Μια Κυριακάτικη βόλτα στα βόρεια!

Η Κυριακή είναι μια όμορφη, ιδιαίτερη ημέρα. Η ένταση έχει σβήσει και οι ρυθμοί της εβδομάδας έχουν πέσει. Είναι μια ημέρα ξεκούρασης που ενδείκνυται για βόλτες, περιπάτους, εκδρομές, ιδανική για να απολαύσουμε στιγμές οικογενειακής χαλάρωσης, παρέα με φίλους και αγαπημένα πρόσωπα.

Είναι η ημέρα που ξέρεις ότι το σύμπαν σου παραχωρεί το χρονικό περιθώριο, το αβάντζο, για να προγραμματίσεις τις δουλειές και τα ραντεβού της επόμενης εβδομάδας. Είναι η νόμιμη, η απενοχοποιημένη αναβολή, η παύση κάθε εργασίας, κάθε επαγγελματικής σκέψης. Οι άνθρωποι είναι πιο ήρεμοι, λίγο πιο καλοί. Ακόμη και εκείνοι που εργάζονται τις Κυριακές, όπως εμείς οι δημοσιογράφοι και αρκετοί άλλοι κλάδοι, έχω την εντύπωση ότι διέπονται από διαφορετική ψυχολογία, αν μη τι άλλο. Η βόρεια Αττική έχει τη χάρη της στις Κυριακάτικες βόλτες. Η πόλη έχει άλλη όψη, πιο ατμοσφαιρική, με πολλά μέρη, γνωστά και άγνωστα, κρυφά και φανερά, με ιδανικές επιλογές που θα προσδώσουν στην Κυριακή μας μια νότα ξεχωριστή, Κυριακάτικη. Ελάτε να πάμε μια Κυριακάτικη βόλτα, βόρεια! 

                                                                           

Η Κηφισιά αποτελεί σημείο αναφοράς στα βόρεια, ιστορική έδρα -υιοθετώντας τον όρο - των βορείων προαστίων. Το κέντρο, η Πλατεία Πλατάνου, με το γνωστό Άλσος στο κάτω της μέρος, η οδός Κασαβέτη με τον εντυπωσιακό πεζόδρομο, η οδός Λεβίδου και η Κολοκοτρώνη, συνδέουν το κέντρο της Κηφισιάς με το Κεφαλάρι. Η βόλτα αυτή, απόστασης περίπου ενός χιλιομέτρου, περιλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος της εμπορικής δραστηριότητας της πόλης, με εκατοντάδες brands και καταστήματα να εκτίθενται καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδρομής στην οποία παράλληλα θα βρείτε ότι γαστρονομική αναζήτηση επιθυμείτε! Φυσικά ο ''Βάρσος'' το παραδοσιακό γαλακτοζαχαροπλαστείο που από το 1892 αποτελεί το σήμα κατατεθέν της ποιότητας και της γεύσης στην Κηφισιά, δεν περιμένει όπως είναι επόμενο να ''συστηθεί'' από το κείμενο αυτό, αφού η φήμη του φτάνει σε όλη την επικράτεια!

                                                                                     

Η Κηφισιά πέρα από την σύγχρονη εμπορική δραστηριότητα, διατηρεί πάντα την παλιά αρχοντική ''πατίνα'' σε όλα τα χρόνια που περνούν. Από τότε που τα σπίτια ήταν λίγα και αποτελούσε τόπο διακοπών για τους κατοικούντες στην Αθήνα. Η σημερινή της εικόνα χαρακτηρίζεται από τα αψόγως διατηρημένα, παλιά αρχοντικά σπίτια, που στέκουν ως αλώβητα, στο πέρασμα του χρόνου. Μάλιστα, μια βόλτα με άμαξα, μόλις οι τελευταίες δύο ή τρεις που έχουν απομείνει από την παλιά εποχή, θα σας μείνει αξέχαστη! Από την πληθώρα των μεγαλοπρεπών ξενοδοχείων που είχαν δημιουργηθεί για να εξυπηρετούν των παραθερισμό των Αθηναίων, πολλά από αυτά σήμερα έχουν εκμοντερνιστεί και ιδιαίτερα στα πέριξ του πάρκου Κεφαλαρίου, τα οποία προσφέρουν υπηρεσίες υψηλού τουριστικού στάτους!

                                                                                           

Σε μικρή αντίστοιχα απόσταση από το Κεφαλάρι, από την Πλατεία Πλατάνου κινούμενοι βορειοδυτικά, στην περιοχή Στροφυλίου και στην κυριολεξία ανάμεσα σε ιστορικά αρχοντικά, συναντάμε τον ΑΟΚ. Ο Αθλητικός Όμιλος Κηφισιάς που ιδρύθηκε το 1932 αποτελεί ένας από τους ιστορικότερους αθλητικούς συλλόγους. Οι εγκαταστάσεις του εκτείνονται σε μία καταπράσινη έκταση 16 στρεμμάτων και σε αυτήν λειτουργούν τα τμήματα αντισφαίρισης και σκακιού! Σε πέντε χωμάτινα γήπεδα τένις υψηλών προδιαγραφών, αθλούνται τα τακτικά εγγεγραμμένα μέλη και οι αθλητές του ΑΟΚ, ενώ παράλληλα, για τις ανάγκες εκμάθησης χρησιμοποιούνται δύο επιπλέον γήπεδα προπόνησης από τους μαθητές της Σχολής και της Ακαδημίας. Το ανανεωμένο ΑΟΚ Restaurant-Cafe σε έναν εξαίρετο χώρο, συμπληρώνει το μοναδικό περιβάλλον πρασίνου, προσφέροντας αυθεντικές και παραδοσιακές γευστικές εκδοχές!

                                                                                          

Κατηφορίζοντας από το κέντρο της Κηφισιάς για την Νέα Κηφισιά μέσω της Εμμανουήλ Μπενάκη, Χαριλάου Τρικούπη, Ελαιών και λίγο πριν φτάσουμε στην Εθνική οδό, κάνουμε στάση, στην οδό Ιλισίων, αριστερά μας, στο ''Τσι Τσι''! Ήρθε η ώρα να ικανοποιήσουμε τις γαστρονομικές μας αδυναμίες. Αυτό που εντυπωσιάζει στο ''Τσι Τσι'' από την πρώτη στιγμή είναι η φυσική ευγένειά των ανθρώπων του, η υπομονή και η φιλοξενία που διαθέτουν, καθώς και η ικανότητά τους να μας κάνουν να αισθανόμαστε οικεία. Τα υπόλοιπα είναι απλά. Από ένα τυλιχτό σουβλάκι έως μία σταβλίσια μπριζόλα, από μία σπάνια Μεσογειακή σαλάτα έως μία Σπιτική Τυροκαυτερή το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο: Μέθη γεύσεων και παλινωδία αισθήσεων!

                                                                                 

Κατεβαίνοντας τη λεωφόρο Κηφισίας από την Κηφισιά, θα συναντήσουμε δεξιά μας το αστικό Μαρούσι, με τις μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες που εδράζονται στην περιοχή, το οποίο παραδόξως στον εσωτερικό του ιστό, διατηρεί χαμηλή δόμηση και το κέντρο του κρατά μια παραδοσιακή φυσιογνωμία, με μικρές και μεγαλύτερες εμπορικές επιχειρήσεις. Το πάρκο του Αμαρουσίου, πίσω από τη λεωφόρο Κηφισίας, έχει ανακαινιστεί προσφάτως και αποτελεί έναν ιδανικό χώρο αναψυχής στο κέντρο της πόλης, που προσφέρεται για ποδηλατικούς περιπάτους και βόλτες για παιδιά και κάθε λογής ηλικίες. 

                                                                                           

Γυρνώντας και εξερευνώντας, μέσα στους δρόμους του Αμαρουσίου, πέσαμε πάνω σε μία ασυνήθιστη για τα ελληνικά δεδομένα παρέμβαση. Μια δράση με θετικό πρόσημο, δρομολογημένη από το δήμο και τον Αντιδήμαρχο Νέας Γενιάς, Εθελοντισμού, Απασχόλησης και Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης, Γιάννη Ιωαννίδη, με την υποστήριξη του Δημάρχου Αμαρουσίου Θεόδωρου Αμπατζόγλου. Οι Loonatiks Design Crew, ο Δημήτρης Φλωράκης, ο Κωνσταντίνος Ντομπροβόσκη, με τη βοήθεια και τη συνεργασία της Βίλλυ Παπαχρυσάνθου από το γραφείο του δήμου Αμαρουσίου, έπιασαν τα πινέλα, ζωγραφίζοντας τα καφάο του ΟΤΕ, τα μεγάλα αυτά κουτιά που εσωκλείουν το σύστημα τηλεπικοινωνίας και τις συνδέσεις κάθε δομικού τετραγώνου, τα οποία έχουν ασχήμως βανδαλιστεί με γραφήματα και μουτζούρες κακών προθέσεων και αρνητικών ξεσπασμάτων, μιας κακώς εννοούμενης επαναστατημένης γενιάς, μιας μειοψηφίας για να ακριβολογώ και χωρίς να γενικολογώ, απείθαρχης, παραβατικής που αρέσκεται να ασελγεί σε ότι όμορφο και καθαρό. 

                                                                       

Αυτά τα κουτιά ζωγράφιζαν οι Loonatiks, θέλοντας να περιποιηθούν και να φροντίσουν με αγάπη, άψυχες κατασκευές, αθώες αποδέκτες ασυνείδητης βίας και νεανικού, ανώριμου θυμού, σε μια πρωτοβουλία του Αντιδημάρχου Γιάννη Ιωαννίδη, που αξίζει πραγματικά συγχαρητηρίων. Είμασταν τυχεροί, καθώς πετύχαμε στο πρώτο καφάο. "Θα ακολουθήσουν πολλά ακόμα", μας λέει ο Δημήτρης. Θα είμαστε εκεί και στα επόμενα. Να τα φωτογραφίσουμε!  

Οι Μαρουσιώτες με αρκετά καταστήματα εστίασης στην κεντρική αγορά της πόλης, διαθέτουν αφθονία επιλογών για να περάσουν όμορφα την Κυριακή τους και κάθε άλλη ημέρα καθημερινής δραστηριότητας. Στην κάθοδο της Κηφισίας, βρίσκεται το Haunt, ένα σνακ, καφέ μπαρ, που εξυπηρετεί χιλιάδες εργαζομένων και διερχομένων καθημερινά, που το προτιμούν και το επιλέγουν για τον καφέ του, τα φρέσκα γρήγορα γεύματα εργασίας του και τις ξεχωριστές του μπάρες δημητριακών.  

                                                                                             

Συνεχίζοντας από το Μαρούσι, με τις γιγαντώδεις αθλητικές και πολιτιστικές του υποδομές, με χαρακτηριστικά τοπόσημα όπως το ΟΑΚΑ και πολυσύχναστους συγκοινωνιακούς κόμβους όπως η Νερατζιώτισσα, περνάμε το Χαλάνδρι και βρισκόμαστε στην πανέμορφη Φιλοθέη και το ακριβοθώρητο, πομπώδες Ψυχικό, το προάστιο με τα υψηλής αρχιτεκτονικής αισθητικής και πολυτέλειας κτίριά του, αλλά και το προάστιο με το μεγαλύτερο αριθμό πρεσβειών στην Ελλάδα. 

Περπατώντας μέσα από τη Φιλοθέη και το Ψυχικό, βγαίνουμε στην αγορά του Φάρου, απέναντι από σημείο που κοσμείται από το υπέροχο έργο μοντέρνας τέχνης, Ομπρέλες, του Γιώργου Ζογγολόπουλου. Ο Φάρος διαθέτει ενδεδειγμένες επιλογές καφέ και φαγητού στη γύρω περιοχή όπου η Κυριακή μας παίρνει μία πιο μεστή, πιο πιπεράτη γεύση.  

                                                                             

Το ξύλινο κιόσκι που πουλάει λουλούδια στο Φάρο Ψυχικού, είναι ενδεικτικό και διαχρονικό τοπόσημο της περιοχής, κάτι σαν τον παλιό τροχονόμο της Κηφισιάς. Λίγο πιο πάνω στην πλατεία Χρυσοχόου, συνεχίζοντας μια όμορφη βόλτα στους περιποιημένους δρόμους του Νέου Ψυχικού, μπορεί κανείς να ξεκουραστεί και να απολαύσει την κινητικότητα και τη ζωντάνια της πόλης, να κοντοσταθεί με την παρέα του, με μια φίλη, ένα φίλο, να αναπτύξει τις πικάντικες Κυριακάτικες συζητήσεις, με τους εποικοδομητικούς διαλόγους, με φόντο το χρώμα της Κυριακής και τους περαστικούς. 

                                                                                      

Διασχίζοντας τη Δημητρίου Βασιλείου, τον κεντρικό δρόμο που περνά την αγορά του Νέου Ψυχικού, θα συναντήσουμε σε κοντινές αποστάσεις εκατέρωθεν και πέριξ, εξαιρετικά μεζεδοπωλεία και μαγειρεία, πρώτης ποιότητας εστιατόρια, χώρους για το βραδινό μας κοκτέιλ, αλλά και υψηλού επιπέδου ζαχαροπλαστεία για τις επισκέψεις μας σε φιλικά σπίτια και για το απαραίτητο, απογευματινό μας επιδόρπιο. 

                                                                                              

Στην οδό Αδριανού, ανεβαίνοντας χαμηλά από την Κατεχάκη, αλλά και από την πλατεία Αγίας Σοφίας, παίρνοντας την Άγγελου Σικελιανού, επισκεφθήκαμε το «Sweet Spot», ένα όμορφο χώρο που μπορείς να γλυκάνεις τις σκέψεις σου καθιστός, απολαμβάνοντας μάλιστα ένα από τα καλύτερα χαρμάνια καφέ από την taf.

Τις Κυριακές η πόλη αποπνέει διαφορετική αίσθηση, διακατέχεται από πιο φρέσκια αύρα. Είναι πιο καθαρή. Έχει απομακρυνθεί το άγχος και η τοξικότητα της καθημερινής εγρήγορσης και όλα μοιάζουν διαφορετικά, σαν να τα βλέπεις πρώτη φορά.                                                                                      

Ένα βουνό μυθικό!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Πόση ομορφιά, πόση ζωή, πόσοι μύθοι, πόση ιστορία, πόσες σύγχρονες δραστηριότητες ''ακουμπούν'' στον Παρνασσό!

Με υψόμετρο που φτάνει τα 2.457 µ. εκτείνεται στους νομούς Βοιωτίας, Φθιώτιδας και Φωκίδας και χάνεται στη σφαίρα του θρύλου και των μύθων! Από τότε που ο Δευκαλίωνας μετά από συμβουλή του πατέρα του Προμηθέα κατασκεύασε ένα πλοίο-κιβωτό, συγκέντρωσε τα απαραίτητα εφόδια για την επιβίωση τους και επιβιβάστηκε σε αυτό μαζί με την γυναίκα του. Στο μεταξύ ο Δίας ανοίγει τους καταρράκτες του Ουρανού και το έδαφος της Ελλάδας γεμίζει με νερό, καταστρέφοντας όλη την γενιά των ανθρώπων που ήταν διεφθαρμένη. Για εννέα μέρες και εννέα νύχτες περιφέρεται και την δέκατη ημέρα μετά την εκκαθάριση των διεφθαρμένων, προσάραξε στην κορυφή του Παρνασσού.

Σήμερα ο Παρνασσός δεν περιορίζεται στην κοσμοπολίτικη Αράχοβα. Το μυθικό βουνό περιβάλλεται από πολλά ακόμα γνωστά και λιγότερο γνωστά χωριά, τα οποία αποτελούν μία ματιέρα απίστευτης ομορφιάς. Ειδικά στην κοιλάδα του Βοιωτικού Κηφισού, εκτεινόμενη στη βόρεια πλευρά του Παρνασσού, εκεί που μεσολαβεί ανάμεσα στο όρος Καλλίδρομο, η διαδρομή και το τοπίο που εκτείνεται κινηματογραφικά περνά δίπλα σου, φθάνοντας μέχρι την άλλη πλευρά, είναι ονειρικά.

Ο Βοιωτικός Κηφισός ''χαράζει'' την πορεία, με προορισμό την Αμφίκλεια διασχίζοντας τα πεδινά χωριά Χαιρώνεια, Παρόρι, Κάτω Τιθορέα και ανεβαίνοντας προς το βουνό, την Άνω Τιθορέα. Μέσω των Κάτω Καλυβιών μετά από 176 χιλιόμετρα από την Αθήνα, μέσω Εθνικής Οδού προς Λαμία όπου στο 120ο χλμ., στο Κάστρο, κινούμαστε προς Ορχομενό και οδηγώντας χαλαρά και με προσοχή στο επαρχιακό δίκτυο, φθάνουμε στον προορισμό μας! Στις βορεινές πλαγιές του Παρνασσού, η Αμφίκλεια μας ''υποδέχεται''!

Η αρχιτεκτονική της σημερινής Αμφίκλειας που θεωρείται διατηρητέος οικισμός, χαρακτηρίζεται από την ορεινή πετρόκτιστη φιλοσοφία και αποτελεί το στοιχείο εκείνο που εντυπωσιάζει κάθε επισκέπτη. Την εικόνα συμπληρώνουν οι πλατείες, με την παραδοσιακή ομορφιά, οι πλακόστρωτοι δρόμοι και τα καλντερίμια. Η Αμφίκλεια προτείνεται για το ορμητήριο στη διαμονή σας.

Το χιονοδρομικό κέντρο του Παρνασού είναι μόλις μισή ώρα, ενώ τα γύρω χωριά, Πολύδροσος, Λιλαία, Μαριολάτα και Γραβιά, βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής. Το κάθε ένα, έχοντας μία σπουδαία ιστορία, ένα ξεχωριστό μύθο και ένα σπάνιο τοπικό γαστρονομικό ενδιαφέρον. Το οδοιπορικό μεταξύ της Αμφίκλειας και των γύρω χωριών αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι ομορφιάς στον ''εικαστικό καμβά'' που δημιουργεί η φύση και εισπράττει το μάτι μας!

Η επιστροφή στην Αμφίκλεια, έπειτα από πολύωρη ή ολοήμερη βόλτα στην ''άλλη πλευρά'' του Παρνασσού και στην ανακάλυψη κάθε μικρού και μεγάλου χωριού, η επιλογή του καταλύματος αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της απόλαυσης του ταξιδιού. Ένα παλιό κτίσμα του τέλους του 19ου αιώνα, που ανακαινίστηκε με πολύ μεράκι και με σημασία στην λεπτομέρεια, ξεχωρίζει. Το ''Δαδί Αρχοντικό Παρνασσού'', είναι ένας χώρος ιδιαίτερα προσεγμένος, που αντικατοπτρίζει απόλυτα τη φιλοξενία σε έναν παραδοσιακό χειμερινό προορισμό. Ένα ξενώνας, ένα αρχοντικό που ολοκληρώνει με τον καλύτερο τρόπο και τις χειμερινές μας αποδράσεις και εξορμήσεις στη μαγεία των βουνών!

Αναγέννηση και ζωή!

Η τρέχουσα χρήση του όρου «εικαστικές τέχνες» περιλαμβάνει τη ζωγραφική, τη γλυπτική, τη χαρακτική και τις εφαρμοσμένες τέχνες της φωτογραφίας και της διακόσμησης. 

Οι Εικαστικές Τέχνες ωστόσο, κινούνται σε ένα ευρύτερο φάσμα, κατέχοντας ένα αμβλυμμένο περιεχόμενο και έναν πολυδιάστατο πυρήνα.

Κάθε μορφή δημιουργίας, έργα, εικόνες και αντικείμενα που σχετίζονται με τον πολιτισμό και που προσδίδουν στον άνθρωπο ένα μήνυμα κοινωνικό, ανθρωπιστικό, περιβαλλοντολογικό, διαπλανητικό, αναφέρονται ως «εικαστικές τέχνες». Εκεί όπου ένα έργο προσκρούει και αναμοχλεύει με ξεχωριστό τρόπο, τον κάθε θεατή του.

Όπως και να έχει, για εμάς εδώ στο North Pages, το εικαστικό αποτέλεσμα ήταν, είναι και θα είναι ορόσημο στην δημιουργία. Αναζητώντας εξαρχής τη νέα αξιοθεσία της ενημέρωσης, μέσα από το πρίσμα της καλλιτεχνικής ματιάς και της απαρέγκλιτης ποιότητας στη δημοσιογραφική της αποτύπωση, στην εποχή της ηλεκτρονικής απόδοσης της ενημέρωσης και της φωτογραφικής προτίμησης με άποψη, η αναζήτηση της τέχνης για εμάς, δεν έχει σταματήσει.

Το αποκύημα αυτής της αναζήτησης, μας οδήγησε στη δημιουργία του North Gallery, ενός portfolio με έργα εικαστικών τεχνών. Πρόκειται για έργα που θα δημιουργούνται σε τακτά χρονικά διαστήματα από τους εκάστοτε δημιουργούς, που εκτός από την εφαρμοσμένη τέχνη της φωτογραφίας, όπως προκύπτει από την 1η Θεματική Ενότητα με τίτλο: «Το οξύμωρο των αντιθέσεων», θα είναι σύννομα με το ερμηνευτικό αποτέλεσμα της επικαιρότητας ή ενός προβληματισμού!

Το κάθε πρωτότυπο έργο ως ζωντανός οργανισμός, θα παραμένει στην North Gallery και με την ολοκλήρωση μιας ενότητας, θα εκτίθενται όλα μαζί. Παράλληλα 31 αντίγραφα του κάθε έργου με τη σφραγίδα γνησιότητας, «North Gallery Original Copy», και χειρόγραφα αριθμημένα, θα αποστέλλονται σε επιλεγμένους, εξέχοντες συνεργάτες του North Pages, τα οποία θα τους ανήκουν και θα αποτελέσουν με την ολοκλήρωση της κάθε ενότητας, μία σπουδαία πιστοποιημένη συλλογή για κάθε ιδιοκτήτη.
         

Πιστοποιητικό Γνησιότητας / North Gallery Original Copy: Το πιστοποιητικό γνησιότητας είναι αυτό που πιστοποιεί το νόμιμο κάτοχο του έργου, δίνοντάς του το δικαίωμα, να το χρησιμοποιήσει σε κάθε χρήση (δανεισμού του έργου, μεταπώλησης, έκθεσής του ή και ασφάλισής του, εκτός της αναπαραγωγής του). Όλα τα πνευματικά δικαιώματα ανήκουν στον καλλιτέχνη.

Το πιστοποιητικό γνησιότητας είναι η ταυτότητα του γνήσιου αριθμημένου αντιτύπου, που ενημερώνει για τον δημιουργό και την αρίθμηση του. Όλα τα αντίτυπα είναι υπογεγραμμένα και αριθμημένα από τον καλλιτέχνη. Μετά την παραγωγή των προαποφασισμένων αντιτύπων, βεβαιώνεται ότι δεν θα υπάρξει επιπλέον αναπαραγωγή του έργου. Η αρίθμηση αναφέρεται σε κάθε αντίγραφο. Αν δεν αναγράφεται η αρίθμηση, το έργο είναι πλαστό.

Η ερμηνευτική και εφαρμοσμένη εικαστική τέχνη της φωτογραφίας αποτελεί την πρώτη θεματική ενότητα, του North Gallery, με τίτλο: «Το οξύμωρο των αντιθέσεων», με δύο έργα που φέρουν την ονομασία «Αναγέννηση και ζωή», εναρμονισμένα με το πνεύμα των ημερών. 

1η Θεματική Ενότητα Εικαστικής Φωτογραφίας
«Το οξύμωρο των αντιθέσεων»
Ανδρονίκη Παντιώρα, Πέτρος Καστορίνης
Μια τυπολογική κατάταξη των επιμέρους, πραγματώσεων των σχημάτων λόγου και εικόνας που είναι γνωστό, από την αρχαία εποχή, ως οξύμωρον αποκρυπτογραφείται από τους Ανδρονίκη Παντιώρα και Πέτρο Καστορίνη, προϊόν της δουλειά που παρουσιάζουν από τον Ιανουάριο του 2019 στο North Pages. Με ελάχιστες παραλλαγές, επαναλαμβάνουν απλώς ερμηνευτικά και με έντονο προβληματισμό, εισβάλουν σε βάθος, αφαιρώντας λέξεις που προστίθενται στις εικόνες που δημιουργούν οι ίδιοι! Ως δύο διαφορετικά πρόσωπα, δύο δημοσιογράφοι διαφορετικής εξειδίκευσης, μία γυναίκα και ένας άνδρας, δύο διαφορικών αντιλήψεων άνθρωποι, συνάπτουν έννοιες αντιφατικές μεταξύ τους, που εκφράζουν ωστόσο κατά βάση ένα νόημα κοινό, με έναν κατ’ επέκταση ταυτόσημο ορισμό!

Αναγέννηση και ζωή (Ι)
Ανδρονίκη Παντιώρα
Οκτώβριος 2021
Κάθε είδους αναγέννηση αντλεί δυνάμεις για τη δημιουργήσει τη ζωή με όλους τους τρόπους και με κάθε μέσο, που για την ανθρώπινη παρατήρηση, αγγίζει τα όρια του υπερβατικού. Η μαγεία της φύσης και η αναγέννηση της ανέκαθεν προσέλκυε το ενδιαφέρον του ανθρώπου, διοχετεύοντας τα συμπεράσματά του στην επιστημονική έρευνα και μελέτη. Το φως και το σκοτάδι στο φωτογραφικό φακό, αποτυπώνονται με τον ιδανικότερο τρόπο με τις διαβαθμίσεις των σκιών, ενώ η δημιουργία της πλάσης δείχνει κατάφορα την εξέλιξη. Ο χρόνος μοιάζει να σταματά σε μια μεγάλη καταστροφή, παγώνουν οι ψυχές και τα βλέμματα, όμως η ζωή κατ’ ουσίαν δεν παύει. Εκκολάπτεται σιωπηρά. Ιπποκράτειος Πολιτεία, Περίπατος στην καμένη γη.

Αναγέννηση και ζωή (ΙΙ)
Πέτρος Καστορίνης
Αύγουστος 2021
Δεν υπάρχει καθιερωμένος κανόνας γραφής για την αποτύπωσης της στιγμής. Η ομορφιά της φύσης, περιγράφεται με πεζές πραγματείες, όπως οι σοφιστές ποιητές, με στερεότυπες αναφορές. Η αποτύπωση της κίνησης στα ζώα και τα πτηνά της φύσης, στα χιλιοστά του δευτερολέπτου που σου επιτρέπει η φωτογραφική μηχανή, εναρμονίζεται με την πραγματικότητα! Η πραγματικότητα η οποία αποτελεί κυριολεκτικά τη ζωντανή πρακτική, στέκεται ως αρωγός στο διάλογο που αναπτύσσεται μεταξύ του ανθρώπου και του θέματος που αποτυπώνει ως εικαστική παρεμβολή. Η φύση δεν σταματά να προχωρά, αδιάλειπτα, μαγικά. Βορειοανατολικά της Πάρνηθας, Αύγουστος 2021.

Χριστούγεννα στην Κηφισιά!

Ευχές γιορτινές, για υγεία, αγάπη και δημιουργία από την Κηφισιά, από το δήμο Κηφισιάς για τις ημέρες των εορτών που διανύουμε, όπου φωτίστηκε χθες το Χριστουγεννιάτικο δέντρο, στο κέντρο της πόλης, σηματοδοτώντας την έναρξη της εορταστικής περιόδου για τη γέννηση του Θεανθρώπου.

Με πλήθος κόσμου, συγκεντρωμένο στην πλατεία της Κηφισιάς και στους γύρω εμπορικούς δρόμους, οικογένειες, παιδιά, μικροί και μεγάλοι απολάμβαναν τις βόλτες τους, ο δήμαρχος Γιώργος Θωμάκος, με καλεσμένο τον χρυσό Ολυμπιονίκη στο άλμα εις μήκος Μίλτο Τεντόγλου, φώτισαν το πανέμορφα στολισμένο, χριστουγεννιάτικο δέντρο με εκατοντάδες λαμπιόνια, με την ορχήστρα της Souled Out, όπου η Αλεξάνδρα Σιετή, με τη μελωδικότητα της φωνής της, ταξίδεψε μικρούς και μεγάλους με χριστουγεννιάτικες μελωδίες και γνωστές επιτυχίες.

Ο Γιώργος Θωμάκος, με διάχυτο πνεύμα αισιοδοξίας και ελπίδας που φέρνει κάθε χρόνο η γιορτή των Χριστουγέννων, ευχήθηκε στους συνδημότες του για ένα καλύτερο αύριο, τονίζοντας ιδιαίτερα την πρόληψη με τα απαραίτητα μέτρα προστασίας που χρειάζεται ακόμα να διασφαλίζουμε, έως ότου απεμπολήσουμε τον κίνδυνο της πανδημίας.

Λίγο πριν, η Χορωδία Δημοτικών σχολείων του δήμου, τραγούδησαν τα παραδοσιακά κάλαντα. Το άρωμα Χριστουγέννων ξεκίνησε για το δήμο Κηφισιάς από την Παρασκευή, με το άναμμα του δέντρου στην Ερυθραία. Συμβολικά την ελπίδα έφεραν στην Νέα Ερυθραία οι Αμαζόνες. Η φωταγώγηση έγινε από την αρχηγό της γυναικείας ομάδας Χρυσάνθη Χριστοδούλου, την ομάδα που εκπροσωπεί το Δήμο, στην κορυφαία κατηγορία της χώρας μας, στη Volleyleague Γυναικών,  υπό τους ροκ ήχους της μπάντας των Prestige και δεκάδες πυροτεχνήματα στον ουρανό.           

Η Τέτα Τσετσέκου με το Μίλτο Τεντόγλου, τη Νίνα Βλάχου,
τη Λίλα Παπαδημητρίου και το Γιώργο Σκορδίλη

Παρόντες ήταν: ο Αντιδήμαρχος της Δημοτικής Ενότητας Νέας Ερυθραίας Νικήτας Κόκκαλης, ο Αντιδήμαρχος Περιβάλλοντος Γιώργος Σκορδίλης, η Αντιδήμαρχος Δημοσίων Σχέσεων Νίνα Βλάχου, o Αντιδήμαρχος της Δημοτικής Ενότητας Κηφισιάς Γιάννης Παντελεάκης, η Πρόεδρος του Ν.Π.Δ.Δ. «Δημήτριος Βικέλας» Λίλα Παπαδημητρίου, η πρόεδρος του ΚΕΜΜΕ Έφη Κούτση, ο Πρόεδρος της Ανθοκομικής Έκθεσης, Γιώργος Παπαδόπουλος, o Δημοτικός Σύμβουλος Αχιλλέας Κουρέπης.  

Χρόνια πολλά σε όλους!

Θερμές ευχές για όμορφα Χριστούγεννα!

Τα ρεκόρ που καταρρίπτονται!

γράφει η Ανδρονίκη Παντιώρα

Καλεσμένος του Μουσείου Μαραθώνιου Δρόμου ήταν ο φετινός χρυσός πρωταθλητής της Αυθεντικής Μαραθώνιας Διαδρομής Κώστας Γκελαούζος, παραδίδοντας για τη μόνιμη έκθεση στο Μουσείο τα αθλητικά του κειμήλια. Το Χρυσό μετάλλιο που κέρδισε στον 38ο Μαραθώνιο της Αθήνας, τα παπούτσια της Χρυσής διαδρομή , το αριθμό που έτρεξε και την στολή του.

Σε μια πανέμορφη, ηλιόλουστη εκδήλωση που συντόνισε η υπεύθυνη του Μουσείου Ειρήνη Σπανού (Φωτ. επάνω), ο δήμαρχος Μαραθώνα Στέργιος Τσίρκας, με πλήθος νέων, μαθητών, εκπροσώπων φορέων της πόλης και αιρετών εκλεκτών της αυτοδιοίκησης, υποδέχτηκε τον κορυφαίο Έλληνα Μαραθωνοδρόμο, στην πόλη του Μαραθώνα, απονέμοντάς του τιμητική πλακέτα για την μέγιστη διάκρισή του.                         

Ο Κώστας Γκελαούζος μίλησε στους μαθητές και σε νέους πρωταθλητές από τοπικούς αθλητικούς συλλόγους, αναφερόμενος στον αθλητισμό και τους στόχους που θέτει όποιος ασχολείται με τον αθλητισμό και τον πρωταθλητισμό, λέγοντας χαρακτηριστικά στα παιδιά να μην φοβούνται τους στόχους. Να βλέπουν ψηλά και  να αξιοποιούν όλη τη διαδικασία προς την επίτευξη των στόχων προκειμένου να γίνονται καλύτεροι άνθρωποι, να μαθαίνουν από αυτό και να εισπράττουν όλα τα οφέλη, ώστε να έχουν αποκτήσει τα εφόδια εκείνα για να σταθούν στην κοινωνία όπως αρμόζει.            

Ο Κώστας ξεχώρισε ως αθλητής φέτος στον 38ο Μαραθώνιο της Αθήνας, τον Αυθεντικό, ξεχωρίζει όμως από την πρώτη κιόλας στιγμή που τον συναντήσαμε και ως προσωπικότητα, με σπάνια στοιχεία χαρακτήρα. Είναι ουσιαστικός, έχει βάθος, και προσδίδει νόημα και αξία στην ανθρώπινη ύπαρξη. Στη δική του ύπαρξη. «...Τα ρεκόρ είναι για να τα ξεπερνάμε, για να τα σπάμε και για να παραδειγματιζόμαστε, να γινόμαστε καλύτεροι, είναι τα σκαλοπάτια για τα επόμενά μας βήματα...» τόνισε. 

                                                                        

Ο Νίκος Πολιάς με τον Κώστα Γκελαούζο και το Δήμαρχο Μαραθώνα 
Στέργιο Τσίρκα

Καλεσμένος του Μουσείου Μαραθωνίου Δρόμου ήταν επίσης και ο μεγάλος Πρωταθλητής, που κατείχε το ρεκόρ στην Αυθεντική διαδρομή για 17 ολόκληρα χρόνια μέχρι και τις 14.11.2021, ο Νίκος Πολιάς, ενώ ξεχωριστή θέση στην εκδήλωση, είχε ο γηραιότερος Έλληνας Μαραθωνοδρόμος, που κατάφερε να τερματίσει και στον φετινό Μαραθώνιο έχοντας συμπληρώσει τα 90 του χρόνια, ο  Στέλιος Πρασσάς.

                                                                                       

Ο Στέργιος Τσίρκας απονέμοντας τους επαίνους στους μαθητές,
πρωταθλητές Kick boxing σε Ευρωπαϊκές διοργανώσεις

Ο Δήμαρχος Μαραθώνα Στέργιος Τσίρκας, ευχαρίστησε τον Κώστα Γκελαούζο για την παραχώρηση των κειμηλίων στο Μουσείο. «...Είναι τεράστια η τιμή που μας κάνει σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα από την νίκη του. Είμαι σίγουρος ότι έχει πολλά μετάλλια να κερδίσει ακόμη στο μέλλον. Οι μαθητές είναι το μέλλον μας και τους αξίζουν συγχαρητήρια. Ο Κώστας και ο Νίκος είναι το καλύτερο παράδειγμα για να ακολουθήσουν οι νέοι μας...» σημείωσε ο Στέργιος Τσίρκας, υπογραμμίζοντας μάλιστα ότι ήταν μεγάλη χαρά για την παρουσία στην εκδήλωση του Νίκου Πολιά και του Στέλιου Πρασσά, που τερμάτισε ξανά φέτος στα 90 του χρόνια.   

Έρωτας με το πρώτο άγγιγμα!

γράφει ο Πέτρος Καστορίνης

Διευρύνοντας το ταλέντο της σε πολλά διαφορετικά δημιουργικά πεδία των τεχνών, με το πρώτο άγγιγμα, του πηλού, η Μαρία Σαγκάη ερωτεύεται την κεραμική και μένει εκεί!

Η Mαρία Σαγκάη κατά κόσμον Μαρία Οικονομίδου, γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε διοίκηση επιχειρήσεων για να διευθύνει την οικογενειακή της επιχείρηση στο εμπόριο ξυλείας. Το 2010 μετακομίζει με την οικογένειά της στη Σαγκάη της Κίνας. Εκεί έζησε για οκτώ χρόνια έχοντας την ευκαιρία να ταξιδέψει σε όλη την Ασία και να εμπνευστεί από το πλήθος των εικόνων, των χρωμάτων και από τις ιστορίες διαφορετικών πολιτισμών.

Επιστρέφει στην Αθήνα το 2018, κορεσμένη από ένα πλούσιο παρελθόν στην εικαστική μόρφωση και στην εκπαίδευση. Ερωτεύεται κεραυνοβόλα την κεραμική που της γίνεται πάθος. Σπουδάζει την τεχνική της και παράλληλα δημιουργεί τα πρώτα έργα της. Δουλεύει με τον πηλό αποκλείοντας τον τροχό, χρησιμοποιεί τα χέρια της και απλά εργαλεία, με μία ανεξάντλητη δημιουργικότητα και έμπνευση από τις πολυπολιτισμικές εμπειρίες που είχε αποκομίσει μέσα απ' τα ταξίδια!

Τα θέματά της προκύπτουν μέσα από την εσωτερική δεξαμενή αναζήτησης, προσεγγίζοντας το αποτέλεσμα με την απαιτούμενη δόση χιούμορ. Η πρώτη συλλογή είναι τα τάματα. Οι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν μέρη του ανθρώπινου σώματος φτιαγμένα από πηλό, σαν τάματα που προσφέρονταν στους θεραπευτικούς και λατρευτικούς χώρους. Τα έργα της συνδυάζουν αυτή την αρχαία πρακτική με μια πηγαία χιουμοριστική διάθεση. 

 

Τα φανταχτερά χρώματα, προσδίδουν στο κάθε ''τάμα'' ένα έντονο στοιχείο από τον ψυχισμό. Σβήνοντας τα φώτα, τα έργα της, σαν ζωντανός οργανισμός, φανερώνουν μια θρησκευτική αναλαμπή. Φωτίζουν σαν ιερή προσφορά, δηλώνοντας την πίστη στην λύση, στην εκάστοτε λύση!

Την Μαρία Σαγκάη την συναντήσαμε στην σκιά της Ακρόπολης στο Sealed Earth Ceramic Studio and Gallery που βρίσκεται στο Κουκάκι. Ένας χώρος ξεχωριστός, που αγκαλιάζει καλλιτεχνικά και επαγγελματικά την ελευθερία των καλλιτεχνών στην δημιουργική εκφραστικότητα της κεραμικής τέχνης, με τρόπο μοναδικά επαναστατικό απέναντι στην εσωστρέφεια που μαστίζει την σύγχρονη ελληνική κεραμική τέχνη. Η ιδιοκτήτρια του Sealed Earth (Στην φωτ. με την Μαρία Σαγκάη) Λουκία Θωμοπούλου είναι η ίδια κεραμίστρια και η δραστηριότητά της στο χώρο, καθρεφτίζει την εξέλιξη, τον εκσυγχρονισμό της κεραμικής στην Ελλάδα.

Ο ''Τζίμης'' από την Κυψέλη στα βόρεια...

γράφουν Ανδρονίκη Παντιώρα, Πέτρος Καστορίνης

Η ζωή κυλά, προχωρά και στο χρονικό διάστημα που τη διανύουμε επιλέγουμε ρόλους. Άθελά μας, ασυνείδητα που λένε και οι ψυχολόγοι, υποδυόμαστε χαρακτήρες. 

Άλλοι είναι γκρινιάρηδες, άλλοι αχάριστοι, αγενείς, κακότροποι, απαισιόδοξοι, αφελείς… και ούτω καθεξής. Άλλοι πάλι προχωρούν, χωρίς να κοιτούν πίσω, εργατικοί, αμείλικτοι με τη χαρά και την ευτυχία του υπάρχω, στοργικοί, με κατανόηση και ελπίδα.

Όπως και να είναι η ζωή προχωρά και μαζί της καλούμαστε να προχωράμε και εμείς, να εξελισσόμαστε, με τα θετικά της και τα αρνητικά της, να μεταλλασσόμαστε στην καλύτερη version του εαυτού μας.

Ο ''Τζίμης'' του ΧρήστουΧωμενίδη, από το αστικό πολυσύχναστο κέντρο, ανέβηκε στα βόρεια προάστεια της πόλης. Στον Φάρο του Νέου Ψυχικού, ''επισκεπτόμενος'' τον φιλόξενο χώρο του ''Χαρτόπολις''. Εκεί τον υποδέχθηκε η ιδιοκτήτρια του βιβλιοπωλείου Ελένη Νικολέλη, ο ''δημιουργός'' του, ο Χρήστος Χωμενίδης και ο Δήμαρχος Φιλοθέης Ψυχικού, Δημήτρης Γαλάνης, ως δηλωμένος φανατικός αναγνώστης των έργων του συγγραφέα. Ο Χρήστος Χωμενίδης υπογράφοντας το κάθε αντίτυπο που περιγράφει την ζωή του Τζίμη, του αναλογικού ανθρώπου σε ένα ψηφιακό σύμπαν που ''κινείται'' με άνεση από την Κυψέλη στα Βόρεια προάστια, συνομίλησε με τους αναγνώστες του!

Έχοντας μια πλούσια συγγραφική σχέση, δημιούργησε μια βιωματική παρακαταθήκη με την καθημερινή ενασχόλησή του με το γράψιμο, από το 1993, που εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο. Ένα μυθιστόρημα με τίτλο ''Το σοφό παιδί''. Ακολούθησαν άλλα εννέα μυθιστορήματα και τρεις συλλογές διηγημάτων. Το μυθιστόρημά του ''Νίκη'' είναι ένα βιβλίο χρονικό, μιας οικογένειας και παράλληλα ψηφιδωτό της ιστορίας της Ελλάδας στον 20ο αιώνα. Το βιβλίο απέσπασε μία από τις σημαντικότερες διακρίσεις στο χώρο της λογοτεχνίας, το Prix du Livre Europeen (Βραβείο Ευρωπαϊκού Μυθιστορήματος) και ο συγγραφέας έγινε ο πρώτος Έλληνας που κερδίζει το συγκεκριμένο βραβείο, με την επιτροπή να αναγνωρίζει τη ''Νίκη'' ως το κορυφαίο σύγχρονο μυθιστόρημα.

Ο Χρήστος Χωμενίδης με την συναισθηματική φόρτιση που του προκάλεσε η βιωματική γραφή του μυθιστορήματος ''Νίκη'' καθώς και η μετέπειτα βράβευσή του με τον κορυφαίο τίτλο, συνεχίζει το συγγραφικό του έργο. Μεσολαβούν τα βιβλία του ''Νεαρό άσπρο ελάφι'', ''Ο φοίνικας'', ''Ο Βασιλιάς Της'' για να φτάσουμε σήμερα σε ένα ρεαλιστικό μυθιστόρημα, το οποίο διαδραματίζεται στην Αθήνα του 2021 και αναφέρεται σε ό,τι μας αγγίζει, μας συγκινεί και ταυτόχρονα ότι μας προβληματίζει, ότι μας τρομάζει, με τίτλο: '' O Τζίμης στην Κυψέλη''. Καυτηριάζοντας ανεπαίσθητα τις προκλήσεις τις εποχής, παραθέτοντας τις αλήθειες με οξεία αλληγορία, από τη μία χαϊδεύει τις πληγές ως σημεία των καιρών που δεν μας μένει κάτι άλλο να κάνουμε από το να τα συμπαθήσουμε και από την άλλη χτυπά το χέρι στο μαχαίρι, στην πληγή, στο τραύμα, για να αντιπαρέλθει των κακώς κειμένων, των λάθος εννοουμένων!

Ζωγραφική σε πρώτο πλάνο!

Τιμώντας το ΄21 που φεύγει, τα Αρσάκεια – Τοσίτσεια Σχολεία Εκάλης εγκαινιάζουν την έκθεση του Γιώργου Κόρδη, «1821. Το λερωμένο λευκό», μια έκθεση μνήμης του αγώνα για την ελευθερία. Μια ζωγραφική κίνηση, ένας χορός, ένα ζωγραφικός χορός της ελπίδας και του φωτός, ο οποίος κυριάρχησε έναντι του σκότους, έναντι του κακού. Μία μάχη που ξεκίνησε κάποτε και δεν θα τελειώσει ποτέ, ως αέναη υπενθύμιση της ιστορίας μας!

Η δυνατότητα που παρέχεται στα σχολεία της Αττικής να επισκεφθούν το χώρο του γυμνασίου των Αρσάκειων σχολείων στην Εκάλη, για να απολαύσουν τα αριστουργήματα του Γιώργου Κόρδη, αποτελεί ένα δώρο για τους μαθητές. Τα παιδιά του γυμνασίου του Αρσακείου, ενεπλάκησαν διαδραστικά στη διαδικασία της έκθεσης, ανοίγοντας διάλογο με τον καλλιτέχνη, θέτοντας ερωτήματα πάνω στους πίνακες ζωγραφικής που μελέτησαν, με τη βοήθεια και την καθοδήγηση, της εξαιρετικής συνεισφοράς της φιλολόγου του σχολείου, Ειρήνης Φαραντούρη.

                                                                                 

Περιηγηθήκαμε στην έκθεση η οποία θα είναι ανοικτή για το κοινό μέχρι τις 20 Δεκεμβρίου 2021, όπου παρουσιάζονται μεγάλων διαστάσεων πίνακες εμπνευσμένοι από το έργο του Διονυσίου Σολωμού «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι» αλλά και εικόνες Ηρώων – Αγωνιστών του 1821.

                                                                                  

«Κανείς που εισέρχεται σε πόλεμο δεν μένει ανέγγιχτος, όσο κι αν έχει το δίκιο με το μέρος του, όσο κι αν δεν είναι αυτός ο φταίχτης, απλώς υπερασπίζεται την τιμή, την αξιοπρέπεια, τα ιερά και τα όσια της πατρίδας του. Σε κάθε πόλεμο όλοι τσαλακώνονται, οι ψυχές λερώνονται και όλοι βγαίνουν απ' αυτόν αμαυρωμένοι». Με αυτά τα λόγια ο καλλιτέχνης εξηγεί γιατί βάφτισε λερωμένο λευκό τη μάχη των Αγωνιστών του ΄21, θέλοντας να δείξει ότι δεν ήταν μια ανέδοξη προσπάθεια. «Αυτοί οι άνθρωποι μπήκαν στον αγώνα από δίψα για ελευθερία και έδωσαν τη ζωή τους, αλλά και την ψυχή τους», διευκρινίζει ο καλλιτέχνης.

                                                                               

Ο Αθανάσιος Διάκος κρατά Θερμοπύλες. Ένα παλικάρι να μάχεται κατάμονος
εναντίον όλων και να σκορπίζει το θάνατο στον εχθρό.

«Βλέποντας ένα εικαστικό έργο, αναπτύσσεται ένας νοητικός και συναισθηματικός διάλογος. Χρειάζεται να συγκινηθείς. Στα συγκεκριμένα έργα υπάρχει το στοιχείο τραγικότητας. Η σύνοψη της παλικαροσύνης των Ελλήνων, που μάχονται τη σκοτεινή χίμαιρα, το καταχθόνιο έρεβος, την απεχθή αιμοβόρα σκλαβιά, αυτό που έκαναν αυτοί οι άνθρωποι το ΄21, να αναζητήσουν μέσα από τον αγώνα τους δηλαδή την ελευθερία και άρα τη νίκη και η θυσία, είναι κάτι που υπάρχει παντού σε όλο τον ελληνικό πολιτισμό και συνέχει την ιστορία των Ελλήνων», υπογραμμίζει ο Γιώργος Κόρδης. 

                                                          

 «Επάνω στην κεντρική ιδέα, κάποιοι επώνυμοι ήρωες, όπως ο Νικηταράς (φωτό επάνω), ζωγραφίζονται με τσαλακωμένα φωτοστέφανα, μέσα σε αγγελικό και μαύρο φως, άλλοι εικονίζονται με φτερά ως Άγγελοι που ευαγγελίζονται το μήνυμα της ελευθερίας. Δουλεύοντας με κάρβουνο, που είναι ένα υλικό άμεσο, που σου επιτρέπει να σχεδιάζεις και να πλάθεις όγκους, να διακρίνεις ανάμεσα στο σκοτάδι και το φως, εξυπηρετούσε το θέμα μου, με βόλευε για να δείξω αυτή την πάλη, την απέλπιδα προσπάθεια του φωτός, να νικήσει το σκοτάδι. Κι έτσι έμεινα στο κάρβουνο.                                 

                                                                                     

Ο ζωγράφος Γιώργος Κόρδης, συνομιλώντας με το έργο του
"Το Μαρτύριο του Αϊ Γιώργη

Σαν τελείωσα όμως το πρώτο σχέδιο, με τις άτακτες γραμμές να διασταυρώνονται νευρικά, σπασμωδικά, να παλεύουν η μία την άλλη πάνω στο χαρτί για να φτιάξουν τις μορφές, είδα πως μου έλειπε η ατμόσφαιρα. Έτσι κατέφυγα στο χρώμα», μας περιγράφει έτσι λυρικά και άκρως γοητευτικά, λογοτεχνικά ο ζωγράφος. Η δόξα παρίσταται στους αγωνιστές του ΄21, χαϊδεύει τα κεφάλια των αγωνιστών, δοξάζοντάς τους. Στη ζωγραφική του Γιώργου Κόρδη συνυφαίνονται οι διαφορετικές τεχνικές, το κάρβουνο και τα παστέλ. «Αν το έργο καταφέρει να αγγίξει το θεατή και στα τρία επίπεδα, διανοητικό, συναισθηματικό και σωματικό, τότε το έργο θεωρείται πετυχημένο. Είναι ένα δρώμενο που απαιτεί τη συμμετοχή και των δύο μερών».

                                                                       

Τα βασικά δομικά συστατικά του δικού μας ζωγραφικού τρόπου, του ελληνικού και του βυζαντινού, μας αναφέρει ο Γιώργος Κόρδης, είναι ότι δεν υπάρχει ουσιαστικά βάθος. Επί της ουσίας η δράση εκτυλίσσεται πάνω στον πίνακα και προς τους θεατές. Δεν υπάρχει τίποτε πίσω στον πίνακα. Η γλώσσα της ζωγραφικής αναδεικνύει και το ρόλο του θεατή. Στη δική μας ζωγραφική παράδοση ο θεατής αντιμετωπίζεται ως κομμάτι του έργου τέχνης και όχι ως θεατής. Είναι ένα δρώμενο. Από όποια γωνία κι αν κοιτάξουμε τον Παντοκράτορα σε μια εκκλησία, θα μας παρακολουθεί με το βλέμμα του, ενώ αντίθετα στη δυτική ζωγραφική, ο θεατής είναι τρίτος, δεν συμμετέχει σε αυτό, είναι σαν να παρακολουθεί την ιστορία.

                                                                          

Στην έκθεση που πλαισιώνεται από εκπαιδευτικές εικαστικές δράσεις μαθητών του Α΄ Αρσακείου -Τοσιτσείου Γυμνασίου Εκάλης, παραμένει ιδιαιτέρως σημαντικό το γεγονός ότι ενεπλάκησαν όλα τα σύγχρονα μέσα, όπου με την ξεχωριστή συμβολή της καθηγήτριας Πληροφορικής Ξένιας Σιούτη, έχει συγκεντρωθεί και έχει αποδοθεί και ηλεκτρονικά όλο το υλικό της και του Κώστα Θεοδώρου, Θεατρολόγος, επίσης στο Αρσάκειο Γυμνάσιο της Εκάλης, για τη σημαντική προσφορά του. Τον Μάρτιο του 2021 ο Γιώργος Κόρδης, δημιούργησε ένα μνημειώδες έργο στη Φιλοσοφική Σχολή του ΕΚΠΑ. Πρόκειται για μια μοναδική παγκοσμίως τοιχογραφία που καλύπτει επιφάνεια περίπου 180 τετραγωνικών μέτρων (1,90 x 90 μέτρα) στον 3ο όροφο τη Σχολής και αφηγείται την Οδύσσεια. Από το έργο αυτό έγινε και η σύλληψη της ιδέας της τωρινής έκθεσης.   

                                                                                   

Η Φιλόλογος του Γυμνασίου Ειρήνη Φαραντούρη και η Πληροφορικός
Ξένια Σιούτη

Ζούμε σε έναν κόσμο ο οποίος κυριαρχείται από το νου, αφήνοντας κατά μέρος την καρδιά, το συναίσθημα και κατ’ επέκταση και το σώμα. Η ζωγραφική είναι μια σωματική πράξη. Χρησιμοποιεί και τις τρεις διαστάσεις ή αν όχι πάντοτε, θα έπρεπε τουλάχιστον. Παραλληλίζοντας τη ζωγραφική με την εκπαιδευτική διαδικασία, συμφωνήσαμε ότι η εκπαίδευση σήμερα είναι πολύ προσανατολισμένη στην πληροφορία και έχει αφήσει κατά μέρος τις άλλες δύο διαστάσεις, ότι πολλές φορές η εκπαιδευτική διαδικασία, αρχίζει και τελειώνει με μια πληροφορία και συχνά ή σχεδόν ποτέ, αυτό δεν γίνεται μια εμπειρία.

Ο Γιώργος Κόρδης, κληρονόμος της Βυζαντινής τέχνης και αισθητικής, θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους και πιο αυθεντικούς εκπροσώπους της σύγχρονης ζωγραφικής στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Σπούδασε Θεολογία στο ΕΚΠΑ και αγιογραφία με τον πατέρα Συμεών Συμεού. Παρακολούθησε μαθήματα μεσαιωνικών τεχνικών (ψηφιδωτό, νωπογραφία, τεχνικές χρυσωμάτων, αυγοτέμπερα) στη Σχολή Καλών Τεχνών του Μουσείου της Βοστώνης. Είναι κάτοχος Μεταπτυχιακού Διπλώματος στη Θεολογία (Thm, Holy Cross School of Theology, Boston) και Διδακτορικού Διπλώματος (PhD, ΕΚΠΑ). Έχει μελετήσει τη θεωρία και την αισθητική της Βυζαντινής ζωγραφικής και έγραψε πολλές μονογραφίες και σχετικά άρθρα. Στη ζωγραφική διαμόρφωσε προσωπικό ύφος με πολλές επιδράσεις και δάνεια από τον μοντερνισμό, τον υπερρεαλισμό και τη λαϊκή τέχνη, ενώ το εικονογραφικό του έργο συνδυάζει το ερευνητικό στοιχείο με την πρωτοτυπία. 

Περισσότερες πληροφορίες: https://www.arsakeio.gr/gr/ekthesi