Η τέχνη του χειροποίητου!

Ένας χώρος τέχνης και την ίδια στιγμή ένα art shop με χειροποίητες δημιουργίες που ξεχωρίζουν. Αυτή είναι η Manifactura Gallery που τα τελευταία χρόνια φιλοξενείται σε έναν όμορφο, φωτεινό χώρο στο Χαλάνδρι.

Η αλήθεια είναι ότι η καρδιά της τέχνης χτυπάει στο κέντρο της Αθήνας. Γνωστές γκαλερί και νέες, πιο εναλλακτικές προτάσεις ξεφύτρωσαν τα τελευταία χρόνια σε γειτονιές που παλιότερα δεν υπήρχαν στον εικαστικό χάρτη, αναβαθμίζοντας την εικόνα μίας πόλης γεμάτης αντιφάσεις.

                     

Η Manifactura ξεκίνησε το 2002 στα Εξάρχεια και στην πορεία στον επάνω όροφο άρχισαν να πραγματοποιούνται σεμιναρια τέχνης. Με την πάροδο του χρόνου όμως γεννήθηκε η ανάγκη για ένα πιο «φιλικό» περιβάλλον και η μεγάλη απόφαση πάρθηκε: μια νέα Manifactura άνοιξε, το 2013, στο Χαλάνδρι, ενώ εκείνη στα Εξάρχεια διατηρήθηκε για ακόμη δύο χρόνια.
                                             

Η Δέσποινα Σταύρου (Δεξιά στην φωτ.) είναι ο ιθύνων νους πίσω από το εγχείρημα. Στον χώρο της θα βρείς μία πολύ μεγάλη ποικιλία σε πρωτότυπα κοσμήματα αλλά και τσάντες, ρούχα και αξεσουάρ καθώς και διακοσμητικά αντικείμενα που είναι όλα χειροποίητα. Αυτή ήταν άλλωστε και η κεντρική ιδέα που έδωσε και το όνομα στο art shop παύλα γκαλερί. Η Δέσποινα συνεργάζεται με περισσότερους από 50 καλλιτέχνες. 

Κάποιες συνεργασίες είναι σταθερές αλλά υπάρχει πάντα χώρος και διάθεση για νέες και η Manifactura στο Χαλάνδρι φιλοξενεί περίπου 4 με 5 εκθέσεις κάθε χρόνο, ενώ προγραμματιζόταν μία έκθεση με χαρακτικά. Για τρίτο συνεχόμενο καλοκαίρι η Manifactura θα ταξιδέψει στην Τήνο, σε έναν πολύ όμορφο χώρο σε ένα στενό της Χώρας, όπου επίσης διοργανώνονται εκθέσεις. 

             

Aυτό το καλοκαίρι στις αρχές Αυγούστου θα πραγματοποιηθεί μία φωτογραφική έκθεση της Έβελυν Φώσκολου με θέμα τον Δεκαπενταύγουστο. Πολύ πιθανόν να συναντήσετε εκεί το έτερον ήμισυ τον Δημήτρη, που τα τελευταία χρόνια τρέχει τη Manifactura μαζί με την Δέσποινα.
               

Πολυσχιδής και δραστήρια, η Δέσποινα έχει υλοποιήσει μαζί με την ιστορικό τέχνης και εικαστικό Φιόνα Μουζακίτου το Project 2. «...Με την Φιόνα Μουζακίτου δραστηριοποιούμαστε και εκτός της Manifactura ως υπεύθυνες του Project 2, μίας πλατφόρμας για καλλιτέχνες από την Ελλάδα και το εξωτερικό . Έχοντας ήδη παρουσιάσει την έκθεση «Το βιβλίο ως έργο τέχνης» και το «Διόραμα στην Τέχνη...», θα συμμετέχουν στο Platforms Project, μία διεθνή έκθεση ανεξάρτητων καλλιτεχνών, με έργα των εικαστικών Φιόνα Μουζακίτη, Άννα Δημητρίου και Λουκία Ανδρεάδη πάνω στο θέμα της μνήμης και της λήθης με διαφορετική οπτική και φιλοσοφική θεώρηση.

Manifactura Gallery 

Αριστοφάνους 17, Χαλάνδρι

210 6813129

 facebook/Instagram: manifacturagallery

Αφροδίτη Φούντα / Νorth Pages

Καλοκαιρινό τριήμερο!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα 

Πνευματική αργία η Δεύτερα του Αγίου Πνεύματος κάθε χρόνο, συνδυάζεται πιστά με τα πρώτα Καλοκαιρινά μπάνια και σηματοδοτεί και επίσημα την έναρξη της αγαπημένης εποχής.

Τραπέζι παραλία, μπροστά στο κύμα, με τα πόδια χωμένα στην άμμο, που αλλού μπορεί να συμβεί, σε ποιο άλλο μέρος του κόσμου. Σε κανένα. Μόνο στην Ελλάδα. Με τη μυρωδιά από τα αχνιστά θαλασσινά να σου σπάει τη μύτη και τη χωριάτικη να δίνει και να παίρνει. Μία χόρτα στο 3 και ένα καραφάκι στο 5 παιδιά. Αυτό είναι το Καλοκαίρι στην Ελλάδα. Το καλοκαίρι στη χώρα του παραδείσου. Στη χώρα του άσπρου και του μπλε. Του φωτός και του ήλιου!

Παραδοσιακά το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος η νησιωτική και η παραθαλάσσια χώρα κατακλύζεται από κόσμο. Εγχώριοι επισκέπτες αναχωρούν για την πρώτη επίσημη έξοδό τους από την πόλη, την ίδια στιγμή που ήδη τέτοια εποχή η Ελλάδα θα βούλιαζε από τουρίστες.
Φέτος, στις ειδικές συνθήκες του καιρού του κορονοϊού, υπήρχε έντονη κίνηση μεν τις ημέρες αυτές, περιορισμένη δε, συγκριτικά με τα προηγούμενα χρόνια, λόγω των κλειστών συνόρων, με πολλές ξενοδοχειακές μονάδες και μεγάλα συγκροτήματα να παραμένουν κλειστά.

Εν αναμονή των εξελίξεων για το πως θα καταγραφούν τα κρούσματα κορονοϊού στη χώρα, το φετινό καλοκαίρι που η Ελλάδα επιθυμεί σαφώς να καλύψει τις οικονομικές της αιμορραγίες ποντάροντας στο ισχυρό της όπλο, τη δυνατή της βιομηχανία, τον τουρισμό. 

Μικρές δράσεις, μεγάλα αποτελέσματα!

     

κείμενο Ανδρονίκη Παντιώρα

φωτογραφία Πέτρος Καστορίνης 

Η ανακύκλωση όπως και όλα απαιτούν μια ενέργεια, μια δράση από μέρους μας. Η ατομική ευθύνη και η προσωπική κατευθυντήρια γραμμή, καθορίζουν και το συνολικό αποτέλεσμα.

Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος η σημερινή, μια ημέρα πολυσυζητημένη, που το νόημα της ύπαρξής της είναι δεν είναι συμβολικό, είναι πρακτικό. Επιλέγοντας να μιλήσουμε με το Νίκο Χιωτάκη, πρόεδρο του Ελληνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης, θέλουμε να συνδέσουμε τις έννοιες της δράσης και της αντίδρασης, την πράξη με το αποτέλεσμα, διότι αν κάνουμε όλοι οι άνθρωποι, ο καθένας ξεχωριστά μικρές, απλές, καθημερινές κινήσεις, πετυχαίνουμε μεγάλα αποτελέσματα.   

Ο Ελληνικός Οργανισμός Ανακύκλωσης επιβλέπει τα συστήματα εναλλακτικής διαχείρισης των απορριμμάτων και τα αδειοδοτεί. Είναι ο οργανισμός που ασκεί την πολιτική για την εναλλακτική διαχείριση του Ελληνικού Δημοσίου.

Υπάρχουν σήμερα στην Ελλάδα, 9 ρεύματα. Οι συσκευασίες, οι ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές, τα λάστιχα αυτοκινήτων, οι μπαταρίες, οι μικρές μπαταρίες, τα αυτοκίνητα τέλους κύκλου ζωής, το σύστημα που ασχολείται με τις εκσκαφές, τις κατεδαφίσεις, τα μπάζα και τα χρησιμοποιημένα λάδια των αυτοκινήτων. Σύστημα είναι ένα συλλογικό σύστημα των παραγωγών ενός προϊόντος. Για παράδειγμα, όλες οι εταιρείες που κατασκευάζουν στην Ελλάδα λάστιχα αυτοκινήτων, είναι εγγεγραμμένες σε αυτό το σύστημα, είναι να εισπράττουν ένα τίμημα από τον παραγωγό, επιβαρύνουν τον καταναλωτή τιμολογιακά και με τη σειρά τους στο τέλος όταν το ελαστικό κλείσει το χρόνο ζωής του, το παίρνουν και να το επεξεργάζονται.

Ο Ελληνικός Οργανισμός Ανακύκλωσης έχει μείνει πολύ πίσω όλα αυτά τα χρόνια. Στην ουσία θα λέγαμε ότι δεν έκανε ποτέ βήματα προς τα μπρος. Σε αυτόν τον τομέα θα πέσει και το βάρος, όπως μας λέει ο Νίκος Χιωτάκης, στην ενημέρωση των πολιτών για τα οφέλη της ανακύκλωσης, προκειμένου να ξυπνήσουμε την ευαισθησία τους και να αυξήσουμε τη γνώση για τη σημασία της πράξης της ανακύκλωσης στο περιβάλλον και κατ’ επέκταση στην ίδια μας τη ζωή στο μέλλον μας, με τελικό στόχο να καταλήγουν όσο το δυνατόν λιγότερα σκουπίδια στις χώρους υγειονομικής ταφής.

«...Χρειάζεται περισσότερη οργάνωση σε όλα τα συστήματα που υποδέχονται του κόσμου τα υλικά. Οι άνθρωποι επίσης χρειάζεται να ενημερώνονται συνέχεια, δεν αρκεί μια φορά. Η ανακύκλωση χρειάζεται να γίνει συνήθεια, τρόπος ζωής. Για να γίνει αυτό βέβαια πρέπει να υπάρχει συνέπεια, από πλευράς εταιρειών, με περισσότερα σημεία συλλογής και δήμων, που να κάνουν πιο καθαρή δουλειά...» 

Τι ισχύει τελικά με την ανακύκλωση στην Ελλάδα; Σε τι επίπεδο βρισκόμαστε; Σε τι ποσοστό ανακυκλώνουμε; «...Δυστυχώς, δεν κάνουμε τον κόπο να ανακυκλώνουμε, να μάθουμε το σωστό τρόπο. Ανακυκλώνουμε λίγο, αρκετά λιγότερο από τα κατώτατα όρια των οδηγιών της Ε.Ε. Είμαστε κάτω απ’ το στόχο...», επισημαίνει ο Νίκος.

«...Στο τέλος όλα μπορούν να αξιοποιηθούν και κατά συνέπεια να καταλήγει ολοένα και μικρότερος όγκος σκουπιδιών στις χωματερές. Ας βάλουμε στόχο, να μεγαλώσουμε το χρόνο ζωής κάποιων υλικών. Με αυτόν τον τρόπο, δεν θα σπαταλάμε τις πλουτοπαραγωγικές πηγές και την ενέργεια. Τα τελευταία χρόνια υλικό το οποίο δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ξανά, κυρίως χαρτί, χρησιμοποιείται στις τσιμεντοβιομηχανίες, αντικαθιστώντας το λιγνίτη. Αν γίνεται σωστά η διαλογή και καθαρίζεται, αποτελεί μια πολύ καλή λύση. Η προστασία του περιβάλλοντος δεν είναι τσάμπα. Το κόστος της μη ανακύκλωσης είναι ισότιμο με το καταστροφικό πλήγμα προς το περιβάλλον...» 

                                                                         

Είναι ζητούμενο να συνειδητοποιήσουμε τη σημασία της ανακύκλωσης, παράλληλα όμως χρειάζεται η πολιτεία να δώσει και αντικίνητρα, οικονομικά οφέλη στους πολίτες της, με μέτρα αποτροπής. Από τον επόμενο χρόνο θα εφαρμόζουμε 4 χωριστά ρεύματα. Γυαλί, πλαστικό, μέταλλα και χαρτί στα σπίτια μας. Επίσης, στις οδηγίες για το 2030, το μπουκαλάκι του νερού θα πρέπει να είναι από 70% ανακυκλωμένο πλαστικό υποχρεωτικά.

Ας αλλάξουμε σιγά-σιγά τις καταναλωτικές μας συνήθειες, ας αρχίσουμε να δείχνουμε μεγαλύτερη καταναλωτική σύνεση με τις τροφές μας και τα υπολείμματα τροφών. Δεν έχει άλλες αντοχές ο ΧΥΤΑ στα Λιόσια. Το περιβάλλον θεωρείται κάπως δεδομένο για τον άνθρωπο. Νομίζουμε ότι θα είναι πάντα εκεί για εμάς. Δεν είναι ανάγκη να υφιστάμεθα ορατή απειλή όπως με τον κορονοϊό, για να δράσουμε άμεσα. Αν αναλογιστούμε την απίστευτη μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης την περίοδο της καραντίνας παγκοσμίως, που είναι και πρόσφατο γεγονός, με το πάγωμα όλων των μέσων μεταφοράς και μετακίνησης, καταλαβαίνουμε το μέγεθος της περιβαλλοντικής ζημιάς που δημιουργείται από τον άνθρωπο. 

Ένα ποδήλατο μια γειτονιά!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Μία από τις μεγαλύτερα θετικές επιπτώσεις που έφερε ο κορονοϊός στους Αθηναίους, ήταν η συνειδητοποίηση του πόσο όμορφη άσκηση είναι η ποδηλασία. 

Η ποδηλασία όμως όχι σε μια πόλη πνιγμένη στα αυτοκίνητα και ασφυκτικά περιορισμένη σε ελάχιστους ελεύθερους χώρους μετακίνησης, έτσι όπως είναι η Αθήνα σήμερα, αλλά σε μια πόλη όσο το δυνατόν πιο φιλική στον άνθρωπο, σε μια πόλη που χαίρεσαι να τη ζεις.

Ξαφνικά, κατά τη διάρκεια της 3μηνης απομόνωσής μας και του καθολικού εγκλεισμού της χώρας λόγω της πανδημίας, εμείς οι Έλληνες ανακαλύψαμε τον τροχό, τρόπον τινά. Βιώσαμε την εμπειρία και την ομορφιά ταυτόχρονα του να απολαμβάνουμε την πόλη μας και τη φύση που την περιβάλλει, ήσυχη και απαλλαγμένη από ρυπογόνους ήχους, από επιβαρυμμένους θορύβους. Ήταν σαν ένα μαγικό ραβδάκι, να μας «πείραξε» το μυαλό και από τότε, ένα άλλου τύπου «μικροβιάκι», στριφογυρνά στο μυαλό και στη σκέψη μας, μας προβληματίζει, μας προκαλεί και επανέρχεται! 

                                             

                                                         

 Όχι δεν ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά, ούτε κεραυνοβόλο χτύπημα της αγάπης. Ήταν η αναμόχλευση μιας χρόνιας και ξεχασμένης κούρασης, μιας κακής στάσης ζωής, μιας λαθεμένης ματιάς, που δεν την αγγίζεις, δεν την ακουμπάς, διότι αν σταθείς έστω και για λίγο και τη μελετήσεις, θα χρειαστεί να κάτσεις για τόσο πολύ, που δεν ξέρεις πότε θα ξανασηκωθείς. Κι έτσι συνεχίζαμε σε ένα κυνήγι μαγισσών, σε ένα βαγόνι ταχεία διαδρομής, μέχρι που μια ανωτέρα βία, ήρθε και μας καθήλωσε.

                                                                      

Ημέρα ποδηλάτου η σημερινή, 3 Ιουνίου και ο υπ. Περιβάλλοντος Κωστής Χατζηδάκης, ανακοίνωσε την ολοκλήρωση μιας ποδηλατικής διαδρομής, από το Φάληρο, μέχρι την Κηφισιά, στην οποία εκτός από τη διαμόρφωση του «Μεγάλου Περιπάτου» που έχει ξεκινήσει ήδη ο δήμος Αθηναίων, έκανε λόγο για την κατασκευή-διαμόρφωση του τμήματος Γκάζι-Κηφισιά, με προϋπολογισμό 7 εκατ. ευρώ, παράλληλα με την κατασκευή ενός άλλου ποδηλατόδρομου με αφετηρία το σταθμό του Μετρό της Κατεχάκη, όπου μέσο Πολυτεχνειούπολης και Πανεπιστημιούπολης, θα καταλήγει στον Ευαγγελισμό.

                                                                             

Την ίδια στιγμή η ΚΕΔΕ, με 6 δράσεις για ανθρώπινες πόλεις όπως τις χαρακτηρίζει, κινητοποιεί τους δήμους της Αττικής σε πρώτη φάση, όπου σε συνεργασία με τους πολίτες των τοπικών κοινωνιών, θα μπορούν να προχωρήσουν στη δημιουργία βιώσιμων αναπλάσεων, σε πεζοδρομήσεις και δημιουργία ποδηλατικών διαδρομών. Τα εν λόγω μέτρα θα μπορούν να υλοποιηθούν στο πλαίσιο των έργων που βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη σε πολλούς δήμους κι αφορούν τη βιώσιμη αστική κινητικότητα, αλλά και τα μέτρα που αφορούν στην ενίσχυση της ηλεκτροκίνησης, που σύντομα θα ανακοινωθούν, αναφορικά με την Εθνική Στρατηγική για το Ποδήλατο, που επεξεργάζεται το ΥΠΕΝ, μέσω της οποίας θα υπάρξουν ριζικές παρεμβάσεις σε διάφορους τομείς.

Η ορατή ποιότητα!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Όταν η Spy δημιουργεί και η τεχνολογία ακολουθεί. Τα γυαλιά της, που κύριο στόχο έχουν να αποτρέπουν το έντονο φως του ήλιου, ξεκουράζουν τα μάτια μας, προστατεύοντάς τα παράλληλα από την υψηλού κινδύνου δράση του ηλίου.   

H Spy, με εξαιρετικά οπτικά προϊόντα, ιδρύθηκε το 1994 με έδρα τη Νότια Καλιφόρνια. Σχεδιάζει και κατασκευάζει γυαλιά ηλίου για την υπαίθρια αθλητική και όχι μόνο δραστηριότητα μας. Η ποιότητα κατασκευής τους είναι κορυφαία όπως και προηγμένος σχεδιασμός τους.

Μην ξεχνάτε να φοράτε γυαλιά ηλίου κάτω από το άμεσο ηλιακό φως. Η American Optometric Association συνιστά να φοράτε γυαλιά ηλίου που εμποδίζουν την υπεριώδη ακτινοβολία και που μπορεί να προκαλέσει πολλά σοβαρά προβλήματα στα μάτια. Η Spy και σε αυτόν τον τομέα είναι πρωτοπόρα. Η απορρόφηση των φακών είναι εξαιρετική! Τα προϊόντα της είναι ιδανικά κάτω από το ορατό φως υψηλής ενέργειας, ακόμα και στις περιπτώσεις που τα μάτια μας υποφέρουν ή δυσκολεύονται υπό συγκεκριμένες συνθήκες.

Η μόνη "ορατή" δοκιμή ποιότητας για γυαλιά ηλίου είναι η εφαρμογή τους. Οι φακοί πρέπει να ταιριάζουν αρκετά κοντά στο πρόσωπο, ώστε πολύ λίγο ''αδέσποτο φως'' να μπορεί να φτάσει στο μάτι. Οι τάσεις της μόδας μπορεί να είναι ένας άλλος λόγος για τη χρήση γυαλιών ηλίου. Γυαλιά ηλίου με συγκεκριμένα σχήματα μπορεί να είναι μόδα ως αξεσουάρ. Και σε αυτόν τον τομέα η Spy ξεχωρίζει...                                                                                   

Για να δείτε, να δοκιμάσετε και να διαπιστώσετε την αξία των Spy, επισκεφτείτε το ''Κritikos Opticks'' στο κέντρο του Αμαρουσίου (Μητροπόλεως 13, Τηλ.: 210 61.27.915). Εκεί ο Νίκος Κρητικός, ειδικός οπτικό, με άριστη εξυπηρέτηση και γνώση αρκετά χρόνια τώρα στην νέα κολεξιόν της Spy, θα σας συμβουλέψει με την τεράστια εμπειρία του για το τι πρέπει να φοράτε, αλλά και τι ταιριάζει για τα μάτια σας μόνο, τώρα το καλοκαίρι!

Μια σχέση ''αιτίου - αιτιατού''...

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Η Πρόεδρος Κοινοτικού Συμβουλίου Ψυχικού Φαίνη Χατζηαθανασιάδου μας δέχτηκε στο γραφείο της. Στην Στρατηγού Καλλάρη 13 στο Ψυχικό το υπέροχο οίκημα που στέγαζε παλαιότερα τα γραφεία του Δήμου και έχει τη δική του ιστορία. 

Ήταν η κατοικία του λογοτέχνη Κοσμά Πολίτη. Την είχε κτίσει το 1930, σε βυζαντινό ρυθμό, γυρίζοντας από το Παρίσι και το Λονδίνο. Το σπίτι που το πούλησε κατά τη διάρκεια της κατοχής για διάφορους οικονομικούς λόγους, όμως συνέχισε να ζει εκεί ως ενοικιαστής. Μετά το θάνατο της γυναίκας του, έμενε σε ένα δωμάτιο στον επάνω όροφο ως το 1974, όπου και πέθανε. Το οίκημα περιήλθε στο δημόσιο και σχεδόν είχε καταρρεύσει. Ο Δήμος το κήρυξε διατηρητέο και πίεσε να το αναστηλώσει για δημαρχείο. Οι εργασίες ξεκίνησαν το 1990 από το δήμαρχο Δημήτρη Μαναό, με μελέτη του αρχιτέκτονα Ιωάννη Βικέλα και η αποπεράτωση των εργασιών έγιναν 1992, μαζί με τα εγκαίνια. 

           

''...Νιώθω καθημερινά την πατίνα του χρόνου, σε αυτό τον χώρο και ειδικά στο γραφείο μου, δίπλα στην καρέκλα που καθότανε ως την αναχώρηση για το μεγάλο ταξίδι του. Τον ''αναζητώ'' αρκετές στιγμές και τις ανταλλάσσω μαζί του. Πολιτικές ή ιδιωτικές, σε στιγμές συναναστροφής ή απομόνωση. Μέσα από την τετριμμένη καθημερινότητα που έχουν οι εν προκειμένω φιγούρες που σαλεύουν πίσω από το θαμπό γυαλί της μνήμης. Μιας μνήμης που ανακαλεί, άλλοτε με τρυφερότητα και άλλοτε με πικρία, ένα οριστικά χαμένο, αλλά όχι ακριβώς διαψευσμένο, άδειο παρελθόν. Και κατόπιν αυτής της ''συναλλαγής'' σπάνια οι αποφάσεις μου είναι εκτός στόχου...''  Μας λέει η Φαίνη Χατζηαθανασιάδου που ''καμαρώνει'' για τον χώρο που εργάζεται.

Η Φαίνη Χατζηαθανασιάδου στην κυριολεξία εργάζεται από την θέση της Προέδρου της κοινότητας Ψυχικού. Θα μπορούσε να είχε κάτσει στο ''βαρύ'' βιογραφικό της, στις πολυποίκιλες και πολυθεματικές δράσεις της ή στην ''στενή'' σχέση της με το κυβερνών κόμμα. Αντίθετα αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση η άσκηση των καθηκόντων της. Ως ''πρωτοβάθμιο'' κρατικό όργανο, η Πρόεδρος της κοινότητας Ψυχικού βρίσκεται δίπλα σε κάθε πολίτη και πάνω από κάθε πρόβλημα έως την λύση του. 

Ο Κοσμάς Πολίτης (Πραγματικό ονοματεπώνυμο, Παρασκευάς Ταβελούδης, 16 Μαρτίου 1888-23 Φεβρουαρίου 1974) ήταν Έλληνας συγγραφέας, απ' τους σημαντιότερους πεζογράφους της γενιάς του '30.Τα χαρακτηριστικότερα έργα του είναι τα μυθιστορήματα Eroïca (1938) και Στου Χατζηφράγκου (1962). Γεννήθηκε στην Αθήνα, ο πατέρας του, Λεωνίδας, καταγόταν από τη Μυτιλήνη και η μητέρα του, Καλλιόπη Χατζημάρκου, από το Αϊβαλί. Η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στη Σμύρνη το 1890, έπειτα από οικονομική καταστροφή. Ως γόνος μεσοαστικής οικογένειας, φοίτησε στην Ευαγγελική Σχολή (1900-1904) και στο Αμερικάνικο Κολέγιο της Σμύρνης (1904-1905). Μετά τη Μικρασιατική καταστροφή εγκατέλειψε τη Σμύρνη και εγκαταστάθηκε αρχικά στο Παρίσι (1922-1923), έπειτα στο Λονδίνο, όπου εργαζόταν στο εκεί υποκατάστημα της Ιονικής Τράπεζας, και τελικά το 1924 στην Αθήνα, όπου έγινε και υποδιευθυντής της Τράπεζας, ένα χρόνο μετά). Στα γράμματα εμφανίστηκε αιφνίδια, το 1930, σε ηλικία 42 ετών, ενώ ήδη είχε αξιόλογη επαγγελματική σταδιοδρομία, με το μυθιστόρημα Λεμονοδάσος.

                                     

Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται. Είναι γραμμική και περιγράφει –σε όλες τις φάσεις της– μια σχέση ''αιτίου - αιτιατού''. Όσο το ''αίτιο'' δεν αλλάζει τόσο το ''αποτέλεσμα'' θα παραμένει το ίδιο. Και εδώ έγκειται η σπουδαιότητα της δικής μας τούτης ιστορίας. Γιατί όσο οι κοινωνίες δεν κατανοούν τα λάθη τους, τι τις οδήγησε σε αυτά, υπό ποιες συνθήκες έγιναν, ποια τα χαρακτηριστικά τους, τόσο θα παραμένουν εγκλωβισμένες σε αυτά... Λίγοι είναι οι άνθρωποι που εργάζονται σκεπτόμενοι και η Φαίνη Χατζηαθανασιάδου είναι ένα παράδειγμα!

Η παιδεία δεν σταματά!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Πες μου και θα ξεχάσω. Δείξε μου και ίσως να θυμάμαι. Κάνε με να το βιώσω και θα το καταλάβω. Ο σκοπός της εκπαίδευσης είναι να αντικαταστήσει ένα άδειο μυαλό με ένα ανοιχτό μυαλό. 

Δύο άνθρωποι της εκπαίδευσης, δύο άνθρωποι πάνω απ' όλα θετικοί, η Αλίκη Γκιζελή, αντιδήμαρχος Παιδείας στο δήμο Ψυχικού Φιλοθέης και ο Παναγιώτης Σαγρής, πρόεδρος της Επιτροπής Παιδείας του δήμου Αμαρουσίου, μιλούν για το νέο ξεκίνημα των σχολείων τη Δευτέρα 1η του μήνα, το ρόλο των δασκάλων και του διευθυντή του σχολείου, καταγράφουν τις ανάγκες σήμερα συνολικά των δημόσιων σχολείων και αναφέρονται στο θετικό αντίκτυπο που άφησε η κρίση κορονοϊού στην παιδεία.

                                                                                 

Η Αλίκη Γκιζελή, ένθερμη υποστηριχτής του κλεισίματος των σχολείων, συναντηθήκαμε στο γραφείο της, στο δημαρχείο Νέου Ψυχικού και μας είπε: «...Καταρχήν τα σχολεία έκλεισαν την κατάλληλη στιγμή. Ο κορονοϊός μας έκανε καλό σε πολλά πράγματα και αυτό γιατί μέσα από τα αρνητικά γεγονότα μαθαίνουμε. Ακόμα και να μας προεξοφλήσει κάποιος μια ιδανική ζωή, ακόμα κι αν ο άνθρωπος ακολουθήσει μια πολύ καλά οργανωμένη και φιλοσοφημένη θεωρία, θα πάει να την πατήσει για να πάθει. Αυτό θα σου μείνει. Έγινε ένα μεγάλο βήμα με την εξ αποστάσεως ασύγχρονη εκπαίδευση, εξ ολοκλήρου στην ιδιωτική εκπαίδευση και κάποιες αξιόλογες προσπάθειες σε ορισμένα δημόσια σχολεία. Καταλάβαμε με τον κορονοϊό ότι η  παιδεία δεν σταματά, το σχολείο δεν σταματά. Πάρα πολλοί εκπαιδευτικοί αναγκάστηκαν να προσαρμοστούν...».

Η νέα διοίκηση του δημάρχου Δημήτρη Γαλάνη, έχει ψηλά στην ατζέντα της τη «συμμόρφωση» των κτιριακών εγκαταστάσεων των σχολείων και του τεχνικού εκσυγχρονισμού και εξοπλισμού, των συστημάτων και των υποδομών. Ο δήμος χρειάζεται να βρίσκεται δίπλα στα σχολεία και στους γονείς. Αυτό ισχύει! Αν ο δήμος δεν είναι κοντά στα σχολεία, αν δεν στηρίζει, αν δεν βοηθά, τότε δεν εξυπηρετείται η συνοχή του κοινωνικού ιστού, σαμποτάρει το ίδιο το έργο του. 

Ο Παναγιώτης Σαγρής, υπηρέτησε με περίσσεια αγάπη το σύστημα της εκπαίδευσης, σχεδόν 20 χρόνια από τη θέση του διευθυντή σε σχολεία του Αμαρουσίου, ένας άνθρωπος, ζεστός, οικείος, όπως ακριβώς πρέπει να είναι οι δάσκαλοι των παιδιών μας. Το Μαρούσι έχει και αυτό ανάγκες σε ανανεωμένες κτιριακές υποδομές. Τα χρήματα των σχολικών επιτροπών απορροφούνται κατευθείαν από τα κρατικά προγράμματα για την κάλυψη των αναγκών των σχολείων, με επιπλέον οικονομική στήριξη. Ο νέος δήμαρχος, Θεόδωρος Αμπατζόγλου έχει δώσει ιδιαίτερη βαρύτητα στην εκπαίδευση, ο οποίος κινείται και λειτουργεί σε πνεύμα διαβούλευσης γενικότερα, κάνοντας συναντήσεις με τους διευθυντές των σχολείων για όλα τα θέματα. 

Τα σχολεία ζητούν και έτσι πρέπει, να ζητούν για την κάλυψη των τεράστιων αναγκών τους, καθώς η δημόσια εκπαίδευση έχει απαξιωθεί αρκετά χρόνια τώρα στην Ελλάδα. Ο δήμος συνεπικουρεί, υποστηρίζει οικονομικά, παρέχει την ομπρέλα ασφαλείας στα σχολεία του, προκειμένου οι αυριανοί πολεμιστές του, να έχουν εφόδια, να εισπράξουν αγάπη και φροντίδα. Ο δάσκαλος και ο καθηγητής δεν θα χάσουν ποτέ το ρόλο τους. Είναι γεγονός αναμφισβήτητο, ότι σε συνδυασμό με μία συντονισμένη διεύθυνση, πραγματικά μπορούν να κάνουν θαύματα σε ένα δημόσιο σχολείο.

Ζωντανεύουν και πάλι τα σχολεία!

γράφουν η Ανδρονίκη Παντιώρα, Πέτρος Καστορίνης

Το κράτος που ''μισούμε'' όταν μας ''παίρνει'' και αγαπάμε όταν μας δίνει... Όταν έρχεται η στιγμή να συναλλαγούμε μαζί του υπό τη μορφή της υποβολής μιας αίτησης, συμπλήρωσης ενός εντύπου, μας φτάνει στο συναισθηματικό απροχώρητο. Όταν μας δίνει, μας φροντίζει, μας παραχωρεί, αισθανόμαστε τη δίκαια συμμετοχή του σε μια μακροχρόνια, ταραγμένη σχέση, αλά Ελληνικά.

Δυόμιση μήνες πριν, η ανακοίνωση του γενικού lock down της χώρας, αποδείχθηκε ενδεδειγμένη. Από τα τέλη του μήνα, μία, μία οι κοινωνικές και οικονομικές δομές του κράτους, τίθενται ξανά σε λειτουργία. Ένα αβάσταχτο ουφ, ένα σιγανό, αλλά εκκωφαντικό ξεφύσημα εσωτερικής ανακούφισης από τους φορείς της πολιτείας, για την επιθυμητή έκβαση αυτής της πολύ δύσκολα διαχειρίσιμης υπόθεσης, της πρώτης φάσης διαχείρισης του ιού. Τη Δευτέρα, πρωτομηνιά, οι κρατικοί ιθύνοντες, πολιτικοί και επιστήμονες, με γνώμονα τα επιστημονικά δεδομένα, αναλαμβάνουν την ευθύνη της μη απειλής του Covid-19 και χτυπούν και πάλι το κουδούνι στα σχολεία πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Είναι δύσκολο να εξηγήσεις στα μικρότερα παιδιά την φιλοσοφία και την εφαρμογή ενός πρωτοκόλλου υγιεινής. Αλλά δεν χρειάζεται, ίσως υπό την αυστηρή έννοια του όρου. Αυτό που αρχίζει να διαφαίνεται προφανώς απαραίτητο, με αφορμή την πανδημία, είναι η εκπαίδευσή τους σε μια αγωγή υγιεινής γενικότερα, πέραν κάθε εν δυνάμει ιογενούς απειλής.

Τα παιδιά εισέπραξαν την ανησυχία και το φόβο, όλο το διάστημα του εγκλεισμού, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Η επιστροφή στα θρανία, θα τα επαναφέρει στη σταθερά τους. Θα συζητήσουν την εμπειρία τους, το βίωμά τους συνολικά για την κατάσταση, με τους δασκάλους τους, γεγονός που θα εξισορροπήσει τυχόν οξυμένες αντιλήψεις. Πάνω απ' όλα όμως αυτό που έχει σημασία, για τα παιδιά και για όλους μας, είναι ότι η εμπειρία του κορονοϊού, να καταχωρηθεί στη σκέψη τους ως μια φυσιολογική εμπειρία ζωής, ως μια εμπειρία εξέλιξης και όχι ως κάτι αφύσικο, περίεργο, ως κάτι τρομαχτικό.

Τέλος, αυτό που χρειάζεται επίσης να αξιοποιήσουμε θετικά στα παιδιά, είναι το έμφυτο χαρακτηριστικό της περιέργειας τους, για να τα οδηγήσουμε να σκεφτούν και να ψάξουν, να δοκιμάσουν, να ξαναδοκιμάσουν και να μάθουν τελικά ότι η μάθηση δεν έχει τέλος. Η μάθηση είναι το ταξίδι... Και για αυτά το ταξίδι είναι όμορφο, με πολλά διαλείμματα και μελωδικές φωνές..!

Λαχταράμε τις φωνές των παιδιών μας που ακούγοντάς ανιχνεύουμε το δικό μας συναίσθημα, τη δική μας αίσθηση του ωραίου και του καλού της ζωής και του μέλλοντος μας.

Καλή συνέχεια σε όλους!

Tραπεζάκια σε απόσταση ασφαλείας!

Αποκτούν ξανά ζωή με την νέα αρχή, δεκάδες καταστήματα εστίασης και αναψυχής, την πρώτη περίοδο επιστροφής στην κανονικότητα, μετά την καραντίνα.

Καταστήματα που ήταν μεν ανοικτά για take away, πλην όμως δεν φιλοξενούσαν τους θαμώνες τους, ξεκίνησαν τη λειτουργία τους, εφαρμόζοντας την σωστή διάταξη των καθισμάτων, έπειτα από τις πυρετώδεις προετοιμασίες των προηγούμενων ημερών.

Στην Αμαρουσίου-Χαλανδρίου (Στον αριθμό 8) στο Μαρούσι, το Gratzi Cafe που δεν έπαψε να εξυπηρετεί (Τake away) του πελάτες του, προσάρμοσε τον χώρο των τραπεζοκαθισμάτων σύμφωνα με τους κανόνες προστασίας-πρόληψης και οι φανατικοί του θαμώνες του, βρήκαν και πάλι το στέκί τους. Καφές υψηλών προδιαγραφών και σνακς, όλες τις ώρες της ημέρας!

Το Solo Gelato sτην Ανδρέα Παπανδρέου 44 στο Χαλάνδρι, ήταν κι αυτό ανοικτό, μόνο για εξυπηρέτηση στο...χέρι, όλο το διάστημα της "απαγόρευσης" με το παγωτό υψηλής γευστικής αισθητικής που προσφέρει. Το κορυφαίο της επικράτειας και βραβευμένο διεθνώς!

Η νέα τάξη πραγμάτων βέβαια, φέρνει αντιμέτωπους όλους ιδιοκτήτες και πελάτες με μία διαφορετική πραγματικότητα, καθώς τίποτα δεν είναι ίδιο ως προς τις συνήθειες, τον τρόπο εξυπηρέτησης και γενικότερα τον τρόπο παροχής υπηρεσιών. Οι αποστάσεις ασφαλείας, τα αντισηπτικά, τα γάντια και οι μάσκες επιβάλλονται για την ασφάλεια όλων μας.

Avaaz... αλληλεγγύης!

Το Avaaz είναι μόνο πέντε χρόνων, αλλά έχει εξελιχθεί στο μεγαλύτερο και πιο ισχυρό διαδικτυακό κίνημα ακτιβιστών παγκοσμίως. Avaaz σημαίνει ''φωνή'' σε πολλές γλώσσες της Ευρώπης, της Μέσης Ανατολής και της Ασίας. 

Ιδρύθηκε το 2007 με μια βασική, αποστολή: Nα κινητοποιήσει πολίτες απ'όλη την υφήλιο για να γεφυρώσει το χάσμα που υπάρχει ανάμεσα στον κόσμο που ζούμε και στον κόσμο που οι περισσότεροι άνθρωποι θα θέλαμε. 

Το Avaaz κινητοποιεί εκατομμύρια πολίτες από κάθε κοινωνικό στρώμα μέσα από δράσεις πάνω σε φλέγοντα τοπικά, εθνικά και παγκόσμια θέματα . Από διαφθορά και φτώχεια μέχρι ανθρώπινα δικαιώματα και κλιματική αλλαγή. Το μοντέλο διαδικτυακής οργάνωσης του Avaaz επιτρέπει σε χιλιάδες πολιτικές δράσεις, μικρές ή μεγάλες, να συνδυαστούν για να δημιουργήσουν μια ισχυρή, συλλογική δύναμη. 

Το κίνημα του Avaaz σ’αυτές τις δύσκολες ώρες, με την ''παρουσία'' του Covid-19 στον πλανήτη όχι μόνο δεν άφησε το φόβο να κυριεύσει τον κόσμο αλλά με δράση που στόχο είχε, να μην φθαρεί η κοινή μας ανθρωπιά. Αντίθετα να μείνει ψηλά το συναίσθημα της αλληλεγγύης. Τώρα, ο κίνδυνος είναι να μην χάσουμε ότι όμορφο μας ''ενεργοποιήσε'' αυτό το συναίσθημα, μέσα απ' αυτή την τρικυμία. Οφείλουμε να προστατέψουμε αυτό το εύθραυστο πνεύμα της ενότητας και της αλληλεγγύης που έχει αναβιώσει σε εκατομμύρια ανθρώπους.

Μία απίστευτη ''υπενθύμιση'' όλων αυτών είναι οι δέκα απ’ τις πιο όμορφες κι ελπιδοφόρες ιστορίες ανθρωπιάς. Ιστορίες σαν αυτές μας υπενθυμίζουν το ποιοι είμαστε και ποια είναι τα πράγματα που τελικά αξίζουν στην ζωή. Αλλά επίσης είναι η απόδειξη πως ενωμένοι μπορούμε να ξεπεράσουμε κάθε δυσκολία. Οι δέκα επιλεγμένες στιγμές-εικόνες:

                                             

Στην πόλη Μπανγκαλόρ της Ινδίας, το μικροσκοπικό εστιατόριο Desi Masala κάθε μέρα μοιράζει φαγητό σε πάνω από 10.000 ευπαθείς ανθρώπους. Και δεν είναι οι μόνοι! Παντού, χιλιάδες εθελοντές ετοιμάζουν φρέσκο και ζεστό φαγητό για όσους και όσες αγωνίζονται στην πρώτη γραμμή της πανδημίας αλλά κι όσους το έχουν ανάγκη.

Αυτή είναι η Έλενα Παλιαρίνι, νοσοκόμα απ’ το Μιλάνο, που πέφτει ξερή για ύπνο στο γραφείο της μετά από μια εξαντλητική νυχτερινή βάρδια και λίγες μέρες αργότερα βρέθηκε θετική στον Covid-19. Το πάθος της Έλενα αντιπροσωπεύει εκατομμύρια γιατρούς και νοσηλευτές που καθημερινά παίζουν τη ζωή τους κορώνα γράμματα για να σώσουν άλλους.

                             

Μετά από δεκαετίες πολέμου, για πρώτη φορά, αντίπαλες συμμορίες στο Κέιπ Τάουν συμφώνησαν σε ανακωχή και τώρα συνεργάζονται μοιράζοντας φαγητό σε οικογένειες που δεν τα βγάζουν πέρα. ''...Αυτό που βλέπουμε να συμβαίνει εδώ είναι πραγματικά ένα θαύμα...'', δηλώνει ο ιερέας Άντι Στιλ Σμιθ (Στη μέση της φωτ.).

Οι Mασάι του καταφυγίου Nασουλάι στην Κένυα έστειλαν στο Avaaz μια επείγουσα κραυγή για βοήθεια, όταν ο τουρισμός κατέρρευσε με την πανδημία. Αμέσως, πάνω από 100.000 μέλη του Avaaz με τις δωρεές τους εξασφάλισαν προμήθειες τροφίμων και ειδών υγιεινής αλλά και μισθούς δασοφυλάκων ώστε να προστατέψουν τα άγρια ζώα. 

    

Οι επιστήμονες λένε ότι πρώτη φορά βλέπουν παγκόσμια συνεργασία σε τέτοιο επίπεδο. Η καθηγήτρια Σάρα Γκίλμπερτ βρίσκεται στην πρώτη γραμμή και ηγείται μιας ομάδας αφοσιωμένων επιστημόνων που προσπαθούν να βρουν το εμβόλιο για τον Covid-19. Ενώ παγκόσμιοι ηγέτες συγκέντρωσαν €7,4 δισ. όχι μόνο για να βρεθεί το εμβόλιο, αλλά και για να διανεμηθεί ακόμη και στις φτωχότερες χώρες.

           

Στα τέλη Απριλίου, πάνω από 200 γενναίοι γιατροί απ’ την Κούβα έφτασαν στη Νότια Αφρική για να βοηθήσουν στη μάχη κατά του κορωνοϊού. Κι αυτοί είναι μόνο ένα δείγμα απ' τους χιλιάδες γιατρούς και νοσηλευτές ανά τον κόσμο που αφήνουν πίσω τις οικογένειές τους για να βοηθήσουν χώρες που το έχουν ανάγκη. 

   

Αυτός είναι ο Χασάν, Σύρος πρόσφυγας που μαζί με πάνω από 750.000 (!!!) Βρετανούς πολίτες δήλωσε να βοηθήσει το εθνικό σύστημα υγείας. Τώρα δουλεύει ως καθαριστής στο τοπικό νοσοκομείο της περιοχής που κατοικεί και λέει: ''...Το Λονδίνο είναι το σπίτι μου από τότε που έφυγα απ’ τη Συρία. Το λιγότερο που μπορώ να κάνω είναι να βοηθήσω ώστε οι γείτονές μου και το εκπληκτικό προσωπικό του νοσοκομείου να είναι σώοι και ασφαλείς...''

Στη Νάπολη της Ιταλίας, αφήνουν ''καλάθια αλληλεγγύης'' για όσους δεν μπορούν να να ανταπεξέλθουν οικονομικά. Το σημείωμα λέει: ''Δώσε, αν μπορείς. Πάρε, αν δε μπορείς'' Και δεν είναι μόνο η Νάπολη σ’ ολόκληρο τον πλανήτη, πολίτες βοηθούν τους γείτονές τους με τα ψώνια του σούπερ μάρκετ ή μ’ ένα ζεστό πιάτο φαΐ. Πόσο όμορφο είναι αυτό;!

Βάζοντας τα γυαλιά στις άλλες χώρες, η Πορτογαλία αναγνώρισε προσωρινά όλους τους πρόσφυγες και τους αιτούντες άσυλο ως μόνιμους κατοίκους, δίνοντάς τους πρόσβαση σε δωρεάν υγεία, πρόνοια, τραπεζικούς λογαριασμούς και συμβόλαια ενοικίασης.

                             

Αυτός είναι ο 100χρονος λοχαγός Toμ Μουρ, απ’ τη Βρετανία που ξεκίνησε να μαζεύει χρήματα για το εθνικό σύστημα υγείας περπατώντας πάνω-κάτω στον κήπο του. Το πείσμα του έκλεψε τις καρδιές χιλιάδων συμπολιτών του και κατάφερε να συγκεντρώσει πάνω από 32 εκατ. λίρες! Και για τα 100ά γενέθλιά του έλαβε περισσότερες από 125.000 ευχετήριες κάρτες!  

Στην πρώτη γραμμή!

ρεπορτάζ  Ανδρονίκη Παντιώρα, Πέτρος Καστορίνης

Καθαριότητα, υγιεινή, πολιτική προστασία και οικονομία, τομείς άμεσα συνυφασμένοι και συνδεδεμένοι όλο το διάστημα της έντονης κυκλοφορίας του ιού στον κόσμο, με την ισορροπία της ύπαρξής μας, στην κοινωνία, την καθημερινότητά μας. 

Τέσσερις άνθρωποι κλειδιά, μέσα σε δύο δήμους κατατεθέν των βορείων προαστίων, καταγράφουν μαζί μας τη διαχείριση της επόμενης μέρας, τη συνέχιση επί της ουσίας του ευαίσθητου έργου τους, μιλώντας ο καθένας ξεχωριστά, από την πλευρά του, για το πως θα αντιμετωπίσει την μετά καραντίνας εποχή.

Στο τιμόνι της αντιδημαρχίας οικονομικών, για το δήμο Αμαρουσίου, ένας πολυτάλαντος πολιτικός, εξέχων στέλεχος της Ν.Δ προερχόμενος από τη γ.γ του κόμματος, γνώστης του αντικειμένου των οικονομικών και με πολυετή εμπειρία στο στίβο της πολιτικής, ο Σπύρος Σταθούλης πιλοτάρει εξαιρετικά, έναν από τους μεγαλύτερους οικονομικά δήμους της χώρας, καθώς στο κέντρο του, συγκεντρώνονται μαζικά, οι δυνατότερες επιχειρήσεις της χώρας. 
                                                                           

Οι ερωτήσεις είναι οι εξής και είναι κοινές για όλους:
Ποιες οι δράσεις του τομέα σας σε αυτή τη φάση της πρόληψης και προστασίας από τη μετάδοση του ιού; Με ποιο τρόπο ο δήμος θα συμβάλει στην οικονομική ανασύνταξη των ζημιών που έχουν προκληθεί στις τοπικές επιχειρήσεις;

Ο δήμος Αμαρουσίου δια στόματος του αρμόδιου αντιδημάρχου του, διαβεβαιώνει ότι θα στηρίξει όλους τους επαγγελματίες, με έμφαση στις μικρές επιχειρήσεις στο Μαρούσι , με γνώμονα όμως να μην καταρρεύσει ο δήμος και να τηρηθούν οι ισορροπίες. Ο Σπύρος Σταθούλης, μας λέει ότι έχει βγάλει το υπουργείο διάφορες πράξεις νομοθετικού περιεχομένου δυνατότητας επιλογής για μείωση των δημοτικών τελών.

"Εμείς πήραμε μια απόφαση πλαίσιο, που θα εξειδικεύσουμε σε κατηγορίες. Απαλλάσσονται από την καταβολή ενοικίου όλα τα κυλικεία σχολείων και των κοιμητηρίων και εμείς θα πάρουμε απόφαση και για τα κυλικεία αθλητικών χώρων και στις επαγγελματικές μισθώσεις του δήμου, θα εφαρμόσουμε το 60-40, όπως και στους ιδιώτες. Θέλουμε βέβαια, παρόλο του ότι είμαστε θετικοί, να κάνουμε μια μελέτη, για να εξετάσουμε τη δυνατότητα απαλλαγής από τα τέλη φωτισμού, καθαριότητας όλων των επιχειρήσεων που ήταν κλειστές αυτό το διάστημα και να δούμε με ποιο τρόπο θα εφαρμοστεί όλο αυτό".

Γιώργος Παπαχρόνης: η ψυχή του δήμου Φιλοθέης Ψυχικού, αλλά κυρίως με μια αστείρευτη δυναμική παρέμβαση, επί παντός επιστητού, ο Γιώργος Παπαχρόνης είναι ο άνθρωπος που όπως λένε και οι Αμερικάνοι ...to get the job done, που θα κάνει τη δουλειά, που θα φέρει εις πέρας αυτό που χρειάζεται να γίνει, που θα κάνει τη θεωρία πράξη, θα δρομολογήσει τη σκέψη, τον προγραμματισμό. Είναι ο ίδιος που εν μία νυκτί, ξήλωσε όλες της αφίσες στη λεωφόρο Μεσογείων.

Ο τομέας του απαιτεί επαγρύπνηση και ετοιμότητα 24 ώρες το 24ωρο. Ο ίδιος, φύσιν έτοιμος, υπερβάλλει εαυτόν για τη "σωστή" λειτουργία του δήμου. Γνωρίζει ανά πάσα στιγμή τι συμβαίνει. "Η καθαριότητα είναι ένα καθημερινός αγώνας. Στην περίοδο της καραντίνας, δώσαμε προτεραιότητες και απολυμαίναμε εκεί που μαζευόταν ο περισσότερος κόσμος, πάρκα, πλατείες. Έχουμε περάσει 4 ή 5 φορές όλα τα δημοτικά κτίρια. Περνούσαμε σε όλους τους μεγάλους δρόμους ρίχνοντας νερό και αντισηπτικά και καθαρίζαμε. Ζήσαμε πρωτόγνωρα πράγματα. Ο ρόλος όμως της καθαριότητας, παραμένει ο ίδιος και στην επόμενη ημέρα. Εμείς δεν αλλάζουμε τίποτε", μας λέει ο Γιώργος Παπαχρόνης. "Συνεχίζουμε το ίδιο αυστηρό πρόγραμμα. Πιθανόν όμως, να ζούμε με το φόβο". 

Επαμεινώντας Κατσίγιαννης: Δεν περνά απαρατήρητος! Με την πυγμή του και την αυστηρότητά του, διοικεί τον τομέα της καθαριότητας, της ανακύκλωσης και του περιβάλλοντος για το δήμο Αμαρουσίου, μια απαιτητική, καθημερινή δραστηριότητα, που ζητά το 100% της ενέργειας και των ανθρώπινων δυνατοτήτων για την ειδικότητά του.

Υπηρετώντας το Μαρούσι 14 συνολικά χρόνια από διάφορες θέσεις, έχει στη διάθεσή του όλη τη "δύναμη" της καθαριότητας, δεν σταματά παρόλ' αυτά να ευχαριστεί κάθε στιγμή όλους τους εργαζόμενους στο δήμο, σε όλες τις θέσεις, στον τομέα του, καθώς είναι οι άνθρωποι αυτοί που παράγουν σημαντικότατο έργο καθημερινά και είναι εκτεθειμένοι και στον ιό. Το Μαρούσι είναι τεράστιος δήμος. Εδρεύουν χωροταξικά σε αυτόν 5 μεγάλα νοσοκομεία και 7 γηροκομεία και πολύ μεγάλες επιχειρήσεις. Ο Επαμεινώντας Κατσίγιαννης ζητά και από τους δημότες να βοηθήσουν στο έργο της καθαριότητας των δήμων, συμβάλλοντας με την καλή πρακτική τους, στην διατήρηση της καθαριότητας των εξωτερικών χώρων και της τάξης του περιβάλλοντος.    

Μπάμπης Μπονάτσος: Μοναδικός! Οργανωτικός, απόλυτος με τα νούμερα, αγαπητός, συμπαθής, άνθρωπος της προσφοράς και της ..."ζήτησης". Ο Μπάμπης δεν είναι χθεσινός, είναι ο άνθρωπος του Ψυχικού, ο άνθρωπος που αγαπά την πόλη του, που συμμετέχει στα κοινά και στέκεται δίπλα, όπου παρίσταται ανάγκη. Η ψηφιακή άλλωστε ανασυγκρότηση του δήμου, ήταν από τις θετικές επιπτώσεις, η οποία και αυτή ήρθε για να μείνει. 

Η εξυπηρέτηση των πολιτών ηλεκτρονικά ήταν σημαντικότατη αυτό το διάστημα και μεταξύ όσων συζητήσαμε με το Μπάμπη Μπονάτσο στη συνάντησή μας, πρώτη επίσημη μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, η ηλεκτρονική αναβάθμιση των συστημάτων του δήμου, ήταν και ο στόχος του νέου δημάρχου, αλλά και του ιδίου του Μπάμπη Μπονάτσου, ευθύς εξαρχής, όταν ανέλαβε τα καθήκοντά του. Ψηφιοποίηση και αρχειοθέτηση του δήμου, δημιουργία φορολογικής αποθήκης. Είναι κάτι το οποίο έχει δρομολογηθεί. "Ο Κορονοϊός θα μας αφήσει και καλά και άσχημα κατάλοιπα", λέει ο Μπάμπης. 

"Οικονομικά, ο δήμος Φιλοθέης Ψυχικού, έχει ένα σφιχτό προϋπολογισμό, όπου οι έκτακτες δαπάνες του Κορονοϊού, έχουν βγάλει τον προγραμματισμό εκτός badget, επιβαρύνοντας με τα έξοδα της καθαριότητας, που είναι μεγάλα. Ισχύει η επέκταση χώρου των καταστημάτων εστίασης. Στην αρχή συζητιόταν το θέμα να λειτουργήσει υπό τη διακριτική ευχέρεια του κάθε δημάρχου, τελικά, αναμένουμε για την πράξη νομοθετικού περιεχομένου".    

Η ανθισμένη ιστορία!

επιμέλεια / φωτογραφίες  Πέτρος Καστορίνης

Μία φορά κι ένα καιρό, το μακρινό 1885 η γραμμή του προαστιακού σιδηρόδρομου επεκτάθηκε έως την Κηφισιά. 

Κι έτσι ο πρώτος προαστιακός σιδηρόδρομος της Αττικής, ένωνε το Λαύριο, μέσω της Αθήνας με την Κηφισιά.

Η αναβάθμιση της περιοχής του τότε αλλά και ως σήμερα τερματικού σταθμού κρίθηκε ενδεδειγμένη. Στο παρακείμενο κτήμα 25 στρεμμάτων δημιουργήθηκε το ''Άλσος της Κηφισιάς'', σχεδιασμένο με την Γαλλική-συμμετρική-τεχνοτροπία. Σχεδιασμός που παραμένει και σήμερα ίδιος!
                           

Ο Κωνσταντίνος Γουλιμής (Δικηγόρος και ερασιτέχνης βοτανολόγος) είχε την ιδέα για μία έκθεση λουλουδιών όπου κυρίες της εποχής, μάζευαν λουλούδια από τους κήπους οι κηπουροί λαχανικά και νέα φυτά από τα περιβόλια τους και τα παρουσίαζαν στην ''Ανθοκομική έκθεση'' στο ''Άλσος της Κηφισιάς''. Ήταν η γιορτή της πόλης, γιατί ήταν η πόλη των ανθόκηπων. Η πρωταρχική σημασία και η φιλοσοφία του θεσμού, ήταν να συγκεντρωθούν οι φιλανθείς και να ανταλλάξουν πληροφορίες για τα λουλούδια και τα νέα φυτά.
   

Έως σήμερα, το ''Άλσος της Κηφισιάς'' είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τις Ανθοκομικές εκθέσεις του Δήμου Κηφισιάς, που πραγματοποιούνται κάθε Μάιο, με μια μικρή διακοπή από το 1940 έως το 1955, εξαιτίας του πολέμου. Παρά το γεγονός ότι η οικονομική κρίση έχει επηρεάσει καίρια την αγοραστική δύναμη του επισκέπτη της Ανθοκομικής Έκθεσης ήρθε και η πανδημία! Όμως η ιστορία δύσκολα μπορεί να σταματήσει, ο Covid-19 βρίσκετε πλέον υπό έλεγχο και λίγο πριν την αποδόμηση του! Έτσι απέναντι στο θα γίνει δεν θα γίνει, η επιτροπή λοιμωξιολόγων έδωσε το πράσινο φως και η 66η Ανθοκομική Έκθεση Κηφισιάς 2020 στις 29 Μαΐου όπου ανοίγει τις πύλες της!

Playmobil για να είστε ασφαλείς!

Μία καινοτομία από τον κολοσσό των παιχνιδιών Playmobil απέναντι στον κορωνοϊό που απασχολεί έντονα ολόκληρο τον πλανήτη τους τελευταίους μήνες.

Ο κίνδυνος της εξάπλωσης του ιού είναι πολύ μεγάλος και δεν σταματά πουθενά, ούτε καν μπροστά σε μία πύλη εργοστασίου παιχνιδιών. Στα τέλη Μαρτίου, μία ομάδα εργαζομένων της Playmobil έθεσε το εξής ερώτημα: Τι θα μπορούσε να κάνει μία εταιρία με τεράστια τεχνογνωσία στο πλαστικό για να μειώσει τον κίνδυνο μόλυνσης του προσωπικού της..; Έτσι γεννήθηκε η ιδέα για την μάσκα μύτης και στόματος Playmobil.  

Μετά από εντατική έρευνα το κάλυμμα μύτης-στόματος σχεδιάστηκε και από το πρωτότυπο έφτασε στην παραγωγή. Έκτοτε, το κάλυμμα μύτης-στόματος αποτελεί αναπόσπαστο μέρος των πολυάριθμων μέτρων υγιεινής και ασφάλειας που ακολουθεί η Playmobil για την προστασία των εργαζομένων της. Το επαναχρησιμοποιούμενο κάλυμμα μύτης-στόματος για ενήλικες αποδείχθηκε πολύ αποτελεσματικό.

Άμεσα άρχισαν να καταφθάνουν αιτήματα για την μάσκα Playmobil από όλο τον κόσμο. Σε πολλές περιπτώσεις της καθημερινής μας ζωής η χρήση μάσκας έγινε υποχρεωτική για την καταπολέμηση της εξάπλωσης του κορωνοϊού. Σε αυτό το πλαίσιο, η Playmobil αποφάσισε τη μαζική παραγωγή της επαναχρησιμοποιούμενης μάσκας.

Και τέλος, παρακαλώ ένα ευρώ από κάθε αγορά μάσκας προσφέρεται για την ενίσχυση των σκοπών του Συλλόγου ''Όραμα Ελπίδας'', στα πλαίσια του προγράμματος Playmobil Play and Give για την έκδοση διδακτικών παραμυθιών που διανέμονται δωρεάν από την Playmobil Hellas στο Playmobil FunPark