα με χαμόγελο δημιουργούμε!

''...Εκμεταλλεύσου ότι όμορφο έχει η κάθε μέρα να σου δώσει και δημιούργησε στιγμές που θα θυμάσαι με χαμόγελο στο μέλλον. Σε μια δύσκολη και πρωτόγνωρη περίοδο σαν αυτή που διανύουμε ας κοιτάξουμε λίγο παραπάνω τους γύρω μας και ας αφήσουμε ανοιχτή την καρδιά μας και το μυαλό μας. Αξίες όπως η φιλία, η συντροφικότητα, η προσφορά, θα μας δώσουν δύναμη και ενέργεια για να περάσουμε κάθε εμπόδιο...''

Φωτογράφος, Ακτιβίστρια, Δρομέας μεγάλων αποστάσεων,
Ιωάννα Δρακάτου

Κοινές έννοιες με τον επισκέπτη μας!

Με τα χρόνια φαίνεται πως οι δημοσιογράφοι, κρίνοντας τους με επιείκεια, κουράστηκαν, κατάλαβαν ότι με το να προσπαθούν να ασκήσουν το λειτούργημά τους, μοιάζουν με τους χωρικούς του μεσαιωνικού παραμυθιού που ήθελαν να γεμίσουν τον ήλιο σε σακιά. Ειδικά οι ''TV-αστέρες'' ως άσσοι της υποκριτικής, μας μεταφέρουν με άκρατη πειστικότητα την ισχύ του παραμυθιού!

H δημοσιογραφία είναι μεν λειτούργημα αλλά το σπουδαιότερο για αυτόν που το ασκεί πραγματικά είναι η στερέωση στην ελπίδα. Μία ελπίδα που παρέα της ο δημοσιογράφος γίνεται ''θεός'', κατά χάρη και μετοχή. Συμμετέχει δηλαδή στο θαύμα εδώ και τώρα. Ιδίως εάν ζητά την αρμονία και όχι απλώς τη συμμόρφωση.

Η δημοσιογραφική μας ''εφαρμογή'' στο North Pages δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να αποτελεί από-μίμηση άλλων μέσων ενημέρωσης, αφού κινείται σε άλλη παράλληλο!. Η αρχή μας, βλέπει την πραγματική δημοσιογραφία ως οριστική αποδοχή, ευλογία της επαγγελματικής ύπαρξης, θεωρώντας την ενημέρωση, δημιουργική τέχνη.

Είναι γεγονός πάντως ότι η τέχνη της ενημέρωσης εξελίσσεται με απίστευτη ταχύτητα. Αν και είμαστε αναγκασμένοι να αποδεχθούμε τις εποχιακές μορφές της, εμείς εδώ στο North Pages, κρατάμε από αυτές μόνο τον παλμό και δημιουργούμε κοινές έννοιες με τον επισκέπτη μας.

Το κάθε θέμα το βλέπουμε, το αντιμετωπίζουμε, το εικονογραφούμε με στόχο να αναρτηθεί στο North Pages ως έργο τέχνης. Εμμένοντας στην θέση μας. Υπολογίζουμε ότι συμφωνούν μαζί μας, πολλοί, τους καταλαβαίνουμε και μας καταλαβαίνουν!

500.000 επισκέψεις είναι πράγματι πολλές.

Ευχαριστούμε!

Ανδρονίκη Παντιώρα, Πέτρος Καστορίνης

Σοβαρή που εμπνέει την ελπίδα!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Η άσκηση του ιατρικού-επιστημονικού λειτουργήματος έχει έναν ευρύ και σοβαρό κοινωνικό ρόλο. Ειδικά σήμερα εν μέσω πανδημίας που απαιτεί υψηλό αίσθημα ευθύνης. 

Τα μέλη (27) της επιτροπής των λοιμωξιολόγων έχουν ''βρεί'' βήμα στα βραδινά δελτία ειδήσεων και εκφράζουν πέραν των συμβουλευτικών τους προτάσεων και τις προσωπικές εκτιμήσεις ως προς την εξέλιξη της πανδημίας. Σαφώς πιο σώφρων θα ήταν να μην εκδήλωναν, ως μέλη της επιτροπής την προσωπική τους επιστημονική άποψη, διότι πολλές φορές δεν συμπίπτει με των συναδέλφων τους, που υπηρετούν την ίδια θεσμική αρχή. Μία αρχή που εκφράζει την επιστημονική καθοδήγηση της κυβέρνησης η οποία εκτιμά τα στοιχεία που τις υποβάλουν και αποφασίζει για το σχεδιασμό αντιμετώπισης. Κάνοντας χρήση σε πρώτο λόγο τα πρόστιμα και σε δεύτερο την εφαρμογή των προστατευτικών κανόνων.

Η Αθηνά Λινού που άρχισε να γίνεται γνωστή στο ευρύ κοινό με τις παρεμβάσεις κατά την πανδημία, αν και δεν συμμετέχει στην επιτροπή των λοιμωξιολόγων, έχει γίνει μήλο της έριδος για να σχολιάζει στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων όλων των τηλεοπτικών καναλιών. 

Η καθηγήτρια Αθηνά Λινού είναι απόφοιτος της ιατρικής σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και της σχολής δημόσιας υγείας του Πανεπιστημίου Harvard και κατέχει διδακτορικό τίτλο σπουδών και στον τομέα της επιδημιολογίας.

Έχει αναλάβει πολλές ακαδημαϊκές θέσεις μακράς διάρκειας και έχει διδάξει επιδημιολογία, προληπτική ιατρική και ιατρική της εργασίας στην ιατρική σχολές Mayo και δημόσιας υγείας του Πανεπιστημίου της Μινεσότα, στο Πανεπιστήμιο Case Western Reserve στο Οχάιο, καθώς και στο διεθνές ινστιτούτο Κύπρου για το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία, σε συνεργασία με τη σχολή δημόσιας υγείας του Πανεπιστημίου Harvard.

Το ερευνητικό της έργο επικεντρώνεται στην επιδημιολογία και πρόληψη χρόνιων και επαγγελματικών νόσων και επιδεικνύει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και ερευνητική δραστηριότητα σε θέματα διατροφής και καταπολέμησης της παχυσαρκίας. Έχει συγγράψει βιβλία, έχει κάνει πολλαπλές δημοσιεύσεις σε ελληνικά και ξενόγλωσσα περιοδικά και έχει συμμετάσχει σε πληθώρα συνεδρίων.

Η καθηγήτρια Αθηνά Λινού έχει συμμετάσχει σε σημαντικό αριθμό επιτροπών και συμβουλίων που αφορούν στη δημόσια υγεία και την υγιεινή και ασφάλεια. Το βιογραφικό της είναι εξαιρετικά βαρύ, όπως προφανώς και των μελών της επιτροπής λοιμωξιολόγων. Τι κάνει όμως την Αθήνα Λινού να ξεχωρίζει, να πείθει, να αποτελεί πρόσωπο εμπιστοσύνης των πολιτών και να τους εμπνέει στην... ελπίδα!

Η Αθηνά Λινού είναι απτή, είναι άνθρωπος και δεν κάνει χρήση επικοινωνιακών τρικ για να ''συνομιλήσει'' μαζί τους. Έχει σταθερή αντίληψη της κατάστασης, την εκφράζει με επιστημονικό μεν τρόπο πλην όμως κατανοητό και είναι επίσης σταθερή στις προτάσεις πρόληψης. Την επόμενη μέρα, δεν θα αναιρέσει τίποτα από τα προηγούμενα, θα συμπληρώσει με προσοχή και ανάλογα θα γίνει αυστηρότερη ή όχι, στα μέτρα.

Η Αθηνά Λινού και ο σύζυγος της Δημήτρης Λινός, είναι παντρεμένοι από το 1975 και έχουν πέντε παιδιά. Γνωρίστηκαν στο Πανεπιστήμιο, παντρεύτηκαν δύο ημέρες μετά το τελευταίο μάθημα του πτυχίου τους και έφυγαν μαζί για την Αμερική. Στο Πανεπιστήμιο του Harvard στην αρχή, και σε άλλες πανεπιστημιακές σχολές αργότερα, όπου και απέκτησαν επιστημονικές διακρίσεις και ακαδημαϊκούς τίτλους. Γύρισαν στην Ελλάδα το 1982 στην ιατρική σχολή της Αθήνας. 

Πώς είναι, άραγε, η κοινή ζωή δύο επιστημόνων με τέτοια μάλιστα πολυμελή οικογένεια; ''...Η ζωή με κοινή καριέρα εντός και εκτός Ελλάδος και πέντε παιδιά είναι δύσκολη και απαιτητική...'', λένε. ''...Είναι, όμως, ταυτόχρονα εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και γεμάτη ικανοποιήσεις. Η παράλληλη πορεία στον ακαδημαϊκό χώρο βοηθάει συνήθως και τους δύο συζύγους και βαθαίνει την κατανόηση και τον αλληλοσεβασμό. Κρύβει, όμως, ένα μεγάλο κίνδυνο: να καταστρέψει τη διαπροσωπική σχέση. Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή ώστε να μπορέσουν να κρατήσουν τις ισορροπίες και να συνεχίσουν να προσφέρουν ο ένας στον άλλον, στα παιδιά τους, στην ευρύτερη οικογένεια, στους φίλους και, φυσικά, ταυτόχρονα και στην καριέρα τους...''

Στην υπηρεσία του πολιτισμού!

 γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Ένας καλλιτέχνης σε αγγίζει με την αύρα και την ενέργειά του από την πρώτη στιγμή που θα πλησιάσεις κοντά του, νιώθεις το πνεύμα του από τις πρώτες διερευνητικές κουβέντες που θα ανταλλάξεις. 

Δεν μπορούμε να τα πούμε όλα. Θα αναφερθούμε στα βασικά, τα πιο σημαντικά. Είναι σολίστ πιάνου. Με σπουδές μουσικολογίας στη Σορβώνη, έπαιζε πιάνο για τις μεγαλύτερες ορχήστρες του κόσμου, στην ορχήστρα της νότιας Γαλλίας, της Βιέννης, ηχογράφησε για την κρατική ραδιοφωνία της Γαλλίας, ενώ παράλληλα φοιτούσε στη Φιλοσοφική Αθηνών. 

Η Μιμή Ρουφογάλη έκανε καριέρα σολίστ, συνεργάστηκε με διάφορα μουσικά σύνολά και μουσικές σκηνές στο Μέγαρο Μουσικής, με την όπερα, τη Λυρική σκηνή. Επίσης διετέλεσε και μουσικοπαιδαγωγός. Η Μιμή Ρουφογάλη δίδασκε σε ωδεία, όπως το Εθνικό, το Νίκος Σκαλκώτας, μέχρι και πρέσβειρα πολιτισμού και αδελφοποιήσεων έγινε στο νομό Μαγνησίας. Έπαιζε παντού, έδινε συναυλίες σε όλα τα μέρη του κόσμου. Μέχρι τη Νέα Υόρκη είχε φτάσει στο σπίτι του Απόδημου Ελληνισμού και το Ευρωκοινοβούλιο. 

                                                                                  

Συναντηθήκαμε, στη βίλα Σαλίγκαρου, ένας πανέμορφος 
χώρος, όπου από εκεί η αντιδήμαρχος, από το γραφείο της 
σχεδιάζει το καθημερινό της πρόγραμμα.

Ο δήμος διατηρεί σημαντικές υποδομές που φιλοξενεί τις πολιτιστικές εκδηλώσεις, όπως για παράδειγμα το αμφιθέατρο 250 θέσεων στο κτίριο του δημαρχείου, όπου εκεί βρίσκονται άλλες δύο μεγάλες αίθουσες παρουσιάσεων, η "Μελίνα Μερκούρη" και άλλος ένας χώρος όπου φιλοξενούνται οι εκθέσεις ζωγραφικής και φωτογραφίας. Η Αντιδήμαρχος Πολιτισμού, ως καλλιτέχνης η ίδια, εσωκλείει στον προγραμματισμό της σκέψεις και ιδέες ώστε να ξαναζωντανέψει εκδηλώσεις πολιτισμού στο δήμο, φιλοδοξώντας κατά κύριο λόγο στη δημιουργία μιας Δημοτικής Πινακοθήκης με έργα δημιουργών που κατοικούν εντός ή εκτός του δήμου, με σκοπό την προαγωγή της τέχνης, την καλλιέργεια της αισθητικής, την προβολή των καλλιτεχνών και τη δημιουργία μιας στέγης πολιτισμού.

Το ψηφιακό ταξίδι συνεχίζεται...

επιμέλεια Ανδρονίκη Παντιώρα 

Το ψηφιακό ταξίδι των μαθητών της Ελληνογαλλικής Σχολής Ουρσουλινών στον κόσμο της επιστήμης, συνεχίζεται, από τη Χαϊδελβέργη, πρώτος σταθμός, ακολούθησαν το πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ), επόμενος σταθμός η Αθήνα και το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και ολοκληρώνεται την Παρασκευή στην Κρήτη, στο Ινστιτούτο Τεχνολογικών Επιστημών (ΙΤΕ).  

Η εκπαιδευτική διαδικασία συνεχίζεται κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, ανοίγοντας ένα παράθυρο στον κόσμο. Ας δούμε όμως τους διαδικτυακούς σταθμούς της Ελληνογαλλικής Σχολής Ουρσουλινών λίγο πιο αναλυτικά: Μετά τη Χαϊδεμβέργη, η δεύτερη διαδικτυακή συνάντηση πραγματοποιήθηκε στη Μασαχουσέτη, εκεί όπου ο Δρ. Μανώλης Κέλλης καθηγητής της Επιστήμης των Υπολογιστών και Διευθυντής του Εργαστηρίου Υπολογιστικής Βιολογίας του MIT (Massachusetts Institute of Technology), μίλησε στους μαθητές για τον covid 19 σε συνάρτηση με την τεχνητή νοημοσύνη.

                                                                                   

Στην Αθήνα την Παρασκευή 27 Νοεμβρίου, το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, συνεπές στο ραντεβού του επί 7 συνεχόμενα έτη, διοργάνωσε φέτος μια ξεχωριστή για τα συνήθη δεδομένα "Βραδιά του Ερευνητή", μέσο live streaming, μια τηλεκδήλωση με τη συμμετοχή όλων των Ερευνητικών Ομάδων του ΕΜΠ, των πανεπιστημίων της Αθήνας, Ερευνητικών Κέντρων, σχολείων και συνεργαζόμενων φορέων και χορηγών. Κάθε χρόνο στο ΕΜΠ, πάνω από 1.600.000 επισκέπτες σε περισσότερες από 400 ευρωπαϊκές πόλεις μετείχαν στη "Βραδιά του Ερευνητή" στο εμβληματικό κτήριο Αβέρωφ στην οδό Πατησίων, με στόχο την εξοικείωση του κοινού με τον υπέροχο κόσμο της έρευνας.

 

Τέλος το διαδικτυακό ταξίδι της Ελληνογαλλικής Σχολής Ουρσουλινών στην ψηφιοποιημένη εκπαίδευση ολοκληρώνεται την Παρασκευή 4 Δεκεμβρίου, με τελευταία προς το παρόν στάση στην Κρήτη, όπου ο καθηγητής Νεκτάριος Ταβερναράκης, Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Έρευνας, θα μιλήσει στους μαθητές του Λυκείου, σχετικά με τα ερευνητικά προγράμματα που εκπονούνται στην Ελλάδα και στο εξωτερικό για την πανδημία COVID 19.

Το χρώμα του Χειμώνα...!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Ο χειμώνας είναι μια δύσκολη εποχή που έχει όμως πολλούς ''υποστηρικτές''. Κατά βάση αποτελεί την περίοδο του ''μέσα'', το διάστημα που δίνεις χώρο και χρόνο στον εαυτό σου.

Αφοσιώνεσαι στον εαυτό σου, περνάς μόνος σου πολύ περισσότερο χρόνο από ότι τις άλλες εποχές. Και σήμερα αποτελεί το απόλυτο ''μοντέλο'' πρωταγωνιστή, στο ''μείνε στο σπίτι''. Η χαλαρωτική μουσική, το διάβασμα ενός βιβλίου ή έστω λίγο η 'Tv'-ούλα δεν αρκούν. Ο covid-19 και οι ''καραντίνες'' έχουν επηρεάσει αρνητικά την ψυχολογία μας στην ιδέα του "μένω στο σπίτι". Όλα τριγυρίζουν γύρω από την σπουδαιότητα του πόσο μέσα μείναμε, το πόσο ακόμα μέσα θα μείνουμε και πόσο όλος αυτός ο εγκλεισμός μας έχει ''τραυματίσει'' ψυχολογικά. 

Ο χειμώνας όμως, παρόλα  αυτά, έφτασε, και μαζί του ήρθε και η χειμωνιάτικη ομορφιά του. Προκειμένου να βάλετε ένα φρένο στην ψυχολογική φρενίτιδα του εγκλεισμού, απολαύστε, βγαίνοντας έξω, στο ''μέτρο'' του υγειονομικού πρωτοκόλλου, την παγωμένη αίσθηση και το χειμωνιάτικο χρώμα του χειμώνα, στην φυσική του διάσταση. Νιώστε την αλλαγή του χειμώνα και αφήστε τη ματιά σας απέραντη, στα λουλούδια και τα χειμωνιάτικα τοπία της πόλης. Μην υποκύπτετε σε ένα καθοδηγούμενο κλίμα αρνητισμού και φοβικότητας. Ο χειμώνας, είναι ωραίος, ακόμα και με τους ιούς του.    

NorthPortfolio:

https://northfolio.blogspot.com/2020/11/blog-post.html

Adiós Dios Diego único...

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Η ακριβής προέλευση της λέξης Dios-Θεός ως σήμερα δεν ήταν γνωστή. Η έρευνα σχετικά με την ακριβή προέλευσή της ακόμα συνεχίζονταν, αφού φιλόλογοι και γλωσσολόγοι δεν είχαν καταλήξει σε σαφή συμπεράσματα. 

Οι πιθανές εκδοχές προέλευσης της λέξης ''Θεός'' παράγοντο από το ρήμα θεώμαι, που αποδίδεται σήμερα την έννοια ''βλέπω τα πάντα'' και κατά συνέπεια ως Θεός ορίζεται αυτός που βλέπει τα πάντα. Άλλοι υποστηρίζουν πως πιθανή ρίζα του μπορεί να είναι ρήμα θέω ή θείω, που σημαίνει τον πανταχού παρόντα. 

Στην σημερινή εποχή, από την Τετάρτη 25η Νοεμβρίου, η ετυμολογία της λέξης ''Θεός'', δεν παραμένει αβέβαιη. Γιατί ο Θεός, αφού ως έννοια είναι ασύλληπτος από τον πεπερασμένο ανθρώπινο νου, δεν επιδέχεται γνωστική διερεύνηση. Ο Θεός ήταν και είναι ένας μοναδικός και τον έλεγαν: Dios Diego!